ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / โรแมนติก / รอยร้าวรัก / 18

แชร์

18

ผู้เขียน: Sitha
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-13 23:53:51

เมื่อเธอบอกชื่อโรงพยาบาล ซึ่งเป็นรพ.เอกชนที่ดีที่สุดในเชียงใหม่  หลังจากที่น้องเอื้อถูกส่งต่อมาจากโรงพยาบาลเอกชนในลำพูนตอนบ่ายวันนี้

“ผมไปด้วย  พี่จะไปเลยไหม”  วสนต์ถามพี่ชาย  เขาลาฮันนีมูนได้สามวัน  ชายหนุ่มหันไปถามลดาวัลย์ 

“ลดาเราเปลี่ยนไปฮันนีมูนที่เชียงใหม่แทนได้ไหมจ๊ะ”  เธอพยักหน้าอย่างเร็ว 

“ไปเลยไหมคะ” 

“ขอไปเก็บของห้านาที เจอกันที่รถเลย ผมขอตัวก่อนนะครับ”  คิมหันต์ลุกจากโต๊ะกลับบ้านของตนเองไปเก็บของทันที 

######################

พวกเขาตกลงกันว่าจะใช้รถยนต์ของคิมหันต์ในการเดินทาง เพราะว่าเพิ่งไปเช็คสภาพมาใหม่เหมาะกับการเดินทางไกล คิมหันต์เป็นคนขับหลัก โดยมีวสนต์น้องชายอยู่เป็นเพื่อนคุยระหว่างการเดินทาง ส่วนลดาวัลย์ยังเพลียจากการจัดงานแต่งเมื่อวานหญิงสาวจึงหลับตั้งแต่รถยังไม่ทันออกจากกรุงเทพฯ ดี

"พี่ห่วงน้องเอื้อขนาดนีัเลยเหรอ" วสนต์ถามหยั่งเชิง

คิมหันต์ปรายตามองน้องชายอย่างไม่พอใจ แต่ก็รู้ว่าอีกฝ่ายก็ไม่พอใจเขามากเช่นกันที่เลือกขอหย่ากับอวิกาที่มีศักดิ์เป็นเพื่อนของวสนต์มาตั้งแต่สมัยเรียนมัธยม แต่เพราะว่าความเป็นพี่น้องทำให้วสนต์ไม่ออกอาการเจ็บแค้นแทนเพื่อนรุนแรง

"น้องเอื้อก็ลูกพี่นะสนต์"

วสนต์พยักหน้า "ถามจริงพี่คิดยังไงถึงต้องขอหย่ากับอ้อมทั้งที่รู้ว่าอ้อมท้อง" นั่นคือสิ่งที่เขาและคนอื่นๆ รอบตัวอยากรู้มาตลอดแต่ไม่เคยได้คำตอบจากคนต้นเรื่อง แม้แต่อวิกาเองก็ยังตอบไม่ได้ด้วยซ้ำว่าจุดเปลี่ยนของชีวิตแต่งงานเกิดจากอะไร

"พี่ไม่ดีเอง"

"เรื่องนั้นใครก็รู้ไหมวะพี่"

คิมหันต์ถอนใจ ในตอนนั้นที่ตัดสินใจแบบนั้นจะว่าเขาหน้ามืดตามัวเองก็ได้ ไม่โทษใครเลยนอกจากตัวเอง อวิกาเองก็ไม่ผิดแต่ชีวิตคู่ที่ราบเรียบและคุยกันแต่ปัญหาในแต่ละวัน ทำให้เขาเริ่มเอาใจออกหากจากเธอในตอนนั้น พอเจอเพื่อนร่วมอาชีพที่เข้าอกเข้าใจไปทุกสิ่ง และความที่ไม่ได้ใช้ชีวิตด้วยกัน ไม่เคยต้องรับรู้ปัญหาใดๆ ในชีวิตประจำวัน ทำให้เขาตัดสินไปเองว่าการอยู่กับบุคคลที่สามคนนั้นมันคือความสุข และภรรยาที่บ้านเริ่มไม่น่าเข้าใกล้ ไม่อยากพูดคุยด้วย ไม่รู้สึกว่าต้องรักษาเธอไว้

