รักครั้งไหนหัวใจก็เจ็บ

รักครั้งไหนหัวใจก็เจ็บ

last updateDernière mise à jour : 2025-11-27
Par:  เฟยฮวาEn cours
Langue: Thai
goodnovel4goodnovel
Notes insuffisantes
33Chapitres
1.3KVues
Lire
Ajouter dans ma bibliothèque

Share:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

อยู่กินกันมา2ปี ไม่มีงานแต่ง ไม่มีทะเบียนสมรส วันหนึ่งผู้หญิงคนหนึ่งกลับมา เธอก็เป็นได้แค่ส่วนเกิน ขับรถมารับเธอแต่ให้ผู้หญิงคนนั้นนั่งข้างหน้า เธอต้องไปนั่งข้างหลัง วันเกิดทิ้งเธอไปอยู่กับผู้หญิงคนนั้น " ผมกับพลอยเราเป็นแค่เพื่อนกัน คุณอย่างงี่เง่าได้ไหม " " เธอแค่เหงามาขอกินข้าวบ้านเรา คุณก็อย่าใจแคบนักเลย" " ทิพย์ ผมขอโทษ ผมเลิกติดต่อกับเธอแล้วเรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม " " รุจ ฉันไม่ได้รักคุณแล้ว ฉันมีผัวใหม่แล้ว "

Voir plus

Chapitre 1

ตอนที่1

Adrianna sat cross legged on the wooden floor of her big New York apartment. Sunlight shined in through the tall windows, but she didn’t notice. She held her phone between her shoulder and ear, pacing the room restlessly.

 She had called so many event planners, one after the other. Each one shared grand ideas flowers hanging from the ceiling, shining chandeliers, ice sculptures, and expensive dishes made by top chefs. But Adrianna wasn’t thinking about those details anymore.

 For six years, she had dreamed of this day. The day she would marry Damien, the man she loved with all her heart. Every detail mattered to hernot just the flowers or the music but the feeling of walking down the aisle, knowing she was about to start a new life. Every moment needed to be perfect, unforgettable.

 Her wedding dress had arrived that very morning. The dress was wrapped carefully in a soft satin bag. She had waited for this day for so long, and now the dress was finally here. She gently pulled it out and held it in her hands. The lace was delicate, soft as a whisper, with tiny flowers stitched into the fabric like secrets meant only for her.

 She closed her eyes and imagined how it would feel against her skin. The way the room would fall silent, every eye on her as she walked toward Damien. Her heart beat faster at the thought. This was her moment. Her forever moment.

 Just as she imagined that perfect vision, the sound of her phone ringing cut through the quiet like a sharp knife.

 “Adrianna,” came the voice on the other end. It was Cherry, her assistant. But Cherry’s voice was different this time trembling, urgent, and scared.

 “Something’s wrong,” Cherry said breathlessly. “Mr. Blackwood came to the office this morning. He didn’t stay long, but I overheard him talking on the phone. He said he was meeting someone.”

 Adrianna’s chest tightened. “Someone? By this time? Where? When we were supposed to check out the venue together?”

 Cherry hesitated for a minute, as if the words were hard to say. “I’m sure it’s nothing to worry about she said quietly. “Maybe just try to keep your mind off it for now.”

 But Adrianna’s heart had this strange feeling that something was wrong, very wrong. Her hands began to shake.

 The call ended. 

 Adrianna sat there in the silence, the phone still in her hand, staring at the blank screen as if it could tell her what to do next. Then just as she was trying to steady her shaking hands the doorbell rang sharply.

 Her heart jumped in surprise. She wasn’t ready for this. Not yet.

 When she opened the door, Damien stepped inside.

 He looked different. The charming smile she loved was gone. His eyes looked tired, and there was guilt written all over his face.

 He walked inside slowly, He didn’t say anything for a moment. He just looked at her, and the silence between them grew thick.

 Finally, he spoke, his voice low and heavy. “I cancelled the wedding preparations”

 Adrianna’s eyes widened. “Why?”

