Mag-log inจางลี่จิ่นยังคงนั่งมองไปข้างหน้าอย่างรอเวลา เพียงไม่นานร่างของหญิงสาวเหล่านั้นก็ค่อยๆ ล้มตัวลงนอนกองกับพื้น ซึ่งเธอก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกที่เธอและหลินเจี่ยผิงไม่ได้ทานอาหารมื้อนี้เข้าไป เพราะไม่อย่างนั้นพวกเธอคงจะไม่รู้แน่นอนว่าอีกฝ่ายจะทำอะไรกับพวกเธอในขณะที่กำลังหลับใหลแบบนี้ “น่ากลัวม
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงาน ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >///ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 89 หลังจากที่รถยนต์ได้จอดลงเรียบร้อยแล้ว หลัวห้าวตรงก็เปิดประตูรถในทันที ก่อนที่เขาจะก้มตัวลงและจ้องมองไปที่หญิงสาวทั้งสองคนที่ยังคงน
จางลี่จิ่นยกมือขึ้นไปลูบแขนของอีกฝ่ายอย่างปลอบโยน “เรื่องมันจบไปแล้ว เธอก็เลิกคิดมากเถอะ ถึงยังไงอีกฝ่ายก็ทำได้เพียงแค่พูดเท่านั้นแหละ แต่สุดท้ายทุกคนก็ได้รู้กันอยู่ดีว่าบะหมี่ของร้านเรามีรสชาติธรรมดาอย่างที่กลุ่มของถังเจียวมิ่งบอกหรือเปล่า” หลินเจี่ยผิงถอนหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยใจกับการกระทำ
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงาน ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >///ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 88 หลังจากที่พวกเธอพักผ่อนจนหายเหนื่อยแล้วนั้น ร้านอาหารซินอี้ก็ได้เปิดทำงานขึ้นอีกครั้ง ซึ่งแน่นอนว่าหลังจากที่พวกเธอออกไปประกาศเปิด
“สวัสดีค่ะทุกคน ร้านอาหารซินอี๋ของพวกเรายินดีต้อนรับนะคะ ขอเชิญคุณลูกค้าทยอยเข้าไปในร้านได้เลยนะคะ และขออนุญาตเดินเรียงแถวหนึ่งคนมานะคะ เนื่องจากร้านของเราเป็นร้านเล็กๆ ดังนั้นจึงต้องจำกัดจำนวนคนเขาในแต่ละครั้งนะคะ และเพื่อที่ฉันจะได้จัดระเบียบทุกอย่างได้และทำให้ลูกค้าท่านอื่นไม่ต้องรอนานอีกด้วยค่ะ”
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >//ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 87 หลินเจี่ยผิงหัวเราะให้กับท่าทางของกลุ่มนักศึกษาตรงหน้าเบาๆ เนื่องจากเธอก็เคยมีอาการแบบนี้มาก่อน ดังนั้นเธอจึงเข้าใจความร
คุยกันสักนิดขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 5จางลี่จิ่นยืนมองคนตรงหน้าอย่างไม่บ่งบอกความรู้สึกใดๆ ถึงยังไงเธอก็รู้อยู่แล้วว่าตระกูลจางจะไม่ปล่อยให้เธอไปง่ายๆ อย่างแน่นอน แต่จางลี่จิ่นก็ไม่ได้ใส่ใจ เพราะเงิน
คุยกันสักนิดขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 4“ทำไมคุณมานั่งอยู่ตรงนี้ล่ะ” จางฟางซินนั่งลงบนโซฟาข้างกายผู้เป็นสามี โดยมีลูกสาวของเธอตามมานั่งอีกข้างหนึ่ง “แล้วนี่ลี่จิ่นหายไปไหนอีก ฉันกับลูกกับมาถึงบ้าน แทนท
คุยกันสักนิดขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 3“ใครใช้ให้แกมาเกาะประตูของฉันฮะ” จางเจี้ยนกั๋วตะหวาดใส่หญิงสาวตรงหน้า หลังจากที่เขาเปิดประตูออกมาแล้ว “ฉันเคยบอกแกแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าถ้าหากไม่ใช่เวลาอาหาร แกจะต้อ
คุยกันสักนิดขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 2หลังจากที่จางลี่จิ่นกดรับภารกิจแล้วนั้น เธอก็เดินออกจากห้องนอนของตัวเองทันที แต่ก่อนที่จางลี่จินจะได้ก้าวเข้าไปภายในห้องครัว เสียงของใครบางคนก็ดังขึ้นมาเสียก่อน







