รักอีกครั้งไม่อยากเป็นเพื่อน (NC18+)

รักอีกครั้งไม่อยากเป็นเพื่อน (NC18+)

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-16
Oleh:  อิงอรทัยOngoing
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
106Bab
1.5KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

"ครั้งนั้นฉันไม่ถามเหตุผลนาย ครั้งนี้ฉันอยากรู้ ทำไมนายถึงปฏิเสธฉัน" เธออยากรู้เหตุผลที่ทำให้ผู้ชายคนเดียวปฏิเสธเธอถึงสองครั้ง การก้าวข้ามเส้น Friend Zone แค่ครั้งเดียวมันก็แทบจะมองหน้ากันไม่ติด แต่เธอ เหมือนแพร หรือ เบบี๋ เธอก้าวข้ามเส้นที่เขาขีดไว้ถึงสองครั้ง ครั้งนี้เธอควรตัดใจได้สักที แต่พอจะตัดใจทีไร ก็เป็นมันหรือเปล่าที่กลับมาให้ความหวังเธออีกครั้ง หรือเพราะความใจดีของมัน ไตรฉัตร บริรักษ์ไพศาล หรือ ไตร ลูกชายเจ้าของโรงแรมหรู ที่ไม่สนใจธุรกิจของครอบครัว หลังจากเรียนจบก็ทำงานหาประสบการณ์อยู่พักใหญ่ ก่อนจะผันตัวมาเป็นเจ้าของกิจการเปิดบริษัทก่อสร้างเป็นของตัวเอง เพราะความหล่อคมเข้มทำให้เขามีสาวๆ เข้าหาอยู่ตลอด แต่ทุกคนก็เห็นเขาครองตัวเป็นโสดมาจนอายุสามสิบ แม้จะมีแฟนมาไม่น้อย แต่ก็แทบจะไม่เคยคบใครได้ถึงหนึ่งปีด้วยซ้ำ แต่เธอ เพื่อนสนิทในกลุ่มเดียวกันตั้งแต่สมัยมหาวิทยาลัย ไม่มีแม้แต่โอกาสที่จะเดินข้างเขาในฐานะผู้หญิงด้วยซ้ำไป

Lihat lebih banyak

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
106 Bab
คำนำ
#รักอีกครั้งไม่อยากเป็นเพื่อน "ครั้งนั้นฉันไม่ถามเหตุผลนาย ครั้งนี้ฉันอยากรู้ ทำไมนายถึงปฏิเสธฉัน" เธออยากรู้เหตุผลที่ทำให้ผู้ชายคนเดียวปฏิเสธเธอถึงสองครั้ง การก้าวข้ามเส้น Friend Zone แค่ครั้งเดียวมันก็แทบจะมองหน้ากันไม่ติด แต่เธอ เหมือนแพร หรือ เบบี๋ เธอก้าวข้ามเส้นที่เขาขีดไว้ถึงสองครั้ง ครั้งนี้เธอควรตัดใจได้สักที แต่พอจะตัดใจทีไร ก็เป็นมันหรือเปล่าที่กลับมาให้ความหวังเธออีกครั้ง หรือเพราะความใจดีของมัน ไตรฉัตร บริรักษ์ไพศาล หรือ ไตร ลูกชายเจ้าของโรงแรมหรู ที่ไม่สนใจธุรกิจของครอบครัว หลังจากเรียนจบก็ทำงานหาประสบการณ์อยู่พักใหญ่ ก่อนจะผันตัวมาเป็นเจ้าของกิจการเปิดบริษัทก่อสร้างเป็นของตัวเอง เพราะความหล่อคมเข้มทำให้เขามีสาวๆ เข้าหาอยู่ตลอด แต่ทุกคนก็เห็นเขาครองตัวเป็นโสดมาจนอายุสามสิบ แม้จะมีแฟนมาไม่น้อย แต่ก็แทบจะไม่เคยคบใครได้ถึงหนึ่งปีด้วยซ้ำ แต่เธอ เพื่อนสนิทในกลุ่มเดียวกันตั้งแต่สมัยมหาวิทยาลัย ไม่มีแม้แต่โอกาสที่จะเดินข้างเขาในฐานะผู้หญิงด้วยซ้ำไป ~~~~~~~~~~ ซีรีส์เซตครอบครัว บริรักษ์ไพศาล (ทุกเรื่องสามารถอ่านแยกได้ค่ะ) เรื่อง รักอีกครั้งไม่อยากเป็นเพื่อน
