เข้าสู่ระบบแชร์
19
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-01-13 23:54:32คิมหันต์มาถึงเชียงใหม่กลางดึก เขาตรงไปถามหาอวิกาและลูกที่ห้องประชาสัมพันธ์ของโรงพยาบาล พอทราบว่าน้องเอื้อแอดมิทที่ห้องไหนก็รีบตามขึ้นไปทันที
“อ้อม” ลดาวัลย์เรียกเพื่อน เธอหันไปเห็นว่าลดาวัลย์มาพร้อมกับวสนต์และคิมหันต์
“น้องเอื้อเป็นไงบ้าง” วสนต์ถาม ในขณะที่คิมหันต์ดูอาการของลูกสาว เขามีสีหน้าเคร่งเครียด
“หมอว่ายังไงบ้างอ้อม”
“หมอบอกว่ารอดูผลเกล็ดเลือดค่ะ ถ้าต่ำมากต้องให้เกล็ดเลือดพรุ่งนี้” อวิกาเสียงเครือ ตาบวมแดง
สักพักแพทย์เวรเข้ามาดูน้องเอื้อตามเวลา คิมหันต์และวสนต์จึงขอรายละเอียดอาการของคนไข้
“อย่าคิดมากนะอ้อม น้องเอื้อมีทั้งพ่อทั้งอาเป็นหมอ ต้องไม่เป็นไร” ลดาวัลย์ปลอบแต่อวิกาเหมือนคนสติแตก เธอเอาแต่ร้องไห้
คิมหันต์เปิดประตูกลับเข้ามาในห้องพักคนไข้ เขาเดินเข้ามาพร้อมกับที่คุยกับน้องชายไปด้วย
“ถ้าพรุ่งนี้ไม่ดีขึ้นคงต้องเข้า icu แล้วให้เกล็ดเลือด”
“ก็ยังดีที่อ้อมพาน้องเอื้อมาโรงพยาบาลเร็ว” วสนต์ออกความเห็น คิมหันต์มองมาที่อดีตภรรยา นึกห่วงเธอที่หน้าซีดเซียว
“อ้อมได้กินอะไรบ้างรึเปล่า ได้นอนบ้างไหม” เธอส่ายหน้าเป็นคำตอบ
“กลับไปนอนบ้านไหมอ้อม” วสนต์ถาม แต่เขาก็คิดว่าเธอคงไม่ไป
“ไม่ค่ะ อ้อมจะเฝ้าลูก สนกับลดาไปนอนที่บ้านก็ได้นะ เดี๋ยวเอากุญแจไป” เธอตอบวสนต์
“งั้นอ้อมกลับไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า หาอะไรกินก่อน” ลดาวัลย์เสนอ แต่อวิกาส่ายหน้า เธอไม่อยากไปไหนเลยกลัวว่าน้องเอื้อตื่นมาไม่เจอแม่จะตกใจ
“งั้นเดี๋ยวฉันไปเอาของใช้ เอาเสื้อผ้าเธอมาให้จากบ้าน เดี๋ยวจะซื้อของกินมาให้ด้วย ที่นี่มีห้องนอนของญาติก็น่าจะอยุ่ได้”
ลดาวัลย์หมายถึงห้องพักญาติในห้องคนไข้ที่แยกไปอีกมุมหนึ่ง นอกจากห้องพักยังมีโต๊ะทานอาหาร ตู้เย็นและไมโครเวฟ มีโซฟาตัวยาว เธอนึกในใจว่าโรงพยาบาลเอกชน ไม่ต่างอะไรจากโรงแรมห้าดาวเลย
“ฮื่อ เมื่อบ่ายทางลำพูนส่งตัวมาที่นี่ ฉันไม่ได้เลือกห้องเลย ห้องไหนว่างก็เอาหมด” อวิกาตอบพลางเช็ดน้ำตา
ลดาวัลย์กับวสนต์กลับไปบ้านของอวิกาเอาของใช้ส่วนตัวมาให้เธอ ในระหว่างนั้นคิมหันต์อยู่กับเธอตามลำพัง อวิกาไม่มองหน้าชายหนุ่มเลย เธอนั่งนิ่งจ้องแต่น้องเอื้อ