 His gaze dropped to the floor. “Katherina… your sister she’s been diagnosed with cancer. Late stage. The doctors say she has maybe three months.”

 The words felt like a blow to Adrianna’s chest. Katherina her sister always fragile, always needing attention, always the one everyone worried about. But this was different. This was a storm breaking over Adrianna’s whole world.

 “She wants to marry me,” Damien said, his voice thick with emotion. “It’s her last wish.”

 Adrianna’s breath caught in her throat. The perfect wedding, the life they had planned, the vows they were going to say all seemed to fall apart in front of her.

 “My wedding,” she whispered, her voice trembling with heartbreak, “was supposed to be our day.”

 Damien stepped closer, desperation in his eyes. “I’m offering you half my properties. Two million dollars. I want you to understand… this isn’t just about money. It’s about family.”

 Her jaw clenched. Anger began to burn inside her like a wildfire. “Compensation? Is that what I am to you? A deal? A consolation prize?”Something you can pay off?”

 Damien’s face darkened, frustration flashing across his features. “It’s not like that.”

 “But it is,” she spat back bitterly. “You’re choosing her. Over me. Over us.”

 There was silence again. It was thick and painful. Damien turned without another word and walked away.

 Adrianna sank to the floor, her hands shaking as she reached out to touch the empty space where her dreams had been.

 The next day, Adrianna didn’t sleep. She barely ate. Her mind was full of pain and confusion. How could Damien choose Katherina over her? How could her own sister do this to her?

 Determined to uncover the truth, Adrianna walked into the hospital with her heart pounding and her thoughts racing. The sharp scent of antiseptic clung to the air as she stepped into the private room.

 There, sitting upright in bed with an IV taped to her arm, was Katherina.

 Her hair was thin, her skin pale but her eyes? They gleamed with something far too alive like in a cunning way. 

 Adrianna took a shaky breath. “I thought you were dying. That you had cancer.”

 Katherina tilted her head, a slow, cruel smile forming on her lips. “Oh, I am sick,” she whispered, her voice calm and almost amused. “Just not in the way you think.”

 She ran a hand over her scalp, where her hair had been shaved to look like chemotherapy had taken it.

 “This?” she gestured at her frail appearance. “All part of the performance. A few injections. A little cosmetic help. Some forged medical reports. That’s all it took.”

 Adrianna’s heart sank.

 “I did what I had to,” Katherina continued, eyes sharp. “Because I wasn’t going to lose Damien to you. Not again.”

 Adrianna frowned, confused and hurt.

 “I’ve loved Damien long before he ever met you,” Katherina said. “You stole him away with your curves and pretty face. But at least he thinks I’m dying.

 Adrianna’s eyes burned with fury. “You lied to Damien. You faked cancer. You bribed the doctors just to manipulate him into marrying you. How could you? What kind of sister does that?”

 Katherina rose from the bed slowly, her hospital gown shifting as she stood tall too strong for someone supposedly dying. Her gaze locked onto Adrianna’s, cold and unapologetic.

 “I’m not evil,” she said softly, stalking forward. “But I’ve always envied you. You were the golden one. The beautiful one. The one who got everything handed to her without even trying.”

 She stopped just inches away, raised a finger, and pointed it at Adrianna’s chest.

 “If I can’t have what you have… I’ll take it by force.”

 And then, she smiled.

 “I’m telling Damien everything,” Adrianna said, her voice shaking but firm as she pulled out her phone. “Your lies, your fake illness, all of it it ends now.”

 But before she could press a single button, Katherina lunged forward.

 With a sharp slap, the phone flew from Adrianna’s hand, crashing against the floor and splitting apart.

 “Don’t you dare,” Katherina hissed, her fingers tangling in Adrianna’s hair as she yanked her close. Her voice was low, venomous. “Damien is mine. He’s always been mine. And in two hours, he’ll be my husband.”

