Masuk------------
@ห้องพัก
ห้องพักสุดหรูขนาดใหญ่โตมีทั้งห้องรับแขกห้องครัวขนาดเล็กห้องน้ำและอ่างจากุชซี่เตียงนอนขนาดคิงไซซ์ ห้องพักสุดหรูในโรงแรมชื่อดัง ทว่าไฟในห้องนี้กลับมืดสนิทมีเพียงแสงไฟสลัวจากไฟหลุมบนฝ้าขนาดเล็กส่องแสงก็เพียงเท่านั้น ความมืดบดบังความสวยงามและหรูหราของเฟอร์นิเจอร์จนหมดสิ้นทั้งหมดนี้เป็นความต้องการของผู้เช่าห้องนั่นเอง ในห้องกว้างแห่งนี้กลับไม่มีผู้คนเดินพลุกพล่านมีเพียงร่างชายหญิงซึ่งกำลังยืนกอดกันกลมอยู่ที่หน้าประตู เสียงจูบได้อรรถรสเสียงดัง
ฝ่ามือหนาประคองกรอบหน้าและหลังท้ายทอยหญิงสาวกักกันไม่ให้เธอหนีห่างจากเขาแม้แต่เสี้ยววินาที สีหน้าและอารมณ์ของทั้งคู่ดั่งถูกคำสาปให้ต้องถูกไฟราคะเผาหลอมละลายไปด้วยกัน
"คุณเคลเกอร์ เมล ไม่ไหวแล้วค่ะ เมลร้อนเมลต้องการ... ต้องการมากกว่านี้ "
น้ำเสียงสั่นไหวบวกกับสีหน้าหืดกระหาย เธอจ้องมองเขาด้วยแววตาเว้าวอนอยากสัมผัสมากกว่านี้อยากปลดปล่อยมากกว่านี้โดยที่มือของเธอได้ทำการปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตชุดยูนิฟอร์มออกเป็นที่เรียบร้อย บราเซียตัวจิ๋วโอบอุ้มเต้ากลมไว้ไม่มิด เนินเนื้ออวบขาวเห็นเส้นเลือดชัดเจน เอวคอดกิ่วเพียงแค่สองมือใหญ่จับไว้ กระโปรงทรงเอสีแดงแนบเนื้อค่อยๆ ถูกถลกขึ้นไว้เหนือแพทตี้สีหวานเธอบีบเคล้นเต้ากลมสลับกับเรียวนิ้วสวยขยี้ปรนเปรอที่เส้นโค้งคล้ายกลีบส้มโอ ที่แพทตี้สีหวานปรากฏเป็นคราบน้ำเชื่อมวงกว้างส่งสัญญาณให้ชายได้รู้ว่าเธอพร้อมเข้าสู่กิจกรรมแสนสยิวเต็มที
"เสียวหรอขอร้องฉันสิ"
แม้ตัวเองจะมีความต้องการไม่ต่างไปจากเธอแต่เขาก็ยังสร้างคำขอเพื่อกลั่นแกล้งหญิงสาวไม่รู้จักจบ
"คะ...คุณเคลเกอร์ ได้โปรด อึก! นะคะ"
เธอสะดุ้งตอบสนองเรียวนิ้วของตัวเองเป็นระยะ หวังให้ชายตรงน่าสงสารและตอบรับคำขอของเธอโดยเร็ว รอยยิ้มปรากฏขึ้นที่มุมปากแววตาชายร่างใหญ่จ้องมองเธอราวกับชิ้นเนื้อราคาแพงที่ต้องการลิ้มรสมันมากกว่าสิ่งอื่นใด
"เธอร่านแบบนี้ฉันจะทนไม่ไหวเอานะ"
