รอยรักกลิ่นสาวงาม

พ่อแม่ของผมเป็นพวกผีพนัน เงินในบ้านถูกเอาไปเล่นพนันจนหมดเกลี้ยง พอไม่มีเงินก็ไปกู้หนี้ยืมสิน กู้เงินนอกระบบจนเป็นหนี้ไม่ต่ำกว่าหลักล้าน พอเห็นว่าไม่มีปัญญาใช้คืน สองคนนั่นก็หนีหายไปดื้อๆ

ในตอนที่ผมกำลังถูกทวงหนี้จนแทบจะหมดหนทาง ลูกพี่ที่ผมรู้จักคนหนึ่งก็ชี้ทางสว่างให้ บอกว่ามีแม่ม่ายสาวสวยฐานะร่ำรวยคนหนึ่งกำลังรับสมัครลูกเขยแต่งเข้าบ้าน

ผู้หญิงคนนั้นเคยแต่งงานมาแล้วสามครั้ง สามีคนแรกอยู่ได้สามปี สามีคนที่สองอยู่ได้สองปี ส่วนสามีคนที่สามอยู่ได้แค่ปีเดียว...

ถ้าผมไป ผมก็จะเป็นสามีคนที่สี่

พรวด...

ตอนนั้นผมแทบจะพ่นน้ำลายออกมา ให้ตายเถอะ ถ้าผมไป ผมจะอยู่รอดได้สักกี่ปี ครึ่งปีเหรอ?

หรือว่าความต้องการเรื่องอย่างว่าของผู้หญิงคนนั้นจะสูงปรี๊ดจนสามีแต่ละคนตายกันไปหมด?

ต่อให้ร่างกายของผมจะถึกทนแค่ไหน ก็คงรับไม่ไหวหรอกนะ

ลูกพี่คนนั้นทิ้งเบอร์โทรศัพท์ไว้ให้ผมเบอร์หนึ่ง

แล้วบอกกับผมว่า พวกแก๊งปล่อยเงินกู้พวกนั้นเขารู้จักดี เพื่อให้ได้เงินคืน พวกมันทำได้ทุกอย่างหมด

ก่อนหน้านี้เคยได้ยินว่ามีคนติดหนี้พวกมันแล้วไม่ยอมคืน ไม่กี่วันต่อมาก็ถูกพบอยู่ในป่าแถวชานเมือง

ตายสนิท

แถมไตยังถูกควักเอาไปด้วย

ฉันไม่อยากมีวันหนึ่ง ต้องเห็นศพแกไปกองอยู่บนกองขยะหรอกนะ

ผมกำหมัดแน่นโดยไม่รู้ตัว การเป็นลูกเขยแต่งเข้าบ้านถึงจะดูเสียศักดิ์ศรีไปหน่อย แต่อย่างน้อยก็ยังมีชีวิตรอดต่อไปได้ไม่ใช่หรือไง?

ผมลังเลอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจกดโทรออกไปที่เบอร์นั้น “ฮัลโหล ขอสาย...”

“จะมาสมัครใช่ไหม? นายชื่ออะไร?” น้ำเสียงเย็นชาดังมาจากปลายสาย

“เอ่อ ผมชื่อหยางเฉิน...”

“คืนนี้สามทุ่ม มาที่บาร์เทียนไล่ในตัวเมือง มาช้าถือว่าสละสิทธิ์” ผู้หญิงคนนั้นทิ้งท้ายไว้ประโยคเดียวแล้วก็วางสายไป ผมยังไม่ทันจะได้พูดอะไรต่อสักคำ

ถึงจะโทรไปแล้ว แต่ความรู้สึกอัปยศอดสูในใจกลับยิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ รู้สึกอึดอัดจนแทบบ้า ผมเลยเดินไปซื้อเหล้าขาวที่ร้านสะดวกซื้อข้างๆ มาขวดหนึ่ง แล้วเงยหน้ากระดกเข้าปากรวดเดียว

