ตอนพิเศษที่ 2 ตัวป่วนของบ้าน 2/2

เมื่อเดินทางไปถึงที่วัดในระหว่างที่นลินกำลังหยิบของอยู่ในรถ พี่เลี้ยงก็อุ้มน้องลงจากเบาะ ภาวินทร์จึงเดินเข้ามาหาผู้เป็นแม่พร้อมเอ่ยถามด้วยสีหน้าเศร้า 

“มะมี้หายโกรธยางง”

น้ำเสียงละมุนของลูกชาย ทำให้ลินดลารู้สึกเอ็นดูเป็นอย่างมาก เด็กน้อยคงจะกังวลเรื่องเมื่อเช้าที่แม่ดุเขาและไม่ได้คุยเล่นกับเขามาตลอดทาง 

“แล้วน้องวินทร์เป็นเด็กดีหรือยัง ?”

นลินจ้องมองหน้าลูกนิ่ง ๆ 

“เป็นเด็กดีแย้ว”

ใบหน้าจิ้มลิ้มที่น่ารักน่าเอ็นดูส่งยิ้มให้ผู้เป็นแม่พร้อมเดินเข้าไปกอดคอ

“ถ้าเป็นเด็กดี มะมี้ก็หายโกรธน้องวินทร์แล้วครับ”

ลินลดาอุ้มลูกชายลงจากรถพร้อมหอมลูกชายไปฟอดใหญ่ เธียร์ที่ยืนมองสองแม่ลูกเคลียร์ความในใจกัน เขาก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มตาม 

“น้องวินทร์ดูสิใครมา”

เธียร์เอ่ยเรียกลูกชายให้หันไปดูผู้ที่พึ่งลงจากรถ

“ธามมม !”

เด็กน้อยเอ่ยเรียกอย่างดีใจเมื่อเห็นเขา 

ทำให้ผู้ใหญ่ทั้งสามหลุดขำออกมาเมื่อเห็นท่าทีของเขา 

“ลุงธามสิลูก”

นลินพูดปนหัวเราะเมื่อเห็นลูกชายเรียกพี่ธามอย่างกับเพื่อนสนิท 

“ว่าไงวินทร์ เรียกอย่างกับเพื่อนเลยนะเรา”

คุณลุงก็รู้สึกตลกหลานชายที่ไม่ค่อยจะเรียกเขาว่าลุง แต่ก็ไม่ได้ซีเรียสอะไรเพราะเด็กก็เรียกตามความสบายใจของเขา 

“แหะ ๆ”

ภาวินทร์หัวเราะชอบใจใหญ่ นลินจึงปล่อยให้เด็กน้อยลงไปวิ่งเล่น 

“ไหนใครเรียกธามมานี่ซิ”

ชายหนุ่มวิ่งไล่จับหลานแล้วอุ้มขึ้นมาฟัด เด็กน้อยก็หัวเราะชอบใจใหญ่ 

“มะมี้ช่วยด้วยย ฮ่า ๆ”

ภาวินทร์โดนฟัดจนต้องร้องขอความช่วยเหลือ

เมื่อเข้าไปข้างในวัดคุณปู่คุณย่าก็มาถึงแล้ว พอเห็นหลานใบหน้าของคนมีอายุก็ยิ้มอย่างดีใจ  

“มาแล้วเหรอลูก มาให้ปู่อุ้มหน่อยซิ”

ธนาเอ่ยเรียกหลานชายที่เดินไปมาด้วยความสงสัยตามประสาเด็ก ผู้เป็นพ่อก็วิ่งไล่จับกับลูกไปมา 

“น้องวินทร์มาสวัสดีคุณปู่ก่อนครับ”

เสียงดุของผู้เป็นแม่แผดเสียงออกไป ทำให้เด็กน้อยรีบเดินมายกมือไหว้คุณปู่คุณย่าทันที 

“ฮ่า ๆ หวัดดีครับ ปู่ขออุ้มหน่อย”