เขาเตือนเธออีกครั้งพร้อมกับปลดเสื้อเชิ้ตและกางเกงของตนลงไปก่อนที่ข้อเท้า ฝ่ามือหนาช้อนหัวกระสุนที่มันกำลังฝ่ามือหนาช้อนหัวกระสุนที่มันกำลังผงาดตัวเผยโฉมดันอันเดอร์แวร์ สายตาเว้าวอนของหญิงสาวจ้องมองไปที่มันราวกับถูกต้องมนต์ เธอรอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอหลายต่อหลายรอบ เพียงไม่นานเจ้ากระสุนรามใหญ่ยาวถูกเผยโฉมอันเดอร์แวร์ตัวจิ๋วโดนเขี่ยทิ้งหมดซึ่งเยื่อใยร่างใหญ่ชายหนุ่มเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อกระชับไร้ที่ติ เดินตรงปรี่เข้ามาหาเธอก่อนฝ่ามือหนาจะบีบลำคอยาวระหง ใบหน้าคมคายยื่นเข้าใกล้สัมผัสได้ถึงลมหายใจรุ่มร้อนผสมกลิ่นแอลกอฮอล์บางเบา
"เรามาเริ่มความสนุกกันเถอะคาราเมล "
"อึก!!"ริมฝีปากของเขายื่นเข้าใกล้ประกบวางลงบนริมฝีปากฉันอย่างรวดเร็วโดยที่ฉันเองก็ตกใจไม่น้อยสัมผัสฝ่ามือของสองเราลูบไล้ไปทั่วเนื้อกายหยาบของอีกฝ่าย ลิ้นร้อนพัลวันไล่ต้อนฉันอย่างกับว่าฉันไปทำอะไรผิดมายังไงยังงั้น ในสมองฉันดังถูกใครเอาสีขาวมาสาดใส่ฉันไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไรได้แต่ปล่อยให้อารมณ์มันนำพาร่างกายเราสองคนไปยังฝั่งฝันที่เราต้องการ ร่างของฉันถูกเขาต้อนจนมาถึงเตียงนอนขนาดใหญ่เราทั้งสองล้มลงทั้งที่ริมฝีปากยังจะจรดดูดดื่มกันไม่ห่าง
"จูบของเธอแล้วร้อนเป็นบ้าคงต้องการไอ้นั่นของฉันแล้วสินะ"
น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยทักท้วงหยั่งเชิงหญิงสาวทันทีที่ผละตัวออกห่าง นั่งตรงจับหัวเข่ามนแยกถางออกห่างกันกลีบส้มโอฟูขาวอมชมพูเปรอะไปด้วยคราบน้ำเชื่อมบ่งบอกถึงความพร้อม เรียวนิ้วเก่งกาจวางลงตรงกลางระหว่างรอยแยกก่อนจะกดมันลงสายตาดุดันยังคงจ้องมอง ใบหน้าเรียวสวยไม่วางคาราเมลขมวดคิ้วกัดริมฝีปากจนแทบห้อเลือด เธอเสียวสะท้านไปทั้งร่างทำไมชายตรงหน้าถึงได้เล่นตลกกับเธอไม่เลิก
"ไม่เอาดีกว่า"
"!!!!"
ว่าจบแล้วนิ้วแกร่งถูกยกออกกลับกลายเป็นว่าชายตรงกลางหว่างขานั้นชักกระสุนปืนลำใหญ่ยาวออกมาจอเตรียมส่งมันเข้ารังเพลิงแทน ไม่รอให้เธอเตรียมพร้อมเอวหนากระแทกสวนทางส่งเจ้ากระสุนพุ่งทะยานพาส่วนหัวเข้าสู่โลกกามารมณ์
"อั๊ก!!!"
