รสรักหนุ่มใหญ่ บทที่ 7

“โอย...โอย...ยูมิโกะ...ฉันเสียวจริง ๆ ของหนูรัดฉันดีจริง ๆ ...ซี๊ด...อูย...อูย”

       เจตภพเขย่าสะโพก กระแทกแบบแรง ๆ จนได้ยินเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังพั่บ ๆ ตอนนั้นเองที่ลินินรู้สึกเสียวขึ้นมาในช่องเยิ้มของตัวเอง ก็หล่อนพึ่งจะถึงสวรรค์ไปเมื่อกี๊แต่ก็ยังเสียวมากอยู่ขณะที่แอบดูเพื่อช่วยเพิ่มอารมณ์

       “อูย...อาย...อาย...ซี๊ด...ซี๊ด...ผัวขา...แรงอีก...แรงอีก...ของผู้ชายไทยมันสะใจอย่างนี้เอง...อ่าส์”

       “ของชายไทยน่ะไม่แพ้ชาติไหนในโลกนะ...ทั้งใหญ่ทั้งยาว สาวทีเสียวสุดขั้วเลยล่ะยูมิโกะจ๋า”

       “เสียวสุดติ่งแล้วค่ะ...อ๊าส์...อ๊าส์...มันส์จริง ๆ ค่ะผัวขา...อ๊าส์...อ๊าส์”

       “โอย...โอย...อะ...อ้าปากหน่อย...ยูมิโกะ...อ้าปากหน่อย”

       เจตภพเสียงสั่น ลินินเห็นเขาตัวสั่นขาสั่นก่อนจะถอนดุ้นเนื้อที่สำหรับเด็กสาวแล้วมันเหมือนไอติมยักษ์ที่น่าลิ้มลองออกมาจากกาบหอยของแม่สาวญี่ปุ่น ยูมิโกะทำตามที่เขาสั่ง หล่อนอ้าปากเพื่อรับเอาน้ำกามสีขาวข้นที่พุ่งปรี๊ดออกมาจากปลายแดงของไอติมแท่งยักษ์ตอนพ่อเลี้ยงหนุ่มจ่อมันไว้ที่ปากจิ้มลิ้มของหล่อน

       “ซี๊ด...อูย...โอย...โอย”

       เจตภพครางดังไปทั่วห้อง ลินินไม่รู้ว่าเสียงของเขาจะดังออกไปข้างนอกหรือเปล่าแต่ตอนนี้คนที่ได้ยินชัดเจนกลับเป็นหล่อนที่แอบดูด้วยอารมณ์อยากไม่ต่างจากคู่ขาที่นัวเนียกันในห้องทำงานของเจ้านาย

       ยูมิโกะเลียปากตัวเองเอาคราบน้ำรักของพ่อเลี้ยงหนุ่มใหญ่เข้าไปในปากสีแดงเรื่อ ๆ ที่ขนาดลินินซึ่งเป็นผู้หญิงด้วยกันดูแล้วเกิดอารมณ์ขึ้นมาอีกอย่างช่วยไม่ได้ สักครู่เจตภพก็ช่วยคลายเชือกที่มัดมือและขาของยูมิโกะ ปล่อยให้หล่อนเป็นอิสระ

       ทันทีที่มือไม้ของสาวญี่ปุ่นเป็นอิสระเจ้าหล่อนก็โผเข้ากอดพ่อเลี้ยงหนุ่มแล้วซุกหน้าทำเป็นออดอ้อนฉอเลาะในทันใด

       “แหม...ผัวขา...ยูมิโกะน่ะถึงสวรรค์แค่หนเดียวเองนะคะ”

       หล่อนไม่พูดเปล่าแต่มือไม้ยังซุกซนลูบไล้ที่ปลายไอติมยักษ์ของเจตภพ เจ้าดุ้นเนื้อนั่นก็เหมือนกัน ดูเหมือนมันจะสู้มือแม่สาวญี่ปุ่นเพราะลินินเห็นมันกระดกขึ้น ๆ ลง ๆ และยังชูชันไม่ยอมแพ้ เจตภพลูบผมยูมิโกะเล่น ดูเขาจะเอ็นดูหล่อนซะจริง

       “เอาน่า...วันนี้เอาแค่นี้ก่อนเพราะฉันมีงานรออยู่ เดี๋ยววันหลังค่อยชดเชยให้ ฉันจะให้คนไปรับเธอที่คอนโดในเมือง ไม่ต้องห่วงหรอกว่าจะไม่ได้กินไอติมของฉันอีก”

“ซี๊ด...พูดแล้วยูมิโกะหิวขึ้นมาอีกแล้วนะคะผัวขา”

เจตภพเชยคางหญิงสาวแล้วจูบปากของหล่อนพลางยิ้ม

“เธอนี่มันร้อนแรงชะมัดเลย อายุไม่ถึงยี่สิบแต่อวบอัดได้ใจฉันซะจริง”

“พ่อเลี้ยงชอบแบบนี้ไม่ใช่หรือคะ...ยูมิโกะมีดีมากกว่าที่พ่อเลี้ยงเห็นนะ”

“ฉันรู้ว่าเธอน่ะมันไวไฟ ฉันชอบอ่อน ๆ อย่างเธอนี่ล่ะ นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมฉันถึงไม่อยากแต่งงาน”

ยูมิโกะลูบไล้หน้าท้องเป็นลอนของพ่อเลี้ยงหนุ่ม เจ้าหล่อนเบียดตัวเข้าหาร่างเปลือยของเจตภพแต่มือทั้งสองยังกำท่อนเอ็นของพ่อเลี้ยงไม่วาง

“ยูมิโกะก็ชอบแบบพ่อเลี้ยงนะคะ อายุขนาดนี้แต่ยังฟิตอยู่เลย”

“ชอบคนแก่หรือจ๊ะ”

“ผู้ชายอายุยี่สิบกว่า สามสิบ หกสิบยูมิโกะก็เคยฟาดมาหมดแล้วนะคะ แต่ไม่มีใครเด็ดเหมือนพ่อเลี้ยงซักคน”

“ติดใจล่ะสิ...อืม...ถ้าอย่างนั้นวันนี้ฉันให้เธอกลับไปพักก่อนแล้วพรุ่งนี้จะใหห้คนของฉันไปรับเธอมาก็แล้วกัน”

ยูมิโกะยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ลินินรู้สึกหมั่นไส้ขึ้นมาตงิด เด็กสาวเห็นว่ายูมิโกะผละจากพ่อเลี้ยงหนุ่มและลุกจากเก้าอี้ ต่างคนต่างใส่เสื้อผ้าให้เหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น เห็นอย่างนั้นแล้วลินินก็รีบยกถาดขนมแล้วถอยฉากลับไปยืนแอบต้นไม้ใหญ่ที่หน้าเรือนไม้สัก

เด็กสาวคอยดูจนเห็นว่าสาวญี่ปุ่นหน้าใสแต่ไฟแรงคนนั้นกลับออกไปจากเรือนไม้พร้อมรถตู้คันใหญ่ที่เข้ามารับ ลินินนิ่งนึก...หล่อนเห็นรถตู้คันนี้เข้าออกที่บ้านหลังนี้เป็นประจำ พึ่งมาเห็นกับตาว่าที่แท้ก็เป็นพาหนะที่พ่อเลี้ยงหนุ่มเจตภพใช้รับสาว ๆ เข้ามาหาความสุขในบ้านไม้สักของเขานั่นเอง