คนคุย

ใช้เวลาไม่นานมากนัก รถหรูของธิเบศร์ก็แล่นเข้ามาจอดที่หน้าคอนโดแห่งหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลจากห้างเท่าไหร่ ตอนแรกเขาก็ได้อยากคุยกับเธอ เพราะเขาเองก็ไม่ได้อยากมีปัญหากับเพื่อน เพราะดูท่าทางของมันแล้ว มันหวงน้องจริงจัง แต่ไม่รู้สึกเพราะอะไรถึงทำให้ธิเบศร์ตอบตกลงกับฟ้าใสไป ว่าเราทั้งสองจะคุยกัน คุยแบบไม่มีใครรู้ แต่อย่าลืมว่าความลับมันไม่มีในโลก สักวันคนที่ไม่อยากให้รู้ก็ต้องรู้อยู่ดี

“อย่ากลับบ้านดึก ถ้ามันดึกมากก็นอนห้องเพื่อนไปเลย” ธิเบศร์เอ่ยขึ้นทันทีที่ส่งเธอถึงจุดหมายแล้ว

“รับทราบค่ะ” ฟ้าใสเอ่ยยิ้มๆ ก่อนที่จะยกมือไหว้ขอบคุณเขา แล้วเดินลงจากรถไป

“กูคิดดีแล้วใช่มั้ย” ธิเบศร์เอ่ยขึ้นทันทีที่คนตัวเล็กลงจากรถไปแล้ว นั่งมองตามแผ่นหลังของเธอ จนเธอหายไปจากสายตา

“เธอกับพี่เธอมันนิสัยเหมือนกันจริงๆ” โรมเป็นคนชอบเสี่ยง อะไรที่มันเสี่ยงทำให้เขาเจ็บตัวหรือเจ็บใจ เขาชอบลงไปเล่นกับมันที่สุด เขาเคยบอกว่าประสบการณ์จะสอนให้เราเข้มแข็งเสมอ

ก่อนที่มึงจะเข้มแข็ง มึงคงเจ็บเจียนตายพอดีไอ้ควาย…

ฟ้าใสเดินขึ้นลิฟต์มา กดลิฟต์ไปที่ชั้นของเพื่อนสนิทอาศัยอยู่ เพียงครู่เดียวประลิฟต์ก็ถึงเปิดออก ร่างเล็กเดินตรงเข้าไปที่ห้องของฝุ่น ก่อนที่จะเคาะประตูเรียกเจ้าของห้อง ทว่าคนเปิดไม่ใช่เจ้าของห้อง

“มาแล้วครับ~” น้ำเสียงของคนด้านในดังมาแต่ไกล ก่อนที่จะประตูจะถูกเปิดออก

“ไอ้กาย” ทันทีที่ฟ้าใสเห็นใบหน้าของคนเปิดประตูห้อง

“กูก็คิดว่าผีที่ไหนมาเคาะห้อง” กายเพื่อนสนิทอีกคนของกายฟ้า แต่ไม่ค่อยได้พบเจอกันมากเท่าไหร่ เพราะกายเขาติดสาวซะส่วนใหญ่ ส่วนน้อยมากๆ ที่เขาจะมาอยู่ในกลุ่มเพื่อน

“ปากดีฉิบหาย ผู้ชายเหี้ยอะไร” ฟ้าใสเอ่ยขึ้นก่อนที่จะเดินเข้ามาภายในห้อง เดินไปนั่งลงตรงโซฟาที่มีเพื่อนอีกสองคนนั่งอยู่

“ลมอะไรหอบให้มึงมาหากูถึงห้องเนี่ย” ฝุ่นเอ่ยถาม ก่อนที่จะคลี่ยิ้มให้

“คงไม่อกหักมาอีกใช่มั้ยคะสาว” มิ้นเพื่อนสนิทคนสุดท้ายของฟ้า มิ้นเป็นประเภทเดียวกันกับกาย ยากมากที่จะได้เจอตัวพวกมัน ถ้าไม่มีอะไรสำคัญจริงๆ อย่าหวังว่าจะได้เจอพวกมันเลย

“อกหักเป็นแบบไหนคะ หนูไม่รู้จักเลย” ฟ้าใสเอ่ยอย่างไม่จริงจังนัก ก่อนที่จะทำท่างุนงง ทำให้เพื่อนๆ ต่างก็พากันหัวเราะชอบใจ

“ตอแหลมากค๊า~”

“แรงอยู่น๊า~”

