รักครั้งไหนหัวใจก็เจ็บ

รักครั้งไหนหัวใจก็เจ็บ

last update최신 업데이트 : 2025-11-27
에:  เฟยฮวา연재 중
언어: Thai
goodnovel4goodnovel
순위 평가에 충분하지 않습니다.
33챕터
1.3K조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

อยู่กินกันมา2ปี ไม่มีงานแต่ง ไม่มีทะเบียนสมรส วันหนึ่งผู้หญิงคนหนึ่งกลับมา เธอก็เป็นได้แค่ส่วนเกิน ขับรถมารับเธอแต่ให้ผู้หญิงคนนั้นนั่งข้างหน้า เธอต้องไปนั่งข้างหลัง วันเกิดทิ้งเธอไปอยู่กับผู้หญิงคนนั้น " ผมกับพลอยเราเป็นแค่เพื่อนกัน คุณอย่างงี่เง่าได้ไหม " " เธอแค่เหงามาขอกินข้าวบ้านเรา คุณก็อย่าใจแคบนักเลย" " ทิพย์ ผมขอโทษ ผมเลิกติดต่อกับเธอแล้วเรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม " " รุจ ฉันไม่ได้รักคุณแล้ว ฉันมีผัวใหม่แล้ว "

더 보기

1화

ตอนที่1

Alrix membuka pintu mobil di depan pintu utama, sebelum akhirnya sebelah kaki jenjang dibalut sepatu hitam mengkilat keluar dari sana. Para pelayan yang menyambutnya menunduk, begitupun dengan salah seorang pelayan baru yang sudah baru tiba tadi siang dan langsung di make-over oleh para pelayan senior, membuatnya menjadi lebih rapi, cantik dan elegan dengan perpaduan pakaian khas pelayan dengan rok span selutut. Rambutnya di ikat satu, dengan surai yang dibiarkan jatuh di sisi kanan wajahnya. 

Deondra, nama Tuan Muda rumah utama itu. Tatapan angkuhnya menelisik para pelayan, menatap kelima orang wanita yang tengah berbaris rapi di depannya. Jadwal penyambutan yang bergantian, sehari sekali hanya lima orang pelayan yang menyambutnya pulang, empat belas lagi akan diurutkan besok. Kecuali, kepala pelayan. Dia perlu setiap hari menyambut kepulangan Deondra. 

Melangkah pongah Deondra melewati para pelayan yang menyambutnya, semakin menundukkan kepala mereka dalam. Masing-masing menahan napas saat aroma maskulin dari parfum Tuan Mudanya yang tertinggal, merasa tak pantas bahkan hanya untuk menghirupnya. 

Diikuti oleh Alrix, Deondra memasuki kamarnya dan langsung melepas dasi. Deondra membuka jas hitamnya, lalu menyampirkannya di lengan sofa, tempat dia mendudukkan tubuh letihnya di sana. 

"Siapa pelayan baru itu, Alrix?" Deondra bertanya, hal yang selalu dia lakukan jika ada pelayan baru. 

"Namanya Arinda Arsymita, Tuan. Dia seorang gadis dua puluh dua tahun dan masih kuliah semester lima di Universitas Negeri Kota." Alrix berkata, menyodorkan photo Arinda dan juga berkas tanda tangan perjanjian kerja. 

Deondra menatap photo wanita muda yang di sebut sekretarisnya. Gadis dengan wajah ceria dan memakai pakaian santai itu membuatnya sedikit tertegun. Entah hatinya sedang mengartikan apa, hanya saja tatapannya seakan tertarik pada wajah dan juga senyuman lebar Arinda. Setelah sekian lama dirinya yang tak ingin menyukai wajah wanita manapun. 

"Dia jauh dari kata cantik dan dia seorang pelayan. Berapa usianya tadi?"

Alrix tersenyum mendengar ucapan Tuan Mudanya yang terkenal angkuh namun kadang suka menjatuhkan kepercayaan diri orang lain itu. 

Menunduk sopan, Alrix berkata. 

"Dua puluh dua tahun, Tuan Muda. Mulai saat ini Arinda adalah pelayan wanita paling muda di rumah utama." 

Deondra diam, masih menatap selebaran photo yang ada di tangan kanannya itu dengan wajah angkuh. Wajar, orang kaya pasti akan berwajah seperti itu. 

"Dua puluh dua tahun? Kenapa harus sama dengan usia wanita gila itu?"

