LOGINShare
บทที่ 8
publish date:
2026-06-15 17:40:42
Latest chapter
รัก หลงใหล ทรมาน บทที่ 44
เรื่องนี้น่าอายมาก เธอพาฉันไปที่เก้าอี้บาร์ในครัวและให้ฉันนั่งลง“ฉันเสียใจมากที่เธอต้องได้ยินทุกอย่างนั้น ลานา” ฉันพูด หยิบทิชชูจากที่ใส่แล้วสั่งน้ำมูก“ฉันไม่ได้ยินอะไรเลยสักนิด” เธอพึมพำ หันหน้าออกจากฉันแล้วหัวเราะลั่น“โอ้พระเจ้า ฉันอายจะตาย” ฉันเอาฝ่ามือทั้งสองปิดตา แก้มร้อนวาบ ฉันน่าจะปล่อยให้เธอออกตัวไปก่อน“ร็อบบิน”“หือ?”“ฉันคิดว่าเธอควรฟังเขา ฟังอย่างจริงจัง เขาดูเหมือนอยากอธิบายตัวเองอย่างจริงใจ แต่เธอไม่ยอมให้โอกาส ฉันรู้ว่าเขาทำให้เธอเจ็บและเข้าใจ แต่ให้โอกาสเขาอธิบายตัวเองด้วย”ฉันแทบไม่อยากเชื่อหู เธอไม่เข้าใจทุกอย่างที่เขาทำให้ฉันเจ็บปวดเหรอ? ฉันแค่ต้องให้อภัยเขาเลยเหรอ?“เธออยู่ฝ่ายแจ็คเหรอ?”“ไม่ใช่ ร็อบบิน ฉันไม่ได้สนับสนุนแจ็ค ถ้าจะพูดให้ถูกคือฉันเชียร์เธอต่างหาก เธอหลงรักเขาอย่างสุด ๆ และทุกคนก็รู้” เธอถอนหายใจ “เธอเจ็บปวดอยู่ เลยไม่อยากฟังคำอธิบายของเขา และนั่นก็โอเคมาก แต่พอเธอใจเย็นลงแล้วค่อยฟังที่เขาจะพูด แล้วตัดสินใจเองว่ายังต้องการเขาอยู่หรือเปล่า”“ลานา เธอเกลียดเมสันเพราะเขาเป็นไอ้โกหกนอกใจที่ไม่มีค่า เหมือนกับแจ็คน่ะแหละ แต่ยังไงฉันก็ต้องให้โอกาสแจ็คเหรอ
รัก หลงใหล ทรมาน บทที่ 43
ลานาดึงประตูเปิดออกกว้าง เผยให้เห็นแจ็คในความงามอันเต็มเปี่ยมของเขา แต่สีหน้าหม่นหมองของเขาชัดเจนมาก ดวงตาของเขาขุ่นมัวและจับจ้อง มองลงมาที่ฉันราวกับว่าเขากำลังเห็นฉันเป็นครั้งแรก เขาขบกรามแน่น คิ้วขมวดเข้าหากันเป็นรอยเจ็บปวดอ่อน ๆ ทั้งสองยืนนิ่ง เงียบงัน จ้องมองกันและกัน“ร็อบบิน—”“เธอมาทำอะไรที่นี่ แจ็ค?” ฉันพูดราบเรียบและนิ่งเฉย“ฉันจะปล่อยให้พวกคุณสองคนคุยกันตามลำพัง” ลานาพูด ถอยกลับไปที่ห้องของเธอ“อยู่ตรงนั้นก่อน ลานา เขาต่างหากที่กำลังจะออกไป”เขาดันตัวเองเข้ามาข้างในและเดินด้วยก้าวหนักตรงมาหาฉัน“ฉันจะไม่ฟักกิงออกไปหรอก ร็อบบิน มันสามวันแล้ว…สามวันที่แสนเลวร้ายที่ไม่มีเธอ และฉันกำลังจะบ้าอยู่แล้ว ได้โปรดฟังฉันก่อน—”“คำอธิบายของเธอจะตรงข้ามกับที่มิลลิเซนต์พูดอย่างสิ้นเชิงเหรอ?”เขาบีบริมฝีปาก หน้าอกขึ้นลงอย่างรวดเร็วใต้เสื้อของเขา“หรือ เปลี่ยนสิ่งที่ฉันเห็นในออฟฟิศของเธอได้เหรอ?”“ชิทเลย ร็อบบิน ฉันไม่ได้จูบมิลลิเซนต์! เธอต่างหากที่จูบฉัน ตอนที่เธอเข้ามา ฉันรับรองว่าฉันก็ตกใจเท่า ๆ กัน”“ช่างสะดวกดีจริง…” ฉันพูด กอดแขนรอบเอวตัวเอง “ที่เธอดันมาจูบเธอพอดีตอนที่ฉันเดินเข้ามา”เ
