Share

โกหกไม่เนียน

last update Huling Na-update: 2025-11-14 11:02:47

วันนี้ปราณมาส่งเพียงฝันที่ทำงานแต่เช้า และยังกำชับกับเธอด้วยว่าให้รอกลับพร้อมเขา

"รอพี่...เข้าใจไหม?"

"พี่ปราณ!!...พี่ย้ำฝันรอบที่สิบแล้วนะ...จะได้ไปทำงานไหมคะเนี้ย!!"เพียงฝันกล่าว

"โอเค...จะไปจริงๆ แล้ว...ขอ...กำลังใจก่อนไปทำงานได้ไหมครับ...นะๆๆๆ"นิ้วเรียวแตะมาตรงปากหยักของเขา พร้อมกับโน้มใบหน้ามาใกล้ๆ ใบหน้าสวยหวานของเธอ

"...ร้ายนักนะ...จุ๊ฟ!!"แม้จะดุเล็กๆ แต่ก็ยอมเอาริมฝีปากไปแตะกับปราณด้วยความรวดเร็วก่อนจะรีบผละออก

หมับ!

"จูบ...ไม่ใช่แค่จุ๊ฟแบบเด็กมัธยม..."มือหนาประคองใบหน้าสวยเอาไว้ก่อนที่จะประทับริมฝีปากลงไปที่ริมฝีปากบางของเพียงฝัน ปากหนาละเลียดละไมจูบปากเล็กอย่างอ้อยอิ่ง

"อื้ม...พี่ปราณ...ฝันจะเข้างานสายแล้วน้า..."ร่างบางเอ่ยพร้อมกับใบหน้าที่ขึ้นสีแดงระเรื่อด้วยพิษเขิน

"หวานที่สุดเลย...ตั้งใจทำงานนะครับแฟนตัวเล็กของพี่"มือหนายกขึ้นลูบศีรษะมนอย่างอ่อนโยน จากนั้นเพียงฝันก็เปิดประตูแล้วลงจากรถคันหรูไปทันที มือเล็กยกขึ้นมาแตะริมฝีปากเล็กของตัวเองแผ่วเบา พร้อมกับยิ้มออกมาด้วยความเขินกับการกระทำอันนุ่มนวลเมื่อครู่

"หึๆ ...หวานเป็นกับเขาด้วยเหรอเนี้ย><"

"อะแฮ่ม!!...ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่มา
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Locked Chapter

Pinakabagong kabanata

  • รักมัดใจนายวายร้าย   เอิงเอย

    เอิงเอย...ทันทีที่ฉันทำทุกอย่างสำเร็จ ฉันเห็นแววตาผิดหวัง และเจ็บปวดที่มองมายังคนรักของตัวเอง ที่เธอคิดว่าเขานอกใจนอกกายและทรยศหักหลังความรักของเธอ วินาทีแรกที่ฉันเห็นไอ้หมอนั่นมองหน้าแฟนสาวคนนั้น มันสะใจ ฉันทำสำเร็จแล้ว ฉันแก้แค้นให้น้องสำเร็จแล้ว ผู้ชายคนนั้นเจ็บปวดเพราะความรักเหมือนกับที่อบเชยน้องสาวของฉันเจอ แม้นี่จะไม่ได้เจ็บถึงครึ่งของน้องฉันที่ต้องเจอ แต่ตอนนี้ความรักของหมอนั่นกำลังจะจบลงแล้วแต่...ทำไมมันกลับรู้สึกว่างเปล่าแบบนี้ล่ะ...ฉันสะใจแค่ตอนนั้น แต่ก็รู้สึกผิดที่ไปทำลายความรักของเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรด้วยเลย ฉันนั่งกอดเข่านั่งคิดทบทวนหลังจากที่ทุกคนแยกย้ายกันไปแล้ว ฉันกลับรู้สึกไม่ได้มีความสุขกับสิ่งที่ตัวเองทำลงไปเลยสักนิดแล้วคำถามคือ...เจไดมาหาฉันที่นี่ทำไม...แววตาของเขาดูผิดหวังไม่ต่างจากเพียงฝันเลย เขามองฉันด้วยแววตาแบบนั้น มันยิ่งทำให้ฉันยิ่งรู้สึกว่าสิ่งที่ตัวเองได้ทำลงไปนั้นทำไม่ถูกต้อง ฉันนั่งมองห้องที่ฉันเพิ่งทำการเช่าเพื่อแก้แค้นหมอปราณ เมื่อ1อาทิตย์ก่อน ฉันได้ยินน้องสาวของเขาพูดถึงแผนการงานวันเกิดของเพียงฝัน เพื่อ

