مشاركة

ตอนที่ 9

last update تاريخ النشر: 2026-04-21 10:24:53

ร่างเล็กที่นอนบนโซฟาขยับตัวไปมาคล้ายนอนไม่สะดวก คิงเดินออกมาจากห้องหลังจากคุยกับไลลาเสร็จแล้ว คอนโดนี้เป็นแค่หนึ่งในห้าคอนโดที่คิงมีไว้ ส่วนคอนโดหลักและบ้านไม่เคยมีใครได้เข้าไปยกเว้นเพื่อนสองคนที่ไปไหนต่อไหนด้วยกันเสมอเท่านั้น คอนโดห้องนี้เอาไว้นอนเวลาแก้เงี่ยนเพียงอย่างเดียว ร่างสูงใหญ่ชะโงกก้มลงมองคนที่นอนดิ้นยุกยิกด้วยสายตาสำรวจ ส่วนคิสที่ยังนอนหลับไม่รู้เรื่องราวยังคงฝันสะเปะสะปะเรื่อยเปื่อย

"กินง่ายนอนง่ายดีแฮะ"ผมพูดลอยๆ

"แล้วมึงจะเอายังไง ทิ้งน้องไว้นี่เหรอตื่นมางอแงตายห่ะ ไม่มีใครคอยดูแล ดูท่าทางจะพึ่งพาตัวเองไม่ได้เลยนะเนี่ย"พิญช์ออกความเห็น

"มึงเช็กที่ผับที ไอ้มินทร์มันมาหรือยัง กูอยากคุยกับน้องก่อนแล้วค่อยพาไปหาไอ้มินทร์ ถ้ามันมาแล้วถ่วงเวลาไว้ อย่าให้มันรู้ตัวว่าพวกเราเจอตัวน้องแล้วและพามาดูแล"คิงสั่งไอ้พิชญ์ แต่ไอ้เตจัดการโทรเข้าไปหาผู้จัดการที่ผับก่อนไอ้พิชญ์เสียอีก มันสั่งให้จัดการตามที่คิงสั่งทันที ส่วนคิงเองขยับเข้ามานั่งข้างๆคนตัวเล็กที่หลับอยู่ สายตาสำรวจไปทั่วใบหน้าหวาน ด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก

"น้องหายไปอยู่ไหนมาวะกูอยากรู้จัง ไอ้มินทร์อีก แม่กับป๊าให้คนตามหายังไงก็หาไม่เจอ ขนาดว่าคนของเรามีเกือบทุกประเทศ ลุงอาทิตย์กับป้าลัดดาก็หายสาบสูญไปเลย กูอยากรู้เรื่องทั้งหมด ไอ้มินทร์จะต้องตอบกูทุกคำถามที่กูสงสัย" คิงพูดออกมาเบาๆ มือใหญ่จับมือเล็กมาคลึงเบาๆใช้ความคิดไปด้วย พิชญ์กับเตชินได้แต่มองเงียบๆไม่ออกความคิดเห็น เพียงแค่นึกในใจเหมือนๆกันว่า เรื่องนี้ไอ้มินทร์ถึงคราวซวยแบบที่ใครก็ไม่สามารถช่วยเหลือมันได้ ทุกอย่างขึ้นอยู่กับความใจดีของไอ้คิงคนเดียวเท่านั้น

"กลับไปคอนโดกูก่อนแล้วกัน อย่างอื่นค่อยว่า" คิงอุ้มคิสขึ้นมาแนบอกแล้วสาวเท้าออกห้องตรงดิ่งไปยังคอนโดหรูที่ไม่เคยมีใครจะได้เข้าไปง่ายๆหากไม่ใช่คนสนิทจริงๆ เพื่อนสองคนยังขับตามรถหรูไปเหมือนคุ้มกันตลอดทาง

...........................................................................................

