LOGIN“จางลี่จิ่น ถ้าจะโทษก็ต้องที่ตัวของเธอเองนะ ที่เข้ามายุ่งวุ่นวายกับครอบครัวหานแบบนี้” “เอาละครับ ในที่สุดก็ถึงเวลาที่พวกเรารอคอยกันแล้วนะครับ ในตอนนี้ผลการประกวดห้าอันดับแรกก็อยู่ในมือของผมเป็นที่เรียบร้อย” พิธีกรโบกกระดาษที่อยู่ในมือให้กับผู้ชมที่อยู่ภายในหอประชุมได้เห็น “ถ้าอย่างนั้นพวกเราอย่
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >//ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 81 “คุณจะไปไหนเหรอรั่วซี” สวีหนิงหลงเอ่ยถามผู้เป็นภรรยาเมื่อเขาเห็นอีกฝ่ายกำลังลุกขึ้นจากที่นั่งของตัวเอง และกำลังจะเดินออก
จางลี่จิ่นหันไปพยักหน้าให้กับซ่งรุ่ยเหวินเล็กน้อย เพื่อให้ชายหนุ่มได้แนะนำตัวของตัวเองก่อนเป็นคนแรก “สวัสดีครับ ผมชื่อซ่งรุ่ยเหวิน นักศึกษาจากสาขาวิชาบริหารธุรกิจครับ” ซ่งรุ่ยเหวินค้อมตัวลงเพื่อทักทายกับผู้ชมที่อยู่ตรงหน้าด้วยท่าทางของจอมยุทธ์เหมือนกับชุดที่เขากำลังใส่อยู่นั่นเอง หลังจากที
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >//ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 80 หลังจากที่ครอบครัวหานได้เดินเข้ามาภายในหอประชุมเป็นที่เรียบร้อยแล้ว พวกเขาทั้งสี่คนก็ตรงไปยังเก้าอี้ซึ่งเป็นที่นั่งของพว
จางลี่จิ่นอยากจะบอกกลับไปเหลือเกินว่าคงไม่ทันแล้วละ เพราะว่าลูกชายของคุณป้าได้พบเจอกับความใจกล้าของสวีซูเจินไปเป็นที่เรียบร้อย หานเฉียงรุ่ยหันไปมองที่จางลี่สร้างสรรค์เล็กน้อย ดูท่าแล้วผู้หญิงคนนี้คงจะกำลังคิดถึงเหตุการณ์เดียงกัรกับเขาอย่างแน่นอน “ครับแม่ ผมจะระวังตัวเองดีๆ ไม่ให้บุบสลายไปเสียก่
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >//ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 79 “ถ้าอย่างนั้นพวกเราไปกันเถอะ” ไป๋รั่วซีจูงมือลูกสาวของเธอตรงไปยังครอบครัวหานในทันที โดยมีสามีของเธอเดินตามมาด้านหลั
แต่อู๋เจิ้งเซียวกับคิดว่าถังเจียวมิ่งผู้นี้ดูจะชื่นชอบเรื่องของคนอื่นมากเกินไปแล้ว“เธอพูดแบบนี้ได้ยังไงกัน เจียวมิ่งก็แค่เป็นห่วงเท่านั้นเอง” หวังจินเยว่ทนไม่ได้ที่ถังเจียวมิ่งกำลังถูกรังแก ทั้งๆ ที่เธอเพียงเป็นห่วงและต้องการสอบถามจางลี่จิ่นออกไปเท่านั้นเอง“ฉันไม่พูดกับคนที่คิดจะขโมยของของคนอื่นหร
“ไม่เมื่อพวกคุณไม่มีความพร้อมเองมันก็ช่วยไม่ได้ พวกคุณคงไม่รู้ว่าในตอนนี้อาหารเริ่มจะขาดแคลนขึ้นมาแล้ว ดังนั้นที่พวกเรามอบอาหารให้กับพวกคุณโดยที่ไม่เก็บไว้ทานเองก็ดีเท่าไหร่แล้ว ดังนั้นอย่าได้คิดอะไรแบบนี้อีก ถ้าหากยังมีปัญหาอะไรเกิดขึ้นนี้ ผมจะไม่มอบอาหารในส่วนนี้ให้กับพวกคุณอีกต่อไป” ตงเต๋อเหลียงไ
คุยกันสักนิดขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 2หลังจากที่จางลี่จิ่นกดรับภารกิจแล้วนั้น เธอก็เดินออกจากห้องนอนของตัวเองทันที แต่ก่อนที่จางลี่จินจะได้ก้าวเข้าไปภายในห้องครัว เสียงของใครบางคนก็ดังขึ้นมาเสียก่อน
คุยกันสักนิด ขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 1ภายในวัดร้างแห่งหนึ่งมีร่างบางของหญิงสาวผู้หนึ่งกำลังนอนหายใจรวยรินอยู่ จางลี่จิ่นไม่คิดเลยว่าตอนจะกลายเป็นที่ไม่ต้องการเช่นนี้ ทั้งอดีตคนรักก็ตีตัวออกห่า







