Share

เจ็บตัวรอบสอง

last update publish date: 2025-07-09 17:33:21

@โรงพยาบาล – เวลา 20:00 น.

ตอนนี้คุณแม็กยังหลับอยู่เวลาเขาหลับนิ่งเหมือนเจ้าชายน้ำแข็งในร่างปีศาจเขานอนแบบนี้ดูไม่น่ากลัวเท่าไหร่ แต่ตอนตื่นนะเหรอ โอ๊ย... เหมือนยักษ์หลุดจากถ้ำ แค่สบตาก็หนาวยะเยือกไปถึงไขสันหลังแล้ว

"เป็นไงบ้างวะแก เฮียเริ่มยอมแกบ้างยัง?"

น้ำถามพร้อมเลิกคิ้ว เหมือนจะเดาได้อยู่แล้วว่าคำตอบคืออะไร

"ยอมกับผีสิ... ฉันโดนโยนออกจากห้องวันเว้นวัน ดูข้อเท้าฉันสิ ยังไม่หายเลย!"

ฉันชี้ให้ดูรอยแดงที่ยังเหลืออยู่เล็กน้อย แม้จะดีขึ้นแล้ว แต่มันก็เป็นเครื่องยืนยันความเกรี้ยวกราดของเขาได้ดี

"แฮร่~ อยู่ไปนานๆ เดี๋ยวก็คุ้นเองล่ะชบา!"

"โอ๊ย คุ้นกับการถูกโยนเหรอ ฉันนี่กลัววันไหนจะโดนเหล็กดามทั้งตัวจริงๆ"

"ใจเย็นน่า! ฉันเป็นกำลังใจให้ สู้ๆ"

น้ำหัวเราะขำๆ ก่อนจะขอตัวกลับ ฉันเองก็ได้แค่มองเธอเดินจากไปฌ

เวลา 04:00 น.

“หนูนิด... หนูนิด... เฮียขอโทษ... ฮึก...”

ฉันสะดุ้งตื่นเพราะเสียงครางเบาๆ คล้ายคนละเมอของคุณแม็ก เขาเรียกชื่อใครสักคนซ้ำๆ พร้อมเสียงสะอื้นที่บีบใจ

ฉันลุกขึ้นเดินไปข้างเตียง พยายามเขย่าแขนเขาเบาๆ

“คุณแม็ก... คุณแม็กคะ…”

หมับ!

มือเขาคว้ามือฉันไปแน่นอย่างกับกลัวฉันจะหายไป

“อย่าทิ้งเฮียไปนะ... อยู่กับเฮียนะ หนูนิด... ฮึก…”

ฉันพยายามดึงมือออก แต่เขาก็ยิ่งจับแน่นขึ้นสุดท้ายก็ต้องปล่อยให้เขาจับมือไว้อย่างนั้นจนฉันเผลอหลับไป

เวลา 10:00 น.

@เฮียแม็ก

ผมสะดุ้งตื่นจากฝันร้าย ร่างกายหนักอึ้ง เหงื่อซึมเต็มแผ่นหลังห้องสีขาวสายน้ำเกลือ... โรงพยาบาลอีกแล้วเหรอวะ

“ห้าววว~ คุณแม็กตื่นแล้วเหรอคะ?” เสียงยัยนั่นดังขึ้นข้างเตียง พร้อมยืดแขนขยี้ตาแบบไม่แคร์ภาพลักษณ์เลยสักนิด

“ปล่อยมือกู”

“หื้ม? ใครกันแน่ที่ต้องปล่อย”

เธอยกมือขึ้นชี้ให้ดูก่อนจะยิ้มมุมปาก

ใช่ครับ... เป็นผมเองที่จับมือเธอไว้แน่นผมชักมือกลับทันทีก่อนดันตัวลุกขึ้นนั่ง

“หึ ทีเมื่อคืนร้องไห้แทบขาดใจ” เธอบ่นเบาๆ แต่ผมได้ยินเต็มสองหูผมเลือกที่จะไม่ตอบอะไร เพราะแค่เห็นหน้ายัยนี่ผมก็เบื่อเต็มที

“ลุกค่ะ ล้างหน้าแปรงฟันได้แล้ว”เธอเข้ามาจะช่วยประคองผมแต่ผมปัดมือเธอออก “ไม่ต้อง กูไปเอง ไม่ต้องมายุ่ง!”

