Share

ตามหาตัว

last update publish date: 2026-08-03 21:47:00

เช้าวันรุ่งขึ้นในคฤหาสน์ตระกูลอัครเดช บรรยากาศควรจะสงบเรียบร้อยเหมือนทุกวัน แต่สำหรับฉัน มันกลับอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก

ข้อความสั้นๆ จากพี่ผู้จัดการร้านนวดที่ส่งเข้ามาเมื่อดึกดื่นค่ำคืนยังคงตอกย้ำอยู่ในหัว

..เมื่อคืนคุณอคินโกรธจัดมาก เขารู้ว่าเจนนี่ไม่ใช่เธอ แล้วสั่งให้สืบหาตัวจริงให้ได้ พี่ช่วยแถไปว่าเธอลาออกแล้วหนีกลับต่างจังหวัด แต่พี่ไม่รู้ว่าจะถ่วงเวลาได้นานแค่ไหน เธอต้องระวังตัวนะ..

ฉันอ่านมันวนไปมาซ้ำๆกำโทรศัพท์แน่น หัวใจสั่นระทึกด้วยความหวาดกลัว ถ้าอคินรู้ว่าเด็กดริ้งก์สวมหน้ากากคนนั้นคือน้องสาวต่างแม่ที่เขาแสนเกลียดชัง เรื่องราวคงไม่จบแค่การโดนขับไล่ แต่ครอบครัวของฉันคงถูกทำลายจนไม่เหลือชิ้นดี

"เชอเบลล์ลูกลงไปกินข้าวเช้ากันเถอะ คุณอคินกับคุณพ่อเขารออยู่แล้วนะ"

เสียงคุณแม่ร้องเรียก ทำให้ฉันต้องรีบเก็บอาการ กล้ำกลืนความกังวลไว้ข้างใน แล้วเดินลงไปยังห้องอาหารหรูหรา

บนโต๊ะอาหารยาวสไตล์อิตาลี อคินนั่งอยู่ในตำแหน่งลูกชายคนโต เขาสวมเชิ้ตสีฟ้าอ่อนดูสุภาพเรียบร้อย ผิดกับคราบมาเฟียเนื้อร้ายเมื่อคืนอย่างสิ้นเชิง ทันทีที่เห็นฉันเดินเข้ามา เขากระตุกยิ้มอบอุ่นยิ้มเสแสร้งต่อหน้าคุณพ่อและแม่ของฉัน

"อรุณสวัสดิ์ครับน้าประไพอรุณสวัสดิ์ครับน้องเชอเบลล์ "

น้ำเสียงทุ้มหวานนุ่มนวลนั้นฟังดูเหมือนพี่ชายที่แสนดี แต่สายตาคมกริบที่จ้องมองมากลับเย็นเชียบราวกับคมมีดที่พร้อมจะกรีดลงบนเนื้อของฉัน

"กินเยอะๆ นะน้องเชอเบลล์ ช่วงนี้ดูผอมๆ ไปนะหรือว่าแอบนอนดึก เครียดอะไรปิดอยู่หรือเปล่า?"

คำถามเรียบๆ ของเขาทำเอาฉันชะงัก ช้อนในมือแทบหลุดร่วง ฉันเงยหน้ามองสบตาเขา อคินยักคิ้วให้เล็กน้อยด้วยท่าทางถือดีและคุกคามอย่างเปิดเผย

"ปะ... เปล่าค่ะ" ฉันเค้นเสียงตอบเบาๆ

"เบลล์แค่นอนไม่ค่อยหลับค่ะคงจะผิดที่"

"งั้นเหรอ?" อคินหรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มมุมปากขยายกว้างขึ้น

"ถ้างั้นเย็นนี้.พี่ว่าจะพาน้องเชอเบลล์ไปเปิดหูเปิดตาทำความรู้จักกับเพื่อนๆ ของพี่หน่อยนะ พ่อครับคืนน่ผมขออนุญาตพาน้องไปเที่ยวบาร์คลับของเพื่อนผมได้ไหมครับ น้าประไพจะได้ไม่ต้องห่วงว่าน้องจะอุดอู้อยู่แต่ในบ้านดูเเลน้องไม่ดี"