"หรือว่าเรื่องอย่างว่า" เมื่อคิมหันต์ไม่บอก วสนต์ก็เริ่มเดา คนเป็นพี่ชายเหลือบตามองน้องสะใภ้ที่หลับบนเบาะหลังก่อนที่จะตอบ

"ไม่เกี่ยวกับเรื่องนั้นหรอก ก่อนหย่ากับอ้อมพี่ไม่เคยมีอะไรเกินเลยกับคนนั้น"

"ไม่เคยมี แล้วอะไรดลใจให้พี่ขอหย่ากับเมียไปทำงานเมืองนอกกับยายนั่นวะ ผมไม่เคยเข้าใจ" วสนต์ทำเสียงในคออย่างแปลกใจในสิ่งที่ได้ยิน แต่เขาไม่คิดว่าพี่ชายโกหกเพราะคิมหันต์เป็นคนตรงมากพอที่จะพูดทุกอย่างตรงๆ เสมอ

คิมหันต์ไม่รู้จะตอบอย่างไร เพราะเขาเองก็ไม่คิดว่าตนเองจะเคยคิดทำอะไรแบบนั้นมาก่อน จนยอมรับกับทุกคนที่ถามว่าถ้าจะมีใครสักคนที่ผิด มันก็เป็นตัวเขาเองแบบที่ไม่มีคำแก้ตัวใด

"ขอบใจนะ ที่นายช่วยดูแลอ้อมกับน้องเอื้อมาตลอดสองปี" ชายหนุ่มรู้ดีว่าที่อวิกายังไม่ตัดขาดจากครอบครัว และทำให้เขายังมีโอกาสเห็นหน้าลูกในวันนี้ เป็นเพราะบิดามารดาและน้องชายที่ช่วยเข้ามาทำหน้าที่แทนเขา หน้าที่ที่ควรจะเป็นของพ่อและสามีแต่เขาเองกลับละทิ้งทุกอย่างไปดื้อๆ ในวันนั้น

"อ้อมก็เพื่อนผม น้องเอื้อก็หลานผม ไม่ต้องขอบใจหรอกพี่ แต่ตัวพี่เองน่ะต่อไปจะทำอะไรก็คิดดีๆ แล้วกัน"

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่แล้ว บทต่อไป

บทล่าสุด

  • รอยร้าวรัก   95 น้องเอื้อ-พีร์

    พิชญะเดินกอดคอมากับโอบเอื้อ ทั้งสองเป็นเด็กชายวัยรุ่นอายุ 14 ปีเท่ากัน เรียนที่เดียวกันและเป็นเพื่อนสนิทกันเหมือนกับแม่ของเด็กทั้งสองคือพีรยาและอวิกาโอบเอื้อเป็นลูกชายคนที่สองของอวิกากับหมอคิมหันต์ เกิดปีเดียวกับพิชญะ บ้านอยู่ใกล้กันพ่อแม่สนิทกัน เด็กชายสองคนจึงเป็นเพื่อนสนิทกันตั้งแต่เด็กปีนี้เด็กชายทั้งคู่อายุ 14 เรียนชั้น ม. 3 ส่วนอุษมาหรือน้องเอื้อลูกสาวคนโตของหมอคิมและอวิกา อายุมากกว่า 4 ปีเธออายุเต็ม 18 กำลังจะเข้ามหาวิทยาลัย โอบเอื้อมาอยู่ที่บ้านของไอยเรศ เพราะว่าพ่อแม่ต้องย้ายกลับไปทำงานที่กทม. แต่เด็กชายไม่อยากย้ายที่เรียนกลางคัน เขาขออยู่ที่ลำพูนพีรยาจึงรับดูแลแทนเพื่อให้อวิกายอมให้ลูกชายอยู่ลำพูนต่อ“แม่มีอะไรให้กินบ้างไหมครับ” พิชญะถามมารดา พวกเขาเพิ่งกลับจากเตะบอล เหงื่อเต็มตัวและหิวซ่กได้ที่“มีแต่ของโปรดเราทั้งคู่ หมูสับทอดกระเทียม ต้มยำกุ้ง แกงเทโพ แต่ไปอาบน้ำกันก่อนเลย” พีรยาบอกเด็กชายทั้งสองคนที่หน้าตาดูหิวโหยเหลือเกินพิชญะและโอบเอื้อขึ้นไปอาบน้ำก่อนจะกลับลงมาทานอาหารเย็น “ปีหน้าจะเรียนต่อที่ไหนกันลูก” พีรยาถามลูกชาย“พีอยากต่อม.ปลายที่เดิมครับ โ