Déplier
Chapitre suivant
Télécharger

Latest chapter

Plus de chapitres
Pas de commentaire
33
ตอนที่1
ทิพย์ธาราลงจากเครื่องก็กดโทรหาอติรุจแต่เขาก็ไม่รับสาย หลายวันก่อนบริษัทส่งเธอไปดูงานที่ต่างประเทศ เธอมองหาอติรุจคนรัก ก่อนหน้าเธอบอกเขาแล้วว่าจะบินกลับวันนี้ตอนกี่โมง ทำไมเขายังไม่มาอีก" ฮัลโหลรุจ คุณอยู่ไหนหน่ะ ทำไมยังไม่มารับฉันอีก"" ทิพย์รอแป๊บนะผมกำลังไป แป๊บนึง"ทิพย์ธารายืนรอเขาอยู่พักใหญ่กำลังจะกดโทรหาเขาอีก อติรุจก็วิ่งกระหืดกระหอบมา" ขอโทษนะ ผมมาช้า "เธอไม่พูดอะไรส่งยิ้มเจื่อนๆไปให้ เขารีบมารับกระเป๋าจากมือเธอพาเดินไปที่รถ ทิพย์ธาราเปิดประตูข้างคนขับแล้วก็ต้องชะงักเมื่อมีผู้หญิงนั่งอยู่" สวัสดีค่ะ ฉันชื่อพลอยเป็นเพื่อนสมัยเรียนกับรุจ พอดีฉันพึ่งกลับจากอังกฤษรุจมารอรับฉัน ไม่คิดว่าคุณก็จะไปกับเราด้วย "ที่แท้ที่เขามารับเธอช้าปล่อยให้เธอรอตั้งนาน เพราะผู้หญิงคนนี้ก็กลับมาจากต่างประเทศเหมือนกัน แล้วเขาก็รอรับผู้หญิงคนนั้นก่อน แทนที่จะเป็นเธอที่เป็นแฟนของเขา อติรุจมีสีหน้าลำบากใจก่อนเดินไปเปิดประตูข้างหลังรถ" ทิพย์ขึ้นรถเถอะ คุณนั่งหลังไปก่อนนะ คือว่าพลอยเขาเมารถหน่ะ ไว้ส่งพลอยถึงที่พักแล้วคุณค่อยเปลี่ยนมานั่งข้างหน้า"ทิพย์ธาราก้าวขึ้นไปนั่งในรถไม่พูดไม่จาข่มอารมณ์โกรธเอาไ
Read More
ตอนที่2
ทิพย์ธารานั่งเล่นโทรศัพท์อยู่พักใหญ่ อติรุจก็ยังไม่ขึ้นมาตามเธอไปกินข้าว เธอคว้ากระเป๋าเดินลงบันไดมา มองเห็นทั้งสองนั่งอยู่ที่โซฟาในห้องนั่งเล่น ทั้งสองกำลังเล่นเกมส์กันอย่างสนุกสนาน " โอ้ยแพ้อีกแล้วนายไม่ยอมอ่อนให้ฉันเลย ฮึ "พลอยชมพูทำหน้าเหวี่ยงวีน อติรุจหัวเราะขยับเข้าไปใกล้ยีผมเธอเล่น ทั้งสองรับรู้ถึงสายตาของใครบางคนจ้องมอง จึงหันไปดูพร้อมกัน " ขอโทษที่ขัดจังหวะ เชิญพวกคุณตามสบายเถอะ"อติรุจรีบเดินเข้าไปหา " ทิพย์พวกเราแค่เล่นเกมส์หน่ะไม่มีอะไร แล้วคุณจะออกไปไหนเหรอ ให้ผมไปส่งนะ"" รุจฉันก็กำลังจะกลับพอดี งั้นนายก็ไปส่งฉันด้วยสิ "" พวกคุณจะไปไหนกันก็ไปเถอะ ฉันไปเองได้ "ทิพย์ธาราไม่รอให้อติรุจได้พูดอะไรอีก