Mag-log inShare
บทที่ 2 ฮันนีมูน (2)
Petsa ng paglalathala:
2026-03-06 12:55:38“คุณ เอ่อ ยืนตรงนี้ก่อน” ปิ่นอนงค์รั้งเอาไว้พลางยื่นมือไปคว้าแขนให้เตโซถอยหลังมายืนข้างๆ ตัวเองในขณะที่กำลังเดินไปทางอีกฝั่งของงานเลี้ยง
“มีอะไรหรือเปล่า” เตโซหันกลับไปถาม
“ฉันจะแนะนำคร่าวๆ ก็แล้วกันนะ คุณน่าจะเห็นว่าญาติฝั่งฉันเยอะแค่ไหน คุณไหวเหรอที่จะเดินไปหาทุกคน” หญิงสาวให้คำตอบพลางหันกลับไปมองขรรดาแขกเหรื่อภายในงานเลี้ยงฝั่งญาติของเธอ
“ได้ ไม่มีปัญหา” เตโซพยักหน้าอย่างเข้าใจ
“โอเค บรรดาผู้ใหญ่ที่นั่งอยู่กับคุณปู่ เริ่มจากทางซ้ายที่นั่งข้างปู่ถัดออกมานะคือคุณอาสอง ถัดมาคุณอาสาม ถัดมาอีกสองคนที่เป็นแฝดกันคือคุณอาสี่กับคุณอาห้า เอ่อ ฉันขอแนะนำแบบนี้นะ น่าจะจำง่ายกว่า อีกอย่างคุณก็น่าจะรู้จักครอบครัวของฉันดี” ปิ่นอนงค์หยุดแนะนำแล้วหันกลับมาพูดกับเตโซ
“รู้จักแค่บางคนที่เคยเจอกันตามงานเลี้ยงธุรกิจ แต่ก็ไม่ได้สนิท ส่วนกลุ่มคนที่คุณแนะนำเมื่อกี้ผมรู้จักหมดแล้ว” เตโซตอบกลับ
“โอเค ส่วนทางขวาเริ่มจากคนที่นั่งติดคุณปู่แล้วกันนะคะ คุณอาเล็กชื่อวิยากรเป็นผู้จัดการโรงแรมในเครือที่อยู่ใกล้สนามบิน ส่วนอารองชื่อพัชพิญาดูแลโรงแรมทางเหนือกับอาใหญ่ชื่อวรรณวิญา และ…” ปิ่นอนงค์กำลังแนะนำญาติผู้ใหญ่ซึ่งนั่งทางฝั่งขวาตั้งแต่นั่งติดเจ้าสัวธรรมรงค์ถัดออกมาเรื่อยๆ จนกระทั่งถึงคุณลุงที่ไม่ค่อยลงรอยกับสาวเจ้า
แต่ทว่า เสียงเล็กแหลมของเชอรีนลูกพี่ลูกน้องที่เปรียบดั่งลิ้นกับฟันที่คอยชิบดีชิงเด่นกันมาตลอดตั้งเด็กจนโต ซึ่งปิ่นอนงค์ก็ไม่ใช่คนใจอ่อนจนเห็นว่าอีกฝ่ายเป็นญาติที่ควรจะญาติดีด้วยจริงๆ เมื่อเจ้าตัวพยายามหลอกว่าตัวเองคือหลานสาวคนโตของเจ้าสัวธรรมรงค์มาตลอด ทั้งที่ความจริงแล้วเกิดหลังเธอแค่สิบนาที
แต่ก็นั้นแหละยามเมื่อเจอกันหน้าก็จะ…
“ไฮ สวัสดีปิ่น กลับมาได้ไม่นานก็แต่งงานฟ้าแลบเลย ท้องเหรอ” เชอรีนทักทายปิ่นอนงค์ด้วยรอยยิ้มและน้ำเสียงเป็นมิตร
หากแต่มันก็แค่เล่นละครทำเป็นญาติที่รักกันดีเท่านั้น
“สวัสดีเชอรีน ฉันไม่เหลวแหลก ไม่สิ ไม่เหลวไหลจนปล่อยให้ตัวเองท้องก่อนแต่งหรอก แต่จะว่าไปสมัยนี้มีเยอะแยะไปที่ท้องแล้วแต่ง หรือไม่ก็ให้ลูกเดินถือแหวนมาให้ มันไม่ได้ผิดอะไรเลยนะ ออกจะน่ารักโรแมนติกจะตายไป” ปิ่นอนงค์ตอบโต้กลับเสียงหวานใสอย่างน่ารักจนทำให้คนตัวสูงต้องก้มลงมามองสาวเจ้าอย่างที่เธอไม่รู้ตัว
