ログイン“นั่นสิ ทำไมฉันถึงยังหาชื่อของลี่จิ่นไม่เจอนะ” เผิงอวี๋หลานขมวดคิ้วขึ้นมาด้วยความครุ่นคิด “ฉันหาเจอแล้ว” หวังจินเยว่ตะโกนออกมา ก่อนที่เธอจะชี้ไปที่ป้ายกระดานตรงหน้าซึ่งอยู่ส่วนบนซ้ายมือของป้ายกระดานนั้นเอง “สุดยอดเลยลี่จิ่น เธอได้ลำดับหนึ่งของประเทศด้วย ลี่จิ่นเธอเป็นอัจฉริยะมาเกิดแน่เลย”
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >//ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 64 ในวันนี้เป็นอีกหนึ่งวันที่จางลี่จิ่นและผู้เข้าสอบมหาวิทยาลัยทุกคนจะต้องเดินทางเข้าไปยังอำเภออีกครั้ง เนื่องจากวันนี้เป็น
หลังจากที่จางลี่จิ่นแยกตัวออกมาจากชาวบ้านที่เข้ามาที่ตำบลแห่งนี้เหมือนกันแล้วนั้น เธอก็ไม่รอช้ารีบตรงไปยังตลาดมืดในทันที แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่ลืมที่จะระมัดระวังตัวเหมือนเช่นแต่ก่อน เพราะเธอไม่อยากให้ชาวบ้านในหมู่บ้านรับรู้ว่าเธอมายังที่ตลาดมืดแห่งนี้ เพราะไม่ต้องการเป็นจุดสนใจนั่นเอง ดังนั้นก่อนที
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >//ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 63 จางลี่จิ่นบิดตัวไปมาบนที่นอนของตัวเอง หลังจากที่เมื่อวานเธอและคนอื่นๆ ได้ทำข้อสอบในการสอบเข้ามหาวิทยาลัยเสร็จเรียบร้อยแล
“อร่อยมากเลยค่ะ แบบนี้พวกผมคงจะรู้สึกอิจฉาลูกหลานของคุณลุงคุณป้ากันแล้วนะสิครับ ที่ได้ทานอาหารอร่อยๆ แบบนี้ทุกมื้อ” คำพูดของเย่กั๋วเฉิงเรียกรอยยิ้มและเสียงหัวเราะของคุณลุงคุณป้าที่เป็นตัวแทนของหมู่บ้านในการนำอาหารมาให้กับทุกคนในครั้งนี้เป็นอย่างดี “นายละรีบกินเข้า ไม่อย่างนั้นคงไม่ทันเฟยอว
“แสดงว่ายังมีบางข้อที่ยังไม่ถูกใจคุณใช่ไหม” อวี๋เถียนเฟยแซวอีกฝ่ายเมื่อเห็นว่าคนข้างกายเธอถอนหายใจออกมาเล็กน้อย “อย่างพึ่งคิดอะไรมาก ตอนนี้เธอก็ยังไม่ได้ส่งกระดาษคำตอบไม่ใช่เหรอ ไม่แน่เธออาจจะแก้ไขคำตอบในช่วงสุดท้ายและส่งคำตอบที่ถูกต้องให้กับพวกเราก็เป็นได้” “นั่นสินะ คงต้องรอดูต่อไป” จางล
คุยกันสักนิดขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 4“ทำไมคุณมานั่งอยู่ตรงนี้ล่ะ” จางฟางซินนั่งลงบนโซฟาข้างกายผู้เป็นสามี โดยมีลูกสาวของเธอตามมานั่งอีกข้างหนึ่ง “แล้วนี่ลี่จิ่นหายไปไหนอีก ฉันกับลูกกับมาถึงบ้าน แทนท
คุยกันสักนิดขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 3“ใครใช้ให้แกมาเกาะประตูของฉันฮะ” จางเจี้ยนกั๋วตะหวาดใส่หญิงสาวตรงหน้า หลังจากที่เขาเปิดประตูออกมาแล้ว “ฉันเคยบอกแกแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าถ้าหากไม่ใช่เวลาอาหาร แกจะต้อ
คุยกันสักนิดขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 2หลังจากที่จางลี่จิ่นกดรับภารกิจแล้วนั้น เธอก็เดินออกจากห้องนอนของตัวเองทันที แต่ก่อนที่จางลี่จินจะได้ก้าวเข้าไปภายในห้องครัว เสียงของใครบางคนก็ดังขึ้นมาเสียก่อน
คุยกันสักนิด ขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 1ภายในวัดร้างแห่งหนึ่งมีร่างบางของหญิงสาวผู้หนึ่งกำลังนอนหายใจรวยรินอยู่ จางลี่จิ่นไม่คิดเลยว่าตอนจะกลายเป็นที่ไม่ต้องการเช่นนี้ ทั้งอดีตคนรักก็ตีตัวออกห่า