"เอาสิอคิน ดีเลย ดีแล้วที่แกรู้จักดูแลน้อง พ่อฝากเเกดูเเลน้องด้วย" คุณอัครเดชเอ่ยขึ้นด้วยความยินดี โดยไม่รู้เลยสักนิดว่านั่นคือแผนของลูกชายตัวเอง

ฉันได้แต่นั่งเงียบหน้าซีดจาง มองอคินที่สบตาฉันอย่างเป็นต่อ เขาตั้งใจจะสั่งสอนและรังแกฉันลับหลังคนในบ้านอย่างไม่ต้องสงสัย... และฉันก็ไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธเลยแม้แต่น้อย

ผมมองท่าทีสั่นกลัวเหมือนลูกนกตกน้ำของเชอเบลล์แล้วแค่นหัวเราะในใจ ยัยเด็กคนนี้เสแสร้งเก่งชะมัด ต่อหน้าพ่อผมทำเป็นเด็กดีเรียบร้อย แต่สายตาที่ลุกลี้ลุกลนเวลาผมพูดถึงเรื่อง การนอนดึกหรือ 'ความลับ' มันช่างน่าสงสัยยิ่งนัก

แต่สิ่งที่ทำให้ผมหงุดหงิดยิ่งกว่า คือเรื่องผู้หญิงหน้ากากคนนั้น

ผู้จัดการผับยอมสารภาพว่าเธอใช้ชื่อปลอมในการทำงาน และแอบหนีกลับต่างจังหวัดไปแล้วทันทีที่เกิดเรื่องแต่สัญชาตญาณมาเฟียอย่างผมกลับร้องบอกว่าเรื่องนี้มีอะไรไม่ชอบมาพากลผู้หญิงคนนั้นยังหลบซ่อนอยู่ในกรุงเทพฯ และอาจจะอยู่ใกล้ตัวผมมากกว่าที่คิด

"หึ.หนีไปให้พ้นก็แล้วกัน เพราะถ้ากูจับตัวได้เมื่อไหร่ มึงโดนหนักแน่"

ผมพึมพำกับตัวเองในใจ

Part: เชอเบลล์

บรยากาศในผับหรูระดับเอ็กซ์คลูซีฟเต็มไปด้วยแสงไฟสลัวเรืองรองและดนตรีบีตหนักๆ ที่สั่นสะเทือนไปถึงทรวงอก

ฉันยืนกำมือแน่นอยู่ข้างโซฟาหนังในห้อง VIP ความอบอ้าวจากสายตาของบรรดาลูกคุณหนูเจ้าสำราญ ที่เป็นเพื่อนกลุ่มแข่งรถของอคินจ้องมองมา ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเพียงเหยื่อที่หลุดเข้ามาในดงสัตว์ร้า

อคินแสร้งทำเป็นพี่ชายใจดี ต่อหน้าคุณลุงอัครเดชด้วยการชวนฉันออกมาเที่ยวข้างนอกเพื่อกระชับความสัมพันธ์ แต่ทันทีที่พ้นสายตาผู้ใหญ่ เขากลับบังคับให้ฉันติดส้นเท้ามาที่นี่ ในฐานะคนรับใช้คอยชงเหล้าและรับรองเพื่อนๆ ของเขา เพื่อหาทางกลั่นแกล้งและหยามเกียรติฉันสารพัด

"น้องเชอเบลล์ ชงวิสกี้ให้อีกแก้วสิครับ เอาเข้มๆ นะ"

เพื่อนคนหนึ่งของเขาส่งยิ้มแพรวพราวพร้อมสายตาโลมเลีย

"ค่ะ..." ฉันตอบรับเสียงแผ่ว ยืนเอี้ยวตัวก้มลงชงเครื่องดื่มบนโต๊ะกระจกอย่างระมัดระวัง พยายามรักษาระยะห่างให้มากที่สุด