  • รอยร้าวรัก   94 หมอวสนต์-ลดาวัลย์ ตอนจบ

    เธอเม้มปากไม่รู้จะตอบอะไร“ย้ายมาอยู่ด้วยกันทุกวันเลยดีไหมลดา” ช่วงนี้เขาใกล้เรียนจบเฉพาะทาง ทั้งงานทั้งเรียนหนักขึ้นทุกทีหากได้เห็นหน้าเธอทุกวันน่าจะดีกว่าพบกันแค่ช่วงสุดสัปดาห์“รถมันติดน่ะสนต์” ที่ทำงานของเธออยู่ไกลจากที่นี่พอสมควร เดินทางตอนเช้าไม่ต่ำกว่าหนึ่งชม. เธอเหนื่อยเกินไปที่จะสู้กับการจราจรแบบนั้น ตัวงานก็ถือว่าเครียดแล้ว“งั้นวันทำงานฉันไปอยู่กับเธอที่โน่นดีไหม” วสนต์กอดรอบเอวเธอจากด้านหลัง เขารวบผมของเธอไปไว้อีกทางจูบลงบนต้นคอแผ่วเบา“อื้อ..สนต์” เธอเริ่มคิดอะไรไม่ออกถ้าคุยกันแบบนี้“นะ ลดา..” เขาเลื่อนจูบไปตามไหล่เนียน ฝ่ามือใหญ่ที่กอดรอบเอวเริ่มขยับลงไปที่ท้องน้อย“ก็.. ก็ได้” ลดาวัลย์เงยหน้าให้เขาฝังจูบไปตามซอกคอได้ถนัดขึ้น เธอรับคำเสียงพร่าก่อนจะถูกช้อนตัวอุ้มไปที่เตียง###############เช้าวันจันทร์ลดาวัลย์ใช้สิทธิ์เจ้าหน้าที่โรงพยาบาลตรวจร่างกาย ผลการตรวจออกมาว่าเธอเป็นโรคกระเพาะและพักผ่อนน้อย ไม่พบการตั้งครรภ์แต่อย่างใด“สนต์ ฉันไม่ได้ท้อง” เธอบอกเขาในคืนนั้นเมื่อชายหนุ่มกลับจากทำงาน เขาย้ายมาอยู่ที่ห้องของเธอในวันทำงานตามที่ตกลงกันไว้“ฮื่อ.. แล้วไง”

  • รอยร้าวรัก   93 หมอวสนต์-ลดาวัลย์15

    หนึ่งปีต่อจากนั้น ลดาวัลย์กับวสนต์ยังคบหากันสถานะเหมือนเดิม ทั้งสองมีแผนจะแต่งงานกันเมื่อวสนต์เรียนจบเฉพาะทาง หากแต่เช้าวันหนึ่งวันนั้นเป็นวันเสาร์ลดาวัลย์มาค้างที่ห้องชุดของวสนต์ตามปกติเธอตื่นขึ้นมาด้วยอาการคลื่นไส้เวียนศีรษะ หญิงสาวรีบลุกไปอาเขียนในห้องน้ำเสียงนั้นปลุกให้วสนต์ตื่นขึ้นมาอีกคน ชายหนุ่มตามมาลูบหลังให้เธอ เขามีสีหน้าวิตกกังวลจนเห็นได้ชัด“เป็นไงบ้างลดา ปวดหัวมีไข้ไหม” เขาอังมือกับหน้าผากของเธอ ลดาวัลย์ไม่มีไข้ ตัวเธอติดจะเย็นด้วยซ้ำเธอส่ายหน้ายังพูดไม่ออก ตอนนี้อยากนอนอย่างเดียวเท่านั้น“หรือว่ามีน้อง หืม..” วสนต์เดาต่อ ทำให้ลดาวัลย์เบิกตาโต“ไม่มั้ง ก็เธอป้องกันตลอดไม่ใช่เหรอ” ทั้งสองคนยังไม่พร้อมจะมีลูก คู่รักทั้งสองจึงเห็นตรงกันว่าควรคุมกำเนิดและที่ผ่านมาวสนต์ก็เป็นฝ่ายป้องกันเองเสมอ เพราะไม่อยากผลักภาระให้ลดาวัลย์เป็นฝ่ายกินยาคุม“มันก็พลาดได้ เธอก็รู้นี่ว่าไม่มีการคุมกำเนิดแบบไหนได้ผลร้อยเปอร์เซ็นต์ ถุงรั่ว ถุงแตกมีเยอะแยะไป” ฝ่ายชายคาดเดา ไม่ได้การละเขาคงต้องให้แม่ไปสู่ขอลดาวัลย์ให้แล้ว ไวเท่าความคิด วสนต์โทรหามารดาทันที“แม่ครับ แม่คงต้องไปสู่ข