Deondra berdesis kesal sambil melemparkan photo Arinda ke lantai, teringat tentang seseorang. Di sandarkannya tubuh di sofa, memejamkan matanya demi mengusir bayangan masa lalu. 

***

"Nikahin aku, Deon. Mau sampai kapan kita menjalin hubungan tanpa ikatan janji suci?" 

Seorang wanita berseru kencang, membuat Deondra menatapnya sambil tersenyum. 

"Tunggulah diwaktu yang tepat, Anne. Aku akan segera menikahimu," ujar Deondra lembut. 

Anne menatapnya kesal, ucapan itu sudah cukup sering di dengarnya. "Kapan? Aku sudah muak mendengarnya, Deon! Kau tidak pernah menepati janjimu! Apa karena banyak wanita yang mengejar dan mendambakanmu makanya kamu selalu menunda-nunda rencana lamaranmu? Tidakkah kamu tahu, bagaimana perasaanku?"

Anne meraung, rasa cemburunya amat kuat. Dia tak suka melihat Deondra yang merupakan kekasih resminya di kejar-kejar oleh para wanita. Hatinya sakit, takut jika Deondra berkhianat dan itu bisa membuat hubungan mereka merenggang. 

"Percayalah, Sayang. Aku hanya perlu selangkah lagi untuk menemui orang tuamu. Bukankah mereka menginginkan seorang menantu yang sempurna? Ayahku sudah menjanjikan untuk memberikan  separuh sahamnya untukku jika aku berhasil membuat anak perusahaannya berkembang. Sabarlah, aku tengah berusaha untuk menjadi lebih baik agar kelak kamu bahagia denganku!"

Anne yang sudah kalap dengan perasaan cemburunya, tak mau menjawab. Dia meraih tas di atas kursi taman dan berlalu dari sana. 

"Anne ...."

Deondra mencekal tangan kekasihnya lembut, membuat Anne berhenti melangkah tapi tak berniat membalikkan tubuhnya. 

"Tunggulah sampai aku bisa membanggakan sesuatu pada kedua orang tuamu, Anne. Kamu jangan marah padaku, aku mencintaimu ...." Deondra berkata penuh harap. 

Tapi Anne sudah kesal penuh padanya. Dua tahun pacaran, dia selalu di beri harapan tanpa kepastian. Dia tahu Deondra mencintainya, tapi itu tak cukup untuk membuat ayahnya percaya. Apalagi setiap hari Anne harus menahan cemburunya saat melihat tatapan penuh damba di mata para wanita yang ada di penjuru kota. 

"Aku mau pulang, lepaskan tanganku!" Disentaknya cekalan Deondra hingga terlepas, lalu berjalan pergi. 

"Anne, jangan seperti ini ...." Deondra tak mendapat respon, hanya punggung Anne yang semakin jauh meninggalkannya. 

Setelah kejadian itu, Deondra mulai mendapatkan beberapa masalah. Orang tuanya yang berniat liburan dengan sang kekasih tiba-tiba di kabarkan kecelakaan, membuat seluruh dunianya bergetar. Deondra amat sangat menyayangi orang tuanya, bahkan tak orang lain tak bisa menafsirkan seberapa besar kasih sayang Deondra pada ayah dan ibunya. Hingga pada saat keduanya koma, itu adakan hal yang paling mengejutkan dan membuat Deondra kehilangan semangat. 

Tak peduli pada apapun, Deondra fokus pada keadaan dua orang yang paling berjasa dalam hidupnya itu. Bahkan perusahaan kedua orang tuanya dibiarkan Deondra di pegang oleh Anne, yang entah mengapa baik-baik saja padahal berada dalam satu mobil yang kecelakaan. Deondra tak sempat memikirkan itu, dia lebih banyak menghabiskan waktu dan pikirannya pada kesembuhan kedua orang tuanya. Hingga Alrix yang berada di luar negeri saat itu langsung pulang, berusaha membantu untuk meng-handle perusahaan. 

Di sanalah musibah kedua terbuka. Anne terbukti berkhianat, dia sengaja merencanakan kecelakaan dan berniat mengambil alih semua perusahaan. Anne tahu, Deondra tidak akan mempedulikan perusahaan jika kedua orang tuanya sedang tidak baik-baik saja. Mengambil kesempatan itu, Anne mulai mengubah surat kuasa. Tindakannya terhenti dan ketahuan saat kedatangan Alrix, asisten pribadi Deondra. Dia memergoki Anne yang langsung melarikan diri akibat ketahuan dan tahu sedang dalam pengejaran Alrix. Rasa kecewa dan sakit hatinya semakin membesar, membuatnya berniat untuk membuat Deondra menderita sebelum dia menjalani kehidupan yang menunggu dia selanjutnya. 

