เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 8
วันที่เผยแพร่:
2026-06-15 17:40:42
บทล่าสุด
รัก หลงใหล ทรมาน บทที่ 12
เวลาขยับเขยื้อนช้าลงรอบกายเขา ทุกวินาทีตึงเครียดไปด้วยความใคร่อันบ้าคลั่งและน่าอดสู สายตาของฉันเลื่อนต่ำลงไปยังกางเกงยีนส์สีเข้มของเขา มันเกาะอยู่ต่ำบนสะโพก ไม่ได้เปิดเผยสิ่งใด แต่กลับซ่อนทุกสิ่งทุกอย่างไว้ จินตนาการของฉันเตลิดเปิดเปิง ดิ่งลึกลงไปในความทรงจำอันแจ่มชัดถึงบทรักอันเร่าร้อนในห้องทำงานของเขา กางเกงของเขานั่งอยู่บนสะโพกอย่างพอดิบพอดี ตัดเย็บด้วยความแม่นยำและประณีตขั้นสุด มันโอบแนบไปกับต้นขา เผยให้เห็นร่องรอยของท่อนเอ็นลำเขื่องที่แข็งชันดันอยู่ข้างใต้ในตอนที่เขาบดเบียดฉันเข้ากับกำแพงอย่างบ้าคลั่งในจูบที่ทำเอาแทบหยุดหายใจความทรงจำนั้นแผดเผา ทำเอาใบหน้าของฉันแดงก่ำ และความเสียวซ่านจางๆ เริ่มก่อตัวขึ้นที่จุดซ่อนเร้นฉันมันยัยร่านไร้ยางอายชัดๆเขาต้องไปแล้ว ตอนนี้เลย!ชีพจรของฉันเต้นโครมคราม ทุกลมหายใจเป็นเรื่องยากลำบากภายใต้สายตาอันแผดเผาของเขา ฉันรู้สึกเหมือนพังทลายเพราะสิ่งนี้—เพราะเขา—ร่างกายของฉันกำลังตอบสนองด้วยความปรารถนาอันอาจหาญ ดับสิ้นซึ่งเหตุผล และทิ้งให้ฉันเปิดเปลือย เร่าร้อน และตระหนักรู้อย่างบ้าคลั่งว่าฉันต้องการเขามากขนาดไหนฉันครางขู่ในคอเบาๆ ด้วยความสิ้นหวังที่
รัก หลงใหล ทรมาน บทที่ 11
เสียงที่ลอดผ่านม่านหมอกในหัวดึงให้ฉันตื่นขึ้นมา ฉันหอบหายใจ เสียงนั้นกลายเป็นเสียงพึมพำแผ่วเบาของลาน่ากับไมค์ที่ดังมาจากในครัวฉันครางออกมาแล้วยันตัวขึ้นนั่ง หัวของฉันประท้วงด้วยความเจ็บแปลบ ฉันเดินโซเซไปตามโถงทางเดิน มือหนึ่งกุมขมับไว้แม่มเอ๊ย ปวดชะมัด"ผมขอตัวกลับก่อนนะครับคุณโรบิน" ไมค์พูดเบาๆ เมื่อเห็นฉัน เขาพยักหน้าเล็กน้อยแล้วเดินออกทางประตูห้องครัวไปไมค์เป็นคนพูดน้อย เขาเป็นหนึ่งในคนขับรถที่ทำงานกับตระกูลเบตตันมานานที่สุด ลาน่าพร่ำบอกว่าเธอไม่ต้องการการคุ้มกันหรือผู้ติดตามคอยจู้จี้ตามหลัง แต่เธอก็ไม่เคยลังเลที่จะเสพสุขจากสิทธิพิเศษและอำนาจที่มีเมื่อมันเอื้ออำนวย อย่างเช่นการมีไมค์คอยรับใช้เธออยู่ตลอดเวลา"หลับสบายไหม?" ลาน่าถาม พลางยื่นแก้วกาแฟมาให้ฉัน"อือ" ฉันคราง "หัวฉันจะระเบิดอยู่แล้ว เตือนความจำฉันทีว่าทำไมฉันถึงตกลงจะเมาหัวราน้ำแบบนั้น?"ฉันกดนิ้วลงบนขมับ นวดคลึงช้าๆ หวังให้ความปวดบรรเทาลง "ฉันจะไม่ทำแบบนี้อีกเด็ดขาด"เธอหัวเราะ "มันก็ต้องมีครั้งแรกกันทั้งนั้น เคยได้ยินไหมล่ะ?"เธอเปิดแมคบุ๊ก หันกลับมามองฉันแล้วยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัยบางทีเธอก็น่าหมั่นไส้ชะมัดแต่ก็นะ
รัก หลงใหล ทรมาน บทที่ 10
