เข้าสู่ระบบแชร์
38
วันที่เผยแพร่:
2026-05-14 08:10:12มุกระวีคลี่ยิ้มออกมา เธอไม่มีเพื่อน และรู้สึกเบื่อมากที่ต้องขลุกอยู่แต่ในวังหลวง อย่างน้อยถ้ามีฟา
บทล่าสุด
ระอุรักเจ้าทะเลทราย 38
มุกระวีคลี่ยิ้มออกมา เธอไม่มีเพื่อน และรู้สึกเบื่อมากที่ต้องขลุกอยู่แต่ในวังหลวง อย่างน้อยถ้ามีฟาเรียมาหาก็ยังมีเรื่องให้พูดคุยได้บ้างมุกระวีรีบเดินออกไปยังห้องรับแขก “สวัสดีค่ะคุณดานิช คุณฟาเรีย”ทั้งสองคนลุกขึ้นยืน แล้วเปิดยิ้มกว้าง “สวัสดีค่ะคุณมุกระวี” ฟาเรียบอกแล้วเดินไปจับมือใกล้ๆ ขณะที่ดานิชพูดขึ้น“เรื่องเมื่อวานคุณมุกระวีปรับความเข้าใจกับท่านพี่ฟาริสแล้วใช่ไหมครับ ท่านพี่เป็นห่วงคุณมากนะครับ ถึงกับทิ้งงานไปหาคุณเลย” ดานิชไม่ต้องการเป็นมือที่สามของใคร เขาแน่แก่ใจแล้วว่าฟาริสชอบสาวไทยคนนี้มาก เขาควรถอยออกมาจากเธอเสีย“ฉันคุยกับเขาแล้วค่ะ ไม่มีปัญหาอะไรแล้ว ว่าแต่คุณมาหาฉันมีอะไรหรือคะ”“ฉันจะมาคุยเรื่องงานวันเกิด” ฟาเรียแทรกขึ้นยิ้มๆ “แล้วก็จะเอาชุดที่ตัดเสร็จแล้วมาให้คุณช่วยดูด้วยค่ะ ว่าฉันใส่สวยไหม กว่าฉันจะหาผ้าไทยได้อย่างที่คุณแนะนำมันยากมากเลยนะคะ แต่พอได้มาแล้วฉันก็ต้องยอมรับว่ามันสวยจริงๆ ค่ะ”“ฉันดีใจที่คุณฟาเรียชอบผ้าไทยนะคะ”“งั
ระอุรักเจ้าทะเลทราย 37
จบเสียงเขา ไฟในห้องก็ดับลง มุกระวีร้องกรี๊ดออกมา แล้วรีบเปิดประตูห้องวิ่งออกมา “ช่วยด้วย” ร่างบอบบางถลาชนกับอะไรบางอย่างที่ยืนรออยู่แล้ว พอเงยหน้าขึ้นมาเห็นว่าเป็นใครก็ค่อยโล่งใจเมื่อเห็นเขาไม่ใช่อะไรที่เธอนึกกลัวอยู่“คุณ ทำไมจู่ๆ ไฟดับคะ”ชีคฟาริสตีหน้าขรึม “ผมบอกแล้วว่ามันมีอาถรรพ์ คุณก็ไม่เชื่อ ไปเถอะ ไม่มีอะไรแล้ว ผมจะพาไปนอน”มุกระวีเหลือบมองทั่วทั้งชั้นสามของวังก็เห็นไฟดับหมดจริงๆ เธอจึงค่อยเชื่อเขาแล้วยอมเดินตามไป ขณะที่ฟาริสโยนรีโมตควบคุมแผงไฟทั้งหมดไปที่โซฟาหนังตัวหนึ่ง ตอนที่กดเปิดสัญญาณไฟ“ไฟมาแล้ว”“ค่อยยังชั่วหน่อย” มุกระวีบอก “เมื่อกี้มืดมาก”ทว่าร่างหนาใหญ่กลับเข้ามาประชิดและทำให้มุกระวีรู้สึกว่าเขาน่ากลัวว่าสิ่งเร้นลับ ฟาริสกอดเอวบางของคนตัวเล็กไว้แล้วพูดขึ้น“กลัวจนตัวสั่นเลยหรือ”จะบอกยังไงดีที่เธอกลัวตอนนี้อาจไม่ใช่ผี แต่เป็นมือลึกลับที่จับๆ คลำๆ อยู่แถวสะโพก“ตอนนี้ฉันกลัวคุณมากกว่าสิ่งเร้นลับที่มองไม่เห็นแล้วค่
ระอุรักเจ้าทะเลทราย 36