ผมเดินเข้าห้องน้ำ ทิ้งเธอยืนเคว้งอยู่ข้างเตียง พอจัดการตัวเองเสร็จ ผมก็กลับมานอนเหมือนเดิม

ไม่กี่นาทีต่อมา ไอ้เวย์กับไอ้สิงห์ก็เดินเข้ามาในห้อง

"ไงมึง โรงพยาบาลนี่กลายเป็นบ้านหลังที่สองของมึงแล้วใช่มั้ยเนี่ย" ไอ้สิงห์แซว

"ถ้าเป็นไปได้ กูอยากไปหาหนูนิด…" ผมพูดเสียงเบาถ้าย้อนไปแก้ไขทุกอย่างวันนั้นได้มันคงจะดี

"พอเหอะไอ้แม็ก อดีตมันย้อนคืนมาไม่ได้ มึงต้องเดินหน้าต่อ อย่าจมอยู่กับความเจ็บปวดเลย กูเป็นห่วงนะเว้ย" ไอ้เวย์พูดพร้อมตบไหล่ผม

ยัยนั่นเดินออกมาจากห้องน้ำพอดี

"อ้าว คุณหมอสวัสดีค่ะ มาตรวจคุณแม็กเหรอคะ?"

เธอถามไอ้เวย์พร้อมรอยยิ้ม

“ครับ... แล้วนี่เพื่อนผมเอง” เธอพยักหน้า

“ฝากดูแลคุณแม็กแป๊บนึงนะคะ เดี๋ยวชบาไปซื้ออะไรกินก่อนค่ะ”พอเธอเดินออกไปไอ้เวย์ก็เริ่มตรวจร่างกายผมพร้อมบ่นให้ผมตามเคย

"อยู่ต่ออีกสองสามวันคราวนี้มึงหนักกว่าทุกครั้งเลย สภาพแย่มาก แม่งผอมชิบหาย กินแต่เหล้าข้าวไม่กินมึงอยากตายรึไง?"ผมนั่งฟังเงียบๆ ไม่ตอบอะไร

แกร๊ก... เสียงประตูเปิด

ยัยนั่นกลับเข้ามาพร้อมถุงขนม

“ทานขนมจีบกันไหมคะ ชบาซื้อมาเผื่อด้วยน้า~”

"ไม่เป็นไรครับพวกผมจะกลับแล้วยังไงฝากดู

ไอ้แม็กด้วยนะครับ"

"ไม่ต้องห่วงค่ะ ชบาจะดูแลเต็มที่"

"งั้นพวกกูกลับก่อนยังไงเดี๋ยวมาเยี่ยมมึงใหม่"

"อืม"พวกมันเดินออกจากห้องไป... ส่วนผมก็พลิกตัวหันหลังใส่เธอ ไม่อยากเห็นหน้า

เช้าวันต่อมา – เวลา 07:00 น.

@ชบา

วันนี้ฉันตื่นแต่เช้า ไปตลาดซื้อตุนของกินไว้ทั้งวัน เพราะของโรงพยาบาลนี่...กินแล้วแทบอยากนอนตายต่อ กลับมาถึงก็เห็นคุณแม็กนั่งเหม่ออยู่บนเตียง เหมือนคนหมดจิตหมดใจกับชีวิตของเขา

“คุณแม็กคะ ชบาซื้อโจ๊กมาให้ค่ะ โจ๊กร้อนๆ นะคะ”

“กูไม่กิน” เขาหันหน้าหนีไปทางอื่นทันที

“ลองกินสักหน่อยนะคะ จะได้หายไวๆ”

ไม่มีเสียงตอบรับใดๆ

“งั้น... ชบาป้อนนะคะ”

ฉันตักโจ๊กมาเป่า แล้วค่อยๆ ยื่นไปใกล้ปากเขา

แต่ยังไม่ทันถึงปาก

พึ่บ! เพล้ง!!

ถ้วยโจ๊กลอยลงพื้นกระเด็นโดนแขนฉันเต็มๆ

“โอ๊ยย!!” ฉันร้องลั่นด้วยความเจ็บ ปวดแสบปวดร้อนสุดๆ

“ทำไมต้องทำกันขนาดนี้ด้วย! ไม่กินก็บอกดีๆ ก็ได้ไหมคะ ฮึก...”

ฉันพึมพำทั้งน้ำตา ก่อนจะเดินไปห้องน้ำ จัดการล้างแขน แล้วเอาผ้าเย็นมาห่อไว้

พอเดินออกมาก็เห็นเขานั่งนิ่ง มองมาทางฉัน

แต่นะ... อย่าหวังจะได้ยินคำว่า “ขอโทษ” จากปากเขาเลย!