รัก หลงใหล ทรมาน บทที่ 42
เสียงเคาะเบา ๆ ดังที่ประตูห้องฉัน ตามด้วยเสียงเงียบ ๆ ของลานา“โรบิน ผ่านไปสามวันแล้ว ขอร้องล่ะ ออกมาเถอะ เธอไม่ได้พูดอะไรกับฉันเลย หรือออกจากห้องเลย นี่คือโอกาสสุดท้ายก่อนที่ฉันจะเรียกแม่กับพ่อมาช่วยรื้อทั้งตึกเลย” เธอขู่ฉันไขกุญแจประตู เสียงเอี๊ยดเบา ๆ ดังยาวขณะที่ฉันค่อย ๆ ดึงประตูเปิดให้เธอเข้า ฉันทรุดลงในอ้อมแขนเธอ น้ำตาไหลไม่หยุด“ฉันน่าสมเพชมาก ลานา ทำไมฉันถึงทำแบบนี้กับตัวเองเรื่อย ๆ?” ฉันสะอึกสะอื้น ร้องไห้จนสำลัก“โอ โรบิน เธอไม่ได้น่าสมเพชอะไรเลย” เธอกอดฉันแน่น ลูบผมยาวหนาของฉันด้วยจังหวะช้า ๆ“แต่เธอต้องกินอะไรสักอย่าง ขอร้องล่ะ”“ฉันไม่หิว” ฉันสะอึกสะอื้นเสียงดัง หายใจทางปากฉันรู้สึกและดูเหมือนคนยุ่งเหยิง ฉันไม่ได้ออกจากห้องไปสามวันแล้ว ฉันขังตัวเองไว้ข้างใน เศร้าโศกและจมอยู่กับความเจ็บปวดและความสงสารตัวเอง ฉันโทษและฉีกตัวเองเป็นชิ้น ๆ ที่ตกหลุมรักคนนอกใจอีกคน ที่ยอมให้ตัวเองถูกดึงดูดด้วยเสน่ห์ ความมั่นใจ ความลึกลับที่น่าดึงดูด โอ ใบหน้าของเขา พระเจ้า ใบหน้าที่ดูเหมือนเทพเจ้า…ใบหน้าที่สมบูรณ์แบบของเขาฉันรู้สึกน่าสมเพชและรังเกียจตัวเองที่ตกหลุมรักแจ็ค ฉันเป็นภาพที่น่าสม
รัก หลงใหล ทรมาน บทที่ 41
“โรบิน”เสียงของแจ็คตามฉันออกมา น้ำเสียงตึงเครียดด้วยความเร่งด่วนฉันไม่หยุด…ฉันหยุดไม่ได้ประตูลิฟต์ดังกิ๊งเปิดออก ฉันก้าวเข้าไป ประตูกำลังเลื่อนปิดเมื่อมือของเขาพุ่งทะลุเข้ามา กุมแขนฉันไว้แน่น หยุดฉันไว้ก่อนที่ฉันจะหนีไปได้“อย่า” เขากระซิบ หอบหายใจถี่ “ไม่ใช่แบบนี้ ขอร้องล่ะ”“ปล่อยฉัน แจ็ค” ฉันพูดเสียงเครือ พยายามดึงแขนให้หลุดจากมือเขา ฉันไร้ประโยชน์ต่อแรงมหาศาลของเขาเขากลับยิ่งจับแน่นขึ้น ดึงใบหน้าเข้าใกล้ พยายามปลอบฉันก่อนจะก้มลงจูบน้ำตาบนแก้มฉัน“หยุด” ฉันผลักใบหน้าเขาออก หยายามดึงตัวให้หลุดจากมือใหญ่ที่กำแขนฉันไว้“‘ไม่มีอะไรระหว่างเราเลย เธอไม่มีค่า’” ฉันคราง รู้สึกคลื่นไส้ขึ้นมาที่คอ “แต่ปากแกกลับเลียหน้าตัวนั่นทั้งหมด” ฉันตะโกน เช็ดน้ำตาที่ไหลอาบแก้มด้วยหลังมือ“โรบิน—”“ปล่อยฉันไปให้พ้น และห้ามบอกให้ฉันระวังคำพูด ฉันจะด่าเท่าไหร่ก็ได้ตามที่ฉันอยากด่า”ฉันต้องจากไป…ต้องออกจากที่นี่ ฉันมองตรงไปข้างหน้าและเห็นมิลลิเซนต์ออกมาจากออฟฟิศของแจ็ค แล้วเอนตัวพิงเสาเหล็กฉันพยายามอีกครั้ง แต่เขายังไม่ยอมขยับ จับฉันไว้แน่น“โรบิน ไม่ใช่อย่างที่เธอคิด ฉันสาบาน ให้ฉันอธิบายได้ไหม”มิลลิ
