LOGINShare
บทที่ 132
publish date:
2026-11-08 15:38:07
Latest chapter
รัก หลงใหล ทรมาน บทที่ 142
มุมมองของแจ็ค“ฉันไม่เป็นหนี้คำอธิบายใด ๆ กับนาย” เธอพูดเสียงแหบ รักษาสายตาเข้มงวดใส่ฉัน“เธอไม่รู้ เหี้ย ว่าใครเป็นพ่อใช่ไหม?”“ฉันรู้ ฉันกำลังจ้องดวงตาที่น่าสมเพชของเขา!” ฉันฟ่อ“เธอจะระวังปาก เหี้ย ถ้าอยากคุยกับฉันต่อ ลอยส์”“ไปตรวจกันเถอะ ดีไหม? ฉันอยากอวดและดูนายหดตัวด้วยความสิ้นหวัง นายจะไม่ทิ้งเราเพื่อสาวที่อายุพอเป็นลูกสาว นายจะไม่ทิ้งเราเพื่อโรบิน!”“มาร์กาเร็ตไม่ใช่ลูกฉัน เหี้ย!”“เธอเป็นลูกของนาย!” ฉันพ่นลมแรง ช่วยสมองที่วุ่นวายให้สงบ อารมณ์ที่พุ่งให้ผ่อนลง“เธอคงบอกฉันว่าท้องถ้าเธอเป็นลูกฉันจริง ๆ”“ฉันบอกนายตอนนี้ และนายอยากยืนยัน งั้นทำสิ่งของนาย… แจ็ค”“เธอจะเห็นด้านอื่นของฉันถ้าเรื่องนี้ถูกจัดฉากเพื่อทำให้ฉันพัง เธอไม่อยากรู้ว่าฉันทำอะไรได้ ลอยส์”“ฉันรู้ว่านายเป็นไอ้คนใจดำ แน่นอน มีด้านอื่นจะเปิดเผยอีกไหม?” ฉันยิ้มเยาะใส่เธอ“เธอไม่มีทางรู้ เหี้ย ไปกันเถอะ” ฉันลุกจากที่นั่งเร็วกว่ากระสุน เดินข้ามห้องไปเปิดประตู “หลังเธอ” ฉันถือเปิดให้เธอก้าวออกไป“เสมอเป็นการต่อสู้กับปีศาจ สุภาพบุรุษแล้วก็ปีศาจ” เธอพูดขณะผ่านไป มุ่งไปลิฟต์ ฉันพยายามด้วยเส้นประสาท เหี้ย ทุกเส้นในตัวเพื
รัก หลงใหล ทรมาน บทที่ 141
มุมมองของแจ็คฉันจอดแลมโบร์กินี เวเนโน เพิ่มล่าสุดในโรงรถขนาดใหญ่ โรบินคงเรียกที่นี่ว่าพิพิธภัณฑ์ แม้ว่าฉันจะคิดเสมอว่ามันยังไม่ค่อยเข้าข่าย พื้นที่ไม่ใหญ่ครึ่งหนึ่งที่ฉันคิด ตามมาตรฐานฉันอย่างน้อย ที่จะสมควรได้ชื่อนั้น ฉันเดินไปห้องเล่นส่วนตัว รู้สึกพ่ายแพ้ ท้อแท้ และจิตใจต่ำ เทเหล้าแรงให้ตัวเองเพื่อบรรเทาความเจ็บปวด มั่นใจว่ามันจะช่วยลืมปัญหาทั้งหมด ฉันจะผิดสัญญาอีกครั้งที่ให้กับโรบิน แต่สติกำลังดูดชีวิตวันออกจากฉัน ฉันเป็นเงาไร้กระดูกของตัวเองที่ห่วย ๆ และมีเพียงคนเดียวที่ทำให้ฉันดูแย่ขนาดนี้ โอกาสที่ฉันจะกลับไปกับโรบินดูน้อยลงกว่าความหวัง แม้ว่าฉันจะเคลียร์เรื่องพลาดกับลอยส์ แต่ฉันจะไม่ยอมแพ้ ไม่มีวัน สื่อจะเลี้ยงดูความเป็นส่วนตัวของเธอ เธอไม่ต้องการสปอตไลท์นั้น เธอไม่ได้ขอเรื่องนี้ทั้งหมด นี่เป็นความผิด เหี้ย ของฉันอีกครั้ง เมื่อไหร่ฉันจะทำถูกต้องกับเธอและไม่ทำให้เธอเจ็บปวด เหี้ย ขนาดนี้? นั่งหนักในโซฟาตัวหนึ่งกับแก้ว ฉันเทวิสกี้ไอลายลงคอ ต้านทานที่จะหยิบอีก การเมาจะทำให้ฉันพังหนักจริง ๆ ฉันต้องการความพลาดน้อยลง ฉันลากขาที่เหนื่อยขึ้นบันไดที่ดูเหมือนไม่มีที่สิ้นสุด ด่าและพ่นลมผ่า