"อย่าปิดปากสิเสียงไพเราะของเธอน่ะฉันอยากได้ยินมันตลอดระหว่างกระทำ... "
ฝ่ามือเล็กซึ่งยกขึ้นปิดปากถูกฝ่ามือใหญ่ยกมันขึ้นกดลงบนเตียงนุ่มสอดประสานหวังสร้างความอบอุ่นใจให้เธอ แต่มันกลับไม่ได้ช่วยให้ความเจ็บที่กลีบส้มโอนั้นเบาบางลงแม้แต่น้อย ลูกกระพรวนถูกตีตบฟาดลงบนกลีบขึ้นเป็นสีแดงฉ่า เอวหนากระแทกรัวเร่งเร้าให้เธอร่านกายาน้ำหวานเปรอะกระสุนปืนย้อยลงตามรอยแยกกลีบส้มโอรวมตัวที่ผ้าปูเป็นวงกว้าง
"น้ำเยอะเชียวนะ คงจะยากมากๆ เลยละสิลองขึ้นขย่มไหมล่ะ"
ระบบสมองของคาราเมลยังไม่ทันจะประมวลผลคำพูด ร่างเธอถูกพลิกยกตัวขึ้นนั่งบนเอวฝ่ามือหนาประคองแก้มก้นใหญ่นุ่ม พยายามให้เธอเข้าจังหวะรักโดยเร็ว
"ว่าให้แต่เมล คุณเคลเกอร์เองก็คงจะอยากไม่น้อยเหมือนกันสินะคะ"
"ถ้าจับเธอเป็นก้อนแล้วกลืนลงท้องได้ ฉันทำมันเป็นนานแล้วล่ะ"
"อ๊าย!"
เอวหนาสวนจังหวะระรัวกระสุนปืนแทนการรอให้เธอปรนเปรอ ร่างบางสั่นสะเทือนกระเพื่อมตามแรงเอวเจ้ากลมสะท้านเด้งรับจังหวะ
"ไม่ไหว! ไม่ไหวอ่าา!!!"
"อ๊ายย!!!"
เสียงร้องโหยหวนก่อนถึงฝั่งฝันของชายหญิงดังลั่นห้องร่างบางขาสั่นกระตุกไปทั้งตัว เจ้าปลายกระสุนปืนถูกถอดถอนออกจากรังเพลิง ก่อนจะกลั่นความเสียวซ่านออกมาเป็นน้ำคาวลาวาสีขุ่น ฉีดพ่นไปทั่วหน้าท้องของตนเอง ก่อนร่างบางของหญิงสาวจะหมดแรงล้มพับนอนลงบนเตียงข้างกายชาย
"แฮ่ก ธ... เธอเป็นคนแรกที่ทำให้ฉันรู้สึกดีได้ถึงเพียงนี้"
"ขะ... ขอบคุณสำหรับคำชม" เป็นครั้งแรกที่ฉันก็รู้สึกดีมากๆ เหมือนกัน
_______________
------------"ไคล์เรากลับกันเถอะเดี๋ยวจะไม่ทันคลาสเรียนเอา""อ๋ออือ ไปก่อนนะเดมี่""ไว้เจอกัน"ทั้งสองคนพากันเดินควงแขนออกไประหว่างที่ฉันกำลังกวาดสายตากลับมายังเบื้องหน้าของตัวเอง ได้พบกับสีหน้าเข้มขึงบึ้งตึงของลีธจ้องมองอยู่ก่อนแล้ว"มะ มองอะไรของมึงไม่ทราบ""มองเมียมีปัญหาอะไรเปล่าครับ""อึก!"