جميع فصول : الفصل -الفصل 10

สถานที่บันเทิงแห่งหนึ่งบรรยากาศด้านในสถานบันเทิงเสียงดังพอสมควร ผู้คนมากมายที่เข้ามาด้านในต่างก็มีความสุข หรือบางคนก็มาหาความสุขจากที่นี่กันทั้งนั้น ทว่ากลับมีเพียงเธอเท่านั้น ที่เอาแต่ร้องไห้ไม่สนใจผู้คนรอบข้าง พร้อมกับยกแก้วเครื่องดื่มเพียวๆ กระดกจนหมดแก้วภายในพริบตา แค่เสี้ยววินาทีเดียวคนตัวเล็กก็เล่นกระดกหมดไปแล้วสิบกว่าแก้ว จนใบหน้าหวานตอนนี้เริ่มเปลี่ยนสี พวงแก้มเปลี่ยนสีเป็นสีแดงก่ำ แอลกอฮอล์กำลังจะออกฤทธิ์“ทำไมวะ! หรือที่คบกับกูเพราะต้องการหลอกเอากูเหรอ” ร่างบางเอ่ยตัดพ้อเสียใจอย่างหนัก“มึงแม่งเหี้ยวะพี่ T-T” น้ำสีใสไหลอยู่ที่หางตา เธอไม่เหมาะกับการร้องไห้แบบนี้เลยจริงๆ เธอเหมาะกับรอยยิ้มมากกว่า คนตัวเล็กนั่งดื่มนั่งร้องไห้อยู่อย่างนั่นได้สักพักก็เริ่มรู้สึกว่าตัวเองไม่ไหว เลยเรียกเช็คบิลกลับบ้านร่างบางในชุดเดรสสีดำสายเดี่ยวเดินออกมาหยุดยืนอยู่หน้าสถานบันเทิง ก่อนที่จะหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋าสะพาย กดเบอร์โทรศัพท์โทรหาที่บ้าน ทว่าโทรไปหลายสายแล้วก็ไม่มีใครรับสายเลย จนเธอเลิกโทรแล้วเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋า ตัดสินใจก้าวขาเดินออกจากสถานบันเทิง เป็นจังหวะเดียวกันกับเม็ด

หลังจากที่เธอพยายามตั้งสติแล้วก็ทำใจอยู่นาน ยี่สิบนาทีผ่านไป คนตัวเล็กก็เริ่มจัดการอาบน้ำชำระร่างกายให้สะอาดเรียบร้อย ในส่วนของน้องสาวเธอก็มีความรู้สึกเจ็บปวดอยู่บ้าง แต่จะให้ทำยังไงได้ก็มันเสียไปแล้ว จะเรียกร้องอะไรกลับมาก็คงไม่ได้ ฟ้าใสเลยทำได้แค่ปล่อยเลยตามเลย ถือซะว่ามันเป็นประสบการณ์ชีวิตใหม่ๆ ให้เธอก็แล้วกัน คนตัวเล็กจัดการตัวเองจนเสร็จ ใส่เสื้อผ้าชุดเดิมเรียบร้อย ก่อนที่จะค่อยๆ เปิดประตูแล้วเดินออกมาจากห้องน้ำทันทีที่ก้าวขาพ้นจากประตูห้องน้ำ เธอก็ใช้สายตากวาดมองไปรอบๆ ห้องนอน ภายในห้องเงียบสนิทไม่มีคนอยู่แล้ว เขาคนนั้นก็ไม่อยู่แล้วเหมือนกัน ร่างบางไม่ได้สนว่าเขาจะอยู่หรือจะไป เธอสนใจแค่ว่าตอนนี้เธอต้องกลับบ้านแล้ว ฟ้าใสเดินเข้าไปหาโต๊ะที่อยู่ข้างๆ หัวเตียง ก่อนที่จะเอื้อมมือไปหยิบกระเป๋าสะพายของตัวเอง หางตาก็เหลือบไปเห็นเงินจำนวนหนึ่ง วางอยู่กับกระดาษโน๊ตใบหนึ่ง เธอหยิบขึ้นมาอ่าน ‘เงินค่าแท็กซี่กลับบ้าน จากผัวแรก’“คนบ้าที่ไหนใช้เงินค่าแท็กซี่เยอะขนาดนี้” ทันทีที่เธออ่านจบ ก็บ่นพึมพำเล็กน้อย แต่ก็ยอมเก็บเงินจำนวนนั้นเข้ากระเป๋า “คุณมันก็แค่คนสอนเรื่องบนเตียงเท่านั้นแหละ ไม่ใช่

