LOGINShare
ตอนที่ 16 ความหลัง (2/4)
Last Updated:
2026-01-14 21:48:17
Latest chapter
รักราม (เป็นพิเศษ) #รามโชว์ม่อน ตอนที่ 29 แพ้ (3/4)
“อื้ม ก็ได้” เมื่อเจ้าของห้องตอบรับให้ชายหนุ่มได้ค้างด้วยอีกคืน ปากอิ่มก็แทบจะยิ้มไม่หุบไปตลอดทางจากโรงพยาบาลถึงห้องของมนสิชา “แต่มีข้อแม้…” รามินทร์พยักหน้าหงึกหงักราวกับว่า ขออะไรมาเขาคงยินยอมพร้อมทำตามทุกอย่าง “ตอนนอน…เธอต้องใส่เสื้อให้เรียบร้อย” เขาหันไปเลิกคิ้วใส่ คล้ายต้องการให้คนตั้งข้อแม้ขยายความว่า ‘เรียบร้อย’ ในความหมายของเธอคืออะไร “ขับรถมองทางด้วยสิ” แต่เธอกลับเฉไฉไปเรื่องอื่นเสียนี่ ดังนั้นเมื่อเวลาเข้านอนมาถึง รามินทร์จึงออกจากห้องน้ำด้วยชุดนอนมิดชิดทั้งเสื้อแขนยาวและกางเกงขายาว ที่อุตส่าห์ไปถอยมาใหม่เพื่อการนี้โดยเฉพาะ “เรียบร้อยพอมั้ยครับ” มนสิชาที่นั่งห้อยขาอยู่ปลายเตียงถึงกับมองค้อน รู้อยู่หรอกว่าอีกฝ่ายต้องการล้อเลียนกันมากกว่าจะถามเอาคำตอบ “ประชดเหรอ” หญิงสาวแสร้งทำหน้าขึงขัง “เปล่าประชด แค่อยากรู้เหตุผล” ไม่รู้คิดไปเองหรือเปล่า ว่าคนตรงหน้ามักจะหาทางหลบเลี่ยงทุกครั้งที่เขาถอดเสื้อ “หรือเพราะรอยสัก?” เหมือนที่แฟนเก่าของเขาเกลียดมันถึงขั้นไล่ให้ไปลบออก สีหน้าสงสัยกับสายตาแกมคาดคั้นที่ถูกส่งมาทำหญิงสาวหายใจไม่ทั่วท้อง กลัวเหลือใจว่าอีกฝ่ายจะจับได้ว่
รักราม (เป็นพิเศษ) #รามโชว์ม่อน ตอนที่ 29 แพ้ (2/4)
หลังเสร็จธุระที่โรงพยาบาล มารดาของชายหนุ่มขอแยกตัวไปเยี่ยมเพื่อนสนิทที่พัทยาต่อ “แม่ไปนะ ดูแลหนูม่อนของแม่ดี ๆ ด้วย” นัยว่าท่านต้องการเปิดโอกาสให้ลูกชายได้ใช้เวลากับแม่ของลูกอย่างเต็มที่ เนื่องจากเย็นนี้ต้องแยกย้ายกันแล้ว กว่าทั้งคู่จะได้เจอกันอีกทีก็ต้องรอถึงวันเสาร์ “ขับรถดี ๆ นะครับคุณนาย” คนเป็นลูกเย้าขึ้นก่อนเปิดประตูรถให้มารดา “ถึงบ้านเพื่อนแล้วโทร. บอกรามด้วย” “จ้า ไว้วันไหนว่าง ๆ แม่มาเยี่ยมหนูใหม่นะลูก ขาดเหลืออะไรกริ๊งกร๊างหาแม่ได้ทุกเวลา หรืออยากกินอะไรเป็นพิเศษก็บอกแม่มาได้เลย ไม่ต้องเกรงใจ คิดซะว่าแม่เป็นแม่ของหนูก็ได้” คุณนายของรามินทร์รับคำลูกชายสั้น ๆ เพียงคำเดียว ในขณะที่กับหญิงสาวข้างกายลูก ท่านกลับแสดงความเป็นห่วงเป็นใยยิ่งกว่าลูกแท้ ๆ แต่ถามว่าเขาอิจฉาไหมก็ไม่ กลับยินดีเสียยิ่งกว่าอะไรที่ได้แบ่งปันความรักส่วนนั้นให้กับมนสิชาด้วย ด้วยความหวังสุดใจว่าความห่วงหาอาทรที่มีให้ จะทลายกำแพงของมนสิชาให้เลิกปิดกั้นตัวเองทั้งจากเขาหรือครอบครัวของเขาได้หมดหัวใจในสักวัน “ขอบคุณนะคะ…คุณแม่” รังรองยิ้มเยื้อนให้อย่างเป็นธรรมชาติเช่นผู้ใหญ่ใจดีทั่วไป ไม่ได้แสดงออกนอกหน้าว่า
รักราม (เป็นพิเศษ) #รามโชว์ม่อน ตอนที่ 29 แพ้ (1/4)