ไม่คุ้นเลยแฮะ ไม่คุ้นกับการโดนเรียกแบบเปิดเผยอย่างนี้ต่อหน้าเพื่อนเลยสักนิด"โถพ่อคนคลั่งรัก เมื่อก่อนดุอย่างกับหมาตอนนี้หงอเป็นแมวแล้วหรอมึง"จุ๊บคงจะทนมองท่าทีที่เปลี่ยนไปของมันไม่ได้เลยพูดแทรกขึ้นมา"ก็ธรรมดาอ่ะครับ หลังจากนี้พวกมึงคงได้เลี่ยนจนเรียนจบนู่นแหละ""เหอะ มั่นใจจังนะมึงคิดหรอว่าไอ้มี่มันจะยอมรับรักมึงง่ายๆ"ของขวัญพูดด้วยน้ำเสียงกระแนะกระแหนสีหน้าบึ้งตึง ก็นะคนที่คอยตบไหล่ปลอบฉันมาโดยตลอดคือมันไม่แปลกที่มันจะโกรธแทนฉัน"นั่นมันเป็นเรื่องในอดีต แต่หลังจากนี้กูจะเป็นคนใหม่และมองแค่เดมี่คนเดียวเท่านั้น เนาะ ^^ "ว่าแล้วก็ยังโอบไหล่แต๊ะอั๋งต่อหน้าเพื่อน เลยโดนฉันตีมือไปอีกที"โอ๊ย! เนี่ยเขินแล้วชอบลงไม้ลงมือ""จิ๊! เอาแค่พอดีพองามก็พอ อย่างที่ไอ้ขวัญบอกกูยังไม่ยอมยกโทษให้มึงง่ายๆ หร
-----------"ยะ อย่าบอกนะว่ามึงกับยัยนั่นไม่เคยมีอะไรกัน""เออ"ถึงว่าล่ะ ทุกครั้งที่มาหาฉันมันถึงได้ป่าเถื่อนกระหน่ำอย่างกับหมาบ้าหิวโหยขนาดนั้น"งั้นที่ผ่านมาลูกกวาดเองก็รักไคล์เหมือนกันสินะ""คงจะแบบนั้น กูเป็นแค่เครื่องมือให้ลูกกวาดลืมมันก็เท่านั้นแหละ เมื่อสามสี่เดือนที่แล้วเหมือนมีข่าวลือว่าไอ้ไคล์มันจะย้ายตามครอบครัวไปต่างประเทศ นั่นคงเป็นเหตุผลให้ลูกกวาดมาขอกูคบล่ะมั้ง""เฮ้อ เสียใจด้วยนะมึงที่โดนยัยนั่นหลอกใช้เป็นเครื่องมือ"ทีแรกก็โกรธมันอยู่หรอก แต่พอได้รู้เหตุผลจริงๆ เข้าก็เริ่มรู้สึกสงสารขึ้นมาหน่อยๆ แล้วแฮะ"อย่างน้อยก็ทำให้กูได้รู้ใจตัวเองด้วยล่ะนะ""อะ อะไรของมึง"อยู่ๆ มาคว้ามือคนอื่นไปจับซะอย่างนั้น ไม่รู้เลยหรือไงว่าคนอื่นเขากำลังหวั่นไหวน่ะ"ก็อย่างที่บอกว่าตอนนี้กูพอจะรู้ใจตัวเองขึ้นมาบ้างแล้วล่ะ พอได้เห็นมึงอยู่กับผู้ชายคนอื่นก็เริ่มรู้สึกหวงขึ้นมา""แล้วไง กูกับมึงไม่มีอะไรเกินเลยไปกว่าการเป็นเพื่อนร่วมเตียงกันซะหน่อย"รถค่อยๆ เลี้ยวเข้ามาในคอนโด ไม่ต่างอะไรกับร่างกายฉันมันเริ่มรู้สึกกระสับกระส่ายอยากหนีออกไปจากรถคันนี้แล้วสิ"ใช่ นั่นคือคำที่กูเคยพูด ในตอนนี้มั
----------"ไอ้ลีธ!""ห๊ะ! เมื่อกี้ว่าไงนะ?""เหมือนว่านายดูจะไม่ยินดีกับสถานะของเรากับเดมี่เลยนะ"ไคล์ก้าวเข้าสู่แผนขั้นที่สอง คราวนี้ไอ้ลีธมันค่อยๆ หันกลับมามองที่ฉันอีกครั้ง จู่ๆ ก็ยกมือขึ้นประคองแก้มฉันต่อหน้าลูกกวาด"ทะ ทำอะไรของมึง!"