บทที่8 เต็มใจ(ครั้งแรก)

ตกเย็นนีน่าหอบหิ้วอาหารฝีมือตนเองที่เพิ่งทำเสร็จใหม่ๆ จากคอนโดตรงไปยังกาสิโนใจกลางเมืองตรงขึ้นไปยังชั้นที่เจ้าของตึกพักอาศัยอยู่ โดยได้รับการอำนวยความสะดวกจากลูกน้องของแดเนียลอย่างเช่นเคย หญิงสาวจัดแจงอาหารใส่จานจากนั้นเธอก็เคาะประตูห้องนอนของชายหนุ่ม แต่กลับไม่มีเสียงตอบกลับ เมื่อเห็นว่าประตูไม่ได้ล็อคเธอจึงเปิดประตูห้องเข้าไป

"นาย!"นีน่ารีบเข้าไปประคองร่างหนาที่นอนกอดขวดน้ำสีอำพันอยู่บนพื้นพรมข้างเตียงขึ้น

"ใคร"เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นพลางยันตัวลุกขึ้นด้วยอาการมึนเมา

"ฉันเอง นีน่า นายไปอาบน้ำสักหน่อยดีไหม จะได้สดชื่น"

"ซินดี้"ร่างหนารวบกอดร่างบางเอาไว้แน่น

"ฉันนีน่า นายปล่อยเถอะ"ร่างบางพยายามผลักดันร่างหนาออกจากตัว

"ซินดี้ ผมรักคุณนะ"ร่างหนากอดซุกไซ้ไปตามซอกคอขาวเนียน

"อย่า"ร่างบางพยายามผลักร่างหนาออกด้วยหัวใจที่เต้นแรง

"ได้โปรดอยู่กับผมนะ อย่าทรมานกันอีกเลยนะ ที่รัก"ร่างหนาจูบประกบริมฝีปากอวบอิ่มของหญิงสาวด้วยความหื่นกระหาย

นีน่าหลับตาพริ้มปล่อยให้แดเนียลบดขยี้ริมฝีปากของเธอจนชายหนุ่มพอใจโดยไม่มีการขัดขืนใดๆ รู้ตัวอีกทีเธอก็นอนราบอยู่บนเตียงนุ่มถูกกักกันด้วยร่างหนาที่อยู่ด้านบนใกล้กันแค่ลมหายใจ

ดวงตากลมโตสบเงยมองดวงตาคมกริบด้วยหัวใจที่เต้นแรงเหมือนจะทะลุออกมาด้านนอก ไม่ว่าต่อจากนี้ไปจะเกิดอะไรขึ้นกับตัวเธอ เธอจะไม่เสียใจเลยสักนิดขอเพียงแค่ได้อยู่ใกล้คนที่เธอรักเป็นได้เพียงตัวแทนเธอก็ยอม

ร่างหนาไม่รอช้าก้มหน้าลงใช้ริมฝีปากหนาจูบไซ้หน้าอกเต่งตึงทั้งสองข้างสลับกันไปมาพร้อมกับใช้มือหนาจับล้วงเข้าไปด้านในเสื้อจับบีบเต้าอวบอย่างคนหน้ามืดตามัวไร้สติมองเห็นแค่เพียงภาพเลือนลางแต่มันก็ไม่เป็นอุปสรรคพอที่จะฉุดรั้งให้หยุดอารมณ์ความต้องการภายในกายได้

ไม่กี่อึดใจทั้งสองร่างก็เปลือยเปล่าไร้อาภรณ์ปกปิด ร่างหนาค่อยๆ ปลุกเร้าอารมณ์หญิงสาวใต้ร่างจากด้านบนไปถึงปลายเท้าขาวเนียนด้วยริมฝีปากหนาแล้ววกกลับขึ้นไปยังเนินอวบมีไร้ขนอ่อนขึ้นปกคลุมบางๆ ระหว่างที่มือหนาค่อยๆ แยกร่องสวาทออกเพื่อสำรวจด้านในของมัน ก็ส่งผลให้ร่างสาวหายใจไม่ทั่วท้อง เพราะไม่กี่นาทีข้างหน้าความสาวที่เก็บมานานไม่เคยเปิดเผยให้ชายใดได้เชยชมจะตกเป็นของชายหนุ่มที่เธอแอบรักมานาน อีกทั้งความรู้สึกแปลกใหม่ไม่เคยรู้สึกมาก่อนทำให้เธอเกร็งและตื่นเต้น