ฟ้าใสเดินเข้ามาภายในบาร์ นั่งลงตรงที่เคาน์เตอร์บาร์ ก่อนที่จะเอ่ยพูดคุยกับเจ้าของบาร์อย่างเฮียเทล เธอพยายามมองหาเฮียโรมแล้ว แต่เธอไม่เห็น เธอเห็นก็เพียงคนที่ชอบกวนประสาทเธออย่างเขา ที่นั่งกระดกเหล้าอย่างเดียวไม่พัก“เฮียเทล เฮียโรมไม่ได้ที่นี่เหรอคะ” เสียงของฟ้าใสเอ่ยถาม“มันออกไปได้สักพักแล้วนะ ว่าแต่หนูเถอะมาทำอะไรที่นี่”“ที่นี่เป็นบาร์นะเฮีย หนูก็มาดื่มไง” ฟ้าใสคลี่ยิ้มสดใสให้กับเทล“เออ! กูรู้ว่าที่นี่เป็นบาร์ เดี๋ยวจะโดนไม่ใช่น้อย”“ฮ่าๆ รักหลอกจึงหยอกเล่นน๊า~” คนตัวเล็กคลี่ยิ้มให้เทล“จะกินอะไร เฮียทำให้”“ขอหนักๆ เลยเฮียย้อมใจหน่อย หนูอกหัก”“ลำบากกูต้องไปส่งอีกแล้ว เห้อ~” เทลถอนหายใจ ก่อนที่จะเดินไปหยิบแก้วสีใสหันมาเทเครื่องดื่มให้กับฟ้าใส คนตัวเล็กไม่ได้สนใจแก้วเครื่องดื่มของตัวเองเท่าไหร่ เธอกลับสนใจสิ่งที่เธอกำลังจ้องมองอยู่ตอนนี้มากกว่าธิเบศร์ไม่ได้สนใจสิ่งรอบข้างเลยแม้แต่น้อย ขนาดมีสาวสวยเดินมาขอชนแก้วด้วยยังถูกเขาเมินใส่จนสาวสวยต้องเดินหนี ชายหนุ่มยังคงนั่งนิ่งมองแก้วเหล้าที่อยู่ในมือ ก่อนที่จะยกกระดกจนหมดแก้ว เพียงครู่เดียวที่ฟ้าใสกำลังนั่งนึกอะไรสนุกๆ อยู่เธอก็ยันตัว