รัก หลงใหล ทรมาน บทที่ 40
วันพฤหัสบดีมาถึงอย่างรวดเร็ว และความตื่นเต้นที่จะได้เจอแจ็คก็เช่นกัน เขาโทรหาฉันแต่เช้าเกี่ยวกับการกลับมาของเขา และฉันเริ่มรู้สึกร้อนรนกับการนัดพบที่กำลังจะมาถึงในออฟฟิศของเขา ฉันรีบไปที่แล็บเพื่อตรวจสอบเอกสารบางอย่างให้มิลลิเซนต์ก่อนจะไปหาเขา ฉันตื่นเต้นจนใจสั่น ซึ่งแปลกดี เพราะเพิ่งเห็นกันไปแค่ไม่ถึงสองวัน แต่มันรู้สึกเหมือนนานเป็นยุคสมัย แค่ห่างจากเขาสักนาทีก็รู้สึกเหมือนหลายวัน วันแล้ววันเล่า ฉันดิ้นรนกับความคิดที่ต้องห่างจากเขา รับมือไม่ได้เลย…มันทรมานเกินไปฉันเข้าลิฟต์ เท้าเคาะพื้นเบา ๆ ตามจังหวะความคาดหวังที่คุกรุ่นอยู่ในเส้นเลือด โอ้ ฉันรอไม่ได้จริง ๆ ที่จะได้เจอเขา ฉันโบกมือให้แอนน์แล้วเดินผ่านเธอไปยังออฟฟิศของเขา แล้วดันประตูเปิด แต่กลับหยุดชะงักทันที อยากให้ตัวเองเคาะประตูก่อนจะดีกว่า…ชิทฉันถอยหลังออกมา สองหัวหันมามองฉันอย่างรวดเร็ว ตาของฉันจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าของพวกเขา สีหน้าของฉันแข็งทื่อสนิทราวกับจิตใจดับสนิท ฉันยืนนิ่ง ไม่ขยับ ไม่มีเสียง และแตกสลายอย่างสิ้นเชิง บางอย่างผ่านแวบขึ้นมาบนใบหน้าฉัน—ความตกใจ ความเจ็บปวด ความไม่อยากเชื่อ—ก่อนที่ฉันจะรวบรวมความคิดเกี่ยวกับสิ่
รัก หลงใหล ทรมาน บทที่ 39
“อรุณสวัสดิ์” ฉันทักทายมิลลิเซนต์ขณะก้าวเข้าไปในแล็บเคมี นี่เป็นครั้งแรก—ที่ได้เห็นหน้าเธอแต่เช้าขนาดนี้ ฉันเดินตรงไปที่ออฟฟิศและวางโทรศัพท์กับของใช้ส่วนตัวลงในลิ้นชัก“สวัสดี ร็อบบิน” เธอพูดเสียงแจ่มใส เธอคงอารมณ์ดีเป็นพิเศษ “ฉันนึกภาพออกว่ามันน่าอึดอัดแค่ไหนครั้งที่แล้วที่บ้านแมคคัลเลน ฉันอยากขอโทษสำหรับพฤติกรรมของตัวเอง”โอ้?นี่ไม่คาดคิดเลย ฉันไม่รู้จะพูดอะไร ฉันยืนอยู่ที่กรอบประตู แปลกใจสุด ๆ ฉันไม่เคยมองว่าเธอเป็นคนประเภทที่จะรู้สึกผิด“อืม ไม่เป็นไรหรอก มิลลิเซนต์ เธอแค่เป็นห่วงเรื่องการดำเนินงานที่นี่”แม้ฉันจะรู้ว่าพฤติกรรมของเธอมีส่วนเกี่ยวข้องกับการที่ฉันใช้เวลากับแจ็คมากกว่าเรื่องขนมหวาน ฉันก็ยังรู้สึกขอบคุณสำหรับคำขอโทษของเธอ—หรือการแสดงของเธอ เพราะเธอเป็นคนที่อ่านยาก และฉันก็ไม่แคร์อยู่แล้ว“ใช่แล้ว” เธอถอนหายใจ แล้วเสริมว่า “ดีใจที่เธอเข้าใจ” เธอพูดจบ รอยยิ้มกว้างแผ่ขยายบนใบหน้าเธอ“โอ้ ก่อนจะลืม ฉันให้เบอร์โทรศัพท์ของเธอกับเมสัน ตั้งใจจะถามก่อนแต่เขาอยู่ไม่เป็นสุข ขอโทษล่วงหน้านะ” ริมฝีปากของเธอโค้งเป็นรอยยิ้มกว้าง แล้วเธอก็หายไปจากแล็บงั้นเธอนั่นแหละที่ทำ? แหม เธอออก