Saat Deondra tertidur di samping ranjang kedua orang tuanya. Anne menjalankan tugas, dia melepas alat pernapasan dan memasukkan cairan penghenti detak jantung ke dalam botol infus. Niat jahatnya berhasil, tak lama setelah itu kedua orang tua kekasihnya langsung meregang nyawa. Dan saat itu juga dia di buru pihak kepolisian dan berhasil tertangkap. Namun, sebelum di jebloskan dalam penjara Anne berhasil lolos. Dengan sisa tenaga dan rasa ketakutannya, Anne berlari sejauh mungkin dan menghilang dari kehidupan Deondra. Saat itu, Deondra tak mempedulikannya karena masih berkabung. Dan dari sana juga, temperamen dan diri Deondra berubah menjadi seseorang yang tak di kenali, bahkan oleh orang terdekatnya. 

"Aku bersumpah takkan pernah lagi jatuh cinta, dan mulai detik ini aku membenci semua wanita!" 

Di saksikan Alrix para pelayar dan juga kedua temanya, Deondra berucap dingin di bawah langit mendung pemakaman orang tuanya. Wajahnya mulai berubah angkuh, bola matanya memercikkan sorot kebencian dan luka yang mendalam. Diremasnya gundukan tanah merah pemakaman, pupil matanya yang mulai memerah kini sudah mengeluarkan air mata. 


"Aku benci wanita seumur hidupku. Dan kalian semua adalah saksi dari ucapanku!"

Langit seketika menggelegar, rintik hujan mulai turun ke tanah, seakan turut menjadi saksi atas sumpah dan kesedihan pria malang ini. 

***

"Usianya membuatku kesal. Apakah kamu pernah memikirkan tentang ini sebelumnya, Alrix?" sentaknya kesal, emosinya mulai meluap hanya karena sebetik kesalahan. 

Alrix menundukkan kepalanya. "Maafkan  saya, Tuan Muda. Saya akan memecatnya!"

"Untuk apa lagi? Perbuatanmu itu tak bisa membuat rasa kesalku hilang!" 

"Lalu apa yang anda ingin saya lakukan, Tuan?" 

Akhirnya bertanya, hal yang bisa dia lakukan jika sudah tak bisa menenangkan pikiran dan emosi Deondra. 

"Biarkan saja dia." Alrix tersentak, menatap kearah Tuannya yang tengah tersenyum sinis. "Dia akan menjadi mainan yang bagus untukku. Karena menurut pandanganku, wajahnya cukup menarik juga."

Mata Alrix membesar mendengar ucapan Deondra. Apakah dia tak salah mendengar? Tadi, Tuan Mudanya itu memuji seorang pelayan? 

Pikiran Alrix tiba-tiba berlarian, mengingat bagaimana wanita itu melamar pekerjaan padanya, menatap Deondra yang tengah memandangi photo Arinda yang tergeletak mengenaskan di atas lantai. 

Bersambung! 

펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
33 챕터
ตอนที่1
ทิพย์ธาราลงจากเครื่องก็กดโทรหาอติรุจแต่เขาก็ไม่รับสาย หลายวันก่อนบริษัทส่งเธอไปดูงานที่ต่างประเทศ เธอมองหาอติรุจคนรัก ก่อนหน้าเธอบอกเขาแล้วว่าจะบินกลับวันนี้ตอนกี่โมง ทำไมเขายังไม่มาอีก" ฮัลโหลรุจ คุณอยู่ไหนหน่ะ ทำไมยังไม่มารับฉันอีก"" ทิพย์รอแป๊บนะผมกำลังไป แป๊บนึง"ทิพย์ธารายืนรอเขาอยู่พักใหญ่กำลังจะกดโทรหาเขาอีก อติรุจก็วิ่งกระหืดกระหอบมา" ขอโทษนะ ผมมาช้า "เธอไม่พูดอะไรส่งยิ้มเจื่อนๆไปให้ เขารีบมารับกระเป๋าจากมือเธอพาเดินไปที่รถ ทิพย์ธาราเปิดประตูข้างคนขับแล้วก็ต้องชะงักเมื่อมีผู้หญิงนั่งอยู่" สวัสดีค่ะ ฉันชื่อพลอยเป็นเพื่อนสมัยเรียนกับรุจ พอดีฉันพึ่งกลับจากอังกฤษรุจมารอรับฉัน ไม่คิดว่าคุณก็จะไปกับเราด้วย "ที่แท้ที่เขามารับเธอช้าปล่อยให้เธอรอตั้งนาน เพราะผู้หญิงคนนี้ก็กลับมาจากต่างประเทศเหมือนกัน แล้วเขาก็รอรับผู้หญิงคนนั้นก่อน แทนที่จะเป็นเธอที่เป็นแฟนของเขา อติรุจมีสีหน้าลำบากใจก่อนเดินไปเปิดประตูข้างหลังรถ" ทิพย์ขึ้นรถเถอะ คุณนั่งหลังไปก่อนนะ คือว่าพลอยเขาเมารถหน่ะ ไว้ส่งพลอยถึงที่พักแล้วคุณค่อยเปลี่ยนมานั่งข้างหน้า"ทิพย์ธาราก้าวขึ้นไปนั่งในรถไม่พูดไม่จาข่มอารมณ์โกรธเอาไ
더 보기
ตอนที่2
ทิพย์ธารานั่งเล่นโทรศัพท์อยู่พักใหญ่ อติรุจก็ยังไม่ขึ้นมาตามเธอไปกินข้าว เธอคว้ากระเป๋าเดินลงบันไดมา มองเห็นทั้งสองนั่งอยู่ที่โซฟาในห้องนั่งเล่น ทั้งสองกำลังเล่นเกมส์กันอย่างสนุกสนาน " โอ้ยแพ้อีกแล้วนายไม่ยอมอ่อนให้ฉันเลย ฮึ "พลอยชมพูทำหน้าเหวี่ยงวีน อติรุจหัวเราะขยับเข้าไปใกล้ยีผมเธอเล่น ทั้งสองรับรู้ถึงสายตาของใครบางคนจ้องมอง จึงหันไปดูพร้อมกัน " ขอโทษที่ขัดจังหวะ เชิญพวกคุณตามสบายเถอะ"อติรุจรีบเดินเข้าไปหา " ทิพย์พวกเราแค่เล่นเกมส์หน่ะไม่มีอะไร แล้วคุณจะออกไปไหนเหรอ ให้ผมไปส่งนะ"" รุจฉันก็กำลังจะกลับพอดี งั้นนายก็ไปส่งฉันด้วยสิ "" พวกคุณจะไปไหนกันก็ไปเถอะ ฉันไปเองได้ "ทิพย์ธาราไม่รอให้อติรุจได้พูดอะไรอีก ก็เดินออกไปจากบ้านทันที พอดีมีวินมอเตอไซค์รับจ้างผ่านมา จึงขึ้นมอเตอไซค์รับจ้างออกไป" เธอไม่พอใจฉันใช่ไหมถึงได้แสดงออกแบบนี้ แฟนนายนี่ใจแคบจังเลยนะ"อติรุจถอนหายใจเฮือกใหญ่ด้วยความหนักใจ ทิพย์ธาราไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน ทำไมถึงได้งอนเรื่องไม่เป็นเรื่องแบบนี้นะ รึว่าจะเป็นเมนส์ ต้องใช่แน่ๆเลยอารมณ์ถึงได้แปรปรวนแบบนี้ทิพย์ธารานั่งกินข้าวคนเดียว มองไปตรงข้ามเป็นร้านเช่าชุดแต่
더 보기
ตอนที่3
ปี๊บๆ ปี๊บๆ เสียงบีบแตรรถดังขึ้น รถของอติรุจจอดขวางทางรถคันอื่นทำให้รถติด เขารีบกลับไปที่รถขับรถออกไปทันที ทิพย์ธารามองตามน้ำตาคลอ" ทิพย์ แฟนแกไปกับผู้หญิงหน้าด้านคนนั้นอีกแล้วเหรอ ไม่เป็นไรนะเดี๋ยวฉันไปส่งแกเอง"ทิพย์ธาราพยักหน้า ชุติมาจูงมือทิพย์ธาราเดินไปที่รถของเธอ กลับถึงบ้านเธอเห็นรถกะบะคันหนึ่งจอดอยู่เมื่อเดินเข้าไปในบ้าน ก็เจอชายหญิงวัยกลางคนนั่งอยู่ที่โซฟา ถัดไปเป็นผู้ชายวัย30ปลายๆ ทันทีที่เธอเดินก้าวเข้ามาทุกคนก็หันมามองเธอเป็นตาเดียว หญิงวัยกลางคนถามขึ้นมา" เธอเป็นใครเข้ามาในบ้านลูกชายฉันได้ไง "อติรุจกับพลอยชมพูเดินออกมาจากในครัวพลอยชมพูถือถาดใส่จานขนมและผลไม้ส่วนอติรุจถือถาดใส่แก้วน้ำเปล่า เขาวางถาดน้ำแล้วหันไปทักทิพย์ธารา" คุณกลับแล้วเหรอ พอดีพ่อกับแม่ผมแล้วก็พี่ชายแวะมาเยี่ยมหน่ะ "" ผู้หญิงคนนี้ใครเหรอลูก "บรรจบรีบสะกิดภรรยาให้หยุดพูดเพราะเขาคิดว่าทิพย์ธาราน่าจะเป็นคนรักของอติรุจ องอาจก็คิดเหมือนบรรจบจึงรีบพูดขึ้นมา" นี่คงเป็นแฟนไอ้รุจใช่ไหม พี่ชื่อองอาจนะเป็นพี่ชายของไอ้รุจมัน พ่อกับแม่บ่นคิดถึงมันพี่เลยพาพวกท่านมาเยี่ยม ไม่คิดว่าจะได้เจอน้องสะใภ้ด้วย "" สวัสดี
더 보기
ตอนที่4
อติรุจถอนหายใจเหนื่อยหน่าย" ทิพย์ผมบอกแล้วไงว่าจะบอกแต่ยังไม่ไช่ตอนนี้ ผมขอทำงานตั้งตัวได้ก่อน ตอนนี้ผมกำลังจะได้เป็นผู้จัดการ เมื่อถึงวันนั้นหน้าที่การงานผมมั่นคง แล้วผมจะพาคุณไปแนะนำกับครอบครัวผม แต่ตอนนี้ทุกคนก็รับรู้ถึงการมีอยู่ของคุณแล้วไง"" คุณคิดจะแต่งงานกับฉันไหม "" คิดสิ ผมก็บอกคุณนี่ไงว่าหลังจากที่ผมได้เป็นผู้จัดการแล้วเงินเดือนผมก็จะเพิ่มขึ้นคราวนี้ผมก็จะเก็บเงิน แล้วเราก็จะแต่งงานกัน "" ไม่ต้องแต่งก็ได้ แค่จดทะเบียนสมรสก็พอฉันอยู่กับคุณมา2ปีแล้วแค่อยากมีหลักประกันบ้าง "อติรุจนิ่งไปพักหนึ่งก่อนจะตอบสนอง ทิพย์ธาราเห็นท่าทีลังเลของเขาก็เจ็บปวดใจ ไม่คิดว่าเขาจะไม่จริงจังกับเธอขนาดนี้ ที่ผ่านมาเธอคงเป็นได้แค่คนคั่นเวลาของเขาอย่างที่แม่เขาพูดสินะ ตอนนี้ตัวจริงเขากลับมาแล้วนี่ แถมเกาะติดกันเสียยิ่งกว่าเห็บหมาอีก" ได้ ได้สิ วันไหนว่างๆเราก็ไปจดทะเบียนกันเลย "" พรุ่งนี้เป็นไง ลางานสักวันจดทะเบียนเสร็จก็ไปเดินเล่นที่ทะเล ถือเป็นการซ้อมฮันนีมูน "" พรุ่งนี้ พรุ่งนี้เหรอ ผม คือว่าพรุ่งนี้ผมไม่ว่างเป็นวันอื่นได้ไหม "" วันอื่นฉันไม่ว่างเเล้ว ว่างพรุ่งนี้แค่วันเดียว"" งั้นเราก็เ
더 보기
ตอนที่5