ฉันขับรถเข้าไปในที่จอดรถของบาร์และในที่สุดก็ปลดตัวเองออกจากเข็มขัดนิรภัยที่รัดแน่นรอบร่างกายของฉัน ฉันก้าวออกมาและยืนอยู่ใต้แสงไฟภายนอกขนาดใหญ่ที่สว่างจ้า เงาของฉันยาวทอดไปบนพื้นคอนกรีต บังคับให้ฉันหยุดชั่วขณะ ฉันต้องการเวลาสักครู่—เพื่อหายใจ เพื่อรวบรวมความคิด เพื่อทำความเข้าใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นมาได้ยังไงกันนั่นฉันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆฉันหายใจออกอย่างแรงและเดินเข้าไปข้างในลาน่าไม่ใช่คนที่หาได้ยาก และเธอก็ไม่ใช่อย่างนั้นจริงๆ ฉันเห็นเธอพิงอยู่กับเคาน์เตอร์บาร์อย่างเอนเอียง นิ้วของเธอพันอยู่รอบแก้วที่ดูเหมือนจะเป็นมาร์ตินี่หรือบลัดดี้ แมรี่“เฮ้” เธอพูด โน้มตัวเข้ามาจูบแก้มของฉัน “แกใช้เวลานานมากเลย ฉันโทรหาแกไม่หยุดเลย ฉันเป็นห่วง”“อย่างนั้นเหรอ?” ฉันโต้กลับ จ้องมองที่เครื่องดื่มของเธออย่างชัดเจน“ฉันต้องการเพื่อนบริษัท” เธอพูดอย่างไม่รู้สึกผิด “แกรู้ว่าฉันเป็นยังไงตอนที่กังวล อะไรทำให้แกมาช้าขนาดนี้? ฉันคิดว่าแกแค่ส่งรายงานแล้วมาเจอฉันที่นี่”“เราจูบกัน” ฉันพูดโพล่งออกมา พร้อมเดินผ่านเธอไปสั่งเครื่องดื่มที่บาร์“ฉันขอโทษ…อะไรนะ?” ลาน่าพูดติดอ่างด้วยความไม่เชื่อ ใบหน้าของเธอแสดงออกถึง
รัก หลงใหล ทรมาน บทที่ 9
นี่มันเป็นบาป ฉันใช้เวลาทุกวันประณามอดีตแฟนนักโกงสันดานเลวของฉันสำหรับการทรยศของเขา แต่ตอนนี้ฉันกลับอยู่ที่นี่ จิตใจของฉันบิดงอต่อต้านตัวเอง โหยหาผู้ชายของผู้หญิงอื่นในแบบที่ทำให้ฉันสั่นเทาและเจ็บปวดไปพร้อมกันฉันดึงตัวเองออกจากการสัมผัสของเขา ฉันทำแบบนี้ไม่ได้“คุณแม็คคัลเลน…”“แจ็ค แค่… เรียกฉันว่าแจ็คก็พอ”เขาพูด พร้อมก้าวเดินช้าๆ อย่างระมัดระวังเข้ามาหาฉัน“แจ็ค” ฉันพูดอย่างสงบ พร้อมถอยหลัง “ฉันไม่รู้ว่าคุณคิดว่าอะไรกำลังเกิดขึ้นที่นี่ แต่ฉันอยากทำงานในบริษัทนี้โดยห่างไกลจากเรื่องดราม่า”เขาเดินเข้ามาหาฉัน ลดระยะห่างลง รอยยิ้มซุกซนดึงอยู่ที่ริมฝีปากของเขา เขาคิดว่านี่มันตลกเหรอ?พระเจ้าเอ๋ย ขอพลังงานให้ฉันด้วย…ได้โปรด“ฉันไม่ได้แต่งเรื่องขึ้นมาเอง โรบิน ฉันรู้ว่าแกรู้สึกแบบนี้เหมือนกัน”ไม่ เขาไม่ได้แต่งขึ้นมาหรอก ฉันได้รับผลกระทบจากเขามากมาย แต่ฉันไม่ได้จะเปิดเผยมันให้เขารู้ ฉันจะไม่ยอมให้ตัวเองหลงรักเขา…นิ้วของเขาลูบริมฝีปากของฉันเบาๆ ฉันหลับตาลงด้วยความคาดหวัง หายใจสะอื้นเบาๆ ฉันสิ้นสุดแล้ว “ฉันคิดถึงการแตะต้องแกและจูบแกตลอดทั้งสัปดาห์”“กรุณาหยุดด้วย” ฉันกระซิบ หัวใจของฉันเต้
รัก หลงใหล ทรมาน บทที่ 8