"อื้อ"ร่างบางส่งเสียงครางเมื่อจุดสงวนถูกลิ้นร้อนสากสัมผัสแยงร่องสวาทรัวๆ

"อ่า...ซี๊ด"ร่างหนาไม่รอให้อีกฝ่ายเสร็จสมพาท่อนเอ็นใหญ่แข็งขึงทะลวงเข้าไปในร่องสวาทของสาวใต้ร่างทันที

"เจ็บ เจ็บ"ร่างบางเอ่ยน้ำตาซึมแต่อีกฝ่ายกลับไม่รับรู้กระแทกพาท่อนเอ็นที่เข้าไปเพียงครึ่งทางเข้าไปในกลีบหลืบจนสุดมิดลำ

"กรี๊ด! "ร่างบางกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บแสบ

ชายหนุ่มยังคงกระแทกเอวสอบเข้าหาร่างบางไม่หยุดด้วยอารมณ์หื่นกระหายโดนไม่สนเสียงกรีดร้องใดๆ จากหญิงใต้ร่าง เขารู้เพียงแต่ว่าต้องการปลดปล่อยทุกอย่างในร่างกายเข้าไปในตัวเธออย่างสาสมเท่านั้น ร่างบางโผกอดร่างหนาเอาไว้แน่นเมื่อเขาโน้มตัวลงมาประกบจูบริมฝีปากอวบอิ่มของเธออย่างดูดดื่มแล้วเลยลงไปขบกัดลำคอระหงของเธอจนเกิดเป็นรอยแดงช้ำขึ้น ระหว่างนั้นเอวสอบก็กระแทกเข้าหาเธอไม่หยุดหย่อนส่งผลให้เสียงเนื้อกระทบดังก้องทั่วห้อง

หญิงสาวสัมผัสได้เพียงแต่ความดิบเถื่อนรุนแรงจากชายหนุ่มบนร่างเท่านั้น ไม่มีความอ่อนโยนใดๆทั้งสิ้น เธอไม่คิดเลยว่าครั้งแรกของเธอจะมีแต่ความเจ็บแสบแม้จะมีความเสียวซ่านปนอยู่บ้างแต่ความรู้สึกแสบขัดมันมีมากกว่า

"ซี๊ด...อ่า"ร่างหนาส่งเสียงครางออกมาเมื่อปลดปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นพุ่งแตกกระจายภายในร่องสวาทบวมเป่งมีเลือดซึมจนสุดมิดโคน

ร่างหนาผละทิ้งตัวลงนอนบนเตียงแล้วหลับตาลงทันทีโดยไม่สนใจร่างบางที่นอนตัวสั่นเทาอยู่ข้างๆ เมื่อนีน่าเห็นว่าชายหนุ่มหลับสนิทเธอจึงค่อยๆ พลิกตัวตะแคงเข้าหาชายหนุ่มแล้วหลับตาลงสู่ห้วงนิทรา ในเมื่อเธอตกเป็นของชายหนุ่มแล้วเช้าวันใหม่เธอจะต้องตกลงสถานะกับแดเนียลให้ชัดเจน หญิงสาวหมายมั่นภายในใจ

เช้าวันใหม่แดเนียลพลิกตัวกกกอดร่างบางที่กำลังนอนหลับสนิทอยู่พร้อมกับจูบสูดดมกลิ่นกายสาวจากหน้าอกอวบขึ้นไปจนถึงใบหน้าเนียน

"หอมจังเลยที่รัก"เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นพร้อมกับลืมตามอง