ระหว่างขับรถเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น พลอยชมพูโทรมา เขากดรับสาย" รุจนายออกจากบ้านมาหรือยัง ช่วยแวะมารับฉันหน่อยสิ "" วันนี้ฉันไม่ว่าง"" ไม่ว่างอะไร นายไม่ไปทำงานรึไง ฉันก็กำลังจะไปที่บริษัทนายอยู่พอดี แวะมารับฉันด้วย"" เธอจะไปที่บริษัทฉันทำไม"" ฉันจะไปสมัครงานที่บริษัทของนาย"" สมัครงาน"" ใช่ไง ฉันเรียนจบมานานแล้วยังไม่ได้ทำงานเลย อุตส่าห์ไปเรียนออกแบบที่ต่างประเทศมา ต้องใช้ความสามารถซะหน่อยวันก่อนฉันเข้าเว็บบริษัทนาย เห็นเปิดรับสมัครงานเลยจะไปสมัครดู นายว่าเขาจะรับฉันไหม"" อืม เธอเรียนเก่งจบออกแบบจากนอกอีกเขาต้องรับเธอแน่ แต่"" แต่อะไรนายรีบมารับฉันเร็วๆเลย ฉันรอนายอยู่ แค่นี้แหละรีบมา"พลอยชมพูวางสายไปแล้ว เขายังพูดไม่ทันจบยังไม่ได้บอกเธอว่าเขาไม่ว่าง ไปรับเธอไม่ได้ แต่นึกถึงบริษัทเปิดรับสมัครพนักงานวันนี้เป็นวันสุดท้ายแล้ว ถ้าเขาไม่พาพลอยชมพูไปเธอก็จะพลาดโอกาส จะปล่อยให้เธอไปเองก็ห่วงเธอ ตอนเรียนมหาลัยวันนั้นมีกิจกรรมต้องบ้านบ้านดึก เธอนั่งแท็กซี่กลับคนเดียวแต่เกิดเรื่อง ถูกแท็กซี่พาไปที่เปลี่ยวแล้วข่มขืนเธอตลอดทั้งคืน กว่าเขาจะรู้เรื่องก็เช้าแล้ว เธอถูกทิ้งอยู่ในป่าไม่รู้ว่าท
더 보기
ตอนที่6
อติรุจกดโทรหาทิพย์ธาราแต่ไม่ติด ส่งข้อความไปก็ถูกบล็อค เขาร้อนใจรีบขับรถกลับไปที่บ้าน เมื่อไปถึงก็ไม่พบเธอ เขารีบขึ้นไปดูบนห้องมองดูบรรยากาศเงียบเหงาแปลกๆ ลางสังหรณ์ทำให้เขาเปิดตู้เสื้อผ้าแล้วก็ใจหายวาบ ชาไปทั้งตัวแข้งขาหมดแรง เธอบอกเลิกเขา เธอไม่ได้พูดเล่น แต่จากไปจริง เสื้อผ้าข้าวของเธอก็เอาไปด้วย เขาถึงตระหนักได้ว่าเขาได้สูญเสียเธอไปแล้วจริงๆ ที่ผ่านมาเขาละเลยเธอไม่สนใจความรู้สึกของเธอ เธอคงน้อยใจเขาโกรธเขาจนต้องหนีไปแบบนี้ ถ้าวันนี้เขาไม่รับสายพลอยชมพู ไม่พาไปสมัครงานที่บริษัทไม่รอจนสัมภาษณ์เสร็จแล้วพาเธอไปกินข้าว เขาก็คงจดทะเบียนสมรสกับทิพย์ธาราเสร็จแล้ว ตอนนี้เราคงกำลังนั่งกินข้าวด้วยกันหรือไม่ก็เดินเล่นอยู่ริมทะเล เธอก็คงไม่เลิกกับเขาไม่ทิ้งเขาไปแบบนี้ อติรุจหมดแรงทรุดตัวลงน้ำตาเอ่อคลอ4เดือนผ่านไปอติรุจนั่งดื่มเหล้าอยู่ที่ผับ ชีวิตของเขาตั้งแต่ไม่มีทิพย์ธาราก็เหมือนไม่มีความหมาย เขาใช้ชีวิตไปวันๆ เลิกงานก็เข้าผับดื่มเหล้าเมามายแต่ก็ตื่นเช้าเพื่อไปทำงานทุกวัน หลังจากวันที่ทิพย์ธาราทิ้งเขาไปเขาก็ไปตามหาเธอที่บ้านเพื่อนของเธอ แต่ก็ไม่เจอ ไปหาเธอที่บริษัทถึงได้รู้ว่าเธอลาออกแล้ว
더 보기
ตอนที่7