“งั้นเหรอ น่ารักดีเนอะ ถ้าไม่ท้องแล้วนี่จะไปฮันนีมูนที่ไหนเพื่อมีเหลนให้คุณปู่ละปิ่น” เชอรีนทำเป็นยิ้มจีบปากจีบคอตอบแล้วถามกลับพลางแอบเบะปากใส่เมื่อพูดจบ
“คุณสาขา เราไปฮันนีมูนที่ไหนดีคะ” ปิ่นอนงค์ยิ้มจนตาเป็นสระอิให้กับเชอรีนก่อนจะหันไปมองเตโซด้วยรอยยิ้มพราวเสน่ห์แล้วแสร้งพูดเสียงหวานอย่างออดอ้อนส่งไปให้กับกับชายหนุ่มพลางโอบแขนของเขาก่อนจะเบียดตัวเองเข้าไปใกล้
“…” เตโซได้แต่มองปิ่นอนงค์ส่งยิ้มมาให้โดยไม่พูดอะไร สาวเจ้าจึงเพ่งสายตาสบเข้ากับดวงตาสีน้ำตาลเข้มของเขาที่สะท้อนใบหน้าเปื้อนยิ้มของเธอ
ราวกับต้องมนต์ยามดวงตาของคนทั้งสองสบประสานกันเป็นครั้งแรก รู้สึกถึงสิ่งรอบกายที่เคลื่อนไหวช้าลงและเริ่มเลือนลางจนในที่สุดเหลือเพียงเขากับเธอเท่านั้น
และ…
เสียงหัวใจที่ค่อยๆ กระหน่ำเต้นระรัวดังขึ้นมาทีละนิดทีละนิดจนมันชัดเจนอยู่ในโสนประสาทของเขาและเธอ ค่อยๆ แทรกซึมผ่านไปทั่วทุกอณูของหัวใจที่นิ่งสงบมานานค่อยๆ สั่นไหวราวกับมีเธอและเขาหลายร้อยคนวิ่งอยู่ในหัวใจของกันและกัน
ก่อเกิดความรู้สึกที่ผูกเข้าหากันเล็กๆ ซึ่งอยู่ลึกสุกของห้องหัวใจอย่างที่คนทั้งสองไม่รู้ตัว รอวันเติบโตเป็นต้นไม้ที่แข็งแรงและเหนียวแน่นไปด้วยความรู้สึก
แต่แล้วคนทั้งสองก็ต้องหลุดออกจากภวังค์ของตัวเองเมื่อเสียงของเชอรีนดังแทรกขึ้นท่ามกลางความรู้สึกดีๆ เพียงเล็กน้อยที่ค่อยๆ มากขึ้นอย่างรอคอยวันที่จะถูกเติมเต็ม
“เอ่อ ยังตกลงกันไม่ได้เหรอ เอาแต่ใจมากเกินไปหรือเปล่าปิ่น สงสัยเจ้าบ่าวที่ต้องมาเอาใจคนอย่างเธอ…” เชอรีนยิ้มเยาะพลางจีบปากจีบคอพูดก่อนจะถูกขัดด้วยคำพูดเสียงราบเรียบของเตโช
“เราจะไปฮันนีมูนที่ภูเก็ต…ลูกของคุณรออยู่ที่นั่นไม่ใช่เหรอ” เตโซตอบเชอรีนก่อนจะหันกลับมาพูดกับปิ่นอนงค์เสียงทุ้มนุ่ม
Pinakabagong kabanata
รักร้ายภรรยา บทส่งท้าย
บทส่งท้ายปิ่นอนงค์ยันตัวลุกขึ้นอย่างลำบากเล็กน้อยหากแต่ไม่เท่ากับความเจ็บที่ขาเมื่อรู้สึกถึงตะคริวที่ขาซ้ายของตัวเองก่อนจะพยายามยืดขาเพื่อช่วยคลายตะคริว คิ้วทรงสวยขมวดเข้าหากันเมื่อยิ่งรู้สึกเจ็บที่ขามากขึ้น“เป็นตะคริวเหรอปิ่น”“ค่ะ”กระทั่งเสียงทุ้มเข้มของเตโซดังขึ้นพร้อมกับยันตัวลุกขึ้นจากเตียงพลางเดินอ้อมมาอยู่ด้านหน้าของหญิงสาวแล้วนั่งลงที่พื้นข้างเตียงซึ่งเธอก็ขยับตัวห้อยขามาทางชายหนุ่ม“อือ…ขาไม่บวม คงเป็นตะคริวปกติ” เตโซมองสำรวจขาซ้ายของปิ่นอนงค์ก่อนจะจับข้อเท้าของเธอมาแล้วเริ่มบีบนวดเบาๆ ตั้งแต่ข้อเท้าไปตามปลีน่องก่อนจะพูดขึ้นอีกครั้งเมื่อหญิงสาวยิ้มออกมาพร้อมคำตอบ“เจ้าตัวเล็กทำให้คุณต้องตื่นมากลางดึกบ่อยนะช่วงนี้” ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงคาดโทษเจ้าตัวเล็กที่อยู่ในครรภ์ของหญิงสาวอย่างไม่จริงจัง“อีกสองเดือนก็ครบกำหนดแล้วนิคะ เป็นเรื่องปกติค่ะ” ปิ่นอนงค์ยิ้มมีความสุขในทุกครั้งที่เตโซยอมตื่นยอมลุกมากับเธอเช่นนี้ตั้งแต่มีอาการแพ้ท้องเขาไม่เคยบ่นหรือมีท่าทีหงุดหงิดใส่เลยแม้แต่นิด ซึ่งทำให้เธอรู้สึกอุ่นใจมากขึ้นทั้งที่ก่อนหน้านี้แอบกังวลเป็นอย่างมากกับการที่ตั้งครรภ์ตอนใกล้เลขสี
รักร้ายภรรยา บทที่ 24 ดวงใจที่ร้ายที่รัก (2)
“ไม่ใช่ค่ะ ตอนแรกเรานอนห้องเดียวกันแต่แยกที่นอน พอมาที่นี่ก็แยกห้องนอนกัน ต่างคนต่างใช้ชีวิตของตัวเองเหมือนที่ผ่านมา แต่เพราะความอ่อนโยนอบอุ่นของเขาทำให้ปิ่นตัดสินใจขอเขาเป็นแฟนก่อนเลยค่ะ ทั้งหล่อทั้งรวยแถมด้วยความอบอุ่นอ่อนโยน ใครจะไม่รีบคว้าเอาไว้มาเป็นเจ้าบ่าวของตัวเองละคะ” ปิ่นอนงค์เป็นคนเอ่ยตอบอย่างรักษาเกียรติของเตโซโดยไม่พูดถึงข้อตกลงระหว่างกันที่ตอนนั้นหัวใจของเธอกับเขายังว่างเปล่าอยู่“ถ้าไม่ใช่เพราะเธอน่ารักและทำให้ผมอยากดูแล ไม่มีทางที่คนอย่างผมจะใส่ใจใครโดยไม่สนว่าตัวเองจะลำบากแค่ไหน ขอแค่ให้เธอปลอดภัยมีความสุขก็พอแล้วครับ” เตโซพูดขึ้นบ้างพลางมองสบสายตาปิ่นอนงค์“หวาน หวานมากจริงๆ ค่ะ แต่ความร้ายของคุณปิ่นเราก็ถูกสยบด้วยความอ่อนโยนจากคุณโซ แหม น่าอิจฉามากเลยค่ะ แบบนี้ทั้งคู่คงรักเหนียวแน่นแน่นอน” เพราะความหมั่นไส้และอิจฉาที่คนื่นมีคนรักแล้วทำให้เชอรีนแอบแขวะออกไปตามประสาคนอิจฉาคนมีความรัก“แน่นอนครับ ผมรักเธอมากจนไม่สามารถปล่อยให้เธอเป็นอันตรายได้ ต่อให้ตอนนั้นเธอจะขอหย่าผม ผมก็จะปกป้องเธออย่างไม่มีข้อแม้” เตโซเป็นฝ่ายตอบก่อน“ปิ่นเองก็รักคุณมากเกินกว่าจะเสี่ยงให้คุณมามีอั
รักร้ายภรรยา บทที่ 24 ดวงใจที่ร้ายที่รัก (1)