ภายในห้องตรวจของแผนกสูติฯ มนสิชากำลังนอนลืมตามองเพดานสีขาวโดยไม่กล้าสบตากับใครเลย ไม่ว่าจะเป็นคุณหมอที่กำลังเตรียมความพร้อมให้กับเธอ ด้วยการเลิกชายเสื้อขึ้นและดึงขอบกางเกงลงจนเผยให้เห็นหน้าท้องที่นูนออกมา หรือแม้แต่พ่อของลูกที่ไม่ยอมหลุดโฟกัสไปจากเครื่องไม้เครื่องมือสำหรับทำอัลตร้าซาวด์สลับกับใบหน้าของเจ้าของท้องนูน ๆ นั่นเลยแม้แต่นิดเดียวอย่างกับกลัวจะพลาดวินาทีสำคัญ คนท้องห้าเดือนต้องสูดลมหายใจเข้าออกช้า ๆ เพื่อให้จิตใจสงบลง จริงอยู่ที่นัดวันนี้เธอเอ่ยอนุญาตให้รามินทร์ตามเข้ามาเอง หากพอเห็นสายตาที่จับจ้องมองกันไม่วางตาขนาดนี้ทั้งที่เธออยู่ในสภาพค่อนข้างเปิดเผย ก็อดจะประหม่าไม่ได้ตามประสาคนไม่คุ้นเคย “…เห็นน้องมั้ยคะคุณแม่…” ทว่าสุ้มเสียงเจือความอ่อนโยนของคุณหมอที่กำลังเลื่อนหัวตรวจไปมาให้คนในห้องได้เห็นอวัยวะสำคัญ ๆ ของเด็กในท้อง ก็สามารถดึงเธอให้หลุดจากความรู้สึกประหม่าเหล่านั้นได้ในไม่กี่วินาที ก่อนหน้าที่วันนี้จะมาถึง มนสิชาเพียงรับรู้ถึงการมีอยู่ของลูกน้อยด้วยอาการกระตุกที่ท้องของตัวเองเป็นระยะ ๆ เท่านั้น หากแต่ความทันสมัยของเครื่องมือเหล่านี้ ก็ทำให้เธอได้ยลโฉมสิ่งมีชีว
รักราม (เป็นพิเศษ) #รามโชว์ม่อน ตอนที่ 28 ตึกตัก (5/5)
“…คุณมนสิชา ณกานต์พิทักษ์ค่ะ คุณมนสิชาอยู่มั้ยคะ” ชื่อของคนที่กำลังคุยอย่างออกรสออกชาติถูกเปล่งออกมาจากปากของพยาบาลสาวคนหนึ่ง “อยู่ค่ะ” เจ้าของชื่อค่อย ๆ ยันตัวลุกจากเก้าอี้ ความตื่นเต้นส่งผลให้หัวใจสูบฉีดเลือดเร็วขึ้นจนรู้สึกได้ อีกไม่กี่นาทีข้างหน้านี้แล้วสินะที่เธอจะได้เจอเด็กที่อุ้มท้องมากว่าห้าเดือน หากใจหนึ่งก็อดกังวลไม่ได้ว่าจะพบความผิดปกติ ซึ่งเธอก็ได้แต่ภาวนาว่าอย่าให้เกิดอะไรกับเด็กคนนี้เลย เหมือนว่าคนที่มาด้วยจะรับรู้ถึงความกังวลที่ว่าเช่นเดียวกับที่เขากำลังรู้สึก จึงขยับตัวลุกตามมาโอบว่าที่คุณแม่ไว้หลวม ๆ แล้วพากันเดินไปยังทิศทางที่พยาบาลสาวคนนั้นชี้บอกให้ไปรอหน้าห้อง ความอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั้งโพรงอกของว่าที่คุณแม่ที่กังวลไปสารพัด การได้เกาะเกี่ยวใครสักคนไว้ในยามว้าวุ่น ต้องการพลังใจ มันรู้สึกดีเช่นนี้เอง • ลูกชายคุณนายรังรอง (6) รังรอง : @RM เจอหมอรึยัง รังรอง : แม่อุตส่าห์จะมาเซอร์ไพรส์ซะหน่อย รังรอง : ดันมาไม่ทันซะได้ รังรอง : ทำไมเค้าไม่ทำที่จอดรถให้มันเยอะๆนะ รังรอง : แม่ต้องถ่อไปจอดซะไกลลิบลับ รังรอง : กว่าจะเดินมาถึงขาแทบขวิด รังรอง : รู้งี้นั
รักราม (เป็นพิเศษ) #รามโชว์ม่อน ตอนที่ 28 ตึกตัก (4/5)