ฤทธิ์เหล้าบาดคอจนแสบร้อนไปหมด ในท้องร้อนวูบวาบ

รู้สึกขอบตาเริ่มร้อนผ่าว การถูกคนที่รักและใกล้ชิดที่สุดหักหลัง มันเป็นความรู้สึกที่ทรมานมากจริงๆ สำหรับอนาคตข้างหน้าจะเป็นอย่างไร ผมเองก็รู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ในใจมันเหมือนมีชิ้นส่วนใหญ่ๆ ขาดหายไป ว่างเปล่าไปหมด

บ้านของผมอยู่ในอำเภอ ต้องเดินทางเข้าไปในตัวเมือง

ผมไม่เคยเข้าเมืองมาก่อน เลยต้องเรียกแท็กซี่ แต่ดันไปเจอแท็กซี่เถื่อน มันเอาผมมาทิ้งไว้ที่ไหนก็ไม่รู้แล้วก็ชิ่งหนีไป

ผมมองไปรอบๆ มีแต่ตรอกซอกซอยเปลี่ยวๆ ไม่เห็นจะมีวี่แววของบาร์เลยสักนิด

พอเห็นว่าข้างหน้ามีประตูเล็กๆ บานหนึ่ง ผมก็เลยเดินเข้าไป เตรียมจะผลักประตูเข้าไปดูว่าพอจะมีใครให้ถามได้บ้างว่าบาร์นั่นมันอยู่ที่ไหนกันแน่ เพราะใกล้จะถึงเวลานัดเต็มทีแล้ว

แต่จังหวะที่ผมเพิ่งผลักประตูเข้าไป หูก็ได้ยินเสียงเล็กแหลมดังขึ้น

ช่วยด้วย... อื้อ...

ฟังดูเหมือนเสียงผู้หญิงนะ? เกิดอะไรขึ้น?

ผมเอียงคอชะโงกหน้าเข้าไปดู เห็นเพียงข้างในเป็นโถงทางเดินที่ตกแต่งอย่างหรูหรา ผู้ชายสามคนกำลังจับผู้หญิงคนหนึ่งลากเข้าไปในห้องเล็กๆ ด้านใน ปากของผู้หญิงคนนั้นถูกอุดเอาไว้ ผมเผ้ายุ่งเหยิง

ผู้หญิงคนนั้นมีใบหน้ารูปไข่ ภายใต้แสงไฟสลัวๆ ดูสวยงามราวกับนางฟ้า ดวงตาที่สดใสเป็นประกายเต็มไปด้วยความหวาดกลัว เธอสวมชุดกระโปรงสีขาว ซึ่งถูกถกขึ้นมาจนเห็นถุงน่องสีดำที่อยู่ข้างใน

จะว่าไปนี่มันก็เร้าใจเกินไปแล้วนะ หรือว่าในเมืองใหญ่เขามีสไตล์แบบนี้กัน?

ผมแทบอยากจะพุ่งเข้าไปแล้วแทนที่คนพวกนั้นเอง

แต่ว่า... ผมเป็นสุภาพบุรุษคนหนึ่ง เรื่องบังคับขืนใจสาวสวยแบบนี้ ฟังดูอาจจะตื่นเต้นมาก แต่ให้ผมทำจริงๆ ผมทำไม่ลงหรอก

ผมเลยรีบเดินตามหลังไป พอถึงหน้าประตูถึงได้รู้ว่าที่นี่คือห้องน้ำหญิง

ผู้ชายสามคนนั้นเห็นผมเดินตามมา สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที ดูโหดเหี้ยมอย่างมาก

“แม่งเอ๊ย มองอะไรวะ ไสหัวไป...” ผู้ชายหนึ่งในนั้นตะคอกใส่ผม

“เฮ้ย พวกนายจะทำอะไรน่ะ ถ้าไม่หยุดฉันจะแจ้งตำรวจ” ผมขมวดคิ้วแล้วพูด ผมเพิ่งมาถึงเมืองนี้ ไม่อยากหาเรื่องใส่ตัว

แจ้งตำรวจ?