พอเช็ดพื้นเสร็จ ฉันก็เดินไปขอยากับคุณหมอ แขนฉันเริ่มพองและแดงชัดขึ้นเรื่อยๆ ปวดจนมือสั่นเลยค่ะ

“ถ้าแขนฉันเป็นแผลเป็นนะ ฉันจะฟ้องกรมประชาทัณฑ์แน่!”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • รักวายร้ายของนายเย็นชา   ตอนพิเศษ : ภารกิจลับของเฮียแม็ก

    ผ่านไปเกือบหนึ่งเดือนหลังจากงานแต่งของมิกซ์ชีวิตภายในบ้านกลับมาสงบอีกครั้ง...อย่างน้อยเฮียแม็กก็คิดแบบนั้นเช้าวันนี้อากาศสดใสกว่าปกติ แสงแดดอ่อน ๆ ส่องลอดผ่านหน้าต่างบานใหญ่เข้ามาภายในห้องอาหารบนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยเมนูมากมายจนเหมือนกำลังจัดเลี้ยงทั้งข้าวต้ม ก๋วยเตี๋ยว ขนมปัง สลัด ผลไม้ และน้ำผลไม้หลากชนิดสาเหตุไม่ใช่อะไรแต่เป็นเพราะชบาที่กำลังตั้งครรภ์และอารมณ์ของคนท้องนั้น...เดาไม่ได้เลยสักวันเมื่อวานอยากกินมะม่วงเปรี้ยววันนี้อยากกินส้มตำพอซื้อมาก็ไม่กินแล้วเปลี่ยนไปอยากกินเค้กแทนจนแม่ครัวทั้งบ้านเริ่มปวดหัวกันหมด"ชบา ลองกินอันนี้ไหม"เฮียแม็กตักโจ๊กใส่ถ้วยส่งให้ภรรยาชบามองถ้วยโจ๊กนิ่ง ๆ อยู่สามวินาทีก่อนจะส่ายหน้า"ไม่เอา""แล้วอันนี้ล่ะ""ไม่เอา""ขนมปัง""ไม่เอา""ผลไม้""ไม่เอา"เฮียแม็กเริ่มกุมขมับ"แล้วมึงจะกินอะไรครับ"เฮียแม็กหลุดปากพูดคำหยาบออกมาอย่างเลยอด ชบานั่งคิดจริงจังอยู่พักหนึ่งก่อนจะเงยหน้าขึ้น"อยากกินสายไหม"ทันทีที่ชบาพูดจบ บรรยากาศบนโต๊ะอาหารก็เงียบลงอย่างพร้อมเพรียงเงียบจนได้ยินเสียงเครื่องปรับอากาศทำงานเฮียแม็กกะพริบตาช้า ๆ เหมือนกำลังประมวลผลคำพูดเมื่อ

  • รักวายร้ายของนายเย็นชา   งานแต่งน้อง

    สองสัปดาห์หลังจากนั้น... งานแต่งงานของมิกซ์ถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ภายในเรือนหอหลังใหม่ที่คุณสุชาติซื้อไว้ให้คู่บ่าวสาว ตัวบ้านโอ่อ่าหรูหราไม่ต่างจากคฤหาสน์ของมิริน แขกผู้มีเกียรติจากหลายวงการเดินทางมาร่วมแสดงความยินดีจนแน่นพื้นที่ ขณะที่ทุกคนกำลังเตรียมตัวเข้าสู่พิธี แม็กกลับกำลังปวดหัวกับการตามหาตัวเจ้าบ่าวที่หายไปอย่างไร้ร่องรอย "เจอคุณมิกซ์หรือยังคะ?" ชบาถามขึ้น "ยังเลย" แม็กถอนหายใจ "ไอ้ก้อง มึงเจอมันไหม" "เจอแล้วครับนาย" "อยู่ไหน" "อยู่บนต้นไม้ครับ" "ห๊ะ?!" แม็กถึงกับยกมือกุมขมับทันที ไม่นานก้องก็พาเขาไปยังต้นมะม่วงต้นใหญ่ด้านหลังเรือนหอ และภาพที่เห็นก็ทำให้เขาแทบอยากจะเอาหัวโขกต้นไม้ มิกซ์กำลังนั่งกินมะม่วงอยู่บนกิ่งไม้ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น "ไอ้มิกซ์! ลงมาเดี๋ยวนี้!" "ไม่ลง!" "พิธีจะแต่งแล้วนะเว้ย!" "ไม่ลง!" "ไอ้มิกซ์!" ชบาจึงลองช่วยเกลี้ยกล่อม "คุณมิกซ์คะ ลงมาเถอะค่ะ ถ้าลงมาเดี๋ยวชบาให้หอมแก้ม" พรึ่บ! เพียงสิ้นเสียง มิกซ์ก็กระโดดลงจากต้นไม้ทันทีราวกับลิงติดจรวด "โอ้โห..." ทุกคนอึ้งไปตาม ๆ กัน แต่พอลงมาถึงพื้น เจ้าตัวกลับทำปากจู๋แล