การเดินทางจากหอพักอิ่มอกอิ่มใจ อะพาร์ตเมนต์ที่มนสิชาพักอยู่ถึงโรงพยาบาลที่ฝากครรภ์ไว้ใช้เวลาไม่กี่นาทีก็ถึง ทว่าการวนหาที่จอดรถเป็นอะไรที่นานกว่านั้นมากนัก สุดท้ายรามินทร์ต้องขับรถไปจอดที่หน้าตึกเพื่อให้มนสิชาลงไปกดบัตรคิวก่อน แล้วค่อยวนรถไปหาที่จอดอีกที ถึงอย่างนั้นกว่าเจ้าตัวจะเจอที่ว่างให้จอดได้ ก็ต้องเดินไกลทีเดียวกว่าจะถึงตัวตึกที่ว่า เล่นเอาเหงื่อซกเลยทีเดียว ‘ร้อนฉิบหาย รู้งี้ใส่แขนสั้นมาก็ดี’ คนร้อนจนเหงื่อไหลบ่นอุบเพราะดันแต่งตัวมามาซะไม่ดูฟ้าดูฝนเลย แต่เพราะเขามักจะติดนิสัยใส่เสื้อแขนยาวเพื่อปกปิดรอยสักที่แขนอยู่แล้วตั้งแต่ตอนคบกับแฟนเก่า จนมนสิชาเข้ามา ชายหนุ่มก็ยังไม่มั่นใจอยู่ดี กับการเปิดเผยลวดลายเหล่านั้นให้หญิงสาวเห็น “จอดรถตรงไหน” รามินทร์ชี้นิ้วไปยังจุดที่เห็นอยู่ไกลลิบ ๆ แทนการบอกกล่าว เพราะตอนนี้เจ้าตัวหอบแฮกเสียจนพูดอะไรไม่ออก ‘ไม่ใช่แค่เดินทางราบอย่างเดียวแต่ยังต้องขึ้นบันไดอีก ท่ามกลางความร้อนอบอ้าวของแดดยามเที่ยงและฝนทำท่าจะตก ไม่หอบก็ไม่รู้จะว่ายังไงแล้ว’ หญิงสาวหยิบซองกระดาษทิชชู่เช็ดหน้ากับกระบอกน้ำเก็บความเย็นส่งให้คนที่ยืนหน้าดำหน้าแดงเพราะแดดเ
รักราม (เป็นพิเศษ) #รามโชว์ม่อน ตอนที่ 28 ตึกตัก (3/5)
เหลือเวลาอีกสองชั่วโมงครึ่งกว่าจะถึงเวลานัดหมาย เขาเลยบอกมนสิชาว่าจะกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่โรงแรมก่อนแล้วค่อยกลับมารับเธออีกที แต่หญิงสาวยืนยันว่าจะไปพร้อมกัน เขาจะได้ไม่ต้องเสียเวลาขับรถย้อนไปย้อนมา มนสิชาขึ้นห้องไปพร้อมกับเขา กระทั่งได้เวลาว่าที่คุณพ่อคุณแม่จึงลงจากห้องที่ชายหนุ่มจองทิ้งไว้เก็บเสื้อผ้าเล่น ๆ ในขณะที่เจ้าตัวไปนอนค้างที่อื่น มาขึ้นรถที่จอดไว้ด้านหน้าของโรงแรม “ตื่นเต้นมั้– / ตื่นเต้นจัง” รามินทร์ได้คำตอบพอดีกับที่มนสิชาหันมาสารภาพกับเขาด้วยสีหน้าแบบเดียวกับที่เธอเอ่ยออกมา “เธออะ” คนตื่นเต้นถามกลับบ้าง “มาก ไม่เชื่อจับดู ใจเต้นตึก ๆๆๆ เลย” ไม่ว่าเปล่าแต่คนที่บอกว่าใจเต้นยังจับมือเธอไปวางทาบบนหน้าอกด้านซ้ายของตัวเอง โดยไม่ยี่หระเลยว่าคนถูกดึงมือไปดื้อ ๆ พยายามจะชักมือกลับแค่ไหน “เชื่อยัง” มนสิชาไม่กล้าแม้แต่จะค้นให้ลึกลงไปกว่านั้น ว่าหัวใจที่เต้นยังกะรัวกลองแข่งกับรามินทร์อยู่นี้ เป็นเพราะจะได้เจอหน้าลูกครั้งแรก หรือเพราะเจ้าของฝ่ามือที่กุมมือเธอไว้ไม่ยอมปล่อย ค่อย ๆ ก้มลงมาจนสันจมูกเขากำลังจะแตะแก้มเธอกันแน่ • รามินทร์ไม่แน่ใจนักว่าระหว่างรอยยิ้มสุกสกาวข
You may also like
บ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ
เด็กลำดับที่สิบหก448.3K viewsสัญญารักผูกหัวใจท่านประธานปากแข็ง
ธารดารา362.1K viewsคุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ
หลิวหลีเสวียเสวี่ย684.8K viewsให้ตายเถอะ โยนอดีตสามีไปข้างหลังคนรักที่มิอาจเอื้อม เขาคลั่งไปแล้ว
เล่อเอิน62.8K viewsชะตารักผูกใจ(ตกหลุมรักยัยแกล้งเฉิ่ม)
LiHong374 viewsทาสรักน้องสาว(เมีย)
เลดี้ ปลาวาฬ✿2.8K viewsนางบำเรอกับจอมบงการ
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์163 viewsถักทอรักไว้ที่ปลายฟ้า (P.S. I miss you very much )
เซียงเทียน&ทาราโย98 views