  • รักมัดใจนายวายร้าย   ไม่อยากมองหน้า

    อีกด้าน...เหตุการณ์ก่อนออกจากห้อง21.50น.ร่างสูงที่สลบไม่ได้สติไปตั้งแต่เมื่อคืน จนตอนนี้ เป็นเวลาเกือบจะ4ทุ่มแล้ว ด้วยเพราะดื่มกาแฟแก้วนั้นไปเยอะ บวกกับยาที่เอิงเอยผสมลงไปเยอะพอสมควร จึงทำให้เขาหลับลากยาวมาจนถึงตอนนี้"โอ๊ย..."ร่างสูงค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา มันหนักตาจนแทบจะลืมตาไม่ขึ้น แถมยังรู้สึกมึนหัวบวกกับความเพลียอีกด้วย"ตื่นได้เวลาพอดีเลยนะ...ออกไปได้แล้ว...ออกไปเจอกับความรักที่พังทลาย...ออกไปสิ"เอิงเอยกล่าว พร้อมกับเหยียดยิ้มเย้ยหยัน ปราณรีบลุกขึ้นจากโซฟา พร้อมกับสำรวจเสื้อผ้าของเธอและของเขา ที่มันยังอยู่ในสภาพที่ปกติทั้งคู่ "ไม่ต้องมองขนาดนั้นหรอก...ฉันไม่คิดโง่ๆ เอากับคุณหรอกนะ...""เธอคิดจะทำอะไรเอิงเอย..."ปราณยังคงถามด้วยความไม่เข้าใจ ถ้าเป็นในละคร เขาจะต้องโดนวางยา แล้วตื่นมาบนเตียงพร้อมกับข้างกายที่มีตัวร้ายไม่ใส่อะไรเลย แต่นี่ไม่...ทุกอย่างปกติ...เธอมีเสื้อผ้าครบทุกชิ้น เขาเองก็เช่นกัน มันเลยทำให้เขาเดาทางเธอไม่ออกว่าเธอจะทำอะไร แถมมองหาโทรศัพท์ที่ตอนนี้มันดังขึ้นมาไม่หยุด แถมมีข้อความแจ้งเตือนนับร้อยข้อความทั้งของน้องสาวและของแฟ

  • รักมัดใจนายวายร้าย   อีกรอบได้ไหมครับ NC+++

    "อื้ม~"ลิ้นร้อนค่อยๆ สอดแทรกเข้าไปควานหาความหอมหวานในโพรงปากนุ่มลื่น จนพอใจ จากนั้นก็ค่อยๆ ขบเม้มไปตามซอกคอหอมจนเกิดรอยแดงจางๆ อกอวบอิ่มถูกเรียวลิ้นหนาโลมเลียจนร่างเล็กเสียวซ่านสะท้านทรวงไปจนเผลอแอ่นอกอวบนั่นสู้กับลิ้นหนาของเขา สองแขนค้ำยันไว้ที่ด้านหลังพร้อมกับเอนตัวกึ่งนั่งกึ่งนอน ส่วนปราณก็โน้มตัวไปเล้าโลมร่างเล็กจนหนำใจ"คนอะไรหอมไปทั้งตัว"ปราณยกยิ้มอย่างพอใจ ก่อนจะค่อยๆ ถอดปราการของตนออกจนเหลือไว้แค่ร่างกำยำเปลือยเปล่า ท่อนล่างที่มันแข็งขืนขึ้นมาจนร่างบางตาโตเพราะไม่เคยที่จะชินกับขนาดของมันเลยสักนิด "อีกไม่กี่วัน ยาคุมก็หมดแล้ว ไว้พี่จะป้องกันเองนะครับ พี่ไม่อยากให้ฝันฉีดแล้ว""พี่ปราณนี่หื่นกว่าที่ฝันคิดนะคะ...อื้ม..."ยังพูดไม่ทันจะจบประโยคร่างเล็กก็ครางออกมาเสียงดังเมื่อปากหนาดูดไปยังเต้าอวบเสียแรง"นี่ลดลงเยอะแล้วนะครับ"พูดจบก็ก้มลงฉกชิมเต้าอวบที่มียอดประทุมถันสีหวานชูชันแข็งเป็นไตอย่างหื่นกระหาย นิ้วเรียวก็สอดแทรกเข้าไปในร่องรักคับแคบ ชักเข้าชักออกจนสะโพกมนนั้นลอยเด้งรับสัมผัสสวาทที่ปราณกำลังปรนเปรอ"อ๊ะ...พะ...พี่ปราณ..."เสียงหวานครางออก

  • รักมัดใจนายวายร้าย   ผิดหวัง

    "แก...วันนี้ไปกินเลี้ยงที่ห้องฝุ่นกัน"ปรายฟ้าเอ่ยบอกเพื่อนรักที่กำลังแต่งตัวไปเรียน"เอาดิ..."เพียงฝันตอบ พร้อมกับหยิบกระเป๋าสะพายเดินออกไปนอกห้อง วันนี้เธอไปรถคันเดียวกับปรายฟ้า เพราะถึงยังไงก็ต้องไปฉลองวันเกิดที่ห้องน้องชายอยู่แล้ว"ทักไปบอกพี่ปราณด้วยให้ไปเจอกันห้องฝุ่น"ปรายฟ้าบอก"อืม...ตอนนี้คงยังไม่ออกเวรมั้ง...แต่เดี๋ยวส่งโลเคชั่นคอนโดฝุ่นให้ก็ได้"มือเล็กเปิดเข้าไปในแอพไลน์พร้อมกับปักหมุดโลเคชั่นคอนโดไต้ฝุ่น จากนั้นก็เข้าไปเรียนปกติ16.00 น.กว่าจะเลิกเรียนก็ถึงกับเบลอเลย เพราะวันนี้ปรายฟ้าและเพียงฝันต้องเข้าแล็บทั้งเช้าและบ่าย กว่าจะเลิกก็ปาไปเกือบจะ4โมงเย็นแล้ว"แทบอ้วกเลยวันนี้...ไปซื้อของไปทำกินกัน"ปรายฟ้ากล่าว"ฝัน..."แต่ระหว่างที่ทั้งคู่เดินมาจนถึงรถยนต์ของปรายฟ้า เสียงของแดนเทพก็ดังขึ้น พร้อมกับวิ่งตรงมาทางเธอและเพื่อนสาว "สุขสันต์วันเกิดนะ..."แดนเทพยื่นกล่องที่ห่อหุ้มด้วยกระดาษสีเงินส่งให้เธอด้วยรอยยิ้ม แต่เพียงฝันอึกอักไม่ยอมรับมันมา เพราะนึกถึงคำพูดของปราณไม่ให้อยู่ใกล้ๆ ผู้ชายคนอื่น "รับไป

  • รักมัดใจนายวายร้าย   เธอพูดเรื่องอะไร

    "อืม...แค่นั้น...เธอนี่ทำตัวเหมือนฝันเลยนะ...ชอบคิดว่าฉันเจ้าชู้หว่านไปทั่ว...ฉันไม่ได้เอาคนใกล้ตัวหรอกนะ"ปราณกล่าว"หึ...คุณเคยคิดบ้างไหมว่าการกระทำของคุณมันต้องทำให้คนบางคนเจ็บปวดแค่ไหน?"น้ำเสียงของเอิงเอยแค่นออกมาด้วยน้ำเสียงที่เคียดแค้นไม่คิดที่จะปกปิด"เธอพูดเรื่องอะไร?"พรึ่บ!!รูปของเขาในชุดกราวนด์สีขาวสะอาดตา ถูกโยนลงตรงหน้าปราณด้วยความแรง รูปปราณทุกอิริยาบถ รวมทั้งรูปคู่ที่เคยถ่ายกับน้องสาวของเธอที่ชื่อว่าอบเชยด้วย"เธอจะสื่ออะไรเอิงเอย?"ปราณเลิกคิ้วถามพร้อมกับมองแววตาของร่างบางที่เริ่มแดงก่ำ ไม่คิดเลยว่าเขาจะไร้หัวใจขนาดนี้ มาถึงขนาดนี้ยังทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้4เดือนก่อน...'ปีสี่แล้วสิเรา...ไปดูแลคนไข้เป็นยังไงบ้าง'เอิงเอยเอ่ยถามน้องสาวด้วยรอยยิ้มอบอุ่น อบเชยเป็นนักศึกษาแพทย์ปี4 ส่วนเธอเรียนจบบริหารเมื่อ2ปีก่อนแล้วกำลังจะบินไปทำงานที่อังกฤษกับสามีในไม่กี่วันนี้'สนุกค่ะ...พี่เอย...อบคิดว่าอบแอบชอบรุ่นพี่ที่ทำงาน'สาวแพทย์สวยหวานปี4เอ่ยบอกพี่สาวอย่างตรงไปตรงมา ใบหน้าสวยยิ้มกว้างทำท่าเพ้อฝัน'หืม...อะไ

  • รักมัดใจนายวายร้าย   พี่ไม่อยากเป็นคนใจร้าย

    วันต่อมา..."วันนี้พี่กลับดึกนะ...แต่พี่จะรีบกลับมานะครับ...เอารถพี่ไปใช้เลย...ดูท่าแล้วปรายก็คงจะอยู่กับฝุ่น...หรือถ้าอยากขับไปหาพี่ที่โรงพยาบาลก็ได้...แต่อาจจะกลับดึกหน่อยเพราะพี่มีประชุม...วันนี้มีตรวจสอบการเงิน"ปราณกล่าวพร้อมกับยื่นกุญแจรถคันหรูของตัวเองให้เพียงฝัน ที่ตอนนี้กำลังแต่งตัวในชุดนักศึกษา"ไม่เป็นไรค่ะ...เดี๋ยวฝันนั่งรถเมล์กลับก็ได้..."เธอส่งกุญแจคืน"ไม่ครับ...จะไปยืนเบียดให้คนอื่นลวนลามทำไม...ให้พี่ลวนลามคนเดียวก็พอแล้ว...เอาไปครับ...""แล้วพี่ปราณจะไปยังไงคะ?""ไอ้คิมมารับ...วันนี้มันไปเยี่ยมพ่อที่โรงพยาบาลพอดี"ปราณเอ่ยบอกคนตัวเล็ก ก่อนจะก้มลงหอมแก้มเนียนใสของแฟนสาว "อ้อ...กับเพื่อนที่ชื่อแดนเทพน่ะ...อย่าใกล้ชิดกันให้มาก...นะครับ"ปราณยกยิ้มให้เธออีกหนึ่งที แม้จะดูหวานแต่รอยยิ้มนี้มันกลับเคลือบยาพิษ และเธอรู้ดีว่าถ้าปราณหึง เขาทำอะไรได้มากกว่าที่เธอคิด เหมือนตอนนั้นที่เทมวางยาเธอ เขาจัดการจนเข้าไอซียู จนเทมขยาดที่จะมาเจอเธออีก ใช่เรื่องนี้เขาเล่าให้เธอฟังแล้ว ทีแรกเธอก็ตกใจว่าเกินไปหรือเปล่า แต่เขาก็ให้เหตุผลว่า ใครก็ตามที่คิดร้ายกับเธอ เขาไม่คิดปล่อยไว้แน่!!! ส่วนเรื

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status