  • รักวายร้ายของนายเย็นชา   ไปดูตัว

    สุดท้ายแล้วการมาดูตัวในครั้งนี้ก็กลายเป็นการยกขบวนกันมาทั้งบ้าน นอกจากแม็กกับชบาแล้ว ยังมีคุณสุชาติ คุณหญิง มิกซ์ ก้อง และภูมิที่ถูกดึงตัวมาด้วยในฐานะคนติดตาม เผื่อเกิดเหตุฉุกเฉินระหว่างทาง ขบวนรถหลายคันค่อย ๆ แล่นเข้ามาจอดหน้าคฤหาสน์สไตล์ญี่ปุ่นหลังใหญ่ที่ตั้งอยู่ท่ามกลางหมู่ไม้หนาทึบ บรรยากาศรอบบ้านเงียบผิดปกติจนชวนขนลุก มิกซ์ลดกระจกลงมองไปรอบ ๆ ก่อนขมวดคิ้ว "ป๊า แน่ใจนะครับว่ามาถูกบ้าน" "ถูกสิ" คุณสุชาติตอบอย่างมั่นใจ "เมื่อเช้ายังโทรคุยกับคุณฮิโรชิอยู่เลย" ไม่นาน ประตูรั้วก็เปิดออก หญิงสาวผมยาวในชุดกิโมโนสีดำเดินออกมาต้อนรับอย่างเงียบเชียบ ใบหน้าขาวซีดไร้อารมณ์ของเธอทำให้ทุกคนมองตามโดยไม่รู้ตัว เมื่อรถแล่นเข้าไปด้านในและจอดสนิท ทุกคนจึงทยอยลงจากรถ แม็กกวาดสายตามองรอบบริเวณ บ้านหลังนี้ทั้งใหญ่และสวย แต่กลับให้ความรู้สึกวังเวงอย่างประหลาด ลมเย็นพัดผ่านพร้อมใบไม้แห้งที่ปลิวว่อน ชบาขยับเข้ามาใกล้เขาเล็กน้อย "คุณแม็ก..." "ว่าไง" "บ้านนี้แปลก ๆ ไหมคะ" มิกซ์รีบพยักหน้าเห็นด้วย "ใช่เลยเฮีย ผมว่ามันเหมือนบ้านผีสิง" แม็กหัวเราะในลำคอ "แน่ใจนะว่าป๊ามาขอเมียให้มึง ไม่ได้