ก็เดินออกไปจากบ้านทันที พอดีมีวินมอเตอไซค์รับจ้างผ่านมา จึงขึ้นมอเตอไซค์รับจ้างออกไป" เธอไม่พอใจฉันใช่ไหมถึงได้แสดงออกแบบนี้ แฟนนายนี่ใจแคบจังเลยนะ"อติรุจถอนหายใจเฮือกใหญ่ด้วยความหนักใจ ทิพย์ธาราไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน ทำไมถึงได้งอนเรื่องไม่เป็นเรื่องแบบนี้นะ รึว่าจะเป็นเมนส์ ต้องใช่แน่ๆเลยอารมณ์ถึงได้แปรปรวนแบบนี้ทิพย์ธารานั่งกินข้าวคนเดียว มองไปตรงข้ามเป็นร้านเช่าชุดแต่
Read More
ตอนที่3
ปี๊บๆ ปี๊บๆ เสียงบีบแตรรถดังขึ้น รถของอติรุจจอดขวางทางรถคันอื่นทำให้รถติด เขารีบกลับไปที่รถขับรถออกไปทันที ทิพย์ธารามองตามน้ำตาคลอ" ทิพย์ แฟนแกไปกับผู้หญิงหน้าด้านคนนั้นอีกแล้วเหรอ ไม่เป็นไรนะเดี๋ยวฉันไปส่งแกเอง"ทิพย์ธาราพยักหน้า ชุติมาจูงมือทิพย์ธาราเดินไปที่รถของเธอ กลับถึงบ้านเธอเห็นรถกะบะคันหนึ่งจอดอยู่เมื่อเดินเข้าไปในบ้าน ก็เจอชายหญิงวัยกลางคนนั่งอยู่ที่โซฟา ถัดไปเป็นผู้ชายวัย30ปลายๆ ทันทีที่เธอเดินก้าวเข้ามาทุกคนก็หันมามองเธอเป็นตาเดียว หญิงวัยกลางคนถามขึ้นมา" เธอเป็นใครเข้ามาในบ้านลูกชายฉันได้ไง "อติรุจกับพลอยชมพูเดินออกมาจากในครัวพลอยชมพูถือถาดใส่จานขนมและผลไม้ส่วนอติรุจถือถาดใส่แก้วน้ำเปล่า เขาวางถาดน้ำแล้วหันไปทักทิพย์ธารา" คุณกลับแล้วเหรอ พอดีพ่อกับแม่ผมแล้วก็พี่ชายแวะมาเยี่ยมหน่ะ "" ผู้หญิงคนนี้ใครเหรอลูก "บรรจบรีบสะกิดภรรยาให้หยุดพูดเพราะเขาคิดว่าทิพย์ธาราน่าจะเป็นคนรักของอติรุจ องอาจก็คิดเหมือนบรรจบจึงรีบพูดขึ้นมา" นี่คงเป็นแฟนไอ้รุจใช่ไหม พี่ชื่อองอาจนะเป็นพี่ชายของไอ้รุจมัน พ่อกับแม่บ่นคิดถึงมันพี่เลยพาพวกท่านมาเยี่ยม ไม่คิดว่าจะได้เจอน้องสะใภ้ด้วย "" สวัสดี
Read More
ตอนที่4
อติรุจถอนหายใจเหนื่อยหน่าย" ทิพย์ผมบอกแล้วไงว่าจะบอกแต่ยังไม่ไช่ตอนนี้ ผมขอทำงานตั้งตัวได้ก่อน ตอนนี้ผมกำลังจะได้เป็นผู้จัดการ เมื่อถึงวันนั้นหน้าที่การงานผมมั่นคง แล้วผมจะพาคุณไปแนะนำกับครอบครัวผม แต่ตอนนี้ทุกคนก็รับรู้ถึงการมีอยู่ของคุณแล้วไง"" คุณคิดจะแต่งงานกับฉันไหม "" คิดสิ ผมก็บอกคุณนี่ไงว่าหลังจากที่ผมได้เป็นผู้จัดการแล้วเงินเดือนผมก็จะเพิ่มขึ้นคราวนี้ผมก็จะเก็บเงิน แล้วเราก็จะแต่งงานกัน "" ไม่ต้องแต่งก็ได้ แค่จดทะเบียนสมรสก็พอฉันอยู่กับคุณมา2ปีแล้วแค่อยากมีหลักประกันบ้าง "อติรุจนิ่งไปพักหนึ่งก่อนจะตอบสนอง ทิพย์ธาราเห็นท่าทีลังเลของเขาก็เจ็บปวดใจ ไม่คิดว่าเขาจะไม่จริงจังกับเธอขนาดนี้ ที่ผ่านมาเธอคงเป็นได้แค่คนคั่นเวลาของเขาอย่างที่แม่เขาพูดสินะ ตอนนี้ตัวจริงเขากลับมาแล้วนี่ แถมเกาะติดกันเสียยิ่งกว่าเห็บหมาอีก" ได้ ได้สิ วันไหนว่างๆเราก็ไปจดทะเบียนกันเลย "" พรุ่งนี้เป็นไง ลางานสักวันจดทะเบียนเสร็จก็ไปเดินเล่นที่ทะเล ถือเป็นการซ้อมฮันนีมูน "" พรุ่งนี้ พรุ่งนี้เหรอ ผม คือว่าพรุ่งนี้ผมไม่ว่างเป็นวันอื่นได้ไหม "" วันอื่นฉันไม่ว่างเเล้ว ว่างพรุ่งนี้แค่วันเดียว"" งั้นเราก็เ
Read More
ตอนที่5
ระหว่างขับรถเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น พลอยชมพูโทรมา เขากดรับสาย" รุจนายออกจากบ้านมาหรือยัง ช่วยแวะมารับฉันหน่อยสิ "" วันนี้ฉันไม่ว่าง"" ไม่ว่างอะไร นายไม่ไปทำงานรึไง ฉันก็กำลังจะไปที่บริษัทนายอยู่พอดี แวะมารับฉันด้วย"" เธอจะไปที่บริษัทฉันทำไม"" ฉันจะไปสมัครงานที่บริษัทของนาย"" สมัครงาน"" ใช่ไง ฉันเรียนจบมานานแล้วยังไม่ได้ทำงานเลย อุตส่าห์ไปเรียนออกแบบที่ต่างประเทศมา ต้องใช้ความสามารถซะหน่อยวันก่อนฉันเข้าเว็บบริษัทนาย เห็นเปิดรับสมัครงานเลยจะไปสมัครดู นายว่าเขาจะรับฉันไหม"" อืม เธอเรียนเก่งจบออกแบบจากนอกอีกเขาต้องรับเธอแน่ แต่"" แต่อะไรนายรีบมารับฉันเร็วๆเลย ฉันรอนายอยู่ แค่นี้แหละรีบมา"พลอยชมพูวางสายไปแล้ว เขายังพูดไม่ทันจบยังไม่ได้บอกเธอว่าเขาไม่ว่าง ไปรับเธอไม่ได้ แต่นึกถึงบริษัทเปิดรับสมัครพนักงานวันนี้เป็นวันสุดท้ายแล้ว ถ้าเขาไม่พาพลอยชมพูไปเธอก็จะพลาดโอกาส จะปล่อยให้เธอไปเองก็ห่วงเธอ ตอนเรียนมหาลัยวันนั้นมีกิจกรรมต้องบ้านบ้านดึก เธอนั่งแท็กซี่กลับคนเดียวแต่เกิดเรื่อง ถูกแท็กซี่พาไปที่เปลี่ยวแล้วข่มขืนเธอตลอดทั้งคืน กว่าเขาจะรู้เรื่องก็เช้าแล้ว เธอถูกทิ้งอยู่ในป่าไม่รู้ว่าท
Read More
