(ไตรพัฒน์) ตอนที่ 3 บอส

ตลอดทางที่รถยนต์คันหรูขับออกจากผับมาถึงคอนโดกลางใจเมืองหลวง ใช้เวลาในช่วงเวลาเกือบตีสอง แค่ไม่ถึงยี่สิบนาที แต่เป็นยี่สิบนาทีที่มธุรินนึกอยากให้ถนนโล่งๆ กลางเมืองเช่นนี้เป็นเหมือนตอนกลางวันที่คลาคล่ำไปด้วยรถยนต์ บางครั้งระยะทางแค่นี้เธอยังเดินทางเกือบสองชั่วโมงก็เคยมาแล้ว

เธอเอ่ยชวนเขาคุยอยู่หลายคำถาม ที่ไม่ได้รับคำตอบ บางครั้งคำตอบก็บ่ายเบี่ยงหรือไม่ก็เป็นคำถามที่ย้อนถามกลับมา จนทำเธอเผลอลืมคุยตามเรื่องอื่นที่เขานำไปเสียอย่างนั้น

เขาจอดส่งเธอที่หน้าอาคาร กดปลดล็อกประตูให้เรียบร้อยรอแค่คนตัวเล็กลงจากรถ มธุรินทำท่าอิดออดไม่อยากลงจากรถ

"พี่คุณขึ้นไปดื่มกาแฟไหมคะ" คนเมาเริ่มเสียงเป็นปกติ คงเหลือแต่อาการมึนหัวที่ทำให้เธอรู้ว่าในร่างกายยังมีแอลกอฮอล์อีกหลายเปอร์เซ็นต์

"แค่ดื่มกาแฟหรือ" เขาหันมาถามเธอ จ้องมองใบหน้าหวานที่ถูกถามด้วยคำถามคล้ายชวนขึ้นเตียง

"เอ่อ.."

"ไว้วันหลังดีกว่า พี่มีธุระต่อ"

เพราะมัวแต่อ้ำๆ อึ้งๆ เขินอายหน้าแดงอยู่ เขาจึงสรุปให้เธอเสร็จสรรพ มิลินจึงได้แต่ทำหน้าจ๋อยตอบรับคำเขาเสียงอ่อยๆ มือใหญ่จึงเอื้อมมาลูบผมเธอเบาๆ แล้วก็จับคางเธอเชิดขึ้นนิด ก่อนเขาจ