ชั้นบนสุดของคอนโดนี้เป็นเพ้นเฮ้าส์ ทั้งชั้นคือของเขาคนเดียว ลิฟท์ที่แยกออกมาต่างหากจากอันอื่น มันสามารถขึ้นได้จากที่จอดรถที่จอดได้เฉพาะรถของเขา เตชินกับพิชญ์กดลิฟท์ให้เขาเข้าไปข้างในก่อนจะกวาดตามองซ้ายขวาเพื่อดูแลความปลอดภัยจากนั้นจึงตามเข้าไปทีหลัง ทั้งสามไม่ปริปากพูดกันแม้แต่คำเดียวภายในลิฟท์เงียบสนิทมีเพียงแค่เสียงลมหายใจของทั้งสามคน แต่คนที่อยู่ความคิดของทุกคนก็คือร่างที่ยังหลับไม่รับรู้อะไรทั้งสิ้นในอ้อมกอดหนาและเป็นใหญ่ที่สุดในกลุ่ม

"มึงเตรียมน้ำอะไรก็ได้มาให้น้องหน่อยสิ" คิงสั่งหลังจากเอาน้องมานอนเรียบร้อยแล้ว จากนั้นก็ถามต่อเรื่องที่สั่งคนเอาไว้

"แล้วไอ้มินทร์มาหรือยัง ดึกขนาดนี้แล้วมันไม่ตามหาน้องเลยเหรอวะน้องหายไปนานขนาดนั้น มันดูแลคนยังไงคนหายทั้งคนยังไม่เดือดร้อนอีก กูแม่งไม่ได้ยินเสียงโทรศัพท์ซักสายเลย" คิงบ่นออกมารู้สึกหงุดหงิดกับคนที่ชื่อมินทร์

"ก็จะได้ยินได้ยังไง ของๆน้องอยู่ที่ร้านโน้นหมด คว้ามาไม่ทันมีแต่ไอ้ตุ๊กตาประหลาดๆนี่แค่ตัวเดียวที่น้องหนีบติดมาด้วย"เตชินบอก

"ชิบ แล้วทำไมพวกมึงไม่คว้ามาวะ แม่งหรือต้องให้กูสั่งทุกเรื่อง คิดกันเองไม่ได้หรือไง"คิงเริ่มหงุดหงิดขึ้นมาจริงๆแล้ว คงเพราะเสียงที่ดังอยู่ข้างหูทำให้คิสสะลืมสะลือยกมือขึ้นขยี้ตาไปมา แต่ยังงัวเงียไม่ลุกจากที่นอน

"อื้อ  ..มินทร์จ๋ามินทร์ คิสหิวน้ำ "น้ำเสียงงัวเงียที่แทรกขึ้นมา ทำให้ทั้งสามรีบหันกลับมามองและรีบเดินมาที่ๆน้องนอนอยู่ทันที

"ทำอะไร" คิงรีบคว้ามือที่กำลังขยี้ตาตัวเองไปมาไม่หยุด  คิสพอได้ยินเสียงที่ไม่คุ้นหูก็ลืมตากว้างมองหน้าคิงทันที่และด้วยความตกใจทันใดนั้นเอง

"ผัวะ....ผลั่ก"ครับ! เสียงดังฟังชัดเจนมาก คิสถีบขาเข้ากลางลำตัวของคิงโดยใช้ขาสองข้างถีบเข้าใส่เต็มแรง คิงถึงกับทรุดตัวลงนั่งหน้าเริ่มเขียวจนเกือบจะม่วง เพราะดันไปโดนจุดอ่อนจุดสำคัญของผู้ชายเข้าให้

"สัส" เตชินรีบคว้าตัวคิสรั้งตัวไว้กดติดกับโซฟาแน่นจนขยับไม่ได้ ส่วนพิชญ์รีบเดินมาพยุงคิงทันทีเมื่อเห็นเหตุการณ์ตรงหน้าแบบไม่ทันตั้งตัว เรื่องนี้ต้องปิดเป็นความลับสุดยอดแพร่งพรายไม่ได้เป็นอันขาด คิงถูกโจมตีเชียวนะเรื่องแบบนี้หาดูง่ายๆได้ที่ไหนกัน

"มึงทำเหี้ยอะไรของมึงฮะ?" คิงตวาดก้องงอตัวลงเพราะจุกจนพูดไม่ออก คิสหน้าซีดดวงตาเริ่มคลอไปด้วยน้ำตาอีกครั้ง ทั้งตกใจทั้งตื่นเต้นเพราะอยู่ในวงล้อมคนแปลกหน้า แถมไม่พอยังถูกกดเอาไว้จนขยับไม่ได้อีกด้วย