อคินที่นั่งอัดควันบุหรี่อยู่ตรงกลางโซฟาไม่แม้แต่จะออกปากปกป้อง เขาทำเพียงแค่แค่นยิ้มเหยียดเยาะที่มุมปาก มองดูฉันโดนต้อนด้วยสายตาเย็นชาและสะใจ ทว่าในดงแสงสีและกลิ่นแอลกอฮอล์รุนแรงนี้ มันกลับยิ่งตอกย้ำความหวาดกลัวในใจฉันเพราะผับแห่งนี้ก็คือหนึ่งในเครือธุรกิจสีเทาของเขานั่นเอง

"ขอตัวไปเข้าห้องน้ำสักครู่นะคะ"

ฉันอาศัยจังหวะที่พวกเขากำลังชนแก้วกัน เอ่ยขอตัวออกมาอย่างสุภาพ ก่อนจะรีบเดินหลบออกมายังทางเดินโซน VIP ด้านนอก ความเงียบและอากาศเย็นจากเครื่องปรับอากาศตรงทางเดินช่วยให้ฉันถอนหายใจออกมาได้อย่างพรูใหญ่

ฉันเดินตรงไปยังมุมสงบแถวระเบียงกึ่งพร่ามืดเพื่อสูดอากาศบริสุทธิ์ แต่ยังไม่ทันจะก้าวพ้นโค้งกำแพง เสียงทุ้มต่ำติดจะเหี้ยมเกรียมของใครบางคนก็ดังก้องมาจากมุมมืดเสียก่อน

"กูสั่งให้พวกมึงพลิกแผ่นดินหา แล้วมันได้เรื่องอะไรขึ้นมาบ้าง "

ก้าวขาของฉันหยุดชะงักกะทันหัน นั่นมันเสียงของพี่อคินฉันจำได้

ฉันรีบถอยหลังชิดกำแพงหินอ่อน พยายามกักลมหายใจไว้ด้วยความตื่นตระหนก หัวใจเริ่มเต้นตึกตักด้วยความลางสังหรณ์บางอย่าง

"มึงไปต้อนตัวพวกผู้จัดการผับกับพวกเด็กในร้านทุกคนมาเค้นคอถาม! คืนนั้นมันต้องมีคนเห็นว่าแม่สาวหน้ากากลูกไม้คนนั้นหนีไปทางไหน!" น้ำเสียงของอคินตวาดลอยมาตามสายลม มันเต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราด ทรงอำนาจ และดุดันจนน่าขนลุก

"เเต่นายครับ... คนของเราพยายามสืบจากกล้องวงจรปิดรอบนอกแล้วครับ หญิงสาวคนนั้นเธอระวังตัวมาก เธอสวมเเมสปิดบังใบหน้าและหลบเข้ามุมอับก่อนจะขึ้นแท็กซี่ไปครับ"

เสียงของภาม ลูกน้องคนสนิทตอบกลับด้วยความยำเกรง

ปึ้ง

เสียงกำปั้นหนากระแทกเข้ากับผนังอย่างแรงจนฉันสะดุ้งสุดตัว!

"พวกมึงนี่ไร้ประโยชน์ " อคินสบถเสียงลอดไรฟัน

"กูไม่สนว่ามันจะซ่อนหัวอยู่ที่ไหน ต่อให้มันขุดรูฝังตัวเองอยู่ใต้ดิน หรือหนีไปสุดขอบฟ้า มึงก็ต้องลากตัวมันกลับมาให้กูให้ได้"

"นายใหญ่ติดใจเธอขนาดนั้นเลยเหรอครับ..."