“ว่าแต่ทำไมมึงสองคนถึงอยู่ที่นี่ได้” ฟ้าใสมองหน้าเพื่อนสนิทอย่างกายกับมิ้น

“จะชวนกันออกล่าค๊า~” มิ้นเอ่ยตอบ

“แล้วไม่ชวนกูเนี่ยนะ”

“กูกำลังจะโทรหาพอดี แต่มึงมาก่อนนี่ไง” ฝุ่นเอ่ย

“ไปร้านไหน หิ้วกูไปด้วย” ฟ้าใสเอ่ยยิ้มๆ

“ไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดก่อนมั้ยคะ ชุดนักศึกษาคงไม่ดีมั้ง” กายเอ่ยขึ้นก่อนที่จะส่งสายตาไปทางห้องนอนของฝุ่น

“เออๆ รอกูแป๊บ ขอยืมชุดมึงด้วยนะฝุ่น” ฟ้าใสยันตัวลุกขึ้นยืนก่อนที่จะเดินเข้าไปในห้องนอนของฝุ่น

“อยู่ในตู้เลือกเอาเลย” ฝุ่นตะโกนตามหลังมา

ฟ้าใสเดินเข้ามาภายในห้องนอน ก่อนที่จะเดินเข้าไปอาบน้ำ ร่างเล็กหยุดยืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ ถอดเสื้อผ้าออกทีละชิ้นจนบนร่างกายไม่เหลือเสื้อผ้าสักชิ้น เนินอกของคนตัวเล็กยังคงมีรอยช้ำแดงเป็นจ้ำๆ อยู่สองสามรอย ส่วนที่ต้นคอขาวนั้นก็ยังคงมีรอยให้เห็นอยู่เช่นกัน แต่ก็ไม่ได้ชัดมากเท่าไหร่นัก เพราะว่าฟ้าใสใช้เครื่องสำอางปกปิดเลยทำให้ไม่เห็นรอยพวกนั้น

เพียงครู่เดียวคนตัวเล็กก็แต่งตัวเสร็จ ฟ้าใสอยู่ในชุดเกาะอกครึ่งตัวสีดำกับกางเกงยีนสีน้ำเงินเข้มมันเป็นอะไรที่ลงตัวที่สุดรอยช้ำแดงที่เนินอกก็ไม่เห็นแล้ว เพราะฟ้าใสใช้เครื่องสำอางปกปิดเรียบร้อยจนหมดแล้ว ทันทีที่เธอเดินออกมา เพื่อนๆ ต่างก็พากันเอ่ยแซวเธอ

“ว้าว~”

“จะแซ่บไปไหนคะ ได้ข่าวว่าอกหักอยู่” มิ้นเอ่ยแซวๆ อย่างไม่จริงจัง

“ไม่ซีเรียสค่ะ อกหักของแค่เรื่องจิ๊บๆ” ฟ้าใสเอ่ยตอบ

“มีคนคุยใหม่แล้ว?” กายเอ่ยถามอย่างสงสัย เพราะถ้ามันร่าเริงได้แบบนี้แสดงว่ามันมีคนคุยใหม่แล้ว หรือไม่ก็มีคนทำให้ไม่เศร้าแล้ว ฟ้าใสเป็นจำพวกที่ไม่เสียใจอยู่กับอะไรนานๆ ถ้ามีอะไรมาทำให้ดีขึ้น ฟ้าใสก็จะปล่อยเรื่องร้ายๆ ให้มันผ่านไปในทันที ‘ชีวิตคนเราเริ่มใหม่ได้เสมอ ขอแค่อย่าจมปลักกับอดีตนาน’

“ขอปิดไว้ก่อนนะคะ แต่ไม่เศร้าแล้วค่ะ” ฟ้าใสเอ่ยยิ้มๆ เรื่องนี้เพื่อนๆ รู้ได้แต่เฮียโรมห้ามรู้เด็ดขาด แค่รู้ว่าเธอถูกพี่เอ็มบอกเลิก เฮียโรมก็แทบจะไปหาเรื่องพี่เอ็มแล้ว ในเรื่องของพี่เอ็มเฮียโรมรู้แค่ว่าฝ่ายชายเป็นคนบอกเรื่อง ไม่ได้รู้ทั้งหมด เพราะถ้ารู้ทั้งหมด ว่าฝ่ายนั้นคิดจะเอาน้องตัวเองคงมีหวังตายกันไปข้างแน่ๆ

“เฮียรู้เรื่องหรือยัง” ฝุ่นเอ่ยถามถึงเฮียโรม ในบรรดาเฮียๆ ทั้งหลายฝุ่นรู้จักแค่เฮียโรมเท่านั้น เฮียคนอื่นๆ เธอยังไม่เคยเจอไม่เคยรู้จัก