ฉันเหลือบมองดูลูกกวาดเผื่อว่ายัยนั่นจะไม่ได้มอง แต่ไม่ใช่เลยแฮะกำลังจ้องอยู่ตลอดเวลา ทำไงดีจะอธิบายให้ยัยนั่นฟังอย่างไงความสัมพันธ์ของมึงกับลูกกวาดได้จบกันวันนี้แหง"เราขอตัวก่อนนะลูกกวาด ไว้จะโทรหา""เฮ้ย! เดี๋ยวไอ้ลีธมึงจะลากกูไปไหน"มันไม่ฟังฉันด้วยซ้ำยังคงลากตัวฉันออกมาจากโต๊ะท่ามกลางสายตาของแฟนมันและคนในร้าน เมื่อฉันหันกลับไปมองอีกครั้งก็ต้องตกใจ"!!!"ถึงกับทิ้งตัวยืนนิ่งหน้าประตูร้าน เพราะลูกกวาดผู้หญิงแสนน่ารักของเพื่อนสนิทฉันกำลังดึงไคล์เข้ามาจูบ ดีที่มุมนั้นเป็นมุมอับสายตาทำให้คนในร้านไม่เห็น แต่จูบทันทีที่แฟนตัวเองลุกมาเลยนี่นะ"กลับ""ละ ลีธ"ซวยแล้วไง ไม่ใช่ฉันคนเดียวที่เห็นแต่ไอ้ลีธเองก็เห็นด้วย นั่นแฟนที่มันรักมากๆ กำลังจูบกับผู้ชายคนอื่นเลยนะเว้ยยังยืนนิ่งอยู่ได้"ต้องให้กูอุ้มพาดบ่าไหม มึงถึงจะยอมเดิน""ไม่ต้อง! กูเดินเองได้"ฉันกระ
---------"อเมริกาโน่เย็นไม่หวานแก้วหนึ่งค่ะ""ค่ะ"เดินหมดเรี่ยวแรงมาคาเฟ่ในห้างสรรพสินค้าใกล้คอนโด เพราะไม่อยากอยู่ในห้องอุดอู้คนเดียว จะโทรไปชวนของขวัญก็ได้ข่าวว่าวันนี้มีญาติมาจากต่างจังหวัด ฉันจึงต้องมานั่งกินกาแฟคนเดียว"ไหนๆ ก็มาแล้ว เย็นนี้หาอะไรกินที่นี่ก็แล้วกัน"ระหว่างที่นั่งเล่นในคาเฟ่ฉันเปิดซีรีส์สวมหูฟังครอบหูว่าจะนั่งดูยาวๆ แต่กลับเริ่มรู้สึกเหมือนกับว่ามีใครกำลังมองอยู่ ทันทีที่เงยหน้าขึ้นไปเห็นเข้ากับชายหน้าหล่อละมุน"ไคล์เองหรอ เราตกใจหมดเลย""โทษทีนะ เราไม่กล้าเรียกน่ะเห็นเดมี่กำลังดูซีรีส์อยู่"ไคล์นั่งลงยังเก้าอี้ฝั่งตรงกันข้ามกับฉัน ในมือถือมัทฉะวางลงตรงหน้า ก่อนจะเริ่มเอ่ยถามตามปกติ"ว่าแต่วันนี้มาคนเดียวหรอ""อ๋ออื้ม เพื่อนไม่ว่างน่ะ""อาเหมือนกันเลย จะว่าไปเดมี่กับลีธรู้จักกันมานานหรือยัง"จู่ๆ ก็ถามถึงหมอนั่น หรือไคล์อยากจะมาเช็คประวัติของไอ้ลีธเพื่อกรองให้เพื่อน"ตั้งแต่มัธยมปลาย""งั้นก็นานพอสมควรแล้วสิ""ก็นะ""เหมือนเรากับลูกกวาดเลย"นั้นไงถามเพื่อจะเข้าเรื่องเพื่อนนี่เอง สีหน้าของไคล์ดูจะกังวลเล็กน้อย หรือจะทะเลาะกับลูกกวาดเรื่องไอ้ลีธ"เพราะบ้านใกล้กัน