"กูไม่ได้แค่อยากได้ตัวมัน ของสดๆใหม่ๆกูยังอยากกินต่อ"

อคินกระชากเสียงต่ำ สายตาของเขาในมุมมืดคงวาวโรจน์ไปด้วยสัญชาตญาณสัตว์ร้าย

"แต่ผู้หญิงคนนั้นกล้าปฏิเสธกู กล้าหลอกกูแล้วหนีไป มึงคิดว่าคนอย่างกูยอมให้ใครมาเล่นหัวง่ายๆ งั้นเหรอ? คอยดูเถอะวันไหนที่กูได้ตัวมา กูกระชากหน้ากากลูกไม้นั่นออก แล้วรู้ว่ามันเป็นใคร กูจะบดขยี้มันให้แหลกคามือ ให้มันรู้ว่าการกล้าลองดีกับกู ผลลัพธ์มันเป็นยังไง

"

ความเย็นเชียบวิ่งผ่านจากไขสันหลังขึ้นมาถึงสมองทำเอาเชอเบลล์ถึงกับขนลุกวาบ

ฉันยกมือขึ้นตะปบปากตัวเองไว้แน่นเพื่อไม่ให้ส่งเสียงกรีดร้องออกมา เลือดในกายเหมือนจะหยุดหมุนเวียน ใบหน้าซีดเผือดจนไร้สีเลือด!

ผู้หญิงสวมหน้ากากลูกไม้ที่เขากำลังตามล่าด้วยความแค้นและคลั่งไคล้อย่างหนัก

คนที่เขาสาบานว่าจะลากตัวมาบดขยี้ให้แหลกคามือก็คือฉัน

... เชอเบลล์ คนที่ยืนอยู่ห่างจากเขาเพียงแค่กำแพงกั้นในตอนนี

ความจริงอันน่าหวาดผวาตบหน้าฉันเข้าอย่างจัง อคินไม่ใช่แค่พี่ชายต่างแม่ที่เกลียดชังฉันกับแม่เท่านั้น แต่เขาคือคนที่กำลังตามล่าตัวฉันในอีกตัวตนหนึ่งอย่างบ้าคลั่ง และถ้าเขารู้ความจริงว่ายัยเด็กดริ้งก์ใต้หน้ากากคนนั้นกับลูกสาวของแม่เลี้ยงคนใหม่ คือคนๆ เดียวกัน

เธอจะทำยังไงดี หาเขาจับได้เเละโกรธเเค้นเธอมากชีวิตของฉันและแม่คงต้องจบสิ้นลงอย่างแท้จริงเเน่ๆ

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • รัก(ลับ)ของมาเฟีย   เสเเสร้ง

    ร่างบางของเชอเบลล์เดินกะโผลกกะเผลกผ่านห้องโถงใหญ่ด้วยความยากลำบาก พยายามฝืนบังคับรอยยิ้มและอาการสั่นเทาของร่างกายไม่ให้ผิดสังเกต ในขณะที่น้าประไฟ ผู้เป็นแม่ เดินออกมาจากห้องครัวพอดีด้วยสีหน้าโล่งอกเมื่อเห็นลูกสาวกลับมาถึงบ้านอย่างปลอดภัย"กลับมาแล้วเหรอเชอเบลล์..." เสียงน้าประไฟเอ่ยทักด้วยความห่วงใย กวาดสายตามองลูกสาวตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความเอ็นดู ทว่าเธอกลับไม่เห็นร่องรอยของอัครเดช ผู้เป็นสามีใหม่ เพราะเขาออกเดินทางไปดูแลบริษัทตั้งแต่เช้าตรู่แล้ว"ค่ะ... เบลล์เหมือนจะเมาค้างนิดหน่อย ปวดหัวมากเลยค่ะแม่ ขอตัวขึ้นไปนอนพักผ่อนก่อนนะคะ" เชอเบลล์เอ่ยเสียงแหบพร่า พยายามตัดบทสนทนาเพราะกลัวว่าแม่จะสังเกตเห็นพิรุธหรือร่องรอยความบอบช้ำบนร่างกาย"อ้าวเหรอ... ไปสิลูก เดี๋ยวแม่ให้คนต้มน้ำขิงร้อนๆ ขึ้นไปให้นะ ลูกพี่อคินเขาโทรมาบอกแม่ตั้งแต่เมื่อคืนแล้วล่ะว่าหนูเมาหลับอยู่ที่คอนโดเขาเกรงใจพี่เขาแย่เลย" น้าประไฟเอ่ยด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนเชอเบลล์ฝืนยิ้มรับบางๆ ก่อนจะรีบสาวเท้าก้าวเดินขึ้นไปยังชั้นสองตรงดิ่งเข้าห้องนอนของตัวเองทันที โดยไม่รู้เลยว่าทุกอิริยาบถและการเคลื่อนไหวของเธอนั้น ตกอยู่ในสายตาคมกริ