"แม่ง!"แดเนียลตกใจรีบผละออกจากหญิงสาวทันที

ครึ่งชั่วโมงต่อมาภายในห้องนอนกว้างนีน่ารู้สึกลืมตาตื่นขึ้นด้วยอาการเมื่อยขบปวดแสบกลางกายเมื่อขยับเรียวขายาว เธอค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นช้าๆ พร้อมกับกวาดสายตากลมโตไปรอบๆ ห้องที่ไม่คุ้นเคย

"ตื่นแล้วเหรอ"ร่างหนาเดินตรงเข้ามาในห้องสภาพเรียบร้อยสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวกางเกงสแลคสีดำ

"นาย"นีน่าเอ่ยเสียงเบาก้มหน้าลงหลบสายตาคมกริบที่จ้องมองมา

"กินซะ"แดเนียลโยนแผงยาในมือลงบนเตียง

"ยาอะไรเหรอ"นีน่าถามด้วยความใสชื่อ

"ไม่น่าถาม ฉันไม่อยากจะมีลูกกับคนที่ฉันไม่ได้รักหรอกนะ"

"_____"ร่างบางมองแผงยาในมือนิ่งงัน

"มันจะไม่มีครั้งต่อไปอีก"ร่างหนาหมุนตัวหันหลังหมายจะเดินออกไป

"เดี๋ยวก่อน"เสียงหวานเอ่ยขึ้น

"รีบกินยา แล้วรีบออกไปซะ"

"ฉันแค่จะบอกว่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนฉันเต็มใจทุกอย่าง"เอ่ยพลางกระชับผ้าห่มตรงหน้าอกแน่นขึ้น

"ก็ดี แฟร์ดี"ร่างหนาพยักหน้ารับพร้อมกับกลืนน้ำลายลงคอ

"ฉันมาหานายอีกได้ไหม"ร่างบางจ้องหน้าชายหนุ่มตาแวว

"ฉันบอกแล้วไง ว่ามันจะไม่มีครั้งต่อไปอีก"

"แม้แต่คู่นอนฉันก็เป็นไม่ได้เลยเหรอ"ร่างบางมองใบหน้าชายหนุ่มตรงหน้าด้วยสายตาอ้อนวอน

แดเนียลเลือกที่จะไม่ตอบกลับแต่กลับเดินออกไปจากห้องหน้าเฉยเหมือนเธอเป็นเพียงแค่ธาตุอากาศไม่มีตัวตน

หลังจากที่เธอกลืนยาลงคอไป นีน่าค่อยๆ ลุกลงจากเตียงเดินตรงเข้าไปยังห้องน้ำ เธอยืนสำรวจตัวเองหน้ากระจกอยู่หลายนาทีมือบางลูบต้นคอที่มีรอยช้ำจากการขบกัดของฟันเบาๆ จากนั้นก็หันไปสำรวจร่องสวาทที่ถูกรุกรานจนบวมเป่ง ร่างบางสะดุ้งตัวโยนเมื่อร่องรักถูกน้ำสัมผัสชะล้าง

"แสบจัง"มือบางค่อยๆ เช็ดซับจุดสงวนด้วยกระดาษชำระเบาๆ

ก่อนจะออกจากห้องไปนีน่าในชุดเดิมตั้งแต่เมื่อวานยืนมองคราบเลือดบนผ้าปูเตียงด้วยความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูกเธอไม่รู้ว่าควรจะรู้สึกยังไงในการเสียความสาวให้กับชายหนุ่มเจ้าของห้องเป็นครั้งแรกเพราะแดเนียลดูจะไม่สนใจเธอเลย

คล้อยหลังนีน่ากลับไปแดเนียลก็ให้แม่บ้านเข้ามาทำความสะอาดภายในห้อง ในระหว่างที่แม่บ้านกำลังดึงผ้าปูผืนเก่าเปื้อนเลือดออกไปเพื่อเปลี่ยนผืนใหม่ชายหนุ่มก็ยืนนิ่งจ้องมันอยู่แบบนั้น

โปรดติดตามตอนต่อไป....