"มินทร์ มินทร์จ๋าช่วยด้วยยยยยยยยย" คิสร้องเรียกคนชื่อมินทร์ไม่ขาดปาก ยิ่งกลัวก็ยิ่งแหกปาก น้ำตาหยดแหมะอย่างห้ามไม่อยู่ พยายามดิ้นก็แล้วเตะก็แล้วแต่กลับสู้แรงคนที่เอาเข่ากดตัวเขาเอาไว้ไม่ได้

"ฮึ๊ก ฮึ๊ก ฮือออออ มินทร์ มินทร์อยู่หนาย ช่วยคิสที ช่วยด้วยช่วยคิสด้วย มินทร์จ๋า มินทร์จ๋า โฮๆๆๆๆๆๆๆๆ"

"เป็นไงมั่งมึง ไหวมั๊ยวะ โดนเต็มๆเลยกูกันไว้ไม่ทัน"เตหันมาถามคิงด้วยความหวาดเสียว ใครทำคิงเจ็บอย่าคิดว่าจะรอด เบื้องลึกเบื้องหลังของคิงน้อยคนที่จะรู้ ส่วนมากก็รู้กันแค่ผิวเผินเท่านั้นว่า คิงคือคนหล่อ รวย และเป็นคนนิ่งๆ สิ่งที่สนใจคือสาวสวยและหนุ่มน้อยที่เข้ามาไม่ขาดสาย เพื่อนๆในเสคก็แค่ทักทายเพราะเรียนด้วยกันแต่ไม่มีใครกล้าสนิทสนมด้วยมากเท่าไหร่ แล้วนี่ถีบลูกรักของคิงเข้าไปอีกต่างหาก ไม่อยากจะคิดเลยว่าคนที่นอนดิ้นอยู่จะต้องเจอกับอะไรบ้าง

"ไหว" คิงกัดฟันแน่นพยักหน้าบอกเพื่อน หน้าเขียวจนพวกมันนึกกลัว ไม่รู้ว่าโกรธจนหน้าเขียวหรหือจุกกันแน่ อาเมน

"หยุดนะ เงียบ!! กูบอกให้เงียบเดี๋ยวนี้"คิงบอกเสียงเข้มและโหด อคิราห์หรือน้องคิสของทุกคนเงียบกริบด้วยความตกใจกับเสียวตวาดนั่น เสียงสะอื้นค้างอยู่ในคอ ดวงตาเปียกน้ำตาจนขนตาจับกันเป็นกระจุกเบิกกว้างจนทุกคนกลัวว่าจะหัวใจวายตายไปด้วยความตกใจ แต่แล้วเพื่อนทั้งสองต้องตกใจยิ่งกว่าอีกเพราะประโยคต่อมาของคิง

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • รักร้ายๆผู้ชายคนนี้ เดอะซีรี่ย์   ตอนที่ 32