  • รัก(ลับ)ของมาเฟีย   กันไว้เผื่อหนี

    บรรยากาศภายในห้องโดยสารของรถสปอร์ตหรูคันคันงามตกอยู่ในความเงียบงันและตึงเครียด อคินเหลือบสายตาคมกริบมองสำรวจท่าทีของน้องสาวต่างมารดาที่นั่งอยู่เบาะข้างๆ เป็นระยะ สังเกตความผิดปกติบนใบหน้าหวานที่พยายามซ่อนความเจ็บปวดและอาการเกร็งตัวเอาไว้ใต้ความนิ่งเงียบ รถแล่นไปได้สักพัก มาเฟียหนุ่มก็เป็นฝ่ายทำลายความเงียบขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งแต่แฝงไปด้วยความเย้ยหยัน"ฉันขอถามอะไรเธอหน่อย เชอเบลล์"เชอเบลล์สะดุ้งเล็กน้อย หันไปมองเสี้ยวหน้าคมคายของเขาด้วยความหวาดระแวง ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึกแล้วเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า"ค่ะ... พี่อคินจะถามอะไรเบลล์คะ ถามมาได้เลยค่ะ"อคินละสายตาจากถนนชั่วครู่ หันมาจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตากลมโตคู่สวย ก่อนจะพ่นคำถามที่ทิ่มแทงความรู้สึกของเธอออกมาตรงๆ"ทำไมเธอถึงไปทำงานแบบนั้น.เธอร้อนเงินขนาดนั้นเลยเหรอ?"คำถามที่เจือไปด้วยความดูถูกเหยียดหยามทำเอาเชอเบลล์ชะงักค้าง นัยน์ตาสั่นไหววูบด้วยความรู้สึกจุกแน่นในอก เธออ้าปากพะงาบๆ แต่กลับไม่อาจหาคำพูดใดมาแก้ตัวได้ทันที จนกระทั่งความเงียบโรยตัวลงมาระหว่างพวกเขาทั้งคู่อคินเห็นเธอนิ่งเงียบไปนาน ชายหนุ่มก็แค่นหัวเราะในลำคออ

  • รัก(ลับ)ของมาเฟีย   ข้อตกลงของเรา

    "ว่าไง... ตกลงไหม?"เสียงทุ้มเอ่ยคาดคั้นซ้ำ พร้อมกับดวงตาคมกริบที่จดจ้องมองใบหน้าหวานไม่วางตา รอคอยคำตอบจากคนตรงหน้าอย่างผู้ถือไพ่เหนือกว่าทุกประตูเชอเบลล์นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง สมองดวงน้อยประมวลผลเรื่องราวทั้งหมดอย่างรวดเร็วและจำยอม หากเธอปฏิเสธความลับเรื่องที่เธอมาร้านแบบนั้นและการสูญเสียความบริสุทธิ์อาจหลุดรอดไปถึงหูพ่อและน้าประไฟ ซึ่งจะสร้างความพังพินาศให้กับครอบครัวและตัวเธอเองอย่างมหาศาล แต่ถ้าเธอเลือกที่จะตกลง เธอก็จะต้องเอาตัวเข้าแลกและกลายเป็นคนของเขาอยู่ภายใต้เงื้อมมือของพี่ชายต่างแม่ผู้ไร้ความปรานีคนนี้ไม่มีทางเลือกอื่นให้เธอเดินอีกแล้วนี่คือทางออกเดียวที่จะปกป้องทุกอย่างไว้ได้เชอเบลล์สูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อกลั้นก้อนสะอื้นในลำคอ เธอนัยน์ตาแดงก่ำแต่กลับพยักหน้ารับช้าๆ อย่างจำนนต่อโชคชะตา"ก็ได้ค่ะ... เบลล์ตกลง" น้ำเสียงหวานเอ่ยแผ่วเบาอย่างสั่นเครือ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับเขาด้วยแววตาเด็ดเดี่ยวปนตัดพ้อ "แต่พี่ต้องสัญญานะคะว่าจะไม่บอกเรื่องนี้กับใครเด็ดขาด"อคินระบายยิ้มเหยียดเยาะที่มุมปากอย่างพอใจ เมื่อเกมนี้เขาเป็นฝ่ายชนะและคุมเกมไว้ได้ทั้งหมด ร่างสูงใหญ่ลุกขึ้นยืนเ

