73

เหมือนเหตุการณ์ถูกย้อนกลับไปในวัยเด็ก เขาตัวชาทำอะไรไม่ถูก ขาแข็งขยับไม่ออกเมื่อเห็นอวิกาถูกคลื่นซัดออกไปไกลกว่าสิบเมตร 

คิมหันต์ทิ้งทุกอย่างที่ถือ กำลังจะถอดรองเท้าลงไปช่วยอวิกา หากแต่เสียงข้างหลังที่ดังทำให้เขาชะงัก

“พี่คิมคะ  จะไปไหนน่ะ”  อวิกายืนอยู่ด้านหลัง เธอทำหน้างงกับท่าทางของเขา

“อ้อม  อ้อมไม่ได้ลงทะเลเหรอ”  เขาถาม ภาพเมื่อกี๊ยังติดตาอยู่  แต่เมื่อมองอีกทีก็ไม่เห็นแล้ว ทะเลสงบดีไม่มีคลื่นลมแรง ไม่มีอะไรทั้งสิ้น

“เปล่าค่ะ อ้อมไม่ลงทั้งชุดแบบนี้หรอก”  ชุดแบบนี้ที่หญิงสาวพูดถึงคือเสื้อแขนสามส่วนเอวลอย กระโปรงบานยาวคลุมเข่า มันไม่เหมาะลงทะเลแน่ๆ

“จ้ะ” คิมหันต์สะบัดศีรษะแรงๆ  เขาเลิกสนใจกับสิ่งที่เห็นเมื่อครู่   “ขึ้นไปดูลูกเถอะ” 

น้องเอื้อกำลังจะตื่นพอดีเมื่อทั้งสองขึ้นมาถึงห้องพัก 

“แม่ เล่นน้ำ”  เด็กหญิงทวงสัญญา

“เล่นน้ำในห้องน้ำกันก่อนได้ไหมลูก”  อวิกาถาม

เด็กหญิงพยักหน้าเล่นที่ไหนเธอก็ชอบทั้งนั้น  คิมหันต์เปิดน้ำในอ่างรอสองแม่ลูกตามเข้าไป

“พี่คิมนอนต่อก็ได้ค่ะ”  เธอบอกเมื่อเห็นท่าทางเขายังดูอิดโรย

“ไม่เป็นไรจ้ะ พี่อยากแช่น้ำอุ่นด้วย”  อ่างในห้องพักเป็นอ่างจากุชชี่ขนาดใหญ่ ลงกันได้ 3-4 คนสบายๆ  อวิกาพาน้องเอื้อสวมชุดว่ายน้ำลงเล่นน้ำในอ่าง  คิมหันต์แช่อีกมุมเขาเปิดน้ำวนเฉพาะจุดที่เขาแช่เอนกายพิงขอบอ่างสบายๆ

“เอามั่ง  หนูจะเอาแบบนี้”  น้องเอื้อชี้ไปที่น้ำในว่างที่หมุนเป็นพรายฟองขึ้นมาในฝั่งที่พ่อของเธอแช่  คิมหันต์อ้าแขนรับร่างลูกสาวที่โผเข้าหา

“น้ำมันหมุนแรงนะลูก”  เด็กหญิงปีนบนตัวพ่อเล่นสนุกสนาน เขาปล่อยลูกสาวเล่นตามใจเธอ  พลางคิดในใจว่าสงสัยต้องสั่งติดตั้งอ่างใหญ่แบบนี้ไว้ในบ้านบ้างแล้ว เพราะน้องเอื้อชอบเล่นน้ำมาก

“น้อง  น้องมาเล่นกัน”  อยู่ๆ น้องเอื้อก็พูดขึ้นมา 

“น้องอะไรคะลูก”  อวิกาถาม

“น้องในท้องแม่  น้องจะเล่นน้ำ”  น้องเอื้อพูดท่าทางจริงจัง  อวิกาคิดว่าลูกสาวคงเห็นลดาวัลย์ท้องเลยจำมา เธอจึงหัวเราะ

“น้องอยู่ในท้องอาวัลย์ค่ะลูก  ในท้องแม่ไม่มี”

เด็กหญิงทำหน้าเหลอหลา แต่เธอก็ไม่พูดอะไรต่อ หันไปเล่นน้ำกับบรรดาของเล่นที่เธอหยิบลงมาในอ่างด้วยกันต่อ

คิมหันต์ฟังสองแม่ลูกคุยกัน  เขาคิดอะไรบางอย่างแต่ไม่ได้พูดออกมา  จนเล่นน้ำกันนานพอควรแล้ว

“ไปกันลูก  ไปแต่งตัวลงไปเบิร์ดเดย์คุณปู่กัน” เขาชวนน้องเอื้อขึ้นจากน้ำ  ส่วนอวิกาขึ้นไปเตรียมแต่งตัวสักพักแล้ว

เด็กหญิงหัวเราะร่วน  เธอยังคุยกับ 'น้อง'  ในจินตนาการของเธอ

เย็นนั้นงานเลี้ยงเล็กๆ  ฉลองวันเกิดของคุณปู่ผ่านไปได้ด้วยดี  ทุกคนในครอบครัวอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาเป็นครั้งแรกในรอบหลายปี

“อ้อม จะมีน้องให้น้องเอื้อไหมลูก”  คุณมัญชุตาถามลูกสะใภ้คนโต

“อ้อมไม่ได้คุมค่ะคุณแม่  ถ้ามาก็มาแล้วแต่ธรรมชาติเลยค่ะ”  หญิงสาวตอบคุณแม่สามี

“เอื้อตอนนี้สามขวบแล้ว ถ้ามีก็น่าจะพอดีกันเนอะ  ห่างกันพอดีไม่ต้องเป็นลูกหลงแบบตาสน  อายุห่างกับคิมตั้ง 7-8 ปี”  คุณมัญชุตาออกความเห็น 

“ดีสิครับแม่  จะได้มีแต่คนเอาใจทั้งบ้าน”  วสนต์พูด  ชายหนุ่มเป็นลูกชายคนเล็กที่แทบไม่ได้รับแรงกดดันใดๆ เหมือนคิมหันต์ เขาจึงร่าเริงมองโลกในแง่ดีมากกว่าพี่ชาย