“เชิญคุณมุกระวีทางนี้ครับ” อะลีฟก้มศีรษะเชิญ “นายไปจัดการคุยกับทางสถานทูตด้วย ว่าไม่มีปัญหาอะไรแล้ว เป็นเรื่องเข้าใจผิดกัน” ประโยคท้ายอะลีฟหันไปสั่งลูกน้องคนสนิทมุกระวีมองคนนั้นที คนนี้ที แล้วหลับตาถอนใจ ไม่อยากตามอะลีฟไปแต่ก็ไม่กล้าดื้อดึงจะอยู่ที่สถานทูตอีก เวลานี้เธอควรตามอะลีฟไปก่อนแล้วค่อยคิดหาวิธีต่อไปร่างบอบบางเดินออกมาจากประตูสถานทูตอย่างหมดแรง วันนี้ทั้งวันวิ่งวุ่นจนเหนื่อย สุดท้ายก็ไม่ได้กลับเมืองไทย สองเท้าเดินตามอะลีฟออกมาแล้วต้องหยุดชะงักเมื่อเห็นว่ามีรถยนต์คันหนึ่งจอดอยู่มันเหมือนรถที่ฟาริสใช้ประจำ มุกระวีมองเข้าไปด้านในแต่ไม่เห็นใคร“เขาไม่มาใช่ไหมคะ” มุกระวีถามอะลีฟ ซึ่งเขาที่ว่าเป็นอันรู้กันว่าหมายถึงใครอะลีฟยิ้ม “เชิญครับ”มุกระวียิ้มให้อะลีฟที่เปิดประตูให้ เธอสอดตัวเข้าไปนั่งในรถ แล้วต้องตกใจเมื่อเห็นร่างหนาใหญ่นั่งอยู่ด้านใน“คะ คุณ” สาบานได้ตอนนี้เห็นโจรยังกลัวน้อยกว่าเจอเขา เธอรับรู้ถึงพลังงานอันชวนสะพรึงบางอย่างคิดจะลงจากรถแต่ประตูรถถูกปิดลงแล้ว มุก
ระอุรักเจ้าทะเลทราย 35
เจ้าหน้าที่คนนั้นไม่ทันตอบ ก็มีเจ้าหน้าที่อีกคนวิ่งหน้าตาตื่นออกมา “มีทหารจากวังหลวงมาที่นี่ เขาต้องการคุยกับเรา เขาบอกว่ามีคนไทยไปขโมยของจากสาวใช้ในวังหลวง เขาบอกว่าชื่อมุกระวี จินดาพร”“ฉันเหรอ” มุกระวีตกใจแทบสิ้นสติ ทำไมเรื่องกลายเป็นเลวร้ายแบบนี้ “ฉันไม่ได้ขโมยของนะ” เธอรีบบอก แล้วรีบเค้นหาทางออก “ฉันรู้จักคนใหญ่คนโตที่นี่” เธอรีบอ้างเพื่อเอาตัวรอด“คุณรู้จักใคร ถ้ามีคนที่เชื่อถือได้ เราจะได้ช่วยตามเขามาช่วยคุณ”“ฉันรู้จัก เอ่อ...” มุกระวีครุ่นคิด นึกถึงหน้าคนที่ตะโกนใส่หน้าว่าเกลียดแล้วก็ไม่กล้าตามเขามา เขาน่ะใหญ่มาก ถ้ามาก็ต้องช่วยเธอได้แต่เธอจะหนีไปจากเขาจะให้เขารู้ไม่ได้ “ฉันรู้จักคุณดานิช อัล มีดีส”“จริงหรือครับคุณ”มุกระวีพยักหน้าอย่างหนักแน่น “จริงค่ะ”“เขาเป็นเชื่อพระวงศ์ระดับสูง คุณแน่ใจนะ”“ต่อสายให้ฉันสิคะ”เจ้าหน้าที่ไทยไม่อยากเชื่อ แต่อยากพิสูจน์เลยกดโทร.ติดต่อ พอเลขาของอีกฝ่ายรับ
ระอุรักเจ้าทะเลทราย 34