รัก หลงใหล ทรมาน บทที่ 5
“คุณเคลย์” เขาพูดเบาๆ น้ำเสียงของเขายิ่งทำให้ฉันแข็งค้างมากขึ้นฉันเกร็งไปทั้งตัว ได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้นดังในหู ฉันรู้ว่าตอนนี้ต้องพูดอะไรบางอย่าง—แต่พูดไม่ออก ฉันหาคำพูดไม่เจอ ถูกตรึงโดยชายคนนี้อย่างสมบูรณ์“ผมจะปิดประตูนะ” เขาพูดอย่างใจเย็น สังเกตเห็นอาการเกร็งสุดๆ ของฉันเขาเอียงตัวลง ก้มหัว
รัก หลงใหล ทรมาน บทที่ 9
นี่มันเป็นบาป ฉันใช้เวลาทุกวันประณามอดีตแฟนนักโกงสันดานเลวของฉันสำหรับการทรยศของเขา แต่ตอนนี้ฉันกลับอยู่ที่นี่ จิตใจของฉันบิดงอต่อต้านตัวเอง โหยหาผู้ชายของผู้หญิงอื่นในแบบที่ทำให้ฉันสั่นเทาและเจ็บปวดไปพร้อมกันฉันดึงตัวเองออกจากการสัมผัสของเขา ฉันทำแบบนี้ไม่ได้“คุณแม็คคัลเลน…”“แจ็ค แค่… เรียกฉันว
รัก หลงใหล ทรมาน บทที่ 7
สุดสัปดาห์ผ่านไปอย่างรวดเร็วในความเลือนลาง ลาน่าลากฉันไปดาวน์ทาวน์ที่บาร์เพื่อผ่อนคลายหลังจากสัปดาห์ที่เครียดหนักในแผนกของเธอ และความเป็นจริงที่ใกล้เข้ามาของงานใหม่ของฉัน แต่ทุกช่วงเวลาว่าง จิตใจของฉันก็โซเซ วนเวียนกลับไปหาแจ็คเสมอ มีอะไรในตัวเขาที่ฉันต้านทานไม่ได้กันนะ?ดวงตาสีฟ้าที่แหลมคมของเขา?
รัก หลงใหล ทรมาน บทที่ 6
“แกกลับมาเร็วจัง ฉันไม่คิดว่าแกจะกลับมาเร็วขนาดนี้” ลาน่าพูด ศีรษะยังคงจมอยู่กับกองเอกสารที่กระจายอยู่บนโต๊ะกาแฟ“ก็เพราะเขาได้ทุกอย่างที่ต้องการแล้วนี่”ลาน่าแหงนหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว สายตาจับจ้องมาที่ฉัน “เป็นยังไงบ้าง?”ฉันรีบเดินเข้าไปในครัว แกล้งทำเป็นหยิบจับเครื่องปั่น ฉันไม่อยากพูดถึงอะไรที่เ
You may also like
![พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]
violet158.0K viewsเรื่องสั้นอีโรติก HOT NC 25+++
C110.6K viewsรวมเรื่องแซ่บ (1) NC20+
Beefy Cat60.7K viewsเสือร้ายพ่ายเมีย
ลำเจียก240.4K viewsเกมแค้นผูกรัก
ซาลาห์218 viewsความรับผิดชอบหรือหัวใจ ภาค: กล้วยไม้ป่าที่ผลิบานกลางม่านหมอก
ภัทรกร151 viewsคุณหมอคลั่งรัก
นรมน79 viewsห้าผัวแซ่บเกินต้าน [6P] + [PWP] + [NC30+]
ณ ธารา83 views