  • รอยร้าวรัก   92 หมอวสนต์-ลดาวัลย์14

    “สนต์ หยุดเถอะ..” สองมือเธอขยุ้มเส้นผมเขาขณะที่วสนต์จูบลงไปตามท้องน้อย ลาดหน้าท้องราบเรียบจนถึงเนินดอกไม้กลางตัวเธอ หญิงสาวเกร็งตัวเมื่อความรู้สึกพุ่งสูงจนเกินควบคุม มันมากไปจนเธอจะขาดใจ“หยุดไม่ได้แล้วลดา หยุดตอนนี้ฉันตายแน่” เขาจับมือบางไปเกาะกุมความแข็งแรงที่แทบจะระเบิดด้วยความปรารถนา เธอหน้าแดงก่ำเมื่อเขาจับมือเธอให้ลูบขึ้นลง รู้สึกได้ถึงการตอบสนองตุ๊บๆ ของสิ่งที่อยู่ในมือ ขนาดมันโอฬารขนาดนี้เธอมิได้ตายก่อนหรือ“ฉันว่าฉันไม่ไหว มะ..มันใหญ่ไป” เธอปล่อยมือทำท่าจะพลิกตัวหนีแต่เขายึดไหล่เธอไว้กับที่นอนแน่น“เธอก็เรียนกายวิภาคมาต้องรู้สิว่าร่างกายปรับตัวได้” วสนต์โน้มน้าวใจ เขารู้ว่าเธอก็อยากลองแต่ก็ยังกลัวก็นั่นมันในตำรา...หญิงสาวคิดหน้าแดงจัด เธอหลับตาเมื่อเขาเริ่มจดจ่อตัวตนที่ปากทางรัก เขี่ยไปมาจนเธอเริ่มสั่นสะท้าน“อื้อ..สนต์ อย่า..” เขาไม่รู้เหรอว่ามันทรมาน เธอจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว“อย่าช้าใช่ไหม..ได้เลยคนสวย” ลดาวัลย์กัดริมฝีปากเมื่อรู้สึกถึงความอึดอัดคับแน่นที่สอดแทรกเข้ามา ความร้อนไหลวนไปทั่วร่างริมฝีปากหนาของวสนต์แนบลงมาบนเรียวปากอิ่ม หลอกล่อให้เธอสนใจกับจูบเร่าร