“อ้อม พี่อยากคุยด้วย” อวิกาไม่แสดงทีท่าว่าได้ยิน แต่ชายหนุ่มก็รู้ว่าเธอได้ยิน เขาจึงพูดต่อ
“เรื่องเมื่อสองปีก่อน พี่อยากจะ...” เขาพูดไม่จบ เพราะเธอขัดว่า
“ฉันไม่อยากคุย อยากอยู่เงียบๆ ค่ะ” น้ำเสียงเธอเรียบสนิท อวิกาจับมือลุกข้างที่ไม่ได้ให้น้ำเกลือ ดวงตาเธอพร่าพราย
“โอเค” คิมหันต์ไม่พูดอะไรอีกหลังจากนั้น
วสนต์และลดาวัลย์กลับมาถึงรพ. อีกครั้งในสองชั่วโมงต่อมา มีทั้งของใช้ส่วนตัวและอาหารที่ซื้อมา
“อ้อมไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะ จะได้มากินข้าวกัน เผื่อน้องเอื้อตื่นมาจะได้มีแรงดูแลลูก” ลดาวัลย์พูดและเพราะคำว่าน้องเอื้อทำให้อวิกายอมไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดใหม่ และมานั่งทานอาหารที่ลดาวัลย์อุ่นไว้ให้บนโต๊ะ
บทล่าสุด
รอยร้าวรัก 95 น้องเอื้อ-พีร์
พิชญะเดินกอดคอมากับโอบเอื้อ ทั้งสองเป็นเด็กชายวัยรุ่นอายุ 14 ปีเท่ากัน เรียนที่เดียวกันและเป็นเพื่อนสนิทกันเหมือนกับแม่ของเด็กทั้งสองคือพีรยาและอวิกาโอบเอื้อเป็นลูกชายคนที่สองของอวิกากับหมอคิมหันต์ เกิดปีเดียวกับพิชญะ บ้านอยู่ใกล้กันพ่อแม่สนิทกัน เด็กชายสองคนจึงเป็นเพื่อนสนิทกันตั้งแต่เด็กปีนี้เด็กชายทั้งคู่อายุ 14 เรียนชั้น ม. 3 ส่วนอุษมาหรือน้องเอื้อลูกสาวคนโตของหมอคิมและอวิกา อายุมากกว่า 4 ปีเธออายุเต็ม 18 กำลังจะเข้ามหาวิทยาลัย โอบเอื้อมาอยู่ที่บ้านของไอยเรศ เพราะว่าพ่อแม่ต้องย้ายกลับไปทำงานที่กทม. แต่เด็กชายไม่อยากย้ายที่เรียนกลางคัน เขาขออยู่ที่ลำพูนพีรยาจึงรับดูแลแทนเพื่อให้อวิกายอมให้ลูกชายอยู่ลำพูนต่อ“แม่มีอะไรให้กินบ้างไหมครับ” พิชญะถามมารดา พวกเขาเพิ่งกลับจากเตะบอล เหงื่อเต็มตัวและหิวซ่กได้ที่“มีแต่ของโปรดเราทั้งคู่ หมูสับทอดกระเทียม ต้มยำกุ้ง แกงเทโพ แต่ไปอาบน้ำกันก่อนเลย” พีรยาบอกเด็กชายทั้งสองคนที่หน้าตาดูหิวโหยเหลือเกินพิชญะและโอบเอื้อขึ้นไปอาบน้ำก่อนจะกลับลงมาทานอาหารเย็น “ปีหน้าจะเรียนต่อที่ไหนกันลูก” พีรยาถามลูกชาย“พีอยากต่อม.ปลายที่เดิมครับ โ
รอยร้าวรัก 94 หมอวสนต์-ลดาวัลย์ ตอนจบ