รัก หลงใหล ทรมาน บทที่ 140
มุมมองของแจ็คเธอกำลังยั่วฉันหรือ? ถามว่าอะไรแล้วแกล้งไม่รู้“ลอยส์ ฉันให้เธอหยุดความบ้าคลั่งนี้ชัดเจน ทำให้พวกสื่อไร้สาระเก็บกรงเล็บสกปรกออกจากชีวิตฉัน แล้วเราอาจเจรจาอะไรสักอย่างได้”“แจ็คเจ้ากี้เจ้าการเหมือนเดิม ฉันไม่รู้ เหี้ย ว่านายพูดเรื่องอะไร ไม่มีใครรู้เรื่องความสัมพันธ์ของนายกับแม็กกี้”“ฉันเดาว่าพลังวิญญาณกำลังทำงาน และฉันไม่เชื่อ เหี้ย ในนิทาน ลอยส์!” เธอเงียบ กระตุ้นให้ฉันพูดต่อ “มาที่นี่พรุ่งนี้ตอนแปดโมงเช้า ฉันจะฟ้องก้นเธอหลังจากเสียเวลาอันมีค่าของฉัน” ฉันแทงหน้าจอ โยนโทรศัพท์ข้ามโต๊ะ ก่อนจะทรุดตัวหนักลงที่นั่ง “ฉันเสียใจมากที่เธอถูกดึงเข้าไปในความบ้าคลั่งของฉัน โรบิน ฉันสัญญาว่าจะแก้ไขให้ถูกต้อง” ฉันพึมพำ เหี้ย! ความหนักระหว่างขาเพิ่มความสิ้นหวัง ฉันผ่อนขากรรไกรที่กัดแน่น ค่อย ๆ รูดมือผ่านเนิน ควยฉันต้องพัก เหี้ย! ฉันรู้สึกเหมือนจะระเบิดด้วยความเครียด หลังจากทุกอย่างที่ผ่านมากับโรบิน เราควรมีตอนจบที่สุข เหี้ย ฉันไม่ต้องการให้ชีวิตโยนความท้าทายเพิ่มมาทางฉัน มีเสียงเคาะ ตามด้วยหัวหน้าแผนกกฎหมายเดินเข้ามา ฉันเรียกเขาเข้ามาหรือ? คนต้องรอ เหี้ย ก่อนเข้าออฟฟิศ เหี้ย ของฉัน!
รัก หลงใหล ทรมาน บทที่ 139
มุมมองของแจ็คถ้ามีใครบอกฉันว่าชีวิตฉันจะพังขนาดนี้หลังจากขอแต่งงานกับสาวของฉัน เราคงไม่กลับไปคฤหาสน์คืนนั้น แทนที่เราจะพักในอพาร์ตเมนต์หนึ่งในพันล้านของฉัน โรบินจะไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับฉันจนกว่าฉันจะเคลียร์เรื่องดีเอ็นเอ ฉันรู้ เธอเป็นผู้หญิงดื้อ ดื้อรั้น ยาก เธอเป็นของฉัน เหี้ย! ฉันปรับซิปและแจ็คตัวน้อยที่กระสับกระส่าย เหี้ย ควยฉันแข็งเป็นเหล็กมาหลายวันแล้ว ถ้าฉันไม่โยนปัญหานี้ลงท่อ เหี้ย แล้วได้โรบิน ฉันอาจตายด้วยน้ำกามล้น ลูกอัณฑะ เหี้ย ของฉันจะระเบิด ฉันแค่คิดถึงเธอหรือพูดชื่อเธอ แล้วฉันก็จะยืนหรือปวด เหี้ย ปฏิเสธที่จะก้มไม่ว่าฉันจะพยายามหนักแค่ไหน“สงบลง เหี้ย แจ็ค!” ฉันพ่นลม มองลงไปที่เนินระหว่างขา “เหี้ย ฉัน!”“คุณครับ?” ฉันหันไปทางประตู“แอนน์ นายเคาะไม่ได้หรือ?” ฉันพูดเสียงแหบ ไขว่ขา แล้วพยายามควบคุมความหงุดหงิด“ผมเคาะครับ สามครั้ง” ฉันรูดผม จ้องตรงไปข้างหน้าเธอ โรบินยึดครองสมอง เลือด ร่างกาย และจิตวิญญาณ เหี้ย ของฉัน เธอมีชีวิต เหี้ย ของฉันอยู่ในมือ“นายยังต้องรอ!” ฉันหงุดหงิดกับเธอหรือกับความจริงที่ฉันไม่มีเซ็กส์มานาน? มันส่งผลกระทบหนักกับฉัน ฉันเกลียดการเป็นเจ้านายขี้บ่น