ธนายื่นมือเข้าไปอุ้มหลานชายมานั่งตัก น้องภาวินทร์ก็ยอมอยู่นิ่ง ๆ กับคุณปู่ 

“สวัสดีค่ะปะป๊ามะม้า”

นลินก็ไม่ลืมที่จะทักทายผู้ใหญ่ทั้งสองท่าน 

“หวัดดีจ้ะลูก”

ยอมรับเลยว่าที่ผ่านมาพวกเขามองนลินผิดไปจริง ๆ พอมาวันนี้กลับรู้สึกดีใจที่ได้ผู้หญิงคนนี้มาเป็นลูกสะใภ้ นอกจากจะทำให้ลูกชายของเขาเป็นผู้เป็นคนขึ้นมาบ้างแล้ว เธอยังเป็นแม่ที่ดี และเป็นลูกสะใภ้ที่ดีเสมอมา ทำให้พวกเขาแอบรู้สึกผิดที่ในอดีตรู้สึกแบบนั้นกับเธอ

“คำพูดของพ่อไม่มีผลต้องเจอเสียงแม่”

เนตรนภาหันไปเอ็นดูหลานชายที่นั่งทำหน้าใสซื่อบนตักคุณธนา 

“มะมี้ชอบดุน้องวินทร์”

เด็กชายพูดออกมาแบบตรง ๆ พร้อมสีหน้าที่ออดอ้อนคุณปู่คุณย่า

“เอ้า ! ก็น้องวินทร์ดื้อนี่ครับ เด็กดื้อก็ต้องโดนมี้ดุสิ”

ผู้เป็นแม่สวนกลับไปทันที ตัวแค่นี้รู้จักเถียงแล้วนะ 

“ฮ่า ๆ นี่มันเด็กสองขวบจริงไหมเนี่ย”

ธนาหัวเราะออกมาอย่างเอ็นดูพร้อมลูบหัวหลานชายเบา ๆ 

“นั่นแหละผู้ที่จะได้รับมรดก”

ธามหันไปเอ่ยกับน้องชายเบา ๆ เมื่อเห็นหลานชายไปนั่งอ้อนคุณปู่ 

ทั้งครอบครัวก็ร่วมทำบุญถวายอาหารเพลและรับศีลรับพร ก่อนจะไปทานอาหารร่วมกันที่บ้านคุณปู่ ระหว่างที่ทานอาหารอยู่นั้น

“ป๊าไม่เคยพูดเรื่องนี้กับธามเลยนะ ป๊าไม่อยากจะกดดันธามสักเท่าไหร่แต่ครั้งนี้ป๊าขอเถอะ”

จู่ ๆ ผู้เป็นพ่อก็หันไปเอ่ยกับตรีธารา 

“ครับป๊า”

ร่างสูงทำสีหน้าสงสัยหันไปมองผู้เป็นพ่อ ตั้งแต่ครั้งนั้นที่ทะเลาะกัน พ่อและแม่ต่างก็ปรับปรุงในส่วนที่ตัวเองบกพร่องที่ทำให้ลูกต้องน้อยใจ ส่งผลให้ปัจจุบันนี้ครอบครัวของเขาอบอุ่นมากยิ่งขึ้น ยิ่งมีลูกชายของเธียร์เข้ามาเติมเต็มทำให้คุณปู่กลายเป็นคนที่อ่อนโยนขึ้นมาก ๆ 

“หาลูกสะใภ้ให้ป๊าสักทีเถอะ”

ผู้เป็นพ่อเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงจริงจัง ทำให้ทุกคนในโต๊ะหันมาให้ความสนใจ อีกทั้งยังทำสีหน้าที่เห็นด้วย 

“นั่นสิลูก แม่อยากเห็นสะใภ้ใหญ่ของบ้านเราแล้วนะ”

ผู้เป็นแม่เอ่ยกับลูกชาย 

“นี่กำลังกดดันผมอยู่เหรอครับเนี่ย”