    ไลลาน้ำตาคลอ หันไปมองคิงที่ยืนกอดอกแน่นใบหน้าหล่อเหลามึนตึงและเฉยชา"ไลลาแค่ทวงสิทธิ์ของตัวเองเท่านั้น ไม่ได้ล่วงเกินคนอื่น เด็กนั่นมาทีหลังนะ คิงนอนกับไลลาเป็นผัวเมียกันไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งแล้ว จะให้เด็กผู้ชายเนี่ยเหรอคะมากลายเป็นควีน บ้าไปแล้ว ทุกคนเสียสติไปแล้วเหรอไง" ไลลาบอกเสียงสั่นน้ำตาเจียนจะหยดเต็มที"จะพูดเพื่อ? ในเมื่อเธอทั้งยั่วทั้งอ่อยขอนอนด้วย ตอนที่ผมจะนอนกับคุณ ก็บอกคุณแล้วนะไลลาว่า one night stand คุณเองยอมทุกอย่างขอแค่ให้ได้เย..." คุณนีรนาถจุ๊ปากเบาๆ พยายามเบรกอารมณ์ของลูกชายคนเดียวของเธอ"สรุปคือยังไง" ดอนฮวนถามสั้นๆ "ตอบสิไลลา ผมเองก็อยากรู้เหมือนกัน ว่าคุณอยากได้ผมจนตัวสั่น เพราะผมเอามัน หรือเพราะอยากเป็นควีนกันแน่ ส่วนเรื่องบอกว่ารักผมตัดไปเถอะ ระหว่างที่คุณนอนแบให้ผม คุณเองก็แบให้คนอื่นเหมือนกัน" คิงยกยิ้มเหยียดหยันบอกเสียงเหี้ยม ไลลาอึกอัก"ว่ายังไงไลลา ฉันอยากรู้ความจริง" คุณนีรนาถเสียงเย็น ไลลาก้มหน้าไม่กล้าแม้จะสบตากับบิดาของตัวเอง รู้สึกราวกับคนกำลังเคว้งอยู่กลางทะเล"คือว่า"ไลลาลอบกลืนน้ำลาย คิงขยับตัวยืนตรงยืดตัวสุดความสูงของตัวเอง"หรืออยากได้หลัก

  • รักร้ายๆผู้ชายคนนี้ เดอะซีรี่ย์   ตอนที่ 31

    ทุกคนยืนอยู่ในห้องโถงใหญ่ ได้แต่ยืนนิ่ง สายตามุ่งมองไปที่ร่างสูงหนาในสูทเข้มสีดำ สีหน้าเรียบเฉยจนดูคล้ายเย็นชา ถึงแม้จะดูสูงวัยแต่หากความหล่อคมเข้มและความน่าเกรงขาม ปรากฏให้ผู้คนที่ยืนเป็นกลุ่มด้านล่างรู้สึกเกร็งจนหายใจไม่ออก เขายืนนิ่งตรงกลางเวที ด้านข้าง คือสาวสวยที่บ่งบอกวัยใกล้เคียงกัน แต่ความสวยไม่ลดน้อยลงแม้แต่น้อย อยู่ในเดรสราตรีสีแดงระยิบระยับไปด้วยคริสตัล ประปรายบนชุดดุจดวงดาวพร่างท้องฟ้า ด้านหลังคือบอดี้การ์ดรูปร่างสูงใหญ่หน้านิ่งเหมือนเป็นหุ่นยนต์"ทุกคนเงียบเดี๋ยวนี้ "เสียงเข้มตวาดก้องโดยไม่ต้องใช้ไมโครโฟนด้วยซ้ำ ด้านข้างของเวที คือลูกชายคนเดียวของ ดอนตวน อัลโตนิโอ เฮอร์นัล และคุณนีรนาถ ซึ่งเป็นเจ้าพ่อมาเฟียอันดับหนึ่ง ความมีอำนาจและความร่ำรวยที่โด่งดังไปทั่วโลก"ไลลา เธอไม่รู้กฎหรือยังไงกัน" นายท่านถามเสียงดุ คุณนีรนาถหน้าเข้มขึ้นเมื่อมองเห็นชุดราตรีสีขาววาวระยับนั่น"คะ คือ หนู..."ไลลาหน้าเสียน้ำตาคลอเบ้า ในใจเจ็บและอายไปด้วยคำถามนั่น นายท่านเลิกคิ้ว"ฉันถาม" ไลลาถอยหลังสองสามก้าวอย่างไม่ตั้งใจเมื่อเห็นสีหน้าและน้ำเสียงนั่น จึงถอยหลังโดยไม่ได้ตั้งใจ"หนูคิดว่าคิงจะเปิดตั