ถึงที่หมายทุกคนก็เข้าพักในโรงแรมที่บริษัทจัดให้ แยกย้ายกันจัดเก็บสัมภาระเสร็จก็ออกไปทานข้าว อติรุจยืนสูบบุหรี่อยู่ที่หน้าโรงแรมรอคีรติกับอนุกรเพื่อจะไปหาทิพย์ธารา ถนนหนทางที่นี่เขาไม่คุ้นเคยการมีเพื่อนไปด้วยจึงอุ่นใจกว่า อีกอย่างอนุกรเก่งเรื่องภาษา " นายมาทำอะไรตรงนี้ทำไมไม่ไปกินข้าว"" เธอตั้งใจใช่ไหม"" ตั้งใจอะไร"" ที่เธอมาที่นี่ตามฉันมาใช่ไหม เธอรู้ว่าฉันต้องการมาตามง้อทิพย์เลยจงใจตามฉันมา อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ "พลอยชมพูหน้าเปลี่ยนสี ใช่เธอจงใจตามเขามา เพราะรู้ว่าทิพย์ธาราทำงานอยู่ที่เมต้า พอมีโครงการอติรุจจึงเสนอตัวมา เหตุผลจริงๆก็เพื่อต้องการมาตามง้อทิพย์ธารา เธอไม่ต้องการให้ทั้งสองกลับมาคืนดีกันอีก เธอแอบรักอติรุจมาตั้งหลายปี แม้เขาจะทำดีกับเธอแต่ก็ขีดเส้นความสัมพันธ์เอาไว้แค่เพื่อน พอเธอเรียนจบมหาลัยจึงตั้งใจจะตัดใจจากเขา จึงสมัครทุนไปเรียนต่อต่างประเทศ หลังจากนั้นก็คบหากับผู้ชายคนหนึ่งมีความสัมพันธ์กัน และเลิกติดต่อกับอติรุจ เธอรู้ข่าวว่าเขาตามจีบรุ่นน้องคนหนึ่งและคบหากัน ตอนนั้นเธอปวดใจมากและได้รู้ว่าไม่ว่าเธอจะพยายามลืมเขาโดยการมีคนใหม่มาแทนที่ แต่ก็ไม่สามารถลบเขาออกจากใจไ
더 보기
ตอนที่8
" รุจ เรื่องเรามันจบตั้งแต่วันนั้นแล้ว ฉันให้โอกาสคุณแล้วแต่คุณก็ไม่รับมันไว้ คุณเลือกพลอยชมพูไม่ใช่ฉัน"" ไม่ใช่ ไม่ใช่นะทิพย์ ผมเลือกคุณคุณเป็นผู้หญิงที่ผมรัก กับพลอยเธอเป็นแค่เพื่อน ผมไม่เคยคิดอะไรกับเธอเลย "" คุณอาจยังไม่รู้ตัว ที่ผ่านมาคุณทำทุกอย่างเพื่อเธอไม่ว่าจะเรื่องเล็กเรื่องใหญ่ขอแค่เธอโทรมากริ๊งเดียวคุณก็จะรีบไปหาเธอทันที ทุกเรื่องของพลอยชมพูเป็นเรื่องสำคัญสำหรับคุณเสมอ แต่อะไรที่เป็นเรื่องของฉันคุณก็จะเอาไว้ก่อนเอาไว้ก่อน เพราะมันไม่สำคัญเท่ากับเรื่องของเธอ "" ทิพย์ ผม"อติรุจพูดไม่ออกเพราะที่เธอพูดมาคือเรื่องจริง เขาพึ่งรู้ตัวว่าเขาละเลยเธอสนใจเธอน้อยกว่าพลอยชมพู ทั้งที่เธอเป็นภรรยาของเขา" คุณถามใจตัวเองให้ดีว่าที่จริงแล้วคุณรักใครกันแน่ คุณรักพลอยชมพูไม่ใช่ฉันหรอกฉันมันก็แค่คนคั่นเวลารอเธอกลับมาก็เท่านั้น"" ไม่จริงผมไม่เคยเห็นคุณเป็นคนคั่นเวลา ผมรักคุณไม่ได้รักพลอย "" คุณบอกว่าไม่ชอบถ่ายรูปคู่ ทุกครั้งที่ฉันถ่ายรูปคู่กับคุณคุณก็จะปฏิเสธ แต่กลับมีรูปคู่กับพลอยชมพูเต็มไปหมด"" คุณ คุณอยากถ่ายรูปคู่กับผมได้สิ มาเรามาถ่ายรูปด้วยกันตอนนี้เลย "อติรุจหยิบมือถือออกมาเดินเ
더 보기
ตอนที่9