วันศุกร์มาถึงเร็วกว่าที่ฉันคาดไว้ ลาน่าอยู่ที่บาร์แล้ว ถ้าข้อความล่าสุดของเธอบอกอะไรได้บ้าง ฉันก็ไม่ควรทำให้เธอรอ เธอทำให้มันเป็นภารกิจของเธอในการสืบหาบาร์ใหม่และสำรวจเฉพาะที่ดีที่สุดด้วยกันทุกวันศุกร์ ฉันชอบสิ่งที่ทำให้เสียสมาธินั้น แม้ว่าฉันจะแน่ใจว่าแผนการหลอกลวงนี้คงไม่ยืนยาว ลาน่าเป็นคนยุ่งมากเกินไปในฐานะผู้ช่วยห้องปฏิบัติการในภาควิชาชีววิทยาของออกซ์ฟอร์ด จนไม่มีเวลามาเล่นเป็นนักสืบบาร์หรอกการเดินทางจากโรงงานแม็คคัลเลน คอนเฟคชันเนอรี่ไปยังแม็คคัลเลน ไฮทส์นั้นเหนื่อยมากเมื่อต้องเดิน บันไดไม่รู้จบและสะพานลอยที่ต้องปีนข้ามกัน ฉันหยุดชั่วขณะ ปล่อยให้สายตาไล่ดูภายนอกอาคาร มันยิ่งใหญ่ไม่แพ้โรงงานเลย ทั้งสองแห่งแผ่ออกมาด้วยบุคลิกเดียวกัน—น่าเกรงขาม สง่าผ่าเผย และดึงดูดใจ และฉันก็กดความรู้สึกชื่นชมที่แผ่กระจายอยู่บนใบหน้าของฉันไม่ได้ฉันมองข้ามบันไดแล้วก้าวเข้าลิฟต์ บันไดพวกนั้นดีสำหรับคาร์ดิโอพอๆ กับลู่วิ่งแบบเอียงเลย หัวใจของฉันเต้นแรงกระแทกอกด้วยความตื่นเต้นขณะที่ฉันเดินอย่างมุ่งมั่นไปยังสำนักงานของเขา เข้าไป ส่งมัน แล้วออกมา เข้าไป ส่งมัน แล้วออกมา เข้าไป ส่งมัน แล้วออกมา ฉันท่องมนต
รัก หลงใหล ทรมาน บทที่ 7
สุดสัปดาห์ผ่านไปอย่างรวดเร็วในความเลือนลาง ลาน่าลากฉันไปดาวน์ทาวน์ที่บาร์เพื่อผ่อนคลายหลังจากสัปดาห์ที่เครียดหนักในแผนกของเธอ และความเป็นจริงที่ใกล้เข้ามาของงานใหม่ของฉัน แต่ทุกช่วงเวลาว่าง จิตใจของฉันก็โซเซ วนเวียนกลับไปหาแจ็คเสมอ มีอะไรในตัวเขาที่ฉันต้านทานไม่ได้กันนะ?ดวงตาสีฟ้าที่แหลมคมของเขา?ใบหน้าที่หล่อเหลาจนเป็นไปไม่ได้นั้น?ไออุ่นแสบร้อนจากการสัมผัสของเขา? หรือวิธีที่เขาทำให้ฉันสั่นเทาเวลาอยู่ใกล้กัน?ฉันกำลังจมดิ่งอยู่ในความฝันลมๆ แล้งๆ เกี่ยวกับแจ็คทุกชั่วขณะที่ผ่านไป ฉันกำลังหลงลืมตัวเองไปกับความปรารถนาที่ฉันไม่ได้วางแผนไว้ งานนี้สำคัญกับฉันมากที่สุดในโลก ฉันไม่มีทางอยากทำลายมันด้วยความต้องการที่ดับไม่ได้ซึ่งฉันไม่มีสิทธิ์รู้สึกเลยวันแรกที่โรงงานขนมของฉันเป็นไปอย่างสงบ ความยิ่งใหญ่อลังการของโรงงานแห่งนี้ไม่เหมือนกับสิ่งใดที่ฉันเคยเห็นมาก่อน ภายในนั้นสวยงามจนหายใจไม่ออก ฉันทำงานที่นี่แล้วหรือ? ที่แม็คคัลเลน คอนเฟคชันเนอรี่? มันรู้สึกอัศจรรย์มาก โรงงานขนมแห่งนี้ตั้งตระหง่านด้วยความมั่นใจอันเงียบงาม กระจกสีเข้ม เส้นสายสะอาดตา แผงเหล็กสีเทาประกบหน้าต่างกว้างด้วยสัมผัสของสถาป
บางทีคุณอาจจะชอบ
ยั่ว
มังกรเล่นน้ำ185.6K viewsชีวิตหลังความตายของเซินมาน
จี้เสี่ยวนวน95.9K viewsแต่พี่ไม่ได้ชอบเธอ | wanna be yours
ACHICHI72.6K viewsให้ตายเถอะ โยนอดีตสามีไปข้างหลังคนรักที่มิอาจเอื้อม เขาคลั่งไปแล้ว
เล่อเอิน66.2K viewsพิษรักอวัช
นามปากกา ณิชิตา80 viewsหนี้รักเมียจำยอม
อักษรปรุงรัก44 viewsยัยตัวร้ายของนายวิศวะตัวท็อป | พอร์ชxวันใหม่
พิชา - Phicha1.6K viewsอาของนายคือสามีฉัน—ถอยไปซะ ไอ้แฟนเก่า!
จูน193 views