  • รักร้ายๆผู้ชายคนนี้ เดอะซีรี่ย์   ตอนที่ 30

    "โว๊ยยยยยยยยยยยยยยย ออกไป๊" เสียงขว้างข้าวของดังออกมาถึงด้านนอก เสียงวื๊ดว๊าย ตามมาเป็นระยะ ผมถอนใจเบาๆ พิชญ์อมยิ้มในหน้า"ไงล่ะมึงงานเข้า ไม่บอกน้องมันก่อนหรือไงวะ""ไม่บอกไรล่ะกูทั้งเกลี้ยทั้งกล่อมยังออกฤทธิ์อีกเฮ้ออ"ผมลากเสียงถอนหายใจยาว ส่ายหัวไปมาเดินเข้าไปในห้องนอนหลังจากได้ยินเสียงร้องดังมากขึ้นเรื่อยๆ"หยุดเดี๋ยวนี้"ผมบอกเสียงเย็นเยียบ ชนิดถ้าเป็นคนอื่นได้ยินคงไม่กล้าแม้จะหายใจ แต่คนที่กำลังเงื้อหนังสือเล่มหนาฟังที่ไหนล่ะครับ พึ่บผัวะเสียงดังฟังชัดเจนหัวผมครับโดนเต็มๆ"อคิราห์! หยุดนะ"ผมตวาดก้องเดินเร็วๆสาวเท้าไปหาคนที่หอบจนตัวโยนที่ยังอยู่ในเสื้อคลุมสีขาว ผมยุ่งใบหน้าแดงก่ำมีน้ำตาคลอเต็มตา ผมถอนใจหนักจ้องหน้าคนตัวเล็กตาเขม็งขุ่นเขียว"ทุกคนออกไปให้หมด" ผมจับแขนน้องไว้แน่น ทุกคนเดินรีบออกไปแล้วปิดประตูให้ ผมหันมามองหน้าไอ้ตัวดี"เกิดอะไรขึ้น"ผมเสียงแข็งเข้าใส่"ฮึก ฮึก"สะอื้นนำมาเลยทีนี้ ผมเหลือกตามองบนไม่ใช่เบื่อหน่ายหรือว่าระอาน้องมันนะครับ เพียงแต่ผมเซ็งตัวเองพอเห็นน้ำตาน้องมันทีไรหัวใจผมเหมือนถูกบีบจนเจ็บไปหมดน่ะครับ"พะ พวกเค้าจะให้คิสแต่งตัว"ผมเลิกคิ้วสูงจูงน้องมานั่งตัก

  • รักร้ายๆผู้ชายคนนี้ เดอะซีรี่ย์   ตอนที่ 29

    บางทีความอดทนของเรามันก็มีที่สิ้นสุด ผมพยายามจะอดทนกับไลลาทั้งที่ไม่เคยจะอดทนกับใครเท่าไหร่นัก ดีที่แม่รับปากไว้ว่าจะจัดการให้แต่ไม่ทันใจผมเอาเสียเลยให้ตายสิ ผมนั่งมองน้องกินข้าวผัดด้วยความอร่อยเคี้ยวตุ้ยๆจนแก้มป่อง"อิ่มปะ""อื้มๆ หย่อยอะมีอีกป่าว"ผมยกยิ้มน้อยๆ"กินนี่ให้หมดก่อนเถอะทั้งข้าวทั้งขนม จะจุกซะเปล่า" น้องพยักหน้าหงึกๆปากก็ยังไม่ว่างข้าวเต็มปาก"คิสวันนี้สัญญากับพี่นะว่าจะไม่งอแง เข้าใจมั๊ยครับ" มันเงยหน้ามองผมแบบงงๆ"ไม่" มันไม่คิดเลยครับตอบมารวดเร็ว"พี่สั่ง""ไมอะกู เอ้ย! คิสอยากรู้""ทำตามที่บอกเถอะไม่ต้องถาม" ผมบอกเสียงเรียบ น้องมันหน้าอูดทันที แววตาเตรียมดื้อรั้นเต็มที่"วันนี้พี่จะประกาศแต่งตั้งควีน"มันมองหน้าเหวอ"แล้วไงอะเกี่ยวไลกะคิสด้วย""ก็เราคือควีน" มันวางช้อนลงเสียงดัง"ไม่ ไม่เป็นไม่เอา"ผมกัดฟันอดทนกับคนตรงหน้า มันเหมือนใครวะเนี่ยยิ่งโตยิ่งดื้อรั้น"พี่จะบ้าเหรอ คิสเป็นผู้ชายนะแมนๆเตะบอลด้วยละจะให้เป็นควีนตลกปะเนี่ย"มันหน้างอเถียงคอเป็นเอ็น"....................""อีกอย่างหน้าแบบคิสไม่เคยเป็นเมียใครนอกจากเป็นผัวนั่นมันอีกเรื่องนึง หรือพี่จะเป็นเมียคิสล่ะ" นี