  • รัก(ลับ)ของมาเฟีย   ข้อตกลง

    กึก ..ทันทีที่บานประตูห้องน้ำปิดลง แรงกดดันและน้ำตาที่อัดอั้นอยู่ข้างในก็ทะลักออกมาทันทีเชอเบลล์ทรุดตัวลงพิงกับบานประตูห้องน้ำ ปลดปล่อยเสียงสะอื้นไห้โฮออกมาอย่างสุดกลั้น มือบางรีบเอื้อมไปเปิดก๊อกฝักบัวให้สายน้ำไหลแรงที่สุด เพื่อช่วยกลบเสียงร้องไห้สะเทือนใจของเธอไม่ให้เล็ดลอดออกไปข้างนอกให้ชายหนุ่มได้ยินแสงไฟสลัวในห้องน้ำสะท้อนภาพเงาของเธอในกระจกผิวพรรณขาวเนียนละเอียดตอนนี้เต็มไปด้วย ร่องรอยกุหลาบสีแดงเข้มและรอยจุมพิต จากการกระทำอันป่าเถื่อนของอคินเมื่อคืนกระจายอยู่ทั่วร่าง ทั้งลำคอ ไหปลาร้า และแผ่นอกระหง ทุกรอยแผลและรอยสัมผัสนั้นคือเครื่องตอกย้ำความจริงอันโหดร้าย ว่าเธอได้ตกเป็นของผู้ชายคนนั้นอย่างสมบูรณ์แบบแล้วเมื่อเธอขยับตัว อาการเจ็บแปลบและระบมตรงจุดกึ่งกลางกายก็แล่นริ้วขึ้นมาจนต้องนิหน้าด้วยความทรมาน หยาดน้ำตาผสมปนเปไปกับสายน้ำอุ่นจากฝักบัวที่ไหลชะโลมลงมาบนเรือนร่างอันบอบช้ำทำไมชีวิตของเธอถึงต้องมาพัวพันกับความซับซ้อนและเลวร้ายแบบนี้ด้วยนะ..."เจ็บชะมัด พรุ่งนี่จะไปเรียนไหวมั้ยเนี่ย"เธอพึมพำเบาๆ พลางลูปไล้ไปตามผิวกาย ของตัวเองเชอเบลล์ยืนหลับตาปล่อยให้สายน้ำชำระล้างคราบน้