19:38 นาทีเย็นสำหรับโรมไม่มีอยู่จริง กว่ามันจะยอมออกมาก็เล่นค่ำแล้ว แม่งมัวแต่ลีลาอะไรอยู่ก็ไม่รู้ รถของโรมขับนำส่วนธิเบศร์ขับตามหลัง ใช้เวลาไม่นานในการขับรถมาห้างเพราะห้างไม่ได้อยู่ไกลมากเท่าไหร่ รถหรูสองคันแล่นเข้ามาจอดที่ชั้นใต้ดินพร้อมกัน ผู้คนมากมายที่อยู่แถวนั้นก็ต่างจับจ้องมาที่รถหรู ก่อนที่ชายหนุ่มจะเดินลงมาจากรถ“หล่อมากมั้งไอ้เหี้ย!” ธิเบศร์เอ่ยด่าเสียงดัง เพราะไอ้เพื่อนข้างกายมันทำน่าทำตามั่นหน้าอยู่ กูอยากกระโดดเตะฉิบหายเลย“ก็หล่ออะครับ” เอ่ยด้วยท่าทางกวนๆ ก่อนจะเดินนำธิเบศร์ไปเพียงครู่เดียวทั้งสองหนุ่มก็เดินมาถึงร้านอาหารร้านหนึ่ง เดินเข้ามาภายในร้านก่อนที่จะหยุดยืนอยู่ที่โต๊ะอาหารที่มีคนตัวเล็กกำลังนั่งก้มหน้าก้มตาเล่นโทรศัพท์อยู่ ฟ้าใสไม่ได้สนใจคนรอบข้างเลย จนพี่ชายต้องเป็นคนเอ่ยเรียกเธอ“สวัสดีครับสาวสวย” เสียงของโรมเอ่ยขึ้น ทำให้ร่างเล็กเงยหน้าขึ้นจากหน้าจอมือถือ“…” ภายในใจมีแต่คำถามเต็มไปหมดเลย เขาคนนั้นมายืนอยู่ตรงนี้ข้างเฮียโรมได้ไง“…” ธิเบศร์เอ่ยก็อึ้งไปด้วย กูว่าแล้วไอ้เหี้ย…“มองไร ไม่เคยเห็นคนหล่อเหรอ” เฮียโรมเอ่ยแซว ก่อนที่จะนั่งลงตรงข้ามกับเธอ ธิเบศร์นั่

ตอนแรกว่าจะมานั่งมองหนุ่มๆ ให้สดชื่นหัวใจสักหน่อย แต่พอมาถึงกลับไม่มีหนุ่มๆ ให้มองสักคน ขนาดหมาสักตัวที่จะเล่นด้วยยังไม่มีเลย หมดอารมณ์!ทั้งสี่คนลงจากรถมาหาที่นั่งมุมดีๆ ก่อนที่จะสั่งเครื่องดื่มเบาๆ หนึ่งชุด แล้วก็ตามด้วยของทานเล่นสามสี่อย่าง ภายในร้านตลอดนี้ไม่มีลูกค้าเลยสักคน โต๊ะว่างมาก มีเพียงเสียงเพลงเบาๆ นั่งรอกันไม่นานเครื่องดื่มก็ถูกยกมาเสิร์ฟจากพนักงานร้านที่เป็นผู้ชาย“น้องค่ะ ที่นี่เงียบแบบนี้ทุกวันเลยมั้ยคะ” ฝุ่นเสียมารยาทเอ่ยถาม เพราะอยากที่ดูรีวิวมามันดีกว่านี้“ไม่ครับ ลูกค้าจะเข้าตอนดึกๆ ครับ”“อ๋อ โอเคค่ะ”“มึงก็ช่างกล้าถามเขา” มิ้นเอ่ยขึ้นทันทีที่พนักงานร้านเดินกลับไปแล้ว“ก็กูดูรีวิวมามันไม่ได้เป็นแบบนี้ กูเลยสงสัย” ฝุ่นเอ่ยตอบ“อย่าเถียงกัน รอดูดึกๆ เอา” ฟ้าเอ่ยขึ้น เอื้อมมือไปตักน้ำแข็งใส่แก้วในที่ละคน ก่อนที่จะเทเครื่องดื่มแล้วเทโซดาให้กันครบทุกแก้ว“เชี้ย!” กายเอ่ยขึ้นเสียงดัง เหมือนตกใจอะไรสักอย่าง ทำให้สามสาวหันไปมองที่กายกันเป็นตาเดียว“อะไร?” สามสาวเอ่ยถามขึ้นพร้อมกัน“นู้น!” กายส่งสายตาไปยังหน้าร้าน ทำให้ทั้งสามสาวหันกลับไปมองที่หน้าร้านอีกครั้ง ที่หน้าร้า