  • รักวายร้ายของนายเย็นชา   เมื่อน้องชายอยากได้เมีย

    คอนโดแสงแดดยามเช้าค่อยๆ สาดส่องผ่านผ้าม่านสีอ่อนเข้ามาภายในห้องนอนกว้าง เปลือกตาของชบากระพริบไหวเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆ ลืมตาขึ้นอย่างงัวเงียหญิงสาวขยับตัวเล็กน้อย พลางยกมือขึ้นขยี้ตาเบาๆ ตามสัญชาตญาณ ก่อนจะพลิกตัวไปอีกด้านและเอื้อมมือออกไปหาคนที่นอนอยู่ข้างกายแต่กลับสัมผัสได้เพียงความว่างเปล่าชบาขมวดคิ้วน้อยๆ ก่อนจะลืมตาขึ้นเต็มที่ สายตากวาดมองไปรอบห้องเพื่อมองหาร่างสูงของคนรัก แต่กลับไม่พบวี่แววของเขาแม้แต่น้อย"คุณแม็กหายไปไหนแต่เช้านะ"หญิงสาวพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะลุกจากเตียงและเดินลงไปยังชั้นล่างของบ้านไม่นานนัก กลิ่นหอมของอาหารก็ลอยมาแตะปลายจมูกชบาหยุดชะงักเล็กน้อย ก่อนจะเดินตามกลิ่นนั้นไปยังห้องครัวภาพที่เห็นทำให้เธออดยิ้มไม่ได้แม็กกำลังยืนอยู่หน้าเตา มือหนากำลังผัดอะไรบางอย่างอยู่ในกระทะอย่างตั้งใจ"ทำอะไรอยู่คะ"ชบาเดินเข้าไปใกล้ พลางชะโงกหน้ามองในกระทะ"ผัดกะเพรากุ้ง"ชายหนุ่มตอบเรียบๆ"ทำให้เมียกิน"เพียงประโยคนั้นก็ทำให้ใบหน้าของชบาร้อนขึ้นทันที"ทำเป็นด้วยเหรอคะ""สำหรับเธอ ฉันทำได้หมด"เขาก้มลงกระซิบข้างหูเบาๆ จนหญิงสาวรีบยกมือขึ้นตีแขนเขาอย่างเขินอาย"บ้า"แม็กหัวเรา

  • รักวายร้ายของนายเย็นชา   ศาลตัดสินความยุติธรรม

    หลายเดือนต่อมา... ภายในห้องพิจารณาคดีของศาล บรรยากาศเต็มไปด้วยความเงียบงันสื่อมวลชน นักข่าว รวมถึงผู้เกี่ยวข้องจำนวนมากต่างเข้าร่วมรับฟังคำพิพากษาในคดีที่สั่นสะเทือนไปทั้งวงการธุรกิจและสังคมชั้นสูง บนบัลลังก์จำเลย...ดาวนั่งอยู่ในชุดนักโทษหญิงสีครีมใบหน้าที่เคยงดงามและเย่อหยิ่งไม่เหลือเค้าเดิมอีกต่อไป ดวงตาที่เคยเต็มไปด้วยความทะเยอทะยานและความมั่นใจ บัดนี้กลับเหลือเพียงความเหนื่อยล้าและหวาดกลัว ตลอดหลายเดือนที่ผ่านมาหลักฐานทุกอย่างถูกเปิดเผยออกมาทีละชิ้น ทั้งคำให้การของลุงชัยคำสารภาพของลูกน้องที่ถูกจับกุมเอกสารทางการเงิน หลักฐานการว่าจ้างมือปืนรวมถึงคดีฆาตกรรมและการทำร้ายผู้คนอีกหลายคดีที่ถูกซุกซ่อนไว้มานานหลายปีไม่มีทางปฏิเสธได้อีกแล้ว ทุกอย่างชี้มาที่เธอเพียงคนเดียวในขณะที่กำลังนั่งฟังการพิจารณาคดีอย่างเลื่อนลอยนั้น สายตาของดาวก็ค่อย ๆ หันไปมองยังที่นั่งด้านหน้า และหัวใจของเธอก็กระตุกวูบทันที นายศักดา...พ่อบุญธรรมของเธอกำลังนั่งอยู่ตรงนั้นชายสูงวัยที่เคยปกป้องเธอเสมอคนที่เคยเชื่อใจเธอมากที่สุด วันนี้กลับดูแก่ลงราวกับคนละคนผมหงอกมากขึ้น ใบหน้าเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าและแววต

