Share

EP30 คำเตือน&Nc18+

last update publish date: 2026-10-10 14:23:08

"เหม่... พูดมาซะยาวเหยียดยันชาติชั่ว ที่แท้คุณก็แค่งอนผมเรื่องเมื่อเช้า"

"ฉันไม่ได้งอน! มีเหตุผลอะ
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • รักเถื่อนเถื่อนของนายซาตาน   EP41 ไอ้ผัวเวร

    วายุหรี่ตามองภรรยาตัวแสบ ความอดทนของเขาใกล้หมดเต็มที ทว่าพอเห็นใบหน้าที่ซีดลงเรื่อย ๆ กับริมฝีปากที่เม้มแน่นเพราะความเจ็บ เขาก็เลือกที่จะไม่เถียงต่อ พรึ่บ! ชายหนุ่มก้มลงช้อนตัวเธอขึ้นมาอีกครั้ง “วายุ! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ!” “ถ้าคุณยังไม่หุบปาก ผมจะจับคุณกดลงเตียงอีก” “นายมันโรคจิตหื่นกาม!” “ผู้ชายมีเมียก็หื่นเป็นธรรมดา แล้วผมก็หื่นแค่กับเมียขี้ดื้ออย่างคุณคนเดียว” "__"น้ำถึงกับชะงัก เมื่อครู่ยังด่าเขาได้เป็นชุด แต่พอเจอคำตอบหน้าด้านแบบนี้กลับนึกคำด่าไม่ออกขึ้นมาเสียอย่างนั้น หญิงสาวหลบตาอย่างหงุดหงิด ไม่อยากยอมรับว่าตัวเองเสียอาการให้เขาอีกแล้ว “วางฉันลงในอ่างแล้วออกไป ฉันจะอาบน้ำเอง” “อืม รู้แล้ว คุณอาบเอง ส่วนผมจะรอข้างนอก” เมื่อถึงห้องน้ำ วายุวางเธอลงในอ่างอาบน้ำอย่างระมัดระวัง ก่อนจัดผ้าขนหนูกับเสื้อผ้าไว้ใกล้มือ “ถ้าเจ็บจนทำอะไรไม่ไหวก็เรียก” “ฉันไม่มีวันเรียกนายหรอก! ออกไปได้แล้ว!” “ตามใจ อย่ามาร้องไห้ให้ผมเห็นก็แล้วกัน” เขาพูดกวน ๆ ก่อนเดินออกไปและปิดประตูให้ เมื่อน้ำอยู่ตามลำพัง เธอก็ค่อยๆจัดการตัวเองอย่างยากลำบาก ทุกครั้งที่ขยับ ความเจ็บก็ทำให้ต้องหยุดพักเป็นร

  • รักเถื่อนเถื่อนของนายซาตาน   EP40 ไอ้ผัวเฮงซวย

    หญิงสาวกำมือแน่นจนเล็บจิกเข้าไปในฝ่ามือ ความโกรธอัดแน่นอยู่ในอก เธออยากด่าผู้ชายตรงหน้าให้สาแก่ใจ อยากผลักเขาออกไปให้พ้น ๆ แต่ในสถานการณ์ที่ถูกบังคับแบบนี้ ต่อให้ปฏิเสธไปก็ไม่มีประโยชน์ วายุยังคงจ้องเธอนิ่ง รอให้เธอทำตามคำสั่งโดยไม่คิดจะยอมถอยแม้แต่นิดเดียว สุดท้ายน้ำก็จำต้องทำตามสิ่งที่เขาต้องการ ความรู้สึกขยะแขยงแล่นไปทั่วร่างจนเธอแทบอยากอาเจียน เมื่อแน่ใจว่าเธอกลืนสิ่งที่อยู่ในปากหมดแล้ว วายุก็คลายมือออกจากปากของเธอ “ไอ้สารเลว!” น้ำตวาดใส่หน้าเขาทันที ก่อนยกมือเช็ดมุมปากอย่างรังเกียจ “พอใจนายหรือยัง! สะใจมากไหมที่ทำกับฉันแบบนี้!” วายุเพียงเลิกคิ้ว มองคนตรงหน้าที่กำลังโกรธจนตัวสั่นด้วยสีหน้าไม่รู้ร้อนรู้หนาว “ถ้าคุณไม่ดื้อ ผมก็คงไม่ต้องลงโทษหรอก” “ยังมีหน้ามาโทษฉันอีกเหรอ! ฉันเกลียดนาย! ได้ยินไหมว่าฉันเกลียดนาย!” “ได้ยินแล้ว ไม่ต้องตะโกน” วายุตอบอย่างไม่สะทกสะท้าน ก่อนก้มลงช้อนร่างของหญิงสาวขึ้นมาไว้ในอ้อมแขน “ปล่อยฉันนะ!” น้ำรีบผลักอกเขา พยายามดิ้นให้หลุด แต่ยิ่งขยับ ความเจ็บบริเวณช่วงล่างก็ยิ่งทำให้เธอหมดแรง สุดท้ายจึงทำได้เพียงกัดฟันแน่นด้วยความเจ็บใจ