ตอนที่6
อติรุจกดโทรหาทิพย์ธาราแต่ไม่ติด ส่งข้อความไปก็ถูกบล็อค เขาร้อนใจรีบขับรถกลับไปที่บ้าน เมื่อไปถึงก็ไม่พบเธอ เขารีบขึ้นไปดูบนห้องมองดูบรรยากาศเงียบเหงาแปลกๆ ลางสังหรณ์ทำให้เขาเปิดตู้เสื้อผ้าแล้วก็ใจหายวาบ ชาไปทั้งตัวแข้งขาหมดแรง เธอบอกเลิกเขา เธอไม่ได้พูดเล่น แต่จากไปจริง เสื้อผ้าข้าวของเธอก็เอาไปด้วย เขาถึงตระหนักได้ว่าเขาได้สูญเสียเธอไปแล้วจริงๆ ที่ผ่านมาเขาละเลยเธอไม่สนใจความรู้สึกของเธอ เธอคงน้อยใจเขาโกรธเขาจนต้องหนีไปแบบนี้ ถ้าวันนี้เขาไม่รับสายพลอยชมพู ไม่พาไปสมัครงานที่บริษัทไม่รอจนสัมภาษณ์เสร็จแล้วพาเธอไปกินข้าว เขาก็คงจดทะเบียนสมรสกับทิพย์ธาราเสร็จแล้ว ตอนนี้เราคงกำลังนั่งกินข้าวด้วยกันหรือไม่ก็เดินเล่นอยู่ริมทะเล เธอก็คงไม่เลิกกับเขาไม่ทิ้งเขาไปแบบนี้ อติรุจหมดแรงทรุดตัวลงน้ำตาเอ่อคลอ4เดือนผ่านไปอติรุจนั่งดื่มเหล้าอยู่ที่ผับ ชีวิตของเขาตั้งแต่ไม่มีทิพย์ธาราก็เหมือนไม่มีความหมาย เขาใช้ชีวิตไปวันๆ เลิกงานก็เข้าผับดื่มเหล้าเมามายแต่ก็ตื่นเช้าเพื่อไปทำงานทุกวัน หลังจากวันที่ทิพย์ธาราทิ้งเขาไปเขาก็ไปตามหาเธอที่บ้านเพื่อนของเธอ แต่ก็ไม่เจอ ไปหาเธอที่บริษัทถึงได้รู้ว่าเธอลาออกแล้ว
Read More
ตอนที่7
ถึงที่หมายทุกคนก็เข้าพักในโรงแรมที่บริษัทจัดให้ แยกย้ายกันจัดเก็บสัมภาระเสร็จก็ออกไปทานข้าว อติรุจยืนสูบบุหรี่อยู่ที่หน้าโรงแรมรอคีรติกับอนุกรเพื่อจะไปหาทิพย์ธารา ถนนหนทางที่นี่เขาไม่คุ้นเคยการมีเพื่อนไปด้วยจึงอุ่นใจกว่า อีกอย่างอนุกรเก่งเรื่องภาษา " นายมาทำอะไรตรงนี้ทำไมไม่ไปกินข้าว"" เธอตั้งใจใช่ไหม"" ตั้งใจอะไร"" ที่เธอมาที่นี่ตามฉันมาใช่ไหม เธอรู้ว่าฉันต้องการมาตามง้อทิพย์เลยจงใจตามฉันมา อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ "พลอยชมพูหน้าเปลี่ยนสี ใช่เธอจงใจตามเขามา เพราะรู้ว่าทิพย์ธาราทำงานอยู่ที่เมต้า พอมีโครงการอติรุจจึงเสนอตัวมา เหตุผลจริงๆก็เพื่อต้องการมาตามง้อทิพย์ธารา เธอไม่ต้องการให้ทั้งสองกลับมาคืนดีกันอีก เธอแอบรักอติรุจมาตั้งหลายปี แม้เขาจะทำดีกับเธอแต่ก็ขีดเส้นความสัมพันธ์เอาไว้แค่เพื่อน