---------"อื้อ อา""ซี๊ดด กูไม่ไหวแล้ววะ"จากท่าทางมันคงไม่ไหวแล้วจริงๆ รีบดึงฉันลุกขึ้นจากพื้นก่อนจะรีบถอดเสื้อยืดตัวใหญ่และกางเกงขาสั้นออกจนหมด สายตาหยาดเยิ้มจ้องมองตั้งแต่หน้าลงมาจนถึงหน้าอก ท้องและจุดอ่อนไหวจรดเท้า สายตาเว้าวอนที่ไม่เคยได้รับหากไม่ใช้เวลาแบบนี้ถึงแบบนั้นฉันก็ยังคงรู้สึกดี"ร่างกายของมึง กูไม่เคยเบื่อเลยสักครั้ง""นั่นเพราะมึงได้สิ่งที่ต้องการ แต่เมื่อไหร่ที่มึงไม่ต้องการกู ไม่ว่ากูจะฉุดรั้งถอดเสื้อผ้าออกแค่ไหน มึงคงไม่มองมาที่กูหรอก"พูดออกไปแล้ว พูดออกไปแล้วความรู้สึกที่มันคับแน่นอยู่ที่ใจ ไม่รู้เพราะอะไรที่ทำให้ความรู้สึกนั้นมันปะทุขึ้นมา อาจจะเพราะแววตาที่ฉันไม่เคยได้รับจากมันเลยสักครั้งนอกซะจากในเวลาแบบนี้ แต่ถึงแบบนั้นสีหน้าของมันยังคงเรียบเฉยไร้การตอบรับแต่อย่างใด"รู้ก็ดีแล้วนี่""!!!"ฉันถูกกระชากจนร่างร่วงลงมานอนกองบนเตียง ไอ้ลีธขยับตัวคร่อมร่างฉันโดยใบหน้าพุ่งตรงลงมายังหน้าอก ลิ้นร้อนมันตวัดเกี่ยวจุกสีหวานจนเริ่มเสียวสะท้านไปทั้งตัว"กึด! อึกก""ครางออกมา เหมือนที่มึงชอบทำ""กะ กูจะไม่ทำ""หึ อยากรู้เหมือนกันว่ามึงจะทนได้นานแต่ไหน"ถอนคำพูดตอนนี้ยังทันไ
---------- (แล้วไงต่อ สีหน้าไอ้ลีธอย่างเห่ยเลยใช่ไหม) "อือ มันคิดว่ากูจะยอมขอโทษลูกกวาดอย่างที่มันพูด แต่พอกูไม่สนใจมันก็เลยเสียหน้า หลังจากนั้นทั้งวันเวลามีโอกาสก็มักจะเร่งเร้าให้กูไปขอโทษลูกกวาด อีกอย่างเจ้าตัวไม่ติดเรื่องนั้นเลยด้วยซ้ำ" (ฮ่าฮ่า แค่ฟังที่มึงเล่าก็สนุกแล้วว่ะ) หลังกลับมาจากสวนสนุกไคล์เป็นคนมาส่งฉันที่หน้าคอนโด ทันทีที่อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าของขวัญก็รีบโทรมาหาเพื่อถามไถ่ถึงเหตุการณ์ในวันนั้นทันที ฉันเล่าทุกอย่างให้มันฟังยกเว้นที่เกิดขึ้นหลังห้องน้ำ "แต่ตอนนั้นกูสนุกไม่ลงจริงๆ สีหน้าน้ำเสียงทุกอย่างของไอ้ลีธ เหมือนว่ามันกำลังมองฉันเป็นฝ่ายผิดเต็มเปา" (มึงมั่นใจในตัวเองหน่อยสิ จากที่กูฟังมึงเล่าแล้วเรื่องนี้ไม่มีใครเป็นฝ่ายผิดทั้งนั้นแหละ อีกอย่างลูกกวาดก็ไม่ได้โกรธอะไรใครด้วย คนที่โวยวายแสดงความเป็นสุภาพบุรุษคือไอ้ลีธต่างหาก) "เฮ้อ ก็นะมันออกจะรักของมันจะขนาดนั้น เหมือนพยายามตอกย้ำว่ากูเป็นแค่เพื่อนไม่มีสิทธิ์ได้ก้าวข้ามไปมากกว่านั้น" แถมมันยังรู้เรื่องที่ฉันชอบมันอีก ครั้งต่อไปมันจะมาไม้ไหนอีก "!!!" ฉันที่กำลังนอนเกลือกกลิ้งอยู่บนเตียงต้องผงะเมื่อได้ยินเสีย