  • รักเถื่อนเถื่อนของนายซาตาน   EP39 Nc18+เบาๆ

    สายตาของชายหนุ่มเลื่อนจากใบหน้าเธอลงไปยังบริเวณที่มีดโกนบาดอย่างไม่สะทกสะท้าน จนหญิงสาวแทบอยากจะถ่มน้ำลายใส่หน้าหน้าด้านกว่าถนนลาดยางก็คงมีแต่ผู้ชายคนนี้นี่แหละ “เลือดก็ออกไม่เยอะ เนินคุณโดนบาดนิดเดียว ร้องเหมือนคนโดนแทงเข้าไส้” “นิดเดียวมันก็เจ็บปะวะ นายลองเอาไปเชือดไส้กรอกรมควันของนายดูสิ จะได้รู้ว่ามันเจ็บหรือว่าด้านเหมือนหนังหน้า!” วายุชะงักไปเล็กน้อยก่อนค่อยๆเงยหน้าขึ้นมองเธอ “นี่คุณกำลังด่าผมว่าหน้าด้าน?” “ไม่ได้กำลังด่า แต่ด่าเลยต่างหาก!” “เรอะ!” ชายหนุ่มแสยะยิ้มมุมปาก น้ำเสียงที่ลากยาวฟังดูสุภาพอย่างน่าหมั่นไส้ แต่แววตากลับเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ เขาวางอุปกรณ์ทุกอย่างในมือลงบนโต๊ะอย่างใจเย็น ก่อนหันกลับมาหาภรรยา “ปากดีจริงๆ” วายุขยับเข้าไปใกล้ ยกมือขึ้นแตะบริเวณบาดแผลอย่างแผ่วเบา ร่างบางสะดุ้งเมื่อโดนสัมผัสนั้นเธอพยายามเบี่ยงตัวหนีแต่ติดตรงที่ยังถูกยึดไว้กับโต๊ะ “นะ…นายจะทำอะไร?” “ขี้เกียจฟังคุณบ่นเหมือนยายแก่ ผมอยากฟังคุณร้องอย่างอื่นดีกว่า”เขาก้มลงกระซิบใกล้ใบหูด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำเต็มไปด้วยความกวนประสาท "ในหัวของนายมีแต่เรื่องสกปรก" “เรื่องสกปรก ที่ร้องว่า อ่ะ…ผ

  • รักเถื่อนเถื่อนของนายซาตาน   EP38 ดื้อจนได้เลือด

    วายุหัวเราะในลำคอ “หน้ากูเหมือนคนกำลังล้อเล่นตรงไหน?” เขาก้าวเข้าไปใกล้ทีละนิด ก่อนยื่นมือไปจับกรามของเธอให้หันมาสบตากัน “มองหน้ากูเวลาคุยด้วย อย่าหลบตา!” “ปล่อย! ฉันเกลียดนาย!” คำพูดนั้นทำให้มือของชายหนุ่มชะงักไปเพียงเสี้ยววินาที เกลียดงั้นเหรอ? วายุสบตาเธอ รอยยิ้มบนใบหน้าค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นความเย็นชา เขาไม่ยอมแสดงให้เห็นว่าคำนั้นกระแทกเข้าใส่ความรู้สึกของตัวเองมากแค่ไหน แต่กลับเลือกตอบโต้ด้วยการโน้มลงจูบเธออย่างหนักหน่วง “อื้มส์!” หญิงสาวพยายามเบือนหน้าหนี ทว่าเขายังรั้งใบหน้าเธอไว้ชั่วขณะ ก่อนจะยอมผละออก วายุมองริมฝีปากของเธอแล้วเลื่อนสายตาขึ้นสบตากันอีกครั้ง ความหึงหวงและความโกรธยังคงวนเวียนอยู่ในแววตาคู่นั้น “เกลียดกูก็เก็บไว้เกลียดทีหลัง ตอนนี้ฟังกูพูดให้จบก่อน!” “ฉันไม่อยากฟัง!” “แต่กูอยากพูด!” น้ำเสียงของเขากระแทกขึ้นทันที บรรยากาศรอบตัวหนักอึ้งจนหญิงสาวนิ่งไปชั่วขณะ วายุสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ราวกับพยายามรวบรวมความอดทนที่กำลังแตกกระจาย ก่อนจะยิ้มเยาะออกมาอีกครั้ง “สักชื่อผมตรงนี้ เนินสวย ๆ ของคุณจะได้มีระดับขึ้นมาทันที” “ถึงนายไม่สัก ฉันก็มีระดับ

