ตอนที่ 17 ตัดความสัมพันธ์ 1/2

นลินถูกชายฉกรรจ์หลายคนลากออกไปจากห้องประชุม หญิงสาวพยายามที่จะขัดขืนแต่เธอก็ไม่สามารถสู้แรงคนพวกนั้นได้เลย 

“ปล่อยเธอเดี๋ยวนี้ !”

เสียงแข็งกร้าวตะโกนมาจากทางด้านหลังเป็นเหตุให้ทุกคนหันกลับไปมอง รวมถึงนลินด้วย 

“คุณธาม”

ชายฉกรรจ์ทำสีหน้าลำบากใจเพราะพวกเขาไม่อยากขัดคำสั่งคุณธนาผู้เป็นเจ้านาย แต่ธามก็เป็นเจ้านายพวกเขาเช่นกัน 

“กูบอกให้ปล่อย”

ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงโทนต่ำเย็นเยือก สีหน้าของเขาดูจะเอาจริง นลินแอบตกใจที่เห็นมุมนี้ของเขา เพราะก่อนหน้านี้เธอมองว่าธามเป็นคนที่ค่อนข้างสุขุม ดูนิ่ง ๆ แต่มุมนี้ก็ดูกร้าวใจดีเหมือนกัน

...ยัยนลินแกจะมาหวั่นไหวกับพี่ชายผัวไม่ได้นะ...

ชายหนุ่มเหล่านั้นรีบปล่อยตัวนลิน ธามจึงเดินเข้าไปดึงแขนหญิงสาวออกมาพร้อมทั้งถอดเสื้อสูทสีดำคลุมไหล่ให้นลิน เพราะเขาสังเกตเห็นว่าชุดของเธอด้านบนค่อนข้างที่จะโป๊ ชายหนุ่มมักจะคอยเอาใจใส่คนรอบข้างอยู่เสมอ เขาเดินโอบไหล่เธอเดินออกไปจากโรงแรม 

นลินแอบหันกลับไปมองไปที่ประตู เธอคาดหวังว่าจะเป็นเธียร์ที่วิ่งตามเธอออกมาแต่แล้วมันก็ไม่ใช่ ใบหน้าเรียวเล็กก้มลงต่ำด้วยความรู้สึกน้อยใจที่ไม่เห็นเธียร์ตามออกมาหาเธอ ทั้ง ๆ ที่เธอถูกคนของพ่อเขาลากออกมาเหมือนหมูเหมือนหมา เขาควรจะเป็นคนแรกที่วิ่งมาช่วยเหลือเธอด้วยซ้ำ 

“เจ็บตรงไหนไหม ?”

ชายหนุ่มเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าเธอทำสีหน้าไม่ค่อยดี 

“เจ็บตรงข้อเท้านิดหน่อยค่ะ อาจเป็นเพราะโดนลากเมื่อกี้ ลินเลยไม่ทันระวัง”

น้ำเสียงอ่อนตอบกลับเขาออกไป นลินแอบรู้สึกดีที่ยังมีคนเป็นห่วงเธออยู่ หญิงสาวหันไปมองหน้าเขาและส่งยิ้มให้เบา ๆ 

“ไหน...พี่ขอดูหน่อยสิ”

ชายหนุ่มหยุดเดินแล้วนั่งยอง ๆ ก้มลงไปดูข้อเท้าให้เธอ มือหนาจับดูว่าเธอเจ็บตรงไหนแต่โชคดีที่นลินไม่ได้เป็นไรมากแค่ข้อเท้าเคล็ดนิดหน่อยเท่านั้นเอง 

“เดี๋ยวกลับไปทายาน่าจะดีขึ้น”

ชายหนุ่มเอ่ยกับหญิงสาวด้วยน้ำเสียงนุ่มละมุน ต่างจากก่อนหน้าที่คุยกับชายพวกนั้น

“อย่าทำแบบนี้อีกนะ ลินเป็นผู้หญิงตัวคนเดียวจะสู้กับผู้ชายพวกนั้นไหวได้ไง มาวัดกับพ่อพี่แบบนี้ใจกล้าจริง ๆ เลยเรา”

สีหน้าของเขาดูเอ็นดูหญิงสาวเป็นอย่างมาก 

“แหะ ! ลินไม่คิดว่ามันจะเป็นแบบนี้”

หญิงสาวยิ้มแห้งตอบกลับเขาไป โชคดีที่พี่ธามออกมาช่วยเธอ ถ้าไม่อย่างงั้นเธอก็ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเธอเหมือนกัน 

“เดินไหวใช่ไหว ให้พี่อุ้มไหมคะ”

ชายหนุ่มเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง 

“เอ่อ..ไม่เป็นไรดีกว่าค่ะ ลินเดินไหว”

เธอฉีกยิ้มให้เขาอีกครั้ง

ทางด้านเธียร์ที่ถูกคนของผู้เป็นพ่อลากเข้าไปที่ห้องแต่งตัว และธนาก็เดินตามลูกชายเข้าไปในห้อง

“ฉันบอกแกแล้วใช่ไหม ว่าให้จัดการผู้หญิงคนนั้นซะ อย่าให้เธอมาก่อเรื่องแต่แกก็ไม่เคยสนใจหลงมันหัวปักหัวปำจนโงหัวไม่ขึ้น แกรู้ไหมว่าผู้หญิงของแกทำฉันเสียหายไปกี่ร้อยล้าน !”