บทที่ 24ดวงใจที่ร้ายที่รัก หลังจากที่เตโซได้ขอปิ่นอนงค์แต่งงานไปได้เพียงคืนเดียวข่าวบันเทิงต่างก็ตีแผ่ภาพและข่าวการขอแต่งงานอย่างรวดเร็วยิ่งกว่าไฟลามทุ่ง ต่อมาอีกหนึ่งเดือนงานวิวาห์สุดแสนตระการตาภายในห้องโถงใหญ่ของโรงแรมวรรณวิภากิจที่ภูเก็ตก็ถูกจัดขึ้นโดยมีสื่อมวลชนและผู้หลักผู้ใหญ่ถูกเชิญเข้าร่วมงานวิวาห์ที่เปิดเผยและออกสื่อให้ทุกคนได้รู้อย่างสมเกียรติของเจ้าบ่าวและเจ้าสาวที่เป็นถึงนักธุรกิจชื่อดังที่ใครต่างให้ความสนใจข่าวของคนทั้งสองมาตลอดยามที่มีข่าวตีแผ่ออกไป แม้งานวิวาห์ครั้งนี้จะถูกจัดขึ้นด้วยความรักและความสุขท่ามกลางผู้คนมากมายที่เข้ามาเป็นพยานในวันแห่งความทรงจำที่มีความสุขที่สุดของปิ่นอนงค์และเตโซก็ยังมีข้อครหาเมื่อหลายเดือนก่อนหน้านี้ก็มีข่าวว่าคนทั้งสองแต่งงานกันแบบเงียบและออกมาเปิดตัวอย่างเป็นทางการที่งานเลี้ยงเลื่อนตำแหน่งของเตโซทำไมถึงแต่งงานกันอีกครั้งแต่แล้วข้อครหาเหล่านั้นก็ถูกปัดตกไปเมื่อมีคนแย้งมาว่าคนรวยมักชอบทำเรื่องแปลกตามใจ จึงกลายเป็นว่าทุกคนไม่สนใจตั้งคำถามอีกนอกจากรอดูภาพงานวิวาห์ตามสือที่จะตีแผ่ข่าวออกมาภายในงานดำเนินไปอย่างราบรื่นและใหญ่โตสมฐานะของเจ้าบ
รักร้ายภรรยา บทที่ 23 เจ้าเล่ห์แค่ไหนก็สู้ความแสบไม่ได้ (5)
“ถ้าผมไม่เข้าไปช่วยคุณ ผมก็เสียคุณไปสิ ผมทำแบบนั้นไม่ได้หรอก คุณคือทุกอย่างในชีวิตที่เหลืออยู่ของผมนะปิ่น อย่าโทษเจ้าสัวเลย ต่อให้เจ้าสัวไม่ผิดคำพูดกับคุณผมก็จะดื้อเข้าไปปกป้องคุณอยู่ดี” เตโซได้ยิ้มกว้างเสียทีพลางยื่นมือไปดึงมือของสาวเจ้ามากอบกุมเอาไว้“เจ็บมากไหมคะ ยังปวดหัวอยู่หรือเปล่า” ปิ่นอนงค์ค่อยๆ ระบายยิ้มออกมาเพื่อให้เตโซชื่นใจขึ้นมาอีกนิดพลางดึงมือออกแล้วยื่นไปลูบเบาๆ ใกล้บริเวณบาดแผลที่ยังมีผ้าก๊อซปิดอยู่“ไม่แล้วครับ” เตโซยิ้มรับพลางตอบ“อยากจะแกล้งโกรธแล้วมึนตึงใส่ก่อนพังงานแต่ก็ทำไม่ลง ห่วงความรู้สึกของคุณอยู่เรื่อย” เธอยู่ปากพูดออกมา“แสบนักนะเรา ว่าแต่ปิ่นรู้ตั้งแต่เมื่อไรที่ผมฟื้นแล้ว” ชายหนุ่มพูดพลางยกมือลงบนศีรษะของหญิงสาวยีเบาๆ ก่อนจะถาม“วันที่ปิ่นบอกมีงานด่วนนั่นแหละคะ บังเอิญเจอลุงหมอแล้วท่านบอกเลยยืนแอบฟังค่ะ” สาวเจ้าตอบตามตรง“อือหือ แสบจริงๆ นะปิ่น” เตโซอุทานออกมาพลางยิ้มขันตัวเองที่ไม่เชื่อพฤกษ์ที่ช่างสังเกต“ว่าแต่ จะเซอร์ไพรส์ขอปิ่นแต่งงานไม่ใช่เหรอคะ” เธอยิ้มขันก่อนจะพูดออกไป“ไม่เซอร์ไพรส์แล้ว ขอเลยแล้วกัน” เตโซพูดก่อนจะเริ่มมีท่าทีจริงจังขึ้นมาเตโซมองส
รักร้ายภรรยา บทที่ 23 เจ้าเล่ห์แค่ไหนก็สู้ความแสบไม่ได้ (4)
