เข้าสู่ระบบ“ได้ครับลูกพี่ ผมจะคัดเลือกแต่คนที่มีฝีมือครับ รับรองได้เลยว่างานของลูกพี่จะต้องสำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดีอย่างแน่นอน” “ดี ถ้างานนี้สำเร็จเมื่อไหร่ ฉันจะให้เงินกับพวกนายทุกคนตามที่สัญญาเอาไว้” หลัวห้าวตงพยักหน้าอย่างพอใจ “ตอนนี้ก็เย็นแล้ว ผู้หญิงคนนั้นคงจะไม่ออกมาข้างนอกอีกแล้วละ พวกเราก็กลับกันก่
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >//ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 86 “อร่อยมากเลยจ้ะหนูลี่จิ่น ขนาดยายที่เคี้ยวอาหารไม่ค่อยจะไหวก็ยังสามารถทานมันได้อย่างง่ายดายเลยละ” หลี่ซินอวี่ชื่นชมหญิงส
“สวัสดีครับเสี่ยวห้าว วันนี้พี่คงจะต้องมารบกวนเสี่ยวห้าวแล้วนะจ๊ะ” หานหมิงห้าวส่งยิ้มให้กับพี่สาวลี่จิ่นของเขา พร้อมกับพยักหน้าไปมา จนจางลี่จิ่นอยากจะวางข้าวของในมือของตัวเอง แล้วบีบแก้มนุ่มนิ่มของอีกฝ่ายเสียด้วยซ้ำ “สวัสดีค่ะคุณป้า วันนี้หนูคงต้องขอรบกวนทุกคนแล้วนะคะ” จางลี่จิ่นก้มศีรษะขอ
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >//ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 85 “หอมมากเลยลี่จิ่น” หลินเจี่ยผิงเดินเข้ามาภายในห้องครัว หลังจากที่เธอได้กลิ่นหอมของบะหมี่ที่อีกฝ่ายทำ หลินเจี่ยผิงมองตรงไ
หลังจากที่จางลี่จิ่น หลินเจี่ยผิงและซ่งรุ่ยเหวินออกจากมหาวิทยาลัยแล้วนั่น พวกเธอก็แวะเข้าไปที่ร้านค้าเพื่อซื้อวัตถุดิบต่างๆ เสียก่อน โดยในครั้งนี้จางลี่จิ่นคิดที่จะทำบะหมี่ ซึ่งนอกจากเธอจะจัดโต๊ะให้ลูกค้าบางส่วนนั่งทานที่ร้านได้แล้วนั่น เธอยังคิดที่จะหาถ้วยกระดาษมาใส่บะหมี่สำหรับลูกค้าที่ต้องการจะนำ
ทันทีที่ได้ยินจำนวนเงินที่อาจารย์เหอจางหย่งเอ่ยขึ้นมา เหล่านักศึกษาต่างก็ส่งเสียงออกมาด้วยความหดหู่ใจเล็กน้อย พวกเขาไม่คิดเลยว่าอาจารย์จะมอบเงินให้กับพวกเขาเพียงแค่ห้าสิบหยวนต่อกลุ่มเท่านั้น “เอาละเงียบๆ ก่อน ยังมีอีกเรื่องที่อาจารย์ยังไม่ได้บอกทุกคน นั่นก็คือเงินทุนจำนวนห้าสิบหยวนนี้ทุกคนสามาร
แต่อู๋เจิ้งเซียวกับคิดว่าถังเจียวมิ่งผู้นี้ดูจะชื่นชอบเรื่องของคนอื่นมากเกินไปแล้ว“เธอพูดแบบนี้ได้ยังไงกัน เจียวมิ่งก็แค่เป็นห่วงเท่านั้นเอง” หวังจินเยว่ทนไม่ได้ที่ถังเจียวมิ่งกำลังถูกรังแก ทั้งๆ ที่เธอเพียงเป็นห่วงและต้องการสอบถามจางลี่จิ่นออกไปเท่านั้นเอง“ฉันไม่พูดกับคนที่คิดจะขโมยของของคนอื่นหร
“ไม่เมื่อพวกคุณไม่มีความพร้อมเองมันก็ช่วยไม่ได้ พวกคุณคงไม่รู้ว่าในตอนนี้อาหารเริ่มจะขาดแคลนขึ้นมาแล้ว ดังนั้นที่พวกเรามอบอาหารให้กับพวกคุณโดยที่ไม่เก็บไว้ทานเองก็ดีเท่าไหร่แล้ว ดังนั้นอย่าได้คิดอะไรแบบนี้อีก ถ้าหากยังมีปัญหาอะไรเกิดขึ้นนี้ ผมจะไม่มอบอาหารในส่วนนี้ให้กับพวกคุณอีกต่อไป” ตงเต๋อเหลียงไ
คุยกันสักนิดขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 2หลังจากที่จางลี่จิ่นกดรับภารกิจแล้วนั้น เธอก็เดินออกจากห้องนอนของตัวเองทันที แต่ก่อนที่จางลี่จินจะได้ก้าวเข้าไปภายในห้องครัว เสียงของใครบางคนก็ดังขึ้นมาเสียก่อน
คุยกันสักนิด ขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 1ภายในวัดร้างแห่งหนึ่งมีร่างบางของหญิงสาวผู้หนึ่งกำลังนอนหายใจรวยรินอยู่ จางลี่จิ่นไม่คิดเลยว่าตอนจะกลายเป็นที่ไม่ต้องการเช่นนี้ ทั้งอดีตคนรักก็ตีตัวออกห่า







