تسجيل الدخولหลังจากที่จางลี่จิ่น หลินเจี่ยผิงและซ่งรุ่ยเหวินออกจากมหาวิทยาลัยแล้วนั่น พวกเธอก็แวะเข้าไปที่ร้านค้าเพื่อซื้อวัตถุดิบต่างๆ เสียก่อน โดยในครั้งนี้จางลี่จิ่นคิดที่จะทำบะหมี่ ซึ่งนอกจากเธอจะจัดโต๊ะให้ลูกค้าบางส่วนนั่งทานที่ร้านได้แล้วนั่น เธอยังคิดที่จะหาถ้วยกระดาษมาใส่บะหมี่สำหรับลูกค้าที่ต้องการจะนำ
ทันทีที่ได้ยินจำนวนเงินที่อาจารย์เหอจางหย่งเอ่ยขึ้นมา เหล่านักศึกษาต่างก็ส่งเสียงออกมาด้วยความหดหู่ใจเล็กน้อย พวกเขาไม่คิดเลยว่าอาจารย์จะมอบเงินให้กับพวกเขาเพียงแค่ห้าสิบหยวนต่อกลุ่มเท่านั้น “เอาละเงียบๆ ก่อน ยังมีอีกเรื่องที่อาจารย์ยังไม่ได้บอกทุกคน นั่นก็คือเงินทุนจำนวนห้าสิบหยวนนี้ทุกคนสามาร
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >//ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 84 จางลี่จิ่นเดินเข้ามาภายในห้องเรียนเพียงลำพัง เนื่องจากวันนี้เธอตื่นเช้ากว่าปกติ ดังนั้นจึงได้ออกมาที่มหาวิทยาลัยเช้ากว่า
“พ่อครับ พ่อช่วยนำรูปของผมไปใส่กรอบได้ไหมครับ หลังจากนั้นผมจะนำมันมาติดไว้ที่ห้องของผม แล้วผมก็จะได้เห็นมันทุกวันเลย” หานเฉียงรุ่ยหัวเราะกับท่าทางของลูกชายตัวเอง ก่อนที่เขาจะเอื้อมมือไปรับม้วนรูปภาพจากมือของลูกชาย ก่อนที่เขาจะรับปากอีกฝ่ายว่าจะรีบให้คนนำภาพนี้ไปใส่กรอบให้เร็วที่สุด หลังจากนั้นจ
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >//ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 83 จางลี่จิ่นนั่งอมยิ้มอยู่กับพื้นเคียงข้างหานหมิงห้าวที่กำลังก้มหน้าก้มตาเปิดกล่องของขวัญที่ได้รับจากทุกคน ซึ่งแน่นอนว่าเธอ
“ค่ะแม่ หนูจะอดทนต่อไป” ไป๋รั๋วซียิ้มขึ้นมาด้วยความดีใจเมื่อได้ยินคำพูดของผู้เป็นลูกสาว ก่อนที่เธอจะโอบร่างบางของอีกฝ่ายเอาไว้ อีกไม่นานนอกจากตำแหน่งสะใภ้ครอบครัวหานจะกลับมาเป็นของลูกสาวเธอแล้ว ต่อจากนี้ไปเธอก็จะสามารถเชิดหน้าชูตาที่จะได้เป็นว่าที่แม่ยายของหานเฉียงรุ่ยอีกด้วย และถึงเวลานั่นเงิน
คุยกันสักนิดขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 5จางลี่จิ่นยืนมองคนตรงหน้าอย่างไม่บ่งบอกความรู้สึกใดๆ ถึงยังไงเธอก็รู้อยู่แล้วว่าตระกูลจางจะไม่ปล่อยให้เธอไปง่ายๆ อย่างแน่นอน แต่จางลี่จิ่นก็ไม่ได้ใส่ใจ เพราะเงิน
คุยกันสักนิดขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 4“ทำไมคุณมานั่งอยู่ตรงนี้ล่ะ” จางฟางซินนั่งลงบนโซฟาข้างกายผู้เป็นสามี โดยมีลูกสาวของเธอตามมานั่งอีกข้างหนึ่ง “แล้วนี่ลี่จิ่นหายไปไหนอีก ฉันกับลูกกับมาถึงบ้าน แทนท
คุยกันสักนิดขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 3“ใครใช้ให้แกมาเกาะประตูของฉันฮะ” จางเจี้ยนกั๋วตะหวาดใส่หญิงสาวตรงหน้า หลังจากที่เขาเปิดประตูออกมาแล้ว “ฉันเคยบอกแกแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าถ้าหากไม่ใช่เวลาอาหาร แกจะต้อ
คุยกันสักนิดขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 2หลังจากที่จางลี่จิ่นกดรับภารกิจแล้วนั้น เธอก็เดินออกจากห้องนอนของตัวเองทันที แต่ก่อนที่จางลี่จินจะได้ก้าวเข้าไปภายในห้องครัว เสียงของใครบางคนก็ดังขึ้นมาเสียก่อน