เธอเม้มปากไม่รู้จะตอบอะไร“ย้ายมาอยู่ด้วยกันทุกวันเลยดีไหมลดา” ช่วงนี้เขาใกล้เรียนจบเฉพาะทาง ทั้งงานทั้งเรียนหนักขึ้นทุกทีหากได้เห็นหน้าเธอทุกวันน่าจะดีกว่าพบกันแค่ช่วงสุดสัปดาห์“รถมันติดน่ะสนต์” ที่ทำงานของเธออยู่ไกลจากที่นี่พอสมควร เดินทางตอนเช้าไม่ต่ำกว่าหนึ่งชม. เธอเหนื่อยเกินไปที่จะสู้กับการจราจรแบบนั้น ตัวงานก็ถือว่าเครียดแล้ว“งั้นวันทำงานฉันไปอยู่กับเธอที่โน่นดีไหม” วสนต์กอดรอบเอวเธอจากด้านหลัง เขารวบผมของเธอไปไว้อีกทางจูบลงบนต้นคอแผ่วเบา“อื้อ..สนต์” เธอเริ่มคิดอะไรไม่ออกถ้าคุยกันแบบนี้“นะ ลดา..” เขาเลื่อนจูบไปตามไหล่เนียน ฝ่ามือใหญ่ที่กอดรอบเอวเริ่มขยับลงไปที่ท้องน้อย“ก็.. ก็ได้” ลดาวัลย์เงยหน้าให้เขาฝังจูบไปตามซอกคอได้ถนัดขึ้น เธอรับคำเสียงพร่าก่อนจะถูกช้อนตัวอุ้มไปที่เตียง###############เช้าวันจันทร์ลดาวัลย์ใช้สิทธิ์เจ้าหน้าที่โรงพยาบาลตรวจร่างกาย ผลการตรวจออกมาว่าเธอเป็นโรคกระเพาะและพักผ่อนน้อย ไม่พบการตั้งครรภ์แต่อย่างใด“สนต์ ฉันไม่ได้ท้อง” เธอบอกเขาในคืนนั้นเมื่อชายหนุ่มกลับจากทำงาน เขาย้ายมาอยู่ที่ห้องของเธอในวันทำงานตามที่ตกลงกันไว้“ฮื่อ.. แล้วไง”
รอยร้าวรัก 93 หมอวสนต์-ลดาวัลย์15
หนึ่งปีต่อจากนั้น ลดาวัลย์กับวสนต์ยังคบหากันสถานะเหมือนเดิม ทั้งสองมีแผนจะแต่งงานกันเมื่อวสนต์เรียนจบเฉพาะทาง หากแต่เช้าวันหนึ่งวันนั้นเป็นวันเสาร์ลดาวัลย์มาค้างที่ห้องชุดของวสนต์ตามปกติเธอตื่นขึ้นมาด้วยอาการคลื่นไส้เวียนศีรษะ หญิงสาวรีบลุกไปอาเขียนในห้องน้ำเสียงนั้นปลุกให้วสนต์ตื่นขึ้นมาอีกคน ชายหนุ่มตามมาลูบหลังให้เธอ เขามีสีหน้าวิตกกังวลจนเห็นได้ชัด“เป็นไงบ้างลดา ปวดหัวมีไข้ไหม” เขาอังมือกับหน้าผากของเธอ ลดาวัลย์ไม่มีไข้ ตัวเธอติดจะเย็นด้วยซ้ำเธอส่ายหน้ายังพูดไม่ออก ตอนนี้อยากนอนอย่างเดียวเท่านั้น“หรือว่ามีน้อง หืม..” วสนต์เดาต่อ ทำให้ลดาวัลย์เบิกตาโต“ไม่มั้ง ก็เธอป้องกันตลอดไม่ใช่เหรอ” ทั้งสองคนยังไม่พร้อมจะมีลูก คู่รักทั้งสองจึงเห็นตรงกันว่าควรคุมกำเนิดและที่ผ่านมาวสนต์ก็เป็นฝ่ายป้องกันเองเสมอ เพราะไม่อยากผลักภาระให้ลดาวัลย์เป็นฝ่ายกินยาคุม“มันก็พลาดได้ เธอก็รู้นี่ว่าไม่มีการคุมกำเนิดแบบไหนได้ผลร้อยเปอร์เซ็นต์ ถุงรั่ว ถุงแตกมีเยอะแยะไป” ฝ่ายชายคาดเดา ไม่ได้การละเขาคงต้องให้แม่ไปสู่ขอลดาวัลย์ให้แล้ว ไวเท่าความคิด วสนต์โทรหามารดาทันที“แม่ครับ แม่คงต้องไปสู่ข