พอเธอเรียนจบมหาลัยจึงตั้งใจจะตัดใจจากเขา จึงสมัครทุนไปเรียนต่อต่างประเทศ หลังจากนั้นก็คบหากับผู้ชายคนหนึ่งมีความสัมพันธ์กัน และเลิกติดต่อกับอติรุจ เธอรู้ข่าวว่าเขาตามจีบรุ่นน้องคนหนึ่งและคบหากัน ตอนนั้นเธอปวดใจมากและได้รู้ว่าไม่ว่าเธอจะพยายามลืมเขาโดยการมีคนใหม่มาแทนที่ แต่ก็ไม่สามารถลบเขาออกจากใจไ
Read More
ตอนที่8
" รุจ เรื่องเรามันจบตั้งแต่วันนั้นแล้ว ฉันให้โอกาสคุณแล้วแต่คุณก็ไม่รับมันไว้ คุณเลือกพลอยชมพูไม่ใช่ฉัน"" ไม่ใช่ ไม่ใช่นะทิพย์ ผมเลือกคุณคุณเป็นผู้หญิงที่ผมรัก กับพลอยเธอเป็นแค่เพื่อน ผมไม่เคยคิดอะไรกับเธอเลย "" คุณอาจยังไม่รู้ตัว ที่ผ่านมาคุณทำทุกอย่างเพื่อเธอไม่ว่าจะเรื่องเล็กเรื่องใหญ่ขอแค่เธอโทรมากริ๊งเดียวคุณก็จะรีบไปหาเธอทันที ทุกเรื่องของพลอยชมพูเป็นเรื่องสำคัญสำหรับคุณเสมอ แต่อะไรที่เป็นเรื่องของฉันคุณก็จะเอาไว้ก่อนเอาไว้ก่อน เพราะมันไม่สำคัญเท่ากับเรื่องของเธอ "" ทิพย์ ผม"อติรุจพูดไม่ออกเพราะที่เธอพูดมาคือเรื่องจริง เขาพึ่งรู้ตัวว่าเขาละเลยเธอสนใจเธอน้อยกว่าพลอยชมพู ทั้งที่เธอเป็นภรรยาของเขา" คุณถามใจตัวเองให้ดีว่าที่จริงแล้วคุณรักใครกันแน่ คุณรักพลอยชมพูไม่ใช่ฉันหรอกฉันมันก็แค่คนคั่นเวลารอเธอกลับมาก็เท่านั้น"" ไม่จริงผมไม่เคยเห็นคุณเป็นคนคั่นเวลา ผมรักคุณไม่ได้รักพลอย "" คุณบอกว่าไม่ชอบถ่ายรูปคู่ ทุกครั้งที่ฉันถ่ายรูปคู่กับคุณคุณก็จะปฏิเสธ แต่กลับมีรูปคู่กับพลอยชมพูเต็มไปหมด"" คุณ คุณอยากถ่ายรูปคู่กับผมได้สิ มาเรามาถ่ายรูปด้วยกันตอนนี้เลย "อติรุจหยิบมือถือออกมาเดินเ
Read More
ตอนที่9
" ทิพย์เลิกงานแล้วเหรอ เหนื่อยไหม ผมทำข้าวต้มปลาร้อนๆมาให้อากาศหนาวแบบนี้กินร้อนๆดีต่อสุขภาพนะ"" คุณเก็บไว้กินเองเถอะ"อติรุจหน้าเศร้าแต่เขาไม่สนใจหยิบโทรศัพท์ออกมายื่นให้เธอดู" คุณดูสิผมเปลี่ยนโปรไฟล์แล้วนะเห็นไหมเป็นรูปแมวที่คุณชอบ "" คุณไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้"" จำเป็นสิอะไรที่คุณไม่ชอบผมจะเปลี่ยนให้หมด"" รุจ เราเลิกกันแล้ว"เขานิ่งไปพักหนึ่งแล้วฝืนยิ้มพูดต่อ" ผมซื้อเค้กชาเอิร์ลเกรย์มาให้คุณด้วยสุขสันต์วันเกิดย้อนหลังนะ "" วันเกิดฉันผ่านมานานแล้วฉันไม่ต้องการเค้กแล้ว ข้าวต้มปลาที่ฉันเคยชอบตอนนี้ฉันไม่ชอบกินมันแล้ว ก็เหมือนกับใจของฉันเมื่อก่อนรักคุณแต่ตอนนี้ ฉันไม่รักคุณอีกต่อไปแล้ว"อติรุจได้ฟังคำว่าไม่รักแล้ว มันทำให้ใจเขาเจ็บปวดเหมือนมีมีดเป็นร้อยเล่มมาจ้วงแทง เขาไม่อยากยอมรับความจริงว่าเธอไม่รักเขาแล้ว เขาไม่อยากได้ยินคำนี้" เราต่างคนต่างมีทางเดินใหม่แล้ว คุณก็ไปทางของคุณฉันก็ไปทางของฉัน ต่อไปเราอย่าได้เจอกันอีกเลย"" ทำไม ทำไมถึงทิ้งผมมา ทำไมถึงไม่รักผมแล้ว"เขาถามเธอน้ำตาเอ่อคลอ" ฉันไม่ได้เป็นคนทิ้งคุณ แต่คุณไม่ได้เลือกฉันเองต่างหาก ในเมื่อคุณไม่ได้เลือกฉัน ฉันก็ต้องไป
Read More
ตอนที่10
" ดะ เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน อ้าา คุณ คุณเป็นใคร โอววววเสียว "" ผมเป็นผัวคุณ อืม แน่น ซี้ดอาา"้เขาจับตัวเธอพลิกคว่ำยกสะโพกขึ้นลากเธอมาอยู่ปลายเตียง ส่วนเขาก็ลงจากเตียงยืนกระเด้าเธอจากข้างหลังตับ ตับ ตับ ตับ ตับเขากระแทกถี่ๆรัวๆจนเธอหัวสั่นหัวคลอนก่อนจะฉีดน้ำเต็มรู พอเขาถอนออกน้ำกามก็ไหลย้อยออกจากรู เธอนอนแผ่หมดแรงไม่คิดว่าเขาจะเสียบเข้ามาอีก "ว้ายคุณ อ๊ะ อ๊ะ พะ พอแล้ว"" ยังไม่พอ เอาอีก "ตับ ตับ ตับ ตับเฉิงเจ๋อหยวนถอดดุ้นออกขึ้นไปนอนบนเตียงจับเธอนั่งหันหลังให้เธอขย่มแทนสักพักก็กระเด้าสวนขึ้นมาถี่ๆ ตับ ตับ ตับ ตับ" อาาาาาาา ไม่ไหว อาาจะเสร็จแล้ว อ๊ะ อ๊ะ ""โอววว อ้าาา โคตรมันส์เลย อ้าาแตกแล้ว"ทิพย์ธาราลุกออกจากตัวเขาน้ำกามขาวขุ่นไหลหยดย้อย มันท่วมรูจนเหนอะหนะไปหมด น้ำเขาเยอะมากที่ฉีดเข้ารูของเธอหลายน้ำแล้วแต่เขาก็ยังไม่พอ เธอลงไปนอนแผ่หลาแข้งขาอ่อนไปหมด" เปลี่ยนรูบ้างเนอะ""ห๊ะ คุณ ไม่ ไม่เอา"เขาฟังซะที่ไหนหล่ะจับเธอคว่ำหน้ายกสะโพกขึ้นสูงแล้วเสียบดุ้นเข้ารูทวาร" อ้ายยย"ตับ ตับ ตับ ตับเขาโน้มตัวลงมาใช้ลิ้นลากเลียแผ่นหลังของเธอ ไล่ขึ้นมาที่ติ่งหูขบเม้มเบาๆสองมือบีบขยำเต้าอวบ ช่ว
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status