  • รักร้ายๆผู้ชายคนนี้ เดอะซีรี่ย์   ตอนที่ 28

    "อืมมม หวาน"พี่มันดูดเลียนิ้วจนสะอาด ผมเผลอก้มลงมองด้านล่างของตัวเองตรงกลางของไอ้พี่มัน ตรงนั้นโป่งนูนดันกางเกงยีนส์แทบจะแตกออกมาผมเห็นแล้วอดกลัวไม่ได้ทำไมมันถึงเข้ามาในตัวผมได้ง่ายดายขนาดของมันทั้งใหญ่ทั้งยาว"เอ่อ แล้วของพี่......"ผมหมายถึงกลางตัวของอิพี่มันนั่นแหละ มันยิ้มน้อยๆไม่พูดอะไรออกมาสักคำเกี่ยวกับเรื่องนี้ปล่อยให้พองตัวดันขอบกางเกงอยู่แบบนั้นแหละ"ไม่เป็นไร พี่จะพาไปกินข้าวก่อน น้องเดินไหวมั๊ย""ไม่ไหว"ผมส่ายหน้าไปมาขาสั่นจนรู้สึก ถ้าให้เดินเองคงทรุดตัวลงนั่งแน่ๆ ไอ้พี่มันอุ้มผมไปยืนหน้าตู้ผ้าขนาดใหญ่ ก้มลงจูบขมับแรงจนหัวโยก"แต่งตัวนะพี่อาบน้ำแป็บ"แป็บของพี่มันล่อไปนานเกือบชั่วโมง ผมพอขยับตัวได้แล้วแต่ยังเดินไม่ถนัดมากนัก ผมนั่งรอมันที่โซฟาเปิดเคเบิ้ลดูอะไรเรื่อยเปื่อยจนเกือบเคลิ้มหลับด้วยความอ่อนเพลีย"ป่ะ"หลังจากที่มันหายไปนายถึงนานมากมันก็เดินมาโอบผมให้ลุกขึ้นยืนประคองเอาไว้พาเดินออกไปจากห้อง.............................................................................................................ร้านที่พี่มันพามาบรรยากาศดีคนเยอะด้วย แต่พี่มันเลือกนั่งด้านในสุดเพรา

  • รักร้ายๆผู้ชายคนนี้ เดอะซีรี่ย์   ตอนที่ 27

    ผมเงยหน้ามองไอ้พี่มันอย่างหลอนๆ เพเราะผมไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นระหว่างผมกับไอ้พี่กันแน่ พวกเราแทบจะไม่ได้คุยกันเสียด้วยซ้ำเพราะมันจับผมกดอย่างเดียวเลยจะเอาเวลาที่ไหนมาคุยกันล่ะครับแค่ทำให้ตัวเองมีสติก็ยากเต็มทีแล้ว ส่วนตัวไอ้พี่มันดูดาร์กปนโหดพิกล ส่วนมินทร์เองก็ดูจะกลัวไอ้พี่มันยังไงไม่รู้ผมเองก็บอกไม่ถูกเหมือนกัน"ฮึก...ฮึก"ผมกลั้นสะอื้นเอาไว้ไม่อยู่ครับ ตอนนี้ร่างกายของผมปวดระบมไปหมด นั่งยังแทบจะไม่ได้ เจ็บก้นราวไปถึงก้นกบเลยไปถึงสันหลังโน่นเรียกว่าเจ็บไปหมดทุกส่วนอีกอย่างไอ้คราบอะไรที่ไหลออกมาไม่หยุดจากช่องด้านหลังของผมทำให้มันยิ่งแสบ ไอ้พี่มันจับผมนั่งบนตักกอดผมเอาไว้แน่น"ร้องทำไมหืม"โอ้โห ไอ้บ้ามึงก็ไม่น่าจะถามเน๊อะหรือว่ามึงตาบอดถึงมองไม่เห็นสิ่งที่มึงทำลงไป อันนี้ผมไม่กล้าด่าออกไปให้ได้ยินหรอกครับได้แต่คิดในใจเท่านั้น"กู.."มันบีบเอวผมให้รู้สึกตัวว่าผมกำลังจะพูดไม่เพราะ"เอ่อคือ.....คิสเจ็บอะ ฮือออ"ผมอดร้องไห้ไม่ได้จริงๆนะ มันเจ็บมากแถมผมยังเหนียวเนื้อตัวไปหมดอยากอาบน้ำให้สบายตัวอยากนอน อยากพักผ่อนนอนหลับให้อาการเหล่านี้มันหายไปเรื่องที่สำคัญที่สุดคือหิวข้าวด้วย"ไม่ต้องร้อง