รอยร้าวรัก 92 หมอวสนต์-ลดาวัลย์14
“สนต์ หยุดเถอะ..” สองมือเธอขยุ้มเส้นผมเขาขณะที่วสนต์จูบลงไปตามท้องน้อย ลาดหน้าท้องราบเรียบจนถึงเนินดอกไม้กลางตัวเธอ หญิงสาวเกร็งตัวเมื่อความรู้สึกพุ่งสูงจนเกินควบคุม มันมากไปจนเธอจะขาดใจ“หยุดไม่ได้แล้วลดา หยุดตอนนี้ฉันตายแน่” เขาจับมือบางไปเกาะกุมความแข็งแรงที่แทบจะระเบิดด้วยความปรารถนา เธอหน้าแดงก่ำเมื่อเขาจับมือเธอให้ลูบขึ้นลง รู้สึกได้ถึงการตอบสนองตุ๊บๆ ของสิ่งที่อยู่ในมือ ขนาดมันโอฬารขนาดนี้เธอมิได้ตายก่อนหรือ“ฉันว่าฉันไม่ไหว มะ..มันใหญ่ไป” เธอปล่อยมือทำท่าจะพลิกตัวหนีแต่เขายึดไหล่เธอไว้กับที่นอนแน่น“เธอก็เรียนกายวิภาคมาต้องรู้สิว่าร่างกายปรับตัวได้” วสนต์โน้มน้าวใจ เขารู้ว่าเธอก็อยากลองแต่ก็ยังกลัวก็นั่นมันในตำรา...หญิงสาวคิดหน้าแดงจัด เธอหลับตาเมื่อเขาเริ่มจดจ่อตัวตนที่ปากทางรัก เขี่ยไปมาจนเธอเริ่มสั่นสะท้าน“อื้อ..สนต์ อย่า..” เขาไม่รู้เหรอว่ามันทรมาน เธอจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว“อย่าช้าใช่ไหม..ได้เลยคนสวย” ลดาวัลย์กัดริมฝีปากเมื่อรู้สึกถึงความอึดอัดคับแน่นที่สอดแทรกเข้ามา ความร้อนไหลวนไปทั่วร่างริมฝีปากหนาของวสนต์แนบลงมาบนเรียวปากอิ่ม หลอกล่อให้เธอสนใจกับจูบเร่าร
รอยร้าวรัก 91 หมอวสนต์-ลดาวัลย์13
ลดาวัลย์เองก็อยากคุยกับเขาเหมือนกัน เพราะนับตั้งแต่เธอบอกเลิกสถานะแฟนปลอมๆ เขายังโอนเงินประจำเดือนมาให้อีกสองครั้งตามกำหนดเดิม ครั้งหลังนี่มากกว่าเดิมด้วยเท่าตัว วสนต์ขับรถมาที่ห้องพักของเขา ลดาวัลย์ที่ตอนแรกไม่ได้มองทางเธอหันมามองเขาตาขุ่น“เธอพาฉันมาที่นี่ทำไม” เขาจอดรถในที่จอดประจำ ก่อนจะวิ่งลงไปเปิดประตูฝั่งของเธอจับมือลดาวัลย์ลงมาเหมือนกลัวเธอวิ่งหนี“ฉันเหนื่อย อยากหาที่คุยแบบสบายๆ”“แต่ฉันไม่อยากขึ้นไปบนห้องเธอ” ลดาวัลย์ดึงมือออกจากการเกาะกุม เธอสงสัยว่าวสนต์จะเคยเข้าใจเรื่องความลำบากใจของเธอไหม “เธอกลัวอะไร ขึ้นห้องแฟนมันเสียหายยังไง” เขาพูดเสียงห้วนขณะที่ลากเธอเดินตามจนตัวปลิว“ฉันไม่ได้เป็นแฟนเธอแล้วนะสนต์ นี่เธอแกล้งลืมเหรอ” หญิงสาวเริ่มโวยวายเมื่อเข้ามาอยู่ลิฟต์จนได้ ลิฟต์ตัวนี้เป็นตัวพิเศษเฉพาะหุ้นส่วนโรงพยาบาลแบบเขาใช้ จึงไม่มีคนอื่นใช้ร่วมกันในตอนนั้น“ตอนเป็นแฟนก็ตกลงกันสองคน นี่ฉันไม่เคยตกลงเลิกกับเธอตอนไหนเลยนะลดา” เขากดตัวเธอแนบชิดกับผนังลิฟต์ ความเย็นของโลหะทำให้เธอใจหายวาบ“จะทำอะไร ปล่อยนะ” ลดาวัลย์ขืนตัวไม่ยอมเดินตามแรงดึงของเขา ไม่รู้อ
รอยร้าวรัก 90 หมอวสนต์-ลดาวัลย์12
วสนต์กลับเข้าบ้านด้วยท่าที่เหนื่อยอ่อน วันนี้เขาเข้าไปเอาของที่ห้องพักเจอลดาวัลย์บนรถแท็กซี่ เธอคงจะไปไหนสักแห่งเขาจึงไม่เรียกเธอไว้เพราะธุระของเขามันรีบด่วนกว่าเขาเพิ่งปฏิเสธการช่วยเหลือคนรักเก่าด้วยการแต่งงานกู้หน้าให้เธอตามที่เธอต้องการ เธอกลับมาหาเขาเมื่อสองเดือนก่อนและขอให้เขาช่วยเป็นพ่อของลูกให้ เพราะพัชรมณีบอกเลิกคนที่เป็นพ่อตัวจริงไปแล้ว ตอนแรกเขาเห็นแก่เด็กในท้องจึงแบ่งรับแบ่งสู้ แต่ได้มารดาเตือนสติว่าสิ่งที่พัชรมณีขอไม่ใช่การแก้ปัญหา แต่มันคือการเพิ่มปัญหาต่างหาก เมื่อจัดการเรื่องพัชรมณีแล้วเขาจึงคิดจะไปคุยกับลดาวัลย์ เธอส่งข้อความมาบอกเลิกเขาเมื่อเดือนก่อนคงจะเพราะเห็นข้อความของพัชรมณีที่ไลน์มาหาเขา ในช่วงที่เขาหลับในวันสุดท้ายที่เจอกันวสนต์ไม่ได้ตอบกลับเธอเพราะคิดว่าเรื่องนี้มันยาวเกินกว่าที่จะคุยกันทางนี้ เขาอยากอธิบายให้เธอฟังเอง ชายหนุ่มไม่ได้เห็นเธอเป็นแฟนหลอกๆ มาตั้งนานแล้ว ลืมเรื่องข้อตกลงนั้นไปแล้วด้วยซ้ำ“สนต์รู้เรื่องที่โรงพยาบาลรึยังลูก” คุณมัญชุตาเข้ามาถามบุตรชายคนเล็กในห้องส่วนตัวของเขา“เรื่องอะไรครับแม่” เขาลืมตาทันที“ลดาลาออกจากงานไปแล้ว ย้ายอ
บางทีคุณอาจจะชอบ
บทพิสูจน์รักฉบับท่านประธาน
เซียงปู้อี๋85.6K viewsโทษทัณฑ์พิพาทใจ
ซูซี90.2K viewsรวมเรื่องสั้นสุดสยิว SS2 (NC25+)
Chocolate lily 63.4K viewsหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็พบว่าสามีคือมหาเศรษฐี
ทานตะวันหลากสี63.5K viewsยั่วรักอาจารย์เถื่อน
ม้าน้ำสีเงิน121 viewsเมียลับท่านรอง
เฮียกังฟู165 viewsเจ้าสาวสลับตัว
แคลร์ออสติน43 viewsร้ายพ่ายรัก
จันทร์คืนแรม415 views