“ยัง แล้วพวกมึงก็ห้ามพูดห้ามบอกเฮียด้วย” ฟ้าใสเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“ทำไม?” กายเอ่ยถามขึ้นอย่างสงสัย

“เออนั้นดิ ทำไมเฮียถึงรู้ไม่ได้” มิ้นเอ่ย

“คนในความลับ ไว้กูพร้อมกูจะบอกเอง” ฟ้าใสเอ่ย

“อืมๆ ตามใจมึงแล้วกัน”

“ป่ะๆ ไปกันเถอะ” มิ้นเอ่ยขึ้น ยันตัวลุกขึ้นจากโซฟา เดินเข้าไปยืนอยู่ข้างฟ้าใส “หมดกันกู ยืนข้างมึงแล้วกูดับเลย”

“มายืนข้างกูนิมา” กายเอ่ยขึ้น ยันตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูงของตัวเอง

“ยิ่งไปยืนข้างมึง ยิ่งไม่มีคนเข้ามาจีบกูเลย เขาคิดว่ากูเป็นเมียมึงกันหมด” มิ้นเอ่ย

“ฮ่าๆ กูว่าสักวันคงได้กันจริงๆ เถียงกันดีฉิบหาย” ฝุ่นเอ่ยยิ้มๆ ก่อนที่คนตัวเล็กจะยันตัวลุกขึ้นยืนเป็นคนสุดท้ายแล้วเดินออกไปจากห้องทันที ก่อนที่ทั้งสามคนจะเดินตามกันออกมา

“ล็อคห้องให้ด้วยค่ะ” ฝุ่นหันไปเอ่ยกับฟ้าใส เพราะร่างเล็กเป็นคนเดินออกมาคนสุดท้าย

“ค๊า~ คุณนายฝุ่น” ฟ้าใสเอ่ย ก่อนที่จะหันไปล็อคประตูห้องให้เรียบร้อย

เพียงครู่เดียวทั้งสี่คนก็ขึ้นมาอยู่บนรถแล้วเรียบร้อย คนขับเป็นกาย เพราะเขาเป็นผู้ชายคนเดียวในกลุ่ม ใครหลายๆ คนชอบมองว่าสามสาวมีผัวคนเดียวกัน แต่อยากจะบอกว่าพวกเราไม่กินกันเอง ทันทีที่ทุกคนพร้อมกายก็เคลื่อนรถออกทันที ร้านที่ฝุ่นจะพาไปเป็นร้านที่อยู่นอกตัวเมืองเล็กน้อย ฝุ่นไปเจอร้านมาจากในเน็ต มีแต่คนรีวิวมาว่าร้านสะอาด น่านั่งมาก แล้วผู้ก็หล่อมากๆ เช่นกัน

22:56 นาที

กว่าจะมาถึงร้านได้ก็ดึก เพราะร้านอยู่ใกล้พอสมควรเลย แต่เพราะคำว่าผู้หล่อมากๆ เลยจำยอมต้องมาที่นี่ให้ได้ อยากมาให้เห็นกับตาว่า มีจริงแบบที่ชาวเน็ตเขารีวิวกันมั้ย ทันทีที่เห็นร้านก็ต้องพากันส่ายหัวไปมาทันที เพราะเป็นร้านข้างทาง นั่งชิว

“กูถามจริง มึงอ่านรีวิวดีแล้วใช่มั้ย” มิ้นเอ่ยถาม ก่อนที่จะมองเข้าไปภายในร้าน มันเป็นร้านนั่งชิวธรรมดา ที่แทบจะไม่มีผู้คนเข้ามานั่งเลยด้วยซ้ำ

“ดีแล้ว กูอ่านทุกรีวิวเลย เขาก็ว่ามีหล่อๆ จริง” ฝุ่นยังคงยืนยัน

“กูไม่เห็นมีใครสักคนเลย” ฟ้าใสเอ่ย

“งั้นกลับมั้ย” กายเอ่ยเสนอขึ้น

“มาตั้งไกล เมื่อยตูดหมดจะตาย” ฟ้าใสเอ่ย

“งั้นก็ลงไปนั่ง เอาบรรยากาศแล้วกัน”

“เหนื่อยใจกับมึงจริงๆ อีฝุ่น” มิ้นเอ่ยก่อนที่จะเปิดประตูรถจากรถ ตามด้วย ฝุ่น ฟ้าใสแล้วก็กาย