รัก หลงใหล ทรมาน บทที่ 138
มุมมองของโรบินความสิ้นหวังที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ทำให้ฉันฝังตัวลึกลงในเตียง รวมกับลูกในท้อง ฉันเป็นกองฮอร์โมนผู้หญิงที่ยุ่งเหยิงและอะดรีนาลีนที่กระจัดกระจาย แต่ฉันต้องฝืนร่างกายที่ไม่เต็มใจให้ออกจากเตียง ออกไปกินเช้า ที่ซึ่งลาน่ากับไมค์รอฉันอยู่ ฉันไม่มีอยากอาหาร อย่างน้อยก็ไม่ใช่สำหรับอาหาร แต่การปฏิเสธลาน่าเหมือนการปฏิเสธการหายใจ คุณจะไม่รอดชีวิต ฉันเดินลงบันได นั่งลงบนเก้าอี้ว่างข้างไมค์ แล้วพบสายตาตัดสินจมลงในใบหน้า“โอเค อะไร?” ฉันพ่นลม กวาดสายตาไปมาระหว่างพวกเขา“รู้สึกยังไง?”“ดีเท่าที่ฉันรู้สึก ลาน่า” ฉันตอบห้วน ทำไมฉันถึงหงุดหงิดกับพวกเขา? พวกเขาไม่ได้ทำให้หัวใจฉันเจ็บ “ฉันขอโทษ”“ฉันทำของโปรดให้ หวังว่าหิว?” ฉันพยักหน้า ยิ้ม ฉันไม่มีความอยากกิน แต่ฉันจะไม่พูดแบบนั้น การยิงเป้าจะเป็นการลงโทษที่เหมาะสมน้อยที่สุด และไม่ใช่หลังจากตะคอกใส่เธอ ฉันกำลังมองจานล้นด้วยไข่คน เบคอน ขนมปังข้าวโพดคั่ว ข้าวโพดจริง น้ำผลไม้บางส่วน นี่เลี้ยงได้สามคนตามมาตรฐานฉัน เธอพยายามฆ่าฉันหรือ?“ลาน่า นี่เกินเลย ฉันกินไม่หมด”“ฉันเดาว่าฉันต้องทนให้เธอดูถูกอาหารของฉันเพิ่มจากการตะคอกใส่ฉัน” นั่นแหละ การใช้ค
รัก หลงใหล ทรมาน บทที่ 137
มุมมองของโรบินมือเขาพุ่งเข้าไปในผม ลูบหนังศีรษะ เสียงครางต่ำอ่อน ๆ หลุดจากลำคอขณะที่เขาทำงานลิ้นเคลื่อนไหวช้า ๆ ผ่านปากฉัน มืออีกข้างคุ้มใบหน้าให้มั่นคง มือฉันเลื่อนเข้าไปในช่องว่างเล็ก ๆ ระหว่างร่างเรา กระชากออกจากกำมือเขา ก่อนจะปัดข้อนิ้วผ่านปาก ความคิดอะไรเข้าครอบงำฉัน? เขามองฉันอย่างสงบ ความพึงพอใจแผ่ขยายบนใบหน้า“พระเจ้า นี่ไม่ควรเกิดขึ้นเลย” ฉันพูดในความมัวหมองที่ตื่นตระหนก พุ่งลงไปที่ที่นั่ง แล้วซ่อนหน้าในมือ อายสุด ๆ “นี่ไม่ควรเกิดขึ้น ไม่ ไม่ ไม่” ฉันพึมพำใต้ลมหายใจ เสียใจที่ปล่อยให้ความเปราะบางทำให้ฉันอ่อนแอจนตอบจูบเขา“ผมดีใจที่มันเกิดขึ้น หยุดตำหนิตัวเองเถอะ”ฉันเงยหน้าขึ้นมองเขา รอยยิ้มเยาะบิดที่มุมปาก ฉันฟ่อ “ไป!”“มาเถอะ โรบิน สิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเราเหลือเชื่อ ดอกไม้ไฟ… เวทมนตร์ ผมจะไม่มีวันเสียใจที่มันเกิดขึ้น”“นั่นคือความผิดพลาด! ฉันไม่ควรอนุญาตให้นายจูบฉัน” เขาก้มลง ลากศีรษะขึ้น ก่อนจะรูดมือผ่านผม ราวกับหงุดหงิด งั้น ฉันหงุดหงิด ดีและถูกต้อง“ผมจะไม่หยุดไล่ตามคุณ คุณรู้ใช่ไหม?”“ออกจากออฟฟิศฉัน แบรนดอน”“ทิ้งเขา! ทิ้งแจ็ค”“แม้ว่าฉันจะทำ ฉันจะไม่มีวันรักนาย เขาคื