ผู้ชายสามคนนั้นหัวเราะลั่น หนึ่งในนั้นแสยะยิ้มแล้วเดินเข้ามาหาผม

อีกสองคนยังคงฉุดกระชากผู้หญิงคนนั้น ไม่สนใจคำขู่ของผมเลยแม้แต่น้อย เสียงแควกดังขึ้น กระโปรงของผู้หญิงคนนั้นถูกฉีกออก

ส่วนไอ้หมอนั่นมันพุ่งเข้ามาหาผม แล้วยกเท้าขึ้นถีบเข้าที่ท้องของผมเต็มแรงจนผมหงายหลังล้มลงไปกองกับพื้น

“แจ้งตำรวจ? แจ้งบ้านแกสิ อยากตายหรือไงวะ?” ไอ้หมอนั่นด่าไปพลางกระทืบไปพลาง

ร่างของผมล้มลงไปกองกับพื้น พยายามตะเกียกตะกายลุกขึ้น หางตาของผมเหลือบไปเห็นว่าที่กำแพงห้องน้ำ มือทั้งสองข้างของผู้หญิงถูกชายคนหนึ่งรวบไว้ ส่วนชายอีกคนก็ใช้มือข้างหนึ่งถกกระโปรงของเธอขึ้น

ใบหน้าของผู้หญิงเต็มไปด้วยความหวาดกลัว แววตาแทบจะสิ้นหวัง น้ำตาสองสายไหลรินอาบแก้ม

ดวงตาของเธอกำลังจ้องมองมาที่ผม ในแววตานั้นกลับแฝงไปด้วยความเป็นห่วง

ผู้หญิงคนนั้นกำลังเป็นห่วงผม กลัวว่าผมจะได้รับบาดเจ็บงั้นเหรอ? ดูเหมือนเธออยากให้ผมรีบหนีไป?

คิดดูสิว่าชีวิตของผม ดันมาเจอพ่อแม่เฮงซวย จนต้องดรอปเรียนตอนมหาวิทยาลัยปีสอง ไปเดินตามก้นลูกพี่แก๊งนักเลง ชกต่อยเก็บค่าคุ้มครอง ไม่ว่าใครหน้าไหนเห็นผมก็ทำหน้ารังเกียจ ใช้ชีวิตเหมือนหมาจรจัดข้างถนน

แต่ตอนนี้ กลับมีคนเป็นห่วงผม แถมยังเป็นผู้หญิงอีกต่างหาก?

นี่เป็นครั้งแรกที่มีผู้หญิงเป็นห่วงผม... แม่งเอ๊ย วันนี้ผู้หญิงคนนี้ ผมจะต้องช่วยให้ได้!

ผมพลิกตัวกลับมาอย่างรวดเร็ว ภายใต้แสงไฟ สภาพของผมดูไม่ต่างจากสัตว์ป่าที่ใบหน้าบิดเบี้ยว

ทั้งร่างของผมพุ่งเข้าไปในชั่วพริบตา คว้าเข้าที่ลำคอของไอ้หมอนั่น กล้ามเนื้อแขนออกแรงมหาศาล เสียงพรึ่บดังขึ้น ร่างของผู้ชายคนนั้นถูกผมกระชาก ใบหน้ากระแทกเข้ากับกำแพงด้านข้างอย่างจัง

ปัง!

เสียงกระแทกดังลั่น ใบหน้าของเขาแนบสนิทไปกับกำแพง ฟันหักไปกี่ซี่ก็ไม่รู้ เลือดสดๆ ไหลทะลักออกมาจากปากและจมูกไม่หยุด

ส่วนอีกด้านหนึ่ง ผู้ชายสองคนนั้นกระชากบราของผู้หญิงจนหลุดออก เผยให้เห็นผิวหน้าอกที่ขาวเนียน ปิดอย่างไรก็ปิดไม่มิด

ผู้หญิงกรีดร้องพยายามจะปัดป้อง แต่กลับถูกผู้ชายที่อยู่ข้างๆ ตบหน้า จนเกิดเป็นรอยนิ้วมือแดงฉานบนใบหน้า