มุกระวีใช้ชีวิตตามลำพังอยู่ที่วังหลวงอย่างเบื่อหน่าย แม้จะสุขสบาย มีเสื้อผ้า อาหารพร้อม และยังมีคนคอยรับใช้ไม่ขาด แทบไม่ต้องหยิบจับทำอะไรเลย แต่เธอก็ไม่ชอบชีวิตที่เป็นดั่งนกน้อยในกรงทองแบบนี้ เธอถามสาวใช้คนหนึ่งว่าท่านชีคหายไปไหน คำตอบที่ได้ก็เหมือนอย่างเคย“ดิฉันไม่ทราบค่ะ”มุกระวีถอนหายใจไม่คิดจะถามต่อ ตอนนี้เธอคิดถึงบ้าน อยากกลับเมืองไทย ไม่รู้คนที่เมืองไทยจะมีใครเป็นห่วงเธอบ้างไหม ไหนจะงาน ไหนจะค่าเช่าห้อง นี่ก็สิ้นเดือนแล้วถ้าไม่ไปจ่าย ป้าเจ้าของห้องต้องได้ไขกุญแจ เอาของที่ห้องเธอมาโยนทิ้งแน่นอนในเมื่ออยู่ที่มีดีสก็ไม่ได้ เพราะไม่ใช่บ้าน เจ้าของวังหลวงเองก็บอกปาวๆ ใส่หน้าว่าเกลียด เธอก็คงไม่กล้ามีหน้าอยู่อีก มุกระวีรู้สึกว่าตัวเองอยู่ผิดที่ผิดทางเสียเหลือเกิน สมองน้อยๆ จึงรีบคิดหาวิธีพาตัวเองออกไปสาวใช้คนเดิมยกของว่างเข้ามาพอดีตอนที่มุกระวีมองเสื้อผ้าของอีกฝ่าย“นี่น้ำส้มเมื่อเช้าที่เธอยกมาให้มันขมไปนะ เธอลองชิมสิ”สาวใช้คนซื่อรีบทำตามคำสั่ง เพราะกลัวคนโปรดของท่านชีคจะโกรธ ปกติท่านชีคไม่เคยให้ความสนิทกับผู้หญิง
ระอุรักเจ้าทะเลทราย 33
“พูดคำเดิมๆ ไม่เบื่อหรือไง แล้วตกลงจะไปเที่ยวต่อไหม ผมจะพาไปต่อ”“ไม่ไปแล้ว ฉันเหนื่อย ฉันอยากพัก”ทว่าเป็นเวลาเดียวกับที่เสียงโทรศัพท์ของเขาดังขึ้นพอดี ฟาริสหยิบขึ้นมาดู เห็นว่าเป็นเบอร์ของอะลีฟก็รีบรับสาย เพราะเขาสั่งงานสำคัญไว้“มีอะไรอะลีฟ”“ไอ้อาฟรีนมันตายแล้วพ่ะย่ะค่ะ”ฟาริสกำโทรศัพท์แน่นจนเห็นเส้นเลือดปูดโปน กรามแกร่งขบแน่น เขานิ่งเงียบไปครู่หนึ่งก่อนตอบคนสนิท “ฉันเข้าใจแล้ว เดี๋ยวจะรีบไป”มุกระวีเห็นสีหน้าเขาเคร่งเครียดขึ้นก็สงสัย เธอไม่ทันจะถามอะไรเขา ฟาริสก็พูดขึ้นก่อน “คุณต้องการพักผ่อนใช่ไหมมุกระวี” มุกระวีพยักหน้าอย่างงงๆ “งั้นผมจะไปส่ง”“คุณมีธุระอะไรหรือเปล่า ถ้ามีก็ไปได้เลย ฉันจำทางกลับได้ แค่นี้เอง” เพราะเห็นเขาเพิ่งวางสายแล้วก็มีสีหน้าเครียดๆ เธอเลยไม่อยากรบกวนเขา“ไม่เป็นไรผมไปส่งดีกว่า” ฟาริสบอก แล้วก้าวขึ้นนำหน้า มุกระวีลอบผ่อนลมหายใจโล่งอกที่เขาจะพาเธอกลับเสียที อยู่ที่ฮาเร็มตามลำพังกับเขาแล้วเธออดคิ
บางทีคุณอาจจะชอบ
โทษทัณฑ์พิพาทใจ
ซูซี92.1K viewsห้ามหย่าร้าง นายลู่คุกเข่าทุกคืนเกลี้ยกล่อม
เฟเธอร์ในลมอ่อน127.4K viewsคุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!
ทะเลใต้203.7K views3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
Sadistic_X102.5K viewsภรรยาสำรอง
เกี้ยวเกล้า133 viewsเพลิง(รัก)ไฟเก่า
นิภาภัทร11 viewsอินฟูขายเสียว
เฮียกังฟู390 viewsดวงใจพยัคฆา
ลิตเติ้ลกิ๊ฟ157 views
