로그인“คุณลี่จิ่น ไม่ทราบว่ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้นเหรอครับ” เมื่อชายวัยกลางคนและหญิงชราเห็นว่าเจ้าหน้าที่รถไฟรู้จักกับหญิงสาวที่พวกเขาต้องการลักพาตัวไปก็รู้สึกหวาดกลัวและเป็นกังวลใจขึ้นมาอย่างมาก แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาทั้งสองคนก็ไม่สามารถหนีไปทางไหนได้เลย เพราะในตอนนี้ต่างก็สายตาของเจ้าหน้าที่รถไฟและคนบ
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >//ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 67 “หลานยังโกรธพวกเราอยู่แน่เลย ไม่ใช่ว่าย่าและพ่อของหลานจะต้องการขัดขวางการเข้าเรียนมหาวิทยาลัยของหลานแบบนี้นะ แต่ที่พวกเร
“เป็นถึงนักศึกษามหาวิทยาลัยชื่อดัง แต่กับไม่มีน้ำใจให้กับเพื่อนมหาวิทยาลัยด้วยกันเลย” ผู้คนที่อยู่ด้านนอกต่างก็มองเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจ แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็ตัดสินใจไปแล้วว่าหญิงสาวผู้เป็นเจ้าของห้องไม่มีน้ำใจให้กับคนอื่นเลยสักนิด และเมื่อจางลี่จิ่นได้เห็นสายตาของทุกคนที่กำลังมองตรงม
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >//ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 66 จางลี่จิ่นมองหัวหน้าฟู่และชาวบ้านอีกสองสามคนที่เดินทางมาส่งเธอที่สถานีรถไฟแห่งนี้ ก่อนที่เธอจะมองข้าวของที่กองอยู่ตรงหน้
จางลี่จิ่นเก็บเอกสารทุกอย่างให้เรียบร้อย ยกเว้นเอกสารการตอบรับของมหาวิทยาลัยชิงหฺวาเท่านั้นที่ไม่ได้ถูกเก็บรวมกับเอกสารฉบับอื่นๆ เนื่องจากการเลือกสาขาวิชาที่จะเรียนนั้น จะต้องนำเอกสารที่แสดงคะแนนของตัวเองไปยื่นให้กับสาขาวิชานั้นๆ ดังนั้นในเอกสารการตอบรับจึงเป็นเพียงการลงชื่อเพื่อยืนยันการเข้าเรียนที
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >//ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 65 หลังจากที่ทานอาหารเสร็จเรียบร้อยแล้ว ผู้เข้าสอบที่ได้คะแนนไม่ถึงขั้นต่ำสำหรับเข้ามหาวิทยาลัยก็ได้แยกตัวออกไปพักผ่อน ซึ่ง
คุยกันสักนิดขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 2หลังจากที่จางลี่จิ่นกดรับภารกิจแล้วนั้น เธอก็เดินออกจากห้องนอนของตัวเองทันที แต่ก่อนที่จางลี่จินจะได้ก้าวเข้าไปภายในห้องครัว เสียงของใครบางคนก็ดังขึ้นมาเสียก่อน
คุยกันสักนิดขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 5จางลี่จิ่นยืนมองคนตรงหน้าอย่างไม่บ่งบอกความรู้สึกใดๆ ถึงยังไงเธอก็รู้อยู่แล้วว่าตระกูลจางจะไม่ปล่อยให้เธอไปง่ายๆ อย่างแน่นอน แต่จางลี่จิ่นก็ไม่ได้ใส่ใจ เพราะเงิน
คุยกันสักนิดขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 4“ทำไมคุณมานั่งอยู่ตรงนี้ล่ะ” จางฟางซินนั่งลงบนโซฟาข้างกายผู้เป็นสามี โดยมีลูกสาวของเธอตามมานั่งอีกข้างหนึ่ง “แล้วนี่ลี่จิ่นหายไปไหนอีก ฉันกับลูกกับมาถึงบ้าน แทนท
คุยกันสักนิดขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 3“ใครใช้ให้แกมาเกาะประตูของฉันฮะ” จางเจี้ยนกั๋วตะหวาดใส่หญิงสาวตรงหน้า หลังจากที่เขาเปิดประตูออกมาแล้ว “ฉันเคยบอกแกแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าถ้าหากไม่ใช่เวลาอาหาร แกจะต้อ