  • รัก(ลับ)ของมาเฟีย   รู้ความจริง

    แสงแดดยามเช้าสาดส่องลอดผ่านผ้าม่านโปร่งเข้ามาภายในห้องนอนหรูของเพนต์เฮาส์ ความเงียบสงบถูกแทนที่ด้วยความปวดร้าวที่แล่นริ้วไปทั่วร่างกายของเชอเบลล์ เปลือกตาสีมุกค่อยๆ กระพริบปรอยแล้วลืมขึ้นช้าๆ ความเจ็บระบมตรงจุดกึ่งกลางกายและอาการปวดเมื่อยเนื้อตัวราวกับถูกรถสบดทับทำให้เธอต้องนิหน้าด้วยความทรมาน ทว่า... ความเจ็บปวดทางร่างกายยังไม่น่าตกใจเท่ากับภาพที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้า เมื่อดวงตาสวยปรับโฟกัสได้ชัดเจน เธอก็พบว่าตัวเองกำลังนอนซุกอยู่บนแผงอกกว้างเปลือยเปล่าของ อคิน ชายหนุ่มผู้มีศักดิ์เป็นพี่ชายต่างแม่ ที่นอนหลับตาพริ้มกอดก่ายร่างเธอไว้แน่นในวงแขนแกร่ง ความทรงจำอันดุเดือดเมื่อคืนไหลย้อนกลับเข้ามาในหัวเป็นฉากๆ ความหวาดกลัวพุ่งพล่านขึ้นมาจับขั้วหัวใจ เชอเบลล์รีบดึงผ้าห่มขึ้นคลุมกายที่เปลือยเปล่าอย่างทุลักทุเล พยายามขยับตัวลุกขึ้นจากเตียงอย่างระมัดระวังที่สุดและเบาที่สุด เพื่อหวังจะพาร่างอันบอบช้ำและเสื้อผ้าที่ฉีกขาดหนีออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด ก่อนที่เขาจะตื่นขึ้นมาพบเธอบนเตียงนี้ หมับ!! ในจังหวะที่เธอหย่อนขาลงแตะพื้นและกำลังจะก้าวหนี ท่อนแขนแกร่งที่เคยนิ่งสนิทกลับตวัดเข้าคว้าเอวบาง

  • รัก(ลับ)ของมาเฟีย   เเผนมัดตัวเธอ

    ความจริงที่เปิดเผยขึ้นตรงหน้าทำเอาสมองของอคินตื้อตันไปชั่วขณะ ดวงตาคมกริบจ้องมองใบหน้าหวานที่ตอนนี้หลับสนิท ไร้ซึ่งพิษภัยและเต็มไปด้วยคราบน้ำตาของผู้หญิงที่นอนอยู่บนเตียง หัวใจของมาเฟียหนุ่มปั่นป่วนด้วยความรู้สึกที่ตีรวนกันมั่วซั่ว ทั้งตกใจ โกรธเกรี้ยว และสับสนระคนกันไปหมด ผู้หญิงที่เขาราวีตามล่าด้วยความแค้นกลับกลายเป็นคนเดียวกับน้องสาวต่างแม่ที่เขาคอยเหยียดหยามและรังเกียจมาตลอดใต้ชายคาเดียวกัน หึ... ทำแบบนี้ทำไมวะ? เกาะพ่อฉันกินยังไม่รวยรึไง ถึงต้องลดตัวไปทำงานต่ำๆ ขายเรือนแลกเงินแบบนั้น อคินขบกรามแน่นจนสันนูนขึ้นเป็นสัน นัยน์ตาวาวโรจน์ด้วยเพลิงโทสะและความเคลือบแคสงสัย ความจริงข้อนี้ทำให้เขายิ่งรู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้ช่างเสแสร้งและตีสองหน้าเก่งเสียเหลือเกิน ต่อหน้าพ่อทำตัวเป็นเด็กสาวเรียบร้อยอ่อนหวาน แต่ลับหลังกลับกลายเป็นยัยเด็กดริ้งก์แต่งตัววาบหวิวที่ยอมให้ผู้ชายแตะเนื้อต้องตัว แม้ในใจจะเต็มไปด้วยคำถามและอารมณ์คุกรุ่น แต่ประกายตาเจ้าเล่ห์และสัญชาตญาณความเจ้าเล่ห์เพทุบายของมาเฟียหนุ่มก็พุ่งวาบขึ้นมา เขาตัดสินใจยังไม่เปิดเผยความจริงนี้ในตอนนี้... อย่างน้อยก็ไม่ใช่ตอนนี้ที่เธอยังหม

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status