ร่างสูงเอ่ยยิ้มแล้วมองหน้าทุกคน 

เพราะเขาไม่เคยมีเรื่องผู้หญิงมาให้ที่บ้านได้ยินเลย ส่วนใหญ่จะเป็นน้องชายของเขามากกว่าที่มีเรื่องมาให้ปวดหัวไม่เว้นแต่ละวัน ต่างกันกับธามที่วัน ๆ เห็นทำแต่งาน

“หรือว่าลูกมีอะไรปิดบังป๊ากับแม่อยู่หรือเปล่า บอกป๊าได้นะ โลกเรามันเปิดกว้างแล้ว ป๊ารับได้ใน....” 

“ป๊าาา ผมชอบผู้หญิงครับ”

ธามรีบสวนกลับไปเพราะตอนนี้ผู้เป็นพ่อดูเหมือนจะคิดไกลจนออกทะเล 

“จริงเหรอลูก ได้ยินแบบนี้ป๊าก็ชื่นใจขึ้นมาละ”

หน้าของเขาดูคลายกังวลเมื่อได้ยินเช่นนั้น 

“ป๊าไม่ต้องห่วงเรื่องนี้หรอกครับ ผมมีคนที่ผมรักแล้ว แต่ผมทำเธอหลุดมือไป ผมกำลังหาโอกาสที่จะกลับไปแก้ตัวอยู่ครับ”

ชายหนุ่มพูดออกมาด้วยน้ำเสียงอ่อนพร้อมสีหน้าที่ดูเศร้าใจ 

“พี่ไปทำเธอเสียใจล่ะสิ เธอถึงทิ้งพี่ไป สมน้ำหน้า”

น้องชายพูดแหย่พี่ชายออกไปอย่างสนิทสนม 

“แกก็ไม่ได้ต่างจากฉันหรอกน่า ทำเป็นพูด เหอะ !”

ตรีธารารีบหันไปมองค้อนน้องชาย 

“คุณไม่ต้องไปว่าคนอื่นเลยค่ะ ตัวเองคดีเต็มตัว”

นลินเสริมทัพอีกแรง หญิงสาวหันไปว่าให้สามี 

“แต่ผมก็รักเมียคนเดียวนะ”

พูดจบก็หันไปอ้อนภรรยาพร้อมดึงเธอเข้ามาจุ๊บ 

“ฮือออ ไม่เอา ! มะมี๊ของน้องวินทร์...ปะป๊าหลบ...ป๊าหลบ !”

เจ้าตัวเล็กทำท่าทางไม่พอใจเมื่อเห็นพ่อหอมแก้มแม่ เกิดความรู้สึกหวงขึ้นมาทันที 

“นี่ของปะป๊านะ”

ชายหนุ่มยิ้มแล้วยังไปแหย่ให้ลูกร้องไห้ 

“ไม่ช่าย ! ของน้องวินทร์”

เด็กน้อยดิ้นพล่านร้องไห้ด้วยความหวงของ และหันไปอ้อนคุณปู่

“ฮือออ ไล่ป๊าไปเลย” 

“โอ๋ ๆ ๆ เดี๋ยวปู่จัดการให้นะ..ออกไปเลย ! นี่ ปู่ไล่ให้แล้วไม่ร้องนะคนเก่ง”

ธนาหันไปโอ๋หลานชายสุดที่รักอย่างรวดเร็ว 

ทุกคนบนโต๊ะอาหารจึงหัวเราะกันอย่างเอ็นดูภาวินทร์ บรรยากาศบนโต๊ะอาหารในวันนี้ดูอบอุ่นพร้อมหน้าพร้อมตาขาดแค่เพียงสะใภ้ใหญ่คนต่อไปของบ้านสิงหบดินทร์เท่านั้น

โปรดติดตามเรื่องราวของพี่ชาย

คุณธาม ตรีธารา สิงหบดินทร์

ได้ใน

เมียลับคุณธาม