รัก หลงใหล ทรมาน บทที่ 4
การเดินทางไปแมคคัลเลนไฮต์สนั้นเหนื่อยพอตัว ขอบคุณพระเจ้าที่ฉันได้กินอาหารเช้ามาก่อน ฉันถอนหายใจด้วยความตื่นเต้น ลงจากรถไปยังเคาน์เตอร์ต้อนรับ และเซ็นชื่อในสมุด ฉันได้รับบัตรผ่านความปลอดภัย พนักงานต้อนรับผมสีน้ำตาลเข้มพาฉันขึ้นบันได เดินวนไปวนมา เข้าๆ ออกๆ ลิฟต์หลายรอบ ก่อนจะชี้ทางให้ฉันไปยังห้องโถง
รัก หลงใหล ทรมาน บทที่ 3
ฉันครางออกมาเมื่อเสียงเรียกเข้าดังขึ้นแหลมๆ ยืดแขนขาที่ปวดเมื่อย ยังคงครึ่งหลับครึ่งตื่นอยู่มาก ฉันคลำหาโทรศัพท์บนเตียง รับสายในเสียงเรียกครั้งที่สอง“โรบิน ฉันมีข่าวดีมากๆ เลย! พ่อหาตำแหน่งสัมภาษณ์งานให้เธอที่บริษัทแมคคัลเลนคอนเฟกชันเนอรีได้แล้ว เธอจะได้สัมภาษณ์ที่แมคคัลเลนไฮต์ส” ลาน่ากรี๊ดเสียงแห
รัก หลงใหล ทรมาน บทที่ 5
“คุณเคลย์” เขาพูดเบาๆ น้ำเสียงของเขายิ่งทำให้ฉันแข็งค้างมากขึ้นฉันเกร็งไปทั้งตัว ได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้นดังในหู ฉันรู้ว่าตอนนี้ต้องพูดอะไรบางอย่าง—แต่พูดไม่ออก ฉันหาคำพูดไม่เจอ ถูกตรึงโดยชายคนนี้อย่างสมบูรณ์“ผมจะปิดประตูนะ” เขาพูดอย่างใจเย็น สังเกตเห็นอาการเกร็งสุดๆ ของฉันเขาเอียงตัวลง ก้มหัว
รัก หลงใหล ทรมาน บทที่ 2
หนึ่งเดือนก่อนหน้านี้…การนอนหลับหนีหายไปจากฉันขณะที่ดวงตาเปิดขึ้นช้าๆ ฉันถูตาเบาๆ ก่อนจะลุกขึ้นนั่งบนเตียงของลาน่า และถอนหายใจ ฉันคิดถึงเมสันจริงๆ พระเจ้า ฉันคิดถึงเขามากเหลือเกินน้ำตาไหลลงมาตามแก้ม ฉันปัดมันออกด้วยข้อนิ้วชี้โดยอัตโนมัติ เหมือนกับว่าการเช็ดน้ำตาจะลบความเจ็บปวดที่ยังหลงเหลืออยู่ไป
You May Also Like
นับเวลาสามสิบวัน ฉันจะเป็นอิสระ
อิงเซี่ย73.3K viewsยั่วรักคุณบอส
อักษรปรุงรัก77.1K viewsBad Engineer เด็กเทรย์ซิส
มดตัวจี๊ด230.3K viewsเรื่องสั้นซ่อนรัก
C115.0K viewsLOVE TRAP กับดักรักนายรุ่นพี่ ( Love so hot )
พริ้มพราว70 viewsเมียพลาดของคนเถื่อน [ซีรีส์ คนเถื่อน 4/4]
violet218 viewsรพีเร้นรัก
P. Chamomile232 viewsภรรยาที่ไร้ความโปรดปรานกับฝาแฝดปริศนาของเธอ
อาร์เทมิส ซี.วาย.208 views
