EP.2 เรื่องราวในวัยเด็ก

กอหญ้า...

" อี๋สกปรก อย่าเข้ามาใกล้นาทีนะ "

" อย่ามายุ่งกับกุ้งของนาทีนะ ยัยเด็กสกปรก!! "

" คนนี้เขาสกปรกให้เขาออกไปจากบ้านเรานะฮะ "

" ออกไปนะ นาทีอยู่ใกล้ยัยสกปรกแล้วหายใจไม่ออก นาทีไม่อยากอยู่ใกล้เชื้อโรค ออกไป!! แค่กๆ "

ฟุ่บ!! " กรี๊ด!! "

.

.

.

" ออกไปนะ อย่าเข้ามานะ คุณนาทีอย่าเข้ามากอหญ้ากลัวแล้วฮือๆ "

เด็กผู้หญิงสามขวบกว่าๆกำลังนั่งงอตัวลงกับพื้นเมื่อเด็กผู้ชายคนหนึ่งจับหนอนยั๊วเยี๊ยะมาโยนใส่เต็มเนื้อเต็มตัวไปหมด ภาพเด็กผู้หญิงคนนั้นที่ร้องไห้ฟูมฟายจะขาดใจกับเสียงหัวเราะชอบใจของเด็กผู้ชายคนนั้นมันฝังลึกลงใจฉัน เด็กผู้หญิงคนนั้นคือฉันเอง

" น้องหนอนของนาทีชอบกินหญ้านะ เป็นกอหญ้าก็ต้องให้น้องหนอนกินสิ คิกๆ "

" อึก กอหญ้ากลัวแล้วเอามันออกไปนะ ฮือๆ กลัวแล้ว "

" คิกๆ สมน้ำหน้ายัยเด็กสกปรก!! ถ้าเธอไปฟ้องแม่เวลานาทีจะเอาน้องหนอนไปใส่ที่นอนเธอแล้วก็จะให้เพื่อนที่โรงเรียนเอาน้องหนอนไปกินเธออีก "

" คุณนาทีขากอหญ้ากลัวแล้ว เอาออกไปน้าา ฮือๆ "

" ออกไปจากบ้านนาทีซะยัยเด็กสกปรก!! "

" ถ้ากอหญ้าโตแล้วกอหญ้าจะไป แต่ตอนนี้กอหญ้ายังไม่โตคุณนาทีให้กอหญ้าอยู่ที่นี่ก่อนได้มั้ยค่ะ ฮือๆ "

" นาทีไม่อยากเห็นหน้าเธอ!! ยัยเด็กสกปรก!! "

" กอหญ้าจะไม่ให้คุณนาทีเห็นหน้าแต่คุณนาทีให้กอหญ้าอยู่ที่นี่นะค่ะ ฮือๆ "

" ถ้าเธออยู่ที่นี่เธอก็จะเป็นอาหารของน้องหนอนทุกวัน คิกๆ น้องหนอนชอบกินกอหญ้า คิกๆ "

.

.

.

แฮก แฮก

" ฝันอีกแล้วหรอ อึก กอหญ้าไม่อยากฝันแบบนี้อีกแล้วอึก กอหญ้าสะอาดแล้วนะทำไมถึงยังฝันอยู่อีก ฮือๆ "

ไม่ว่าจะนานแค่ไหนเรื่องในวันนั้นก็กลายเป็นฝันร้ายที่คอยตามหลอกหลอนฉันอยู่บ่อยๆ มันกลายเป็นปมฝังลึกลงในใจฉันไม่มีวันที่จะหายไป ฉันเกลียดฝันร้ายบ้าๆนี่ เมื่อไหร่จะเลิกฝันแบบนี้สักที

ตั้งแต่ที่ฉันย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้ไม่ว่าจะตอนที่ยังเด็กอยู่หรือตอนนี้ที่โตแล้วฉันก็ต้องคอยอยู่แบบหลบๆซ่อนๆแบบหวาดระแวงเพราะกลัวว่าคุณนาทีจะเห็น ฉันไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่คุณนาทีกลายเป็นบุคคลที่ฉันได้ยินเพียงแค่ชื่อเขาก็ทำให้ฉันสะดุ้ง

" คุณหนูค่ะ ป้าตั้งโต๊ะเสร็จแล้วค่ะ "

เสียงป้าบัวบอกฉันเมื่อฉันเดินเข้ามาในครัวเพราะว่าถึงเวลาอาหารเย็นแล้ว

" พ่อกับแม่ล่ะคะ "

ฉันถามป้าบัวเพราะเมื่อมองไปก็เห็นเพียงแค่เด็กผู้ชายใส่ชุดมอปลายเหมือนกันกับฉันนั่งอยู่คนเดียว ฉันกับเขาเราห่างกันหนึ่งปี คุณนาทีอยู่มอหกส่วนฉันอยู่มอห้า

" คุณผู้หญิงกับคุณผู้ชายไปทำธุระที่กรุงเทพค่ะคุณหนู สองสามวันคงจะกลับ "

ป้าบัวหันมาบอกฉันก่อนจะเดินออกไป

" อ่อค่ะ "

ฉันพยักหน้าเบาๆตามหลังป้าบัว แล้วฉันจะทำยังไงดี

ฉันจำได้ว่าตอนเป็นเด็กคุณนาทีจะไม่ยอมกินข้าวถ้ามีฉันร่วมโต๊ะอยู่และฉันก็รู้ว่าคุณนาทีไม่นั่งกินข้าวกับฉัน เพราะทุกครั้งที่จะต้องได้กินข้าวด้วยกันคุณนาทีจะกินข้าวแค่นิดเดียวแล้วรีบลุกออกไป บางทีก็กินทีหลังถ้าพ่อกับแม่นั่งอยู่ด้วยก็จะกินก่อนแล้วรีบออกไป บางทีการกินข้าวกับคนที่เกลียดมันก็ไม่ได้อร่อยขึ้นมาเลยสักนิดคุณนาทีคงคิดแบบนั้น เพราะฉันมันคือยัยสกปรกสำหรับเขา

พวกคุณอาจคิดว่าคุณนาทีใจร้ายหรือนิสัยไม่ดีใช่มั้ย เปล่าเลยค่ะ คุณนาทีร่าเริงและน่ารักกับทุกคนยกเว้นฉัน คุณนาทีใจดีและใส่ใจทุกคนยกเว้นฉัน คุณนาทีอบอุ่นและอ่อนโยนกับทุกคนที่ไม่ใช่ฉัน เพราะว่าเขาไม่ได้ต้องการฉัน เขาเกลียดฉัน บางทีฉันก็คิดนะคะว่าการที่คุณนาทีตัดสินใจห่างแม่ที่รักที่สุดไปเรียนต่อที่อังกฤษเพราะว่าไม่อยากเห็นหน้าฉัน แต่ฉันก็ยังเข้าข้างตัวเองเสมอว่าสักวันหนึ่งเมื่อเราสองคนโตขึ้นและกลับมาเจอฉันอีกครั้ง คุณนาทีอาจจะยอมรับฉันในฐานะน้องสาวก็ได้ และเมื่อวันที่เราสองคนโตพอและกลับมาพบกันอีกครั้งฉันจะทำให้คุณนาทีรู้ว่าเขาโชคดีแค่ไหนที่มีฉันเป็นน้องสาว