“อย่าเพิ่งกังวลไปครับ พี่ปิ่นอาจจะคิดงานถึงได้ให้เชอรีนมาที่นี่ก่อนก็ได้นะครับ พี่ปิ่นไม่หนีพี่ไปไหนแน่นอนครับ” เตชินเอื้อนเอ่ยขึ้นหากแต่ข้างในใจก็รู้สึกกลัวเล็กน้อยว่าการเซอร์ไพรส์ในครั้งนี้จะล่มไม่เป็นท่า“ขอบใจมาก” เตโซยิ้มรับแล้วขอบคุณน้องชายออกไป“แต่ถ้าพี่ปิ่นรู้แล้วเกิดโกรธขึ้นมาละคะ” พราวมุกเอื้อนเอ่ยขึ้นอย่างเผลอลืมตัวก่อนจะรีบหันไปทางอื่นพลางขยับตัวไปหลบอยู่ด้านหลังพฤกษ์ทันทีที่เตโซหันขวับมามอง“ไม่หรอกครับ” เตชินพยายามคิดในแง่ดีหากแต่มือไม้เริ่มสั่นยืนไม่นิ่งเฉกเช่นเดียวกับเตโซไปเสียแล้วเพราะกว่าพี่ชายของเขาจะได้พบผู้หญิงที่ใช่และมอบความสุขกับรอยยิ้มของเตโซได้ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลยสักนิดทั้งสองคนเกือบจะไม่ได้มีชีวิตมาถึงวันนี้แล้ว…“คุณโซคะ เชอรีน เอ่อ…รออีกนิดนะคะ เชอรีนคิดว่าจะต้องไปได้สวยค่ะ” เชอรีนยังไม่ได้ให้คำตอบแต่ก้าวไปหาเตโซแล้วดึงแขนให้ชายหนุ่มหันหลังกับทางเดินมองมาที่เธอแล้วพูดขึ้นต่อ“รออะไรครับ แล้วเธอทำอะไรอยู่” เตโซพยายามควบคุมสติแล้วถามกลับไปด้วยความสงสัยใคร่รู้“คือว่า…ทุกคนคะ!” เชอรีนที่กำลังจะตอบอยู่ๆ ก็ตะโกนให้ทุกคนหันกลับมามองที่เธอเมื่อเห็นว่าปิ่นอน
รักร้ายภรรยา บทที่ 23 เจ้าเล่ห์แค่ไหนก็สู้ความแสบไม่ได้ (3)
สามวันต่อมาเตโซออกจากโรงพยาบาลก็เดินทางตรงมาภูเก็ตทันทีพร้อมกับคนอื่นๆ ที่ทราบเรื่องของชายหนุ่มตั้งแต่แรกแล้วไม่เว้นแม้แต่เจ้าสัวธรรมรงค์ โดยที่ไม่รู้เลยว่าก่อนที่ปิ่นอนงค์จะเดินทางมาภูเก็ตได้ยินทุกอย่างที่พูดในห้องพักฟื้นแล้วเพียงแต่หญิงสาวไม่รู้ว่าเขามีแผนจะเซอร์ไพรส์อะไรเธอแต่ก่อนที่เขาจะเซอร์ไพรส์เธอนั่น ขอเอาคืนเล็กๆ น้อยๆ ให้รู้สึกแสบๆ คันๆ สักนิดก็แล้วกันปิ่นอนงค์เรียกพราวมุกมาเค้นหาความจริงจากปากจนได้รู้ว่าเตโซคิดจะทำอะไรและไม่ยากที่พราวมุกจะเข้าข้างหญิงสาวจนพูดออกมาจนหมดเปลือก เธอนึกดีใจที่รู้ว่าชายหนุ่มคิดจะเซอร์ไพรส์อะไรเธอแต่มีหรือจะง่ายอย่างที่หวังเอาไว้“คอยดูนะ ปิ่นจะทำให้คุณน้ำตาล่วงต่อหน้าคนอื่นไปเลย เจ้าเล่ห์ดีนัก แต่ก็นะ…ก็ยังดีที่ทำแบบนี้” ปิ่นอนงค์พึมพำกับตัวเองพลางมองไปยังกลุ่มคนขนาดใหญ่ที่กำลังเดินเข้าไปที่เคาน์เตอร์โรงแรมที่ด้านหลังสวนหย่อมซี่งเชื่อมกับทางเดินมาทางรีสอร์ต“พี่ปิ่น งั้นมุกขอตัวไปหาพวกเขาก่อนนะคะ เดี๋ยวฝ่ายนั้นจะรู้ซะก่อนว่าพี่ปิ่นรู้เรื่องแล้ว” พราวมุกที่มาอยู่รอที่ภูเก็ตและแปรพรรคมาอยู่กับปิ่นอนงค์พูดขึ้นด้วยรอยยิ้มที่จะดีใจก็ไม่ดีใจจะเห็นใจก