  • รักวายร้ายของนายเย็นชา   ครอบครัวที่อบอุ่น

    ชบารีบลุกขึ้นทันที น้ำตาไหลออกมาอีกครั้งอย่างห้ามไม่อยู่ "คุณฟื้นแล้ว!" แม็กพยายามยิ้ม แต่แผลบริเวณหน้าท้องทำให้เขาเจ็บจนต้องขมวดคิ้ว "อย่าเพิ่งร้องสิ... เดี๋ยวลูกตกใจ" เพียงประโยคนั้น ชบาก็ร้องไห้หนักกว่าเดิม จนแม็กถึงกับหัวเราะออกมาแผ่วๆ แม้จะเจ็บจนแทบขาดใจ แต่ภาพตรงหน้ากลับเป็นภาพที่เขาอยากเห็นมากที่สุด ผู้หญิงที่เขารัก และลูกของเขา ยังอยู่ตรงนี้ ปลอดภัยทั้งคู่ นั่นก็เพียงพอแล้ว "คุณนี่นะ..." ชบาเช็ดน้ำตาลวกๆ ก่อนค้อนเขาเบาๆ "ฟื้นมาก็แกล้งฉันเลย" "ไม่ได้แกล้ง" แม็กตอบเสียงแผ่ว ก่อนค่อยๆ ขยับมือขึ้นอย่างยากลำบาก แล้วแตะลงบนแก้มของเธอ แม้นิ้วมือจะยังอ่อนแรง แต่สัมผัสนั้นกลับทำให้ชบาน้ำตาคลอขึ้นมาอีกครั้ง "ขอโทษนะ" ชบานิ่งไป "ขอโทษที่ทำให้เธอกลัว ขอโทษที่ทำให้ร้องไห้ แล้วก็..." เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะมองไปยังหน้าท้องของเธอ สายตาอ่อนโยนลงอย่างเห็นได้ชัด "ขอโทษลูกด้วย" น้ำตาของชบาไหลลงมาอีกครั้ง ครั้งนี้ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะความรัก ความรักของผู้ชายคนหนึ่ง ที่แม้เพิ่งรอดชีวิตกลับมาได้ สิ่งแรกที่นึกถึงกลับเป็นภรรยาและลูกของตัวเอง "ลูกไม

  • รักวายร้ายของนายเย็นชา   ความอดทน

    มือฉันกำแน่นอยู่ข้างประตู เสียงหัวเราะเบา ๆ ของดาวดังลอดออกมา เสียงทุ้มของเขาแทรกตามมาเป็นระยะ ๆ จังหวะนั้นเอง หัวใจฉันก็เต้นแรงเหมือนจะระเบิดออกมา...พวกเขากำลังคุยอะไรกัน หรือว่า.ฉันกัดริมฝีปากตัวเองแน่น ภาพในหัวเริ่มวาดขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว ภาพดาวนั่งชิดใกล้เขา สายตาหวานเยิ้มที่ฉันเคยโดนใช้ใส่ตอนแ

    last updateLast Updated : 2026-04-05
  • รักวายร้ายของนายเย็นชา   ความเหินห่าง คือความเจ็บปวด

    เสียงดนตรีจังหวะนุ่มดังคลอไปทั่วโชว์รูมหรูหราที่ประดับด้วยแสงไฟและเงาสะท้อนของรถสปอร์ตคันงาม ฉันยืนอยู่ริมขอบเวที มองแขกผู้มีเกียรติก้าวเท้าเข้ามาในงานอย่างต่อเนื่อง บรรยากาศดูสมบูรณ์แบบทุกอย่างนอกจากหัวใจฉันที่ยังไม่คลี่คลายจากบทสนทนาในห้องแต่งตัวเมื่อครู่ดาวเดินออกมาจากด้านหลังพร้อมชุดเดรสรัดรูป

    last updateLast Updated : 2026-04-03
  • รักวายร้ายของนายเย็นชา   ใกล้ชิด

    สัปดาห์ต่อมาดาวเริ่มงานในตำแหน่งพริตตี้พิเศษของโชว์รูมรถหรูที่บริษัทแม็ก แม้จะดูเหมือนตำแหน่งทั่วไป แต่สายตาหลายคู่ในบริษัทภูมิรู้ดีว่าเรื่องนี้ "ไม่ปกติ"และโดยเฉพาะ...สายตาของชบาเธอเห็นทุกการเคลื่อนไหวของผู้หญิงคนนั้นท่าทางอ่อนหวานเรียบร้อย เสียงพูดนุ่มนวล รอยยิ้มที่ชวนให้นึกถึงใครบางคนในอดีตขอ

    last updateLast Updated : 2026-03-31
  • รักวายร้ายของนายเย็นชา   คืนนี้อีกยาวนาน18+

    น้ำอุ่นล้อมรอบร่างทั้งสองไว้ในอ่างอาบน้ำขนาดใหญ่เสียงน้ำไหลกลายเป็นเสียงพื้นหลังอันแผ่วเบาเท่านั้น เพราะตอนนี้...มีเพียงเสียงลมหายใจและจังหวะหัวใจของกันและกันที่ดังกว่าแม็กนั่งซ้อนหลังชบาในอ่าง มือข้างหนึ่งโอบรอบเอวเธอไว้อย่างหลวม ๆ ส่วนอีกข้างค่อย ๆ ลูบไล้น้ำบนเนินไหล่ขาวของเธอ ปลายนิ้วของเขาเปี

    last updateLast Updated : 2026-03-26
More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status