Baca selengkapnya
(ไตรฉัตร) ตอนที่ 1 เลี้ยงรุ่น
เสียงกลองทอมบ้าดังเป็นจังหวะดนตรีสนุกสนานอยู่หน้าคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มีน้องปีหนึ่งหลายคนโดนรุ่นพี่จับไปยืนเต้นอยู่ด้านหน้าแถว ใบหน้าแต่ละคนเลอะไปด้วยแป้งและสีไปทั้งตัว ทรงผมไม่ถูกมัดจุกประหลาดๆ ก็ถูกยีจนมันฟู เหมือนแพร เผลอนั่งมองเพื่อนรุ่นเดียวกับเธอที่โดนรุ่นพี่จับให้มาเต้นอยู่ตรงหน้าเธอพอดี รอยยิ้มขบขันหัวเราะจนตาหยี เพราะท่าเต้นไม่ต่างจากไส้เดือน เรียกเสียงหัวเราะจากเพื่อนๆ ที่นั่งอยู่ สายตาที่เธอเผลอสบกับเขาทำเธอใจเต้นไม่เป็นจังหวะ รอยยิ้มที่เขายิ้มให้ในวันนั้น เธอยังจำไม่ลืม ใบหน้าแม้จะเปื้อนสีทั้งหน้าแต่ก็ปิดบังความหล่อคมเข้มของเขาไว้ไม่มิด เรียวคิ้วเข้มได้รูปยาวรับกับสายตาคมทำให้เขาเหมือนคนดุอยู่ไม่น้อย แต่รอยยิ้มนั้นยิ่งส่งให้เขาดูอบอุ่นขึ้นเช่นกัน "ชื่ออะไรเรา เบบี๋หรือ ไปลุกไปด้วย" เสียงรุ่นพี่ดังมาจากด้านหลัง แล้วก็เดินมาก้มมองแผ่นกระดาษใบใหญ่ที่เขียนชื่อห้อยคอไว้ เมื่อรู้ว่าเธอชื่ออะไร เขาก็รั้งแขนเธอให้ไปยืนคู่กับ ไตร เธอเห็นชื่อเขาที่แผ่นกระดาษแบบเดียวกับเธอ ท่าเต้นที่เธอแอบว่าทุกคนว่าเต้นเหมือนไส้เดือน คราวนี้เป็นเธอเองที่วาดลวดลายจนได้เสียงเชียร์ดังจากเพื่อนๆ
Baca selengkapnya
(ไตรฉัตร) ตอนที่ 1 เลี้ยงรุ่น 2
เสียงแจ้งเตือนไลน์กลุ่มดังจนคนที่เอนตัวนอนในรถตู้คันหรูต้องผงกศีรษะขึ้นมาเปิดดูโทรศัพท์เครื่องบางที่ถือไว้ในมือ เขาเพียงแค่คิดจะเปิดเข้าไปเพื่อปิดการแจ้งเตือน แต่แล้วรูปภาพที่ถูกส่งเข้ามาหลายสิบรูปทำให้เขาต้องขมวดคิ้วมองชัดๆ นิ้วเรียวเผลอถางออกเพื่อขยายรูปภาพนั้นดูให้ชัดแต่แล้วก็มีอีกรูปที่ถูกส่งเข้ามาจนเขาไม่ต้องซูมดูให้แน่ใจ เพราะเป็นรูปที่ถ่ายกันสองคน จากเดิมที่คิดจะกลับไปนอนพัก เพราะเช้ามีงานด่วน แต่ทันทีที่เขาถึงสนามบิน ในเวลาเกือบจะเที่ยงคืน กลุ่มไลน์เพื่อนสมัยมหาวิทยาลัยก็กระหน่ำส่งทั้งรูปทั้งคุยกันจนเขาต้องโงหัวขึ้นมาดูเพราะทนเสียงไม่ไหว และก็จะเป็นปกติแบบนี้ทุกครั้ง ถ้ากลุ่มมีเรื่องให้ฮือฮาปาร์ตี้ เขาก็จะปิดแจ้งเตือนเสีย แต่พอปาร์ตี้จบเขาก็จะเปิดแจ้งเตือนเพื่ออัปเดตข่าวสารของเพื่อน แต่แล้วรูปใบนี้กลับเรียกความสนใจให้เขาต้องบอกคนขับรถให้ไปสถานบันเทิงกลางกรุงในเวลาที่คิดจะกลับไปพักผ่อน นอกจากไลน์กลุ่มยังมีไลน์จากไอ้อ้น ที่มันส่งส่วนตัวมาให้เขาอีก รูปของเธอที่ถ่ายคู่กับเฟิร์น รูปเดียวกับที่ส่งในไลน์กล่ม แต่รูปนี้เป็นมุมแอบถ่ายที่ถ่ายจากโทรศัพท์ของไอ้อ้น แล้วส่งให้เขา
Baca selengkapnya
(ไตรฉัตร) ตอนที่ 2 คนเมา
เหมือนแพรเผลอมองใบหน้าคมคายนั้นอย่างลืมตัว คิ้วเรียวพาดดวงตาคมที่ดูจะลึกกว่าเมื่อครั้งยังเป็นวัยรุ่น สันกรามเขาคมชัดขึ้นกว่าเดิมมากทีเดียว เพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่เธอสาดลงคอไม่ยั้งหรือเพราะอะไร ทำให้เธอเผลออมยิ้มมองดูไตรฉัตร ตอนที่ร้องเพลง อยู่ด้านหน้า ถ้าไม่เพราะนังเฟิร์นสะกิดแขนเบาๆ เธออาจจะเผลอยิ้มไปกับเขาแล้วก็ได้ เมื่อได้สติใบหน้าหวานก็เปลี่ยนเป็นเรียบตึงทันที หันมาสนใจกับวงสนทนาแข่งกับเสียงเพลงของสาวๆ ต่อ ไตรฉัตรร้องเพลงเสร็จเขาก็ถูกลากกลับมาที่โซฟาตัวยาวถัดจากเธอไปแค่สองคน เธอพยายามไม่หันสายตาไปทางนั้น "หนาวก็เอาเสื้อมาคลุมไหล่ไว้ เดี๋ยวหาผ้าคลุมขาให้" เสียงเอ่ยบอกดังมาจากข้างหลังทำให้เหมือนแพรรีบหันไปมอง เพราะเธอยังจำเสียงเขาได้ดี "ไม่ได้หนาว" เสียงแข็งเอ่ยปฏิเสธ แต่ก็ยังไม่คืนเสื้อให้ เพราะมันคลุมขาไว้แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน เธอแอบเห็นยี่ห้อเสื้อ ถึงมันจะราคาแพงก็เถอะ "ก็เห็นอยู่ว่าขนลุก ทั้งคอทั้งแขนเนี่ย" ไม่พูดเปล่าไตรฉัตรยังเอานิ้วชี้มาที่ต้นแขนเรียวของเธออีกด้วย เหมือนแพรได้แต่กัดฟันกรอดนึกบ่นเขาในใจ ไอ้บ้านี่แอบมองไปถึงไหนๆ แต่พูดจบไอ้บ้านั่นก็เดินหายออกไปจากห้
Baca selengkapnya
(ไตรฉัตร) ตอนที่ 2 คนเมา 2
เฟิร์นเอ่ยบอกชื่อคอนโดของเหมือนแพร ซึ่งเขารู้จัก เพราะโครงการใหญ่เป็นของธุรกิจบ้านเธอเอง ส่วนเฟิร์นอยู่หมู่บ้านแถวชานเมือง "งั้นเดี๋ยวเราไปส่ง แล้วจะให้คนมาขับรถกลับไปที่คอนโดให้" พูดจบเขาก็พยุงคนเมาหิ้วปีก โดยมีเฟิร์นเป็นผู้ช่วย "ไม่ต้องไปส่งเราหรอก มันไกล เดี๋ยวเรานั่งแท็กซี่กลับเอง ไปส่งไอ้บี๋มันเหอะ แล้วเธอขับรถมาหรือ" "มารถตู้ มีคนขับมาด้วย" "อ๋อ งั้นเธอก็ขับรถไอ้บี๋กลับไปคอนโดมันแหละ แล้วให้รถตู้เธอไปรอรับ จะได้ไม่ต้องหาคนมาขับอีก" "เอางั้นก็ได้" เฟิร์นเดินหารถเหมือนแพรอยู่ครู่ จึงได้พากันหิ้วปีกคนเมามาที่รถ แล้วจัดการค้นกระเป๋าแบรนด์เนมใบหรูของคนเมาหากุญแจรถให้ชายหนุ่ม ก่อนที่เธอจะขอตัวกลับ รถสปอร์ตสีแดงคันหรูของเหมือนแพรมาจอดที่ลานจอดรถเรียบร้อย ใบหน้าหวานยังหลับตาพริ้ม เสียงเรียกของไตรฉัตรไม่ได้ทำให้เธอไหวติงสักนิด จนเขาต้องเขย่าแขนเธอเบาๆ พลางเอี้ยวตัวไปปลดล็อกเข็มขัดนิรภัยให้ ใบหน้าที่ใกล้กันเพียงนิด ทำเขาเผลอมองใบหน้าสวยนั้นอย่างลืมตัว "เบบี๋ๆ ตื่นไหวไหม ถึงแล้ว" เธอทำเสียงในลำคอคล้ายหงุดหงิดที่ถูกรบกวน ไตรฉัตรถอนหายใจอีกครั้ง แล้วเขย่าเธอแรงขึ้น
Baca selengkapnya
(ไตรฉัตร) ตอนที่ 3 บังเอิญ
รถสปอร์ตสีแดงจอดที่หน้ารีสอร์ตมีชื่อเสียงแห่งหนึ่งที่จังหวัดชลบุรี ในเวลาที่เกือบจะถึงเวลานัดอีกเพียงแค่สิบห้านาที ความเร็วตามกฎหมายกำหนดที่เธอเหยียบมาตลอดทาง แม้บางครั้งมันจะไม่ทันใจสักเท่าไร แต่ก็พอช่วยให้เธอมาถึงได้ทันเวลา อีกสิบห้านาทีดูไม่น่าเกลียดมากนัก เหมือนแพรจัดการเช็กความเรียบร้อยบนใบหน้าอีกครั้ง ก่อนจะก้าวลงจากรถ กางเกงผ้าขาตรงกับรองเท้าส้นสูงสีเดียวกัน เพราะความสูงอันน้อยนิดทำให้เธอมักที่จะเลือกใส่ส้นสูงอยู่บ่อยครั้งตั้งแต่เรียนจบมา เสื้อเชิ้ตแขนยาวเข้ารูปเน้นสัดส่วนชัดเจน เธอจัดว่าเป็นคนรูปร่างดีไม่น้อย มีหน้าอกแม้จะไม่ใหญ่มาก แต่ก็เรียกได้ว่าสมส่วน สะโพกกลมรับเอวคอด หน้าท้องแบนราบอย่างคนที่ออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ เหมือนแพรรีบตรงไปที่หน้าล็อบบี้แจ้งความประสงค์ที่จะมาพบคุณสาวิตรี เจ้าของรีสอร์ตแห่งนี้ พนักงานนำเธอมาที่ห้องประชุม เพียงแค่เปิดประตูเข้ามา อาการสร่างเมาที่ยังค้างอยู่ทำเอาเธอแทบจะหายเป็นปลิดทิ้ง เพราะนอกจากคุณสาวิตรีที่นั่งอยู่ด้านในแล้ว ยังมีไอ้บ้าไตรฉัตรนั่งเสนอหน้าอยู่ตรงนั้นด้วย เธอแทบอยากจะหมุนตัวกลับ ขอยกเลิกงานที่รับปากไว้ทันที ขนาดงานฟรีแลนซ์ที่เธอ
Baca selengkapnya
(ใตรฉัตร) ตอนที่ 3 บังเอิญ 2
หลังจากทานอาหารเสร็จ เหมือนแพรต้องเข้าไปอยู่ในห้องน้ำตั้งนาน กว่าเธอจะปรับอารมณ์ให้คงที่ได้ แล้วไหนจะยังต้องแต่งหน้าใหม่อีกด้วย เพราะรอยแดงรอบดวงตาและปลายจมูกที่แดงก่ำดูยังไงก็รู้ว่าเหมือนคนที่ผ่านการร้องไห้มา ตอนบ่ายที่เธอต้องไปดูที่กับคุณสาวิตรี ก็ยังไม่ไตรฉัตรคอยตามติดอยู่ด้วย เพราะเหตุผลที่ว่าโครงการของเธอ มันเชื่อมโยงกับโครงการของเขา กว่าจะได้ร่ำลากับคุณสาวิตรีก็เกือบจะบ่ายสาม หญิงสาวในชุดเดรสสีดำพอดีตัว ด้านหลังของเสื้อมีเพียงสายเส้นเล็กสองเส้นไขว้กัน เปิดแผ่นหลังขาวเนียนอวดสายตาของคนที่เดินผ่านไปผ่านมา หน้าเคาน์เตอร์บาร์ แค่เพียงเธอหย่อนตัวนั่งที่เก้าอี้ทรงสูง เหล้าสีสวยก็ถูกเลื่อนมาวางตรงหน้า "อ้าว ทำไมวันนี้ สาวสวยถึงมาอยู่ที่นี่ได้ ลมอะไรหอบมา หายไปเป็นปีเชียวนะ" นิติธร อดีตสถาปนิกมือหนึ่งที่ผันตัวเองมาเป็นเจ้าของบาร์แห่งนี้ เอ่ยทักทายเพื่อนร่วมคณะ "สงสัยจะลมบ้าหมูว่ะ ประสาทจะกิน ไม่น่ารับงานไอ้บ้ามอสเลย ทำมาสองอาทิตย์แล้วยังไม่คืบหน้าเลย สงสัยต้องหันมาเปิดร้านเหล้ามั่งแล้ว น่าจะรุ่งกว่า" คนบ่นหน้าตาบูดบึ้ง ยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มรวดเดียวหมด "ขอแรงๆ หน่อยเถอะ"
Baca selengkapnya
(ไตรฉัตร) ตอนที่ 4 เป็นบ้าอะไร
กว่าเหมือนแพรจะรู้สึกตัวก็ถูกเขาจับหมุนให้หันหลังไปพิงผนังห้องน้ำ เธอยกแขนทุบไปที่อกเขา จึงได้รู้ว่าภายใต้เสื้อเชิ้ตสีดำนั้นแน่นไปด้วยมัดกล้าม เหมือนคนตัวใหญ่จะรำคาญเรียวแขนที่ทุบเขาอยู่ จึงจับข้อมือบางขึงไปที่ผนังห้องน้ำ ปากหยักได้รูปประกบตามลงมา เหมือนแพรตาโตด้วยความตกใจ เม้มปากแน่นแต่คนตัวโตก็ยังไม่ยอมแพ้ เขาไล้ลิ้นวนเวียนริมฝีปากอิ่มของเธออยู่อย่างนั้น ก่อนจะปล่อยมือข้างหนึ่งของเธอให้เป็นอิสระ ฝ่ามือกร้านจากการออกกำลังกายลูบไล้ไปที่แผ่นหลังนวลเนียน ทำให้เธอตกใจคิดจะต่อว่าเขา เมื่อริมฝีปากเผยอ ไตรฉัตรก็กดริมฝีปากลงไปหนักๆ ดูดกลืนจนปากอิ่มแทบจะกลืนหาย มือเรียวที่หมายจะตีเขาเผลอไปจับเสื้อที่หน้าอกเขาไว้แน่นตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ ดวงตาที่เบิกกว้างเมื่อครู่หรี่ลงจนปิดสนิท ไม่ว่าคนตัวใหญ่จะหมุนหน้าไปทางไหน คนตัวเล็กก็ถูกต้อนให้คล้อยตาม ฝ่ามือหนายังลูบไล้ผิวเนียนที่แผ่นหลัง เมื่อเห็นเหมือนแพรไม่ขัดขืนเขาก็ปล่อยมืออีกข้างของเธอ สอดฝ่ามือเข้าไปที่ท้ายทอยรั้งให้คนตัวเล็กแหงนคอขึ้นนิดเพื่อรับจูบอันดูดดื่ม เขาปล่อยปากออกในจังหวะที่เธอเหมือนจะขาดอากาศหายใจ ร่างอรชรยืนหอบหายใจถี่อยู่ในอ้อมกอดสอง
Baca selengkapnya
(ไตรฉัตร) ตอนที่ 4 เป็นบ้าอะไร 2