  • รักร้ายๆผู้ชายคนนี้ เดอะซีรี่ย์   ตอนที่ 4

    "อะไร.." ผมก้มลงถามเสียงเย็น ก็ไอ้ตัวเล็กที่พยายามจะแทะรองเท้าผ้าใบคู่หรูของผม เอ้ย!พยายามยกเท้าผมขึ้นมันดูตัวจ้อยเหลือเกินเหมือนเด็กสิบขวบ เสื้อนักศึกษาสีขาวที่เห็นปุ๊บก็รู้ทันทีว่าเรียนที่เดียวกับผมแน่นอน เขานั่งพับขาออกจากกัน น้ำตาครับ น้ำตาหยดลงบนรองเท้าผม สายตาผมเย็นเยียบหนักกว่าเดิม ทุกคนที่น

  • รักร้ายๆผู้ชายคนนี้ เดอะซีรี่ย์   ตอนที่ 3

    " กูมีนัดกับไลลาตอนทุ่ม อาจารย์วรรณามีอะไรสำคัญป่าววะ "ผมยกนาฬิกาเรือนหรูขึ้นมาดู ความหายที่ผมถามไปคือถ้าอาจารย์วรรณาไม่มีอะไรคลาสนี้ผมจะไม่เข้าเรียนครับ"ไม่มี "พิชญ์กับเตชินตอบพร้อมกัน เห็นแบบนี้พวกผมเป็นแค่นักศึกษากันนะครับ อ่าวทำไมมองผมแปลกๆ แบบนั้นล่ะ ก็ผมพึ่งจะอายุยี่สิบเองนะครับ ตอนนี้เรียนอ

  • รักร้ายๆผู้ชายคนนี้ เดอะซีรี่ย์   ตอนที่ 1

    " อึก อ๊าาาา ... อะ อะ " เสียงกระทบของเนื้อที่กระแทกกระทั้นรุนแรง และเสียงครวญครางราวกับจะขาดใจ ของร่างเล็กที่คาอยู่ขอบเตียงดิ้นพล่านเปล่าเปลือย นอนคว่ำหน้ามือเล็กขยำผ้าปูที่นอนสีดำเลื่อม ร่างสูงที่ยืนด้านล่างโยกเอวกระแทกหนักๆ จนร่างที่นอนอยู่ดิ้นรนหนักขึ้นทั้งๆที่ร่างหนาอยู่ครบทั้งชุด มีด้านหน้าเท

  • รักร้ายๆผู้ชายคนนี้ เดอะซีรี่ย์   ตอนที่ 2

    "ไอ้เตดิแม่ง แกล้งกูอะ ดูแรงก์ดูร่วงเอาๆ ไอ้เตมันยิงหัวเป็นว่าเล่นเลย ทั้งที่กูเป็นตำรวจนะไม่รู้จักเกรงใจกูเลย"ไอ้พิชญ์มันงองแง ไอ้เตไม่ตอบกลับได้แต่ยกยิ้มมุมปาก"ไร้สาระ"คำเดียวของมันเล่นเอาไอ้พิชญ์แทบจะลุกขึ้นต่อยหน้า แต่ไม่กล้าหรอกครับ พวกเรามักเป็นแบบนี้ตลอด เถียงกันบ้างอะไรบ้างแต่ไม่เคยผิดใจกั

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status