รักร้ายภรรยา บทที่ 9 เดตในวันเกิด (3)
“นังบ้า! แกกล้าด่าฉันเหรอ เป็นแค่พีอาร์หน้าเคาน์เตอร์ก็หุบปากเจียมตัวเถอะ” คาร์มี่เริ่มเดือดเมื่อถูกคนชั้นล่างไม่ให้ความเคารพและยังเสียมารยาทใส่“โอ๊ย! แม่คุณ” พนักงานคนเดิมระเบิดออกมาเรียกคาร์มี่เสียงสูงก่อนจะพูดขึ้นใหม่ “ดิฉันน่ะเจียมตัวมาตลอด แต่เจอคนแบบคุณใครมันจะไปไหว บ้าผู้ชายจนไม่ลืมหูลมตาแบ
รักร้ายภรรยา บทที่ 8 อาการหวั่นไหวที่ไม่รู้ตัว (4)
เธอเป็นผู้หญิงที่ธรรมดา เป็นคนดีคนหนึ่งที่เขาที่ไม่ควรมาพบเจอเรื่องร้ายเลยสักนิด สิ่งที่เขาได้ยินมาจากเตชินมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่เด็กผู้หญิงคนหนึ่งจะผ่านมาได้ หากเปรียบเทียบกับเขาแล้วยังมีความเข้มแข็งที่จะอดทนดูแลกิจการครอบครัวและน้องชายจนดตมีครอบครัวเช่นนี้ แต่กับปิ่นอนงค์ไม่เพียงสูญเสียบิดามารด
รักร้ายภรรยา บทที่ 6 การพบหน้าน้องสะใภ้ (8)
น่ารักสดใสและใจดีแบบนี้สิน่า คนอย่างเตโซถึงตัดใจไม่ได้แบบนี้ มิหนำซ้ำยังอ่อนน้อมถ่อมตนต่อผู้ใหญ่โดยไม่ถือตัวที่ตัวเองมีฐานะที่สูงกว่า แค่เธอสัมผัสในระยะสั้นๆ ยังรู้สึกเอ็นดูดาริกาเสียไม่ได้เลย“โธ่ น้องดาคะ ทำไมถ่อมตนอีกแล้ว คุณเตคุณโซได้กินหัวพี่กันพอดีสิคะ” สาลียิ้มพลางห่อไหล่ลงอย่างอ่อนใจใส่เจ้า
รักร้ายภรรยา บทที่ 6 การพบหน้าน้องสะใภ้ (2)
หญิงสาวได้แต่เถียงตัวเองอยู่ในใจไปมาทั้งที่สายตายังคงสบประสานกับสายตาของชายหนุ่ม นั่งตัวแข็งไม่ขยับร่างกาย จนกระทั่งได้ยินเสียงทุ้มนุ่มของเขาที่เอื้อนเอ่ยออกมา หากแต่ก็ยิ่งทำให้หัวใจของเธอกระหน่ำมากกว่าเดิม“ทำไมดูเครียด เรื่องนี้มีมากกว่าแค่อุบัติเหตุธรรมดาเหรอ” เตโซเอ่ยถามหลังดึงมือของตัวเองกลับไ
Maaari mong magustuhan
คลั่งรักสุดใจของนายCEO
นครแสงจันทร์79.1K viewsท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน
เจียงจื่อหยา144.4K viewsหกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า
เจียงจื่อหยา145.8K viewsนางบำเรอ BAD GUY
ลำเจียก66.9K viewsข้าคือมารร้ายไม่ใช่ดอกบัวขาว
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว207 viewsเพียงใจเว้าวอนรัก
Nuan454533 viewsหยุดคลั่งฉันสักที
อมราวรินทร์/shinkiroxอมราวรินทร์18 viewsรัก หลงใหล ทรมาน
Laine Martin186 views