ในตอนนั้นเอง ผู้ชายสองคนนั้นก็สังเกตเห็นว่าลูกน้องของตัวเองถูกซ้อม สีหน้าก็เริ่มบิดเบี้ยวขึ้นมาทันที

“กล้าซ้อมลูกน้องฉันเหรอ” ชายคนหนึ่งชักมีดพับออกมาจากเอวเสียงดังพรึ่บ แล้วพุ่งเข้าใส่ผม

“ระวัง...!” จู่ๆ ผู้หญิงคนนั้นก็กรีดร้องออกมา นับว่ายังมีจิตสำนึกอยู่บ้าง

แต่ไม่เป็นไร ถึงไอ้หมอนี่จะเคลื่อนไหวเร็ว แต่ผมเร็วกว่า จังหวะที่ไอ้หมอนี่พุ่งเข้ามาตรงหน้า ผมเบี่ยงตัวหลบ คมมีดเฉี่ยวไหล่ผมไปหวุดหวิด มือขวาของผมยื่นออกไปอย่างรวดเร็ว คว้าเข้าที่ข้อมือของไอ้หมอนี่ แล้วออกแรงบิดเบาๆ มีดพับเล่มนั้นก็ตกมาอยู่ในมือผม จากนั้นผมก็อาศัยจังหวะนี้แทงสวนเข้าที่ต้นขาของมันโดยตรง

เลือดสดๆ พุ่งกระฉูดใส่มือ

ความเจ็บปวดอย่างรุนแรง ทำให้ร่างของไอ้หมอนั่นงอตัวลงไปกองกับพื้น ตัวสั่นระริก

ผมสู้พวกแก๊งมาเฟียไม่ได้ แต่พวกอันธพาลกระจอกๆ สองสามคนแบบนี้ยังสู้ไม่ได้ด้วยหรือไง?

ผมหันไปมองคนสุดท้าย แล้วถ่มน้ำลายเบาๆ “แม่งเอ๊ย ไสหัวไปซะ!”

ลูกน้องคนนั้น เห็นได้ชัดว่ากลัวจนหัวหด คงนึกไม่ถึงว่าไอ้ขี้เมาอย่างผมจะเก่งขนาดนี้ มันไม่กล้าอยู่ต่อ รีบหิ้วปีกพี่น้องอีกสองคน แล้ววิ่งหนีหัวซุกหัวซุน

หลังจากนั้นผมก็หันกลับไปมองผู้หญิงคนนั้น ลูกกระเดือกขยับกลืนน้ำลายลงคออย่างไม่รู้ตัว ภาพตรงหน้าคือหญิงสาวคนหนึ่ง เสื้อผ้าหลุดลุ่ย ท่อนบนถูกฉีกขาด

ผู้หญิงคนนั้นดูจะหวาดกลัวกับท่าทางของผมอยู่บ้าง ร่างกายหดถอยหนี ยกมือขึ้นมาจัดแจงผมเผ้าและเสื้อผ้าที่ยุ่งเหยิงของตัวเองตามสัญชาตญาณ

ผมส่ายหัวด้วยความเสียดาย อดดูฉากเด็ดเลย ขาสวยๆ นั่นก็โดนกระโปรงปิดไปซะแล้ว น่าเสียดายจริงๆ

“นี่...” จู่ๆ ผู้หญิงคนนั้นก็เรียกผม น้ำเสียงใสกังวานไพเราะน่าฟัง

“มีอะไร?”

“นาย...” ผู้หญิงคนนั้นดูเหมือนจะลังเลอยู่บ้าง

“มีอะไร ถ้าไม่พูดก็ช่างเถอะ ฉันจะไปแล้ว” ผมเกาหัวเพื่อกลบเกลื่อนความขัดเขินของตัวเอง

ในที่สุดหญิงสาวก็รวบรวมความกล้า เงยหน้าขึ้นมองผม แล้วพูดทีละคำชัดๆ เป็นประโยคที่ทำเอาผมถึงกับอ้าปากค้าง

“นาย อยากได้ฉันไหม?”