  • รอยร้าวรัก   91 หมอวสนต์-ลดาวัลย์13

    ลดาวัลย์เองก็อยากคุยกับเขาเหมือนกัน เพราะนับตั้งแต่เธอบอกเลิกสถานะแฟนปลอมๆ เขายังโอนเงินประจำเดือนมาให้อีกสองครั้งตามกำหนดเดิม ครั้งหลังนี่มากกว่าเดิมด้วยเท่าตัว วสนต์ขับรถมาที่ห้องพักของเขา ลดาวัลย์ที่ตอนแรกไม่ได้มองทางเธอหันมามองเขาตาขุ่น“เธอพาฉันมาที่นี่ทำไม” เขาจอดรถในที่จอดประจำ ก่อนจะวิ่งลงไปเปิดประตูฝั่งของเธอจับมือลดาวัลย์ลงมาเหมือนกลัวเธอวิ่งหนี“ฉันเหนื่อย อยากหาที่คุยแบบสบายๆ”“แต่ฉันไม่อยากขึ้นไปบนห้องเธอ” ลดาวัลย์ดึงมือออกจากการเกาะกุม เธอสงสัยว่าวสนต์จะเคยเข้าใจเรื่องความลำบากใจของเธอไหม “เธอกลัวอะไร ขึ้นห้องแฟนมันเสียหายยังไง” เขาพูดเสียงห้วนขณะที่ลากเธอเดินตามจนตัวปลิว“ฉันไม่ได้เป็นแฟนเธอแล้วนะสนต์ นี่เธอแกล้งลืมเหรอ” หญิงสาวเริ่มโวยวายเมื่อเข้ามาอยู่ลิฟต์จนได้ ลิฟต์ตัวนี้เป็นตัวพิเศษเฉพาะหุ้นส่วนโรงพยาบาลแบบเขาใช้ จึงไม่มีคนอื่นใช้ร่วมกันในตอนนั้น“ตอนเป็นแฟนก็ตกลงกันสองคน นี่ฉันไม่เคยตกลงเลิกกับเธอตอนไหนเลยนะลดา” เขากดตัวเธอแนบชิดกับผนังลิฟต์ ความเย็นของโลหะทำให้เธอใจหายวาบ“จะทำอะไร ปล่อยนะ” ลดาวัลย์ขืนตัวไม่ยอมเดินตามแรงดึงของเขา ไม่รู้อ

  • รอยร้าวรัก   90 หมอวสนต์-ลดาวัลย์12

    วสนต์กลับเข้าบ้านด้วยท่าที่เหนื่อยอ่อน วันนี้เขาเข้าไปเอาของที่ห้องพักเจอลดาวัลย์บนรถแท็กซี่ เธอคงจะไปไหนสักแห่งเขาจึงไม่เรียกเธอไว้เพราะธุระของเขามันรีบด่วนกว่าเขาเพิ่งปฏิเสธการช่วยเหลือคนรักเก่าด้วยการแต่งงานกู้หน้าให้เธอตามที่เธอต้องการ เธอกลับมาหาเขาเมื่อสองเดือนก่อนและขอให้เขาช่วยเป็นพ่อของลูกให้ เพราะพัชรมณีบอกเลิกคนที่เป็นพ่อตัวจริงไปแล้ว ตอนแรกเขาเห็นแก่เด็กในท้องจึงแบ่งรับแบ่งสู้ แต่ได้มารดาเตือนสติว่าสิ่งที่พัชรมณีขอไม่ใช่การแก้ปัญหา แต่มันคือการเพิ่มปัญหาต่างหาก เมื่อจัดการเรื่องพัชรมณีแล้วเขาจึงคิดจะไปคุยกับลดาวัลย์ เธอส่งข้อความมาบอกเลิกเขาเมื่อเดือนก่อนคงจะเพราะเห็นข้อความของพัชรมณีที่ไลน์มาหาเขา ในช่วงที่เขาหลับในวันสุดท้ายที่เจอกันวสนต์ไม่ได้ตอบกลับเธอเพราะคิดว่าเรื่องนี้มันยาวเกินกว่าที่จะคุยกันทางนี้ เขาอยากอธิบายให้เธอฟังเอง ชายหนุ่มไม่ได้เห็นเธอเป็นแฟนหลอกๆ มาตั้งนานแล้ว ลืมเรื่องข้อตกลงนั้นไปแล้วด้วยซ้ำ“สนต์รู้เรื่องที่โรงพยาบาลรึยังลูก” คุณมัญชุตาเข้ามาถามบุตรชายคนเล็กในห้องส่วนตัวของเขา“เรื่องอะไรครับแม่” เขาลืมตาทันที“ลดาลาออกจากงานไปแล้ว ย้ายอ

บทอื่นๆ

บางทีคุณอาจจะชอบ

สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status