เสียงแข็งกร้าวตะโกนด่าเสียงดัง ผู้เป็นพ่อเดินเข้ามาถึงก็มาชี้หน้าด่าชายหนุ่มทันที ธนารู้สึกโมโหที่ทุกอย่างไม่เป็นอย่างที่หวังจนทำให้เขานึกโกรธลูกชายตัวดีของเขา 

“ป๊าห้ามทำอะไรนลินเด็ดขาดนะ”

สายตาแข็งจ้องมองไปที่ผู้เป็นพ่อ ในใจของเขาเป็นห่วงนลินมาก เพราะเธียร์คิดว่าตอนนี้นลินถูกคนของพ่อเขาจับตัวไป ทำให้ชายหนุ่มวิตกกังวล 

“เหอะ ฉันไม่ปล่อยแม่นั่นไว้แน่”

ผู้เป็นพ่อจ้องหน้าลูกชายพร้อมเอ่ยด้วยน้ำเสียงข่มขู่

“ป๊า !”

เธียร์เอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด

“จัดการตัวเองแล้วกลับออกไปร่วมพิธีให้มันเสร็จซะ ถ้าแกยังดื้อดึงกับฉัน ฉันไม่รับประกันความปลอดภัยของผู้หญิงของแกแน่” ธนาพูดจบก็เดินหันหลังกลับออกไป 

ดวงตาคมมองตามหลังของผู้เป็นพ่อและได้แต่เกิดคำถามมากมายในใจ ทำไมพ่อต้องทำถึงขนาดนี้ การที่เห็นลูกตัวเองจมอยู่กับความทุกข์นั่นน่ะเหรอคือสิ่งที่พ่อต้องการ การแต่งงานของลูกกลายเป็นเครื่องมือในการทำธุรกิจของผู้เป็นพ่อไปตั้งแต่เมื่อไหร่ 

ตอนนี้ธามพานลินขึ้นรถแล้วขับออกไปจากโรงแรม เขาสังเกตเห็นว่ามีรถขับตามหลังเขามาตั้งแต่ที่โรงแรมคงจะเป็นคนของพ่อเขาแน่ ๆ  

“มีรถขับตามเรามาตั้งแต่ที่โรงแรม ป๊าคงจะส่งคนตามลินมาสินะ”

ชายหนุ่มเอ่ยเสียงนิ่งเรียบกับนลินพร้อมมองไปที่กระจกหลัง หญิงสาวจึงหันกลับไปมองตามเขา 

“จริงด้วยค่ะ เราจะทำยังไงกันดีคะ”

ใบหน้าเล็กมีสีหน้าที่เป็นกังวล เธอเริ่มรู้สึกกลัวที่ถูกตามมาเช่นนี้ 

“ไม่ต้องกลัวนะ พี่ไม่ปล่อยให้ใครมาทำอะไรลินแน่”

คำพูดของเขาทำให้หญิงสาวรู้สึกอบอุ่นและปลอดภัยเวลาที่เธออยู่กับเขา เหมือนมีพี่ชายคอยดูแล 

ชายหนุ่มพาเธอขับรถไปเรื่อย ๆ โดยที่ไม่มีจุดหมาย เขาเพียงต้องการหลบหนีให้รถคนนั้นตามพวกเขาไม่ทัน แต่รู้ตัวอีกทีตอนนี้ก็ออกมานอกเมืองแล้ว 

“เราจะไปไหนกันคะ ?” นลินเอ่ยถามด้วยสีหน้าที่ดูสงสัย เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มขับรถออกมาไกลและไม่ใช่ทางที่เขาจะกลับ

“เดี๋ยวพี่จะพาลินไปที่ที่หนึ่ง ลินน่าจะชอบ” ชายหนุ่มหันมาตอบกลับหญิงสาว 

“คงไม่พาลินไปฆ่าใช่ไหมคะ ?”

นลินเอ่ยถามเขาพร้อมกับหันไปฉีกยิ้มให้ชายหนุ่ม 

“ไม่แน่นะ เผื่อพี่จับตัวลินเรียกค่าไถ่จากเจ้าเธียร์ ฮ่า ๆ”

ชายหนุ่มพูดหยอกล้อให้เธออารมณ์ดีแต่หญิงสาวกับทำหน้าหงอยซะงั้น 

“ลินคงจะตายฟรีแน่ ๆ ค่ะ ขนาดเมื่อกี้ยังไม่เห็นว่าเขาจะตามออกมาปกป้องลินเลยสักนิด”

ลินลดาก้มมองลงต่ำด้วยสีหน้าที่ดูน้อยใจ ตอนนี้เธอโกรธชายหนุ่มเป็นอย่างมาก เธออุตส่าห์ทิ้งชื่อเสียงของตัวเองเพื่อทำลายงานแต่งในครั้งนี้ แต่ชายหนุ่มกลับทิ้งให้เธอต้องเผชิญหน้ากับมันเพียงลำพัง 

ชายหนุ่มไม่พูดอะไรเพียงแต่เอื้อมมือไปลูบหัวเธอเบา ๆ หญิงสาวแอบตกใจในการกระทำของเขาแต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธอะไรออกไป