EP.10 แค่พี่หวงน้อง

กอหญ้า...

หลังจากที่พี่นาทีออกมาข้างนอกฉันก็แต่งตัวให้เรียบร้อยก่อนจะออกมานั่งทำงานที่โต๊ะกินข้าวกัน และคืนนี้ดินก็ต้องไปนอนอีกห้องหนึ่งที่พี่นาทีให้พนักงานในรีสอร์ตเข้ามาเตรียมให้

" หูยหญ้า ดินอยากจะบอกว่าเมื่อกี้พี่นาทีโคตรน่ากลัวอะ "

ดินขยับเข้ามานั่งใกล้ๆฉันก่อนจะหันมาพูดให้ได้ยินแค่เราสองคน

" ก็ตอนนั้นพี่นาทีเข้าใจเราผิดไง แต่ตอนนี้ไม่มีอะไรแล้วดินสบายใจได้ "

ฉันหันไปบอกดินยิ้มๆพลางแกะขนมเข้าปากไปด้วย และช่วยกันร่างผังต่อ

" นี่ถ้าไม่บอกดินว่าพี่นาทีเป็นพี่ชายหญ้านะ ดินคงคิดว่าพี่นาที่อะเป็นแฟนหญ้าไปแล้วนะเนี่ย โคตรขี้หวงอะ "

ดินยังไม่หยูดพูดแต่ก็ยังคงร่างผังต่อไป ส่วนฉันก็ได้แต่ส่ายหัวไปมาให้กับคำพูดของดิน

" หญ้า "

" ว่า "

" พี่นาทีมีแฟนยังอะ "

ดินเงยหน้าขึ้นมาถามก่อนจะก้มหน้าร่างผังต่อ ส่วนฉันก็ช่วยส่งยางลบให้แค่นั้น

" ไม่รู้สิ ดินถามทำไมอะ "

ฉันถามดินแบบไม่ใส่ใจพลางเคี้ยวขนมต่ออย่างเมามัน

" เอ้า ก็ขนาดน้องสาวยังหวงขนาดนี้คิดดูสิถ้าเป็นแฟนจะหวงขนาดไหน "

" อีกแล้วนะดิน เลิกคุยเรื่องพี่นาทีแล้วทำงานต่อได้แล้ว มานี่เดี๋ยวหญ้าช่วย "

ฉันว่าพลางแย่งอุปกรณ์ในมือดินมาไว้ในมือ

นาที...

พอผมกลับเข้ามาในห้องผมก็ต้องนอนกลิ้งไปกลิ้งมาเพราะความคิดสับสนกับเรื่องบางอย่าง พอผมเข้าไปในห้องยัยเด็กนั่นก็เห็นผู้ชายนอนราบอยู่บนเตียงส่วนยัยเด็กนั่นก็นุ่งกระโจมอกเดินออกมาจากห้องน้ำ แล้วอยู่ดีๆก็รู้สึกเหมือนตัวเองฟิวส์ขาดจนตวาดเธอไปหลายรอบ พอจะตั้งสติได้อีกทีก็เห็นคนตรงหน้าตัวสั่นงันงกเหมือนวันที่ฝนตกวันนั้น แล้วทุกอย่างก็กลับเข้าสู่โหมดปกติอีกครั้งผมไม่รู้ว่าเรียกความรู้สึกแบบนี้ว่าอะไร มันไม่เคยเกิดขึ้นกับผมมาก่อน เฮ้อ!! แล้วคนที่จะไขปริศนาให้ผมได้กระจ่างก็มีแค่คนเดียวเท่านั้น

[ ว่าไงนาที เห็นพ่อกับแม่บอกว่ามึงกลับไทยแล้ว ]

" เออใช่เพิ่งกลับมา วันนี้ก็เลยแวะไปหาป้ากับลุง "

ผมบอกคนในสายพลางนอนเอามือก่ายหน้าผากไปด้วย นักรบเป็นลูกพี่ลูกน้องของผมเองเราโตมาด้วยกันและเพิ่งแยกกันตอนเรียนมหาลัยแต่ยังคงไปมาหาสู่กันบ่อยๆในช่วงปิดเทอม

[ แล้วโทรมามีไรอะ ]

" คืองี้นะรบ กูจะถามมึงว่ามึงเคยโมโหพบรักแบบสุดๆป่ะ แบบโคตรโกรธโคตรเดือดอะเคยมั้ย "

ผมดีดตัวลุกขึ้นนั่งก่อนจะยิงคำถามออกไปและรอฟังคำตอบอย่างตั้งอกตั้งใจ

[ ไม่นะ ]

เอ้าา

" ไม่เคยเลยหรอ "

[ เอางี้โกรธเพราะอะไร ]

" แบบเวลาเจอพบรักอยู่กับผู้ชายคนอื่นไรงี้ "

[ ไม่อะ มึงก็รู้ว่าปกติพบก็อยู่กับผู้ชายอยู่แล้วเพื่อนส่วนมากก็มีแต่เพื่อนผู้ชาย ]

" หรออืมๆ ขอบใจนะ "

ทำไมนักรบมันไม่อะไรกับพบรักเลยวะ แล้วที่ผมเป็นอยู่กับกอหญ้านี่คืออะไร ไม่สิ ไม่สิ ลองโทรหาอีกคน

.

.

.

[ ว่าไงมึง ]

เสียงไอ้ภูมิเพื่อนสนิทในวัยมัธยมที่ยังคงติดต่อกันอยู่เรื่อยๆเอ่ยขึ้น แล้ววันนี้ผมก็แวะไปหามันมาด้วย

" กูมีเรื่องอยากจะถามมึงว่ะ "

[ มีเรื่องอะไรที่คุณชายนาทีต้องถามผมครับ ]

" มึงรู้สึกยังไงกับน้องสาวมึงวะ "

ผมเลือกยิงคำถามที่ตรงประเด็นมากที่สุดให้มัน

[ เอ้าไอ้นี่ถามแปลก ก็รักดิวะน้องสาวนะนั่น ]

อืมค่อยมีเหตุผลหน่อย

" แล้วมึงรู้สึกยังไงเวลามีผู้ชายมายุ่งกับน้องมึงวะ "

[ กูก็อยากจะฆ่าพวกนั้นให้ตายห่าไปเลยไง น้องกู กูหวงโว้ย ห้ามจีบห้ามยุ่ง อีกอย่างนะถึงน้องกูจะขึ้นคานกูก็เลี้ยงน้องกูได้ไม่ต้องมีแฟนไม่ต้องแต่งงาน เข้าใจ๊ ]

โป๊ะเช๊ะ!! ใช่แล้วเพื่อนภูมิกูก็คิดแบบมึง

" มันไม่ผิดปกติใช่ป่าววะ "

[ ผิดปกติเชี่ยไรอะ ก็แค่พี่หวงน้องใครๆเขาก็เป็นกัน ]

" อ่อ เคเข้าใจล่ะขอบใจมากมึง "

" ก็แค่พี่หวงน้อง แสดงว่าไม่ผิดปกติ "

ใครๆเขาก็เป็นกัน หึหึ