ไตรฉัตรมองไปรอบๆ ภายในห้องของเหมือนแพร คอนโดหรูชั้นสี่สิบจากสายตาเขาประเมินว่าชั้นนี้น่าจะมีไม่เกินสี่ห้อง การตกแต่งบ่งบอกถึงเจ้าของห้องได้อย่างดี เรียบหรูแต่บางมุมก็แอบหวาน ต่างจากบุคลิกที่เธอแสดงออกอยู่ตอนนี้กันอย่างสิ้นเชิง ถ้าเป็นเมื่อก่อนใช่ เธอเป็นแบบนั้นแหละ "ชงกาแฟใส่กาไว้ให้แล้ว รินเอานะ" คนพูดไม่สนใจคนที่ยังเดินดูรอบๆ ห้องของเธออยู่ เธอเดินหายไปห้องใหญ่หลังห้องรับแขก ไตรฉัตรเดินเลยไปที่เคาน์เตอร์บาร์เห็นโถกาแฟที่ตั้งไว้ เขารินมันใส่แก้ว ไม่แน่ใจคนตัวเล็กจะต้องการหรือเปล่า จึงยังไม่ได้รินเผื่อ เดินมายืนพิงกระจกบานใหญ่มองวิวจากตึกสูง ในมือยังถือแก้วกาแฟเอาไว้ เหมือนแพรเดินออกมาพร้อมถุงกระดาษใบใหญ่ เสื้อเขาน่าจะอยู่ด้านใน เธอเปลี่ยนชุดด้วย เสื้อยืดตัวใหญ่กับกางเกงผ้าขาสั้น เขาไม่ได้เห็นเธอแบบนี้มานานมาก คนตัวเล็กมีตะกร้าใบน้อยถือติดมือออกมาด้วย เธอนั่งที่โซฟาเบดตัวใหญ่ วางตะกร้าลงเขาจึงได้เห็นว่ามันเป็นอุปกรณ์ล้างเครื่องสำอาง "กาแฟไหม" คนตอบทำเสียงปฏิเสธในลำคอ แล้วก็จัดแจงเอาผ้าคาดผมคาดศีรษะไว้ไม่ให้ผมลงมาเกะกะแล้วก็มัดมวยหลวมๆ ไว้ที่กลางศีรษะ เขาเห็นเธอหลับตาค่อ
Baca selengkapnya
(ไตรฉัตร) ตอนที่ 5 เรื่องให้คิด
เหมือนแพรมาถึงรีสอร์ตในวันนัดเสนอแบบ เธอมาถึงห้องประชุมก่อนเวลานัดพอสมควร แต่เหมือนยังจะช้ากว่าอีกคนอยู่ดี สายตาเธอเหลือบไปมองที่มือของไตรฉัตรเห็นมีผ้ายืดพันเคล็ดพันอยู่จนถึงข้อมือ "สวัสดีค่ะคุณบี๋ เดี๋ยววันนี้น้องชายพี่เจ้าของโพรเจกต์นั่นแหละ จะมาดูแบบด้วย" เหมือนแพรจึงได้ยกมือขึ้นสวัสดีคุณสาวิตรี "นั่นไง มาพอดี นั่นเอกภพ น้องชายพี่เองค่ะ" เหมือนแพรยังไม่ทันได้นั่งลง เธอก็เลยยกมือขึ้นสวัสดี ส่วนไตรฉัตรยืนขึ้นเขาเลือกจับมือทักทายเพราะเห็นจะรุ่นราวคราวเดียวกัน ยังไม่ทันจะเอ่ยทักทายกันเสร็จ ประตูห้องที่ยังไม่ได้ปิดก็มีผู้ชายอีกคนเดินเข้ามา ทำให้เหมือนแพรตกใจไม่น้อยที่เห็นเขาที่นี่ "มอส กลับมาเมื่อไหร่ ไม่เห็นบอกบี๋เลย" ไตรฉัตรหรี่ตามองคนตัวเล็กที่เปลี่ยนสรรพนามเรียกตัวเองได้อย่างน่าหมั่นไส้ "มาถึงหลายวันแล้ว กะจะมาเซอร์ไพรส์ สบายดีนะไตร" เขาหันไปถามเพื่อนที่ยืนอยู่ในห้องนั้นด้วย "สบายดี" เมื่อทุกคนเริ่มนั่งลง มอสเดินมาข้างเหมือนแพรเขาเอื้อมมือจับเอวเธอให้นั่งลงที่เก้าอี้ ไตรฉัตรละสายตาจากคนทั้งคู่ เขาก็เริ่มเข้าเรื่องงานทันที "ถูกใจมากเลยครับ คุณบี๋ ตอนแรกไอ้มอสแ
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status