" ทิพย์เลิกงานแล้วเหรอ เหนื่อยไหม ผมทำข้าวต้มปลาร้อนๆมาให้อากาศหนาวแบบนี้กินร้อนๆดีต่อสุขภาพนะ"" คุณเก็บไว้กินเองเถอะ"อติรุจหน้าเศร้าแต่เขาไม่สนใจหยิบโทรศัพท์ออกมายื่นให้เธอดู" คุณดูสิผมเปลี่ยนโปรไฟล์แล้วนะเห็นไหมเป็นรูปแมวที่คุณชอบ "" คุณไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้"" จำเป็นสิอะไรที่คุณไม่ชอบผมจะเปลี่ยนให้หมด"" รุจ เราเลิกกันแล้ว"เขานิ่งไปพักหนึ่งแล้วฝืนยิ้มพูดต่อ" ผมซื้อเค้กชาเอิร์ลเกรย์มาให้คุณด้วยสุขสันต์วันเกิดย้อนหลังนะ "" วันเกิดฉันผ่านมานานแล้วฉันไม่ต้องการเค้กแล้ว ข้าวต้มปลาที่ฉันเคยชอบตอนนี้ฉันไม่ชอบกินมันแล้ว ก็เหมือนกับใจของฉันเมื่อก่อนรักคุณแต่ตอนนี้ ฉันไม่รักคุณอีกต่อไปแล้ว"อติรุจได้ฟังคำว่าไม่รักแล้ว มันทำให้ใจเขาเจ็บปวดเหมือนมีมีดเป็นร้อยเล่มมาจ้วงแทง เขาไม่อยากยอมรับความจริงว่าเธอไม่รักเขาแล้ว เขาไม่อยากได้ยินคำนี้" เราต่างคนต่างมีทางเดินใหม่แล้ว คุณก็ไปทางของคุณฉันก็ไปทางของฉัน ต่อไปเราอย่าได้เจอกันอีกเลย"" ทำไม ทำไมถึงทิ้งผมมา ทำไมถึงไม่รักผมแล้ว"เขาถามเธอน้ำตาเอ่อคลอ" ฉันไม่ได้เป็นคนทิ้งคุณ แต่คุณไม่ได้เลือกฉันเองต่างหาก ในเมื่อคุณไม่ได้เลือกฉัน ฉันก็ต้องไป
더 보기
ตอนที่10
" ดะ เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน อ้าา คุณ คุณเป็นใคร โอววววเสียว "" ผมเป็นผัวคุณ อืม แน่น ซี้ดอาา"้เขาจับตัวเธอพลิกคว่ำยกสะโพกขึ้นลากเธอมาอยู่ปลายเตียง ส่วนเขาก็ลงจากเตียงยืนกระเด้าเธอจากข้างหลังตับ ตับ ตับ ตับ ตับเขากระแทกถี่ๆรัวๆจนเธอหัวสั่นหัวคลอนก่อนจะฉีดน้ำเต็มรู พอเขาถอนออกน้ำกามก็ไหลย้อยออกจากรู เธอนอนแผ่หมดแรงไม่คิดว่าเขาจะเสียบเข้ามาอีก "ว้ายคุณ อ๊ะ อ๊ะ พะ พอแล้ว"" ยังไม่พอ เอาอีก "ตับ ตับ ตับ ตับเฉิงเจ๋อหยวนถอดดุ้นออกขึ้นไปนอนบนเตียงจับเธอนั่งหันหลังให้เธอขย่มแทนสักพักก็กระเด้าสวนขึ้นมาถี่ๆ ตับ ตับ ตับ ตับ" อาาาาาาา ไม่ไหว อาาจะเสร็จแล้ว อ๊ะ อ๊ะ ""โอววว อ้าาา โคตรมันส์เลย อ้าาแตกแล้ว"ทิพย์ธาราลุกออกจากตัวเขาน้ำกามขาวขุ่นไหลหยดย้อย มันท่วมรูจนเหนอะหนะไปหมด น้ำเขาเยอะมากที่ฉีดเข้ารูของเธอหลายน้ำแล้วแต่เขาก็ยังไม่พอ เธอลงไปนอนแผ่หลาแข้งขาอ่อนไปหมด" เปลี่ยนรูบ้างเนอะ""ห๊ะ คุณ ไม่ ไม่เอา"เขาฟังซะที่ไหนหล่ะจับเธอคว่ำหน้ายกสะโพกขึ้นสูงแล้วเสียบดุ้นเข้ารูทวาร" อ้ายยย"ตับ ตับ ตับ ตับเขาโน้มตัวลงมาใช้ลิ้นลากเลียแผ่นหลังของเธอ ไล่ขึ้นมาที่ติ่งหูขบเม้มเบาๆสองมือบีบขยำเต้าอวบ ช่ว
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status