  • รักเถื่อนเถื่อนของนายซาตาน   EP37 รอยสักบนเนินล่าง

    “นายมีปัญญาทำฉันได้แค่นี้?” วายุกระตุกยิ้มมุมปากเมื่อได้ยินคำพูดท้าทายจากภรรยาสาว แววตาคมกริบทอดมองคนตรงหน้าอย่างเย็นชา ทั้งที่ภายในอกกำลังเดือดพล่านด้วยอารมณ์ที่ยากจะควบคุม “แน่จริงก็ฆ่าเลยสิ! เอาเลย แน่จริงก็ฆ่าฉันเลยสิวายุ ถ้าจะทำกันขนาดนี้!” ชายหนุ่มถอนหายใจออกมาแรง ๆ ความอดทนที่เหลืออยู่แทบขาดสะบั้น ผู้หญิงคนนี้รู้ดีว่าจะพูดอย่างไรให้เขาโมโห และดูเหมือนเธอจะจงใจทำมันทุกครั้งที่มีโอกาส ยิ่งเธอท้าทาย เขาก็ยิ่งรู้สึกเหมือนถูกเหยียบย่ำศักดิ์ศรี ทั้งที่สิ่งที่ทำให้เขาเดือดดาลยิ่งกว่าคำพูดเหล่านั้น คือความหึงหวงที่สุมอยู่ในอกจนแทบหายใจไม่ทั่วท้อง วายุใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้ม สายตาเลื่อนไปหยุดอยู่บนแผ่นหลังขาวเนียนของเธอ ก่อนความคิดบางอย่างจะผุดขึ้นมา หมับ! “เฮ้ย! จะทำอะไรของนาย ปล่อยนะ!” เพียงแค่เขาคว้าแขน หญิงสาวก็สะดุ้งเฮือก หันขวับกลับมามองด้วยดวงตาเบิกกว้าง สีหน้าตื่นตระหนกเหมือนเพิ่งเห็นผี วายุเลิกคิ้วขึ้น มองท่าทีของเธอแล้วแค่นหัวเราะ “เมื่อกี้ยังท้ากูให้ฆ่าอยู่เลยไม่ใช่เหรอ ทีตอนนี้ทำหน้าเหมือนกูจะจับมึงโยนลงหลุมฝังทั้งเป็น” “ไอ้วายุ!” “เออ กูนี่แหละวายุ จำชื่อผัวให้แม่

  • รักเถื่อนเถื่อนของนายซาตาน   EP36 เอาเลือดร่านออก

    หญิงสาวยกมือขึ้นคว้าข้อมือเขาโดยสัญชาตญาณ พยายามดึงมือที่กำลังบีบคอออก แต่แรงของผู้ชายคนนี้มากเกินกว่าที่เธอจะต้านไหว “หะ... หายใจไม่ออก... วายุ... ฉันหายใจไม่ออก!” น้ำพยายามสูดอากาศเข้าปอด แต่กลับทำได้เพียงหอบหายใจอย่างติดขัด ความเจ็บและความหวาดกลัวทำให้ดวงตาเริ่มพร่ามัว “หายใจไม่ออกก็ตายสิครับ” วายุก้มหน้าลงมามองเธอ รอยยิ้มเย็นเยียบยังคงปรากฏอยู่บนใบหน้า “ถ้าไม่มีปัญญาเอาตัวรอดอย่างที่ปากชอบพูด ก็อย่ามาอวดเก่ง” “วะ... วายุ...” หญิงสาวเรียกชื่อเขาอีกครั้ง พยายามส่งสายตาขอร้องผ่านกระจกบานเล็กตรงหน้า “เรียกทำไม!” เสียงตวาดดังขึ้นจนเธอสะดุ้ง “ใกล้จะตายห่าถึงจะรู้จักเรียกชื่อผัวตัวเองว่างั้น?” น้ำกัดริมฝีปากแน่น พยายามสูดหายใจทั้งที่ลำคอยังถูกบีบอยู่ ความเจ็บทำให้น้ำตาเริ่มเอ่อคลอ ก่อนจะไหลลงมาตามแก้มอย่างห้ามไม่อยู่ “อึก... นายมันโรคจิต!” เธอเค้นเสียงออกมาอย่างเหลืออด ทั้งที่แทบไม่มีแรงพูด “อึก... ทั้งจิต ทั้งบ้า ทั้งประสาท!” วายุมองเธอผ่านกระจกด้วยสายตาแข็งกร้าว ความโกรธในแววตาไม่ได้ลดลงแม้แต่น้อย “เพิ่งรู้..ก็รู้ไว้ซะ!” เขากระชากเสียงใส่ ก่อนพูดต่อด้ว

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status