EP.35 ความแตก

กอหญ้า...

" บาร์บีคิวไม้นั้นเซียนขอได้ป่ะ "

เซียนมองมาที่มือฉันซึ่งถือบาร์บีคิวไม้ที่สุกแล้วเอาไว้ นี่ฉันยังไม่ได้กินเลยนะ

" อื้มได้สิ "

ฉันตอบยิ้มๆก่อนจะยื่นบาร์บีคิวให้เซียน แต่หัวใจฉันก็เต้นจนแทบจะทะลุออกมาเพื่อหน้าหล่อๆของเซียนโน้มลงมารูดชิ้นเนื้อออกจากไม้ที่ฉันถืออยู่ เหมือนกับว่าฉันกำลังป้อนเซียน...

" อื้ม อร่อยเนอะ "

รอยยิ้มหวานๆบนใบหน้าหล่อๆของเซียนที่ห่างจากฉันเพียงคืบทำให้ฉันร้อนผ่าวไปทั่วทั้งหน้า ให้ตายเถอะนี่ฉันเป็นอะไรไป

" ไอ้เซียน!! "

" ไอ้เซียน!! "

" พี่นาที... "

ฉันชาวาบไปทั้งตัวเมื่อเสียงดุๆของคนมาใหม่ดังขึ้น ร่างของฉันถูกดึงให้ไปอยู่ด้านหลังโดยมีพี่นาทียืนบังเอาไว้ ฉันสังเกตุเห็นแววตาดุดันและใบหน้าน่ากลัวของพี่นาทีเหมือนครั้งที่ฉันยังเป็นเด็กอีกครั้ง

" อะไรเฮีย แหกปากอยู่ได้ตกใจหมด "

เซียนถามแบบไม่ใส่ใจก่อนจะพลิกบาร์บีคิวไม้อื่นบนเตาต่อ

" เมื่อกี้พวกมึงทำอะไร ป้อนบาร์คิวกัน? "

" แล้วไงอะเฮีย เฮียเลิกดุได้แล้วเดี๋ยวหญ้าก็กลัวหรอกมานี่หญ้า "

เฮียพูดปัดๆก่อนจะเข้ามาดึงตัวฉันที่ยืนสั่นอยู่ด้านหลังพี่นาทีกลับไป อยู่ๆเรื่องราวในวัยเด็กก็หวนกลับมาอีกครั้งทำให้ฉันรู้สึกกลัวและตัวสั่นขึ้นมา ริมฝีปากที่อยากจะส่งเสียงพูดกลับพูดไม่ออก ฉันทำได้แค่พยายามยืนให้ตรงและสูดหายใจเอาออกลึกๆเท่านั้น

" หญ้าต้องเข้านอนแล้ว คงอยู่คุยกับมึงไม่ได้ "

พี่นาทีตอบเสียงดุก่อนจะคว้าข้อมือฉันให้เดินตามไป แต่ด้วยเหตุผลอะไรฉันก็ไม่แน่ใจมือของฉันสะบัดเองอัตโนมัติทันทีที่พี่นาทีสัมผัส บางทีฉันอาจจะยังไม่หายดีก็ได้

" หญ้า!! "

เสียงตะหวาดจากพี่นาทีดังขึ้น

" เฮ้ยเฮีย เซียนว่ามันชักไปกันใหญ่แล้วนะ อาการหญ้าจะกำเริบอีกแล้ว "

เซียนว่าก่อนจะเข้ามาประคองฉันแต่ร่างของเซียนก็กระเด็นไปอีกทางเมื่อพี่นาทีเข้ามากระชากฉันออกไป

" พี่ขอโทษ / อะไรของเฮียเนี่ยผลักเซียนทำไม "

พี่นาทีพูดกับฉันก่อนจะลูบหัวฉันเบาๆส่วนเซียนก็โวยวายใหญ่เพราะไม่เคยเจออะไรแบบนี้

" เซียนว่าเฮียจะทำให้หญ้ากลับมาแย่อีกนะ ถ้าดูแลไม่ได้ก็อยู่ห่างๆเถอะเฮีย "

เซียนว่าพลางทำท่าจะเข้ามาแย่งฉันออกไปแต่พี่นาทีไวกว่าดันตัวฉันให้ไปอยู่ข้างหลังอีกครั้ง

" ทำไมกูจะดูแลไม่ได้ก็หญ้าเป็นเมียกู "

" ห๊ะ / อะไรนะ / เอ่อหนาวไม่ได้ยินนะคะ "

เสียงของเซียนที่ดูเหมือนจะตกใจตามมาพร้อมกับเสียงของพี่พบรักและเดือนหนาวที่ไม่รู้ว่าเดินมาตั้งแต่เมื่อไหร่ หมดกันทุกอย่างที่ปิดไว้

" อะไรของตระกูลนี้วะเนี่ย คนทางนั้นก็ซื้อเมียมาเป็นตุ๊กตาพอมาทางนี้เฮียก็เอาน้องทำเมีย เหี้ย เหี้ย อะไรของไอ้เซียนวะเนี้ย เรื่องเหี้ยอะไรวะ "

เสียงเซียนโวยวายอีกรอบพร้อมกับกุมหัวตัวเองไว้ด้วยมือทั้งสองข้าง

" พวกเราต้องคุยกัน ป่ะหญ้ามากับพี่ "

พี่พบรักที่เหมือนจะดูมีสติและมีเหตุผลมากกว่าทุกคนในที่นี้เดินมาจับมือฉันให้เดินตามไปโดยมีเดือนหนาวที่ทำหน้าเลิ่กลั่กอยู่ไปจูงมือพี่นาทีและเซียนเดินตามมาด้วย

ไม่นานพวกเราก็มานั่งล้อมวงอยู่โต๊ะม้าหินอ่อนโดยมีพี่พบรักนั่งกอดอกส่งสายตาเพชรฆาตให้กับสองหนุ่มตรงหน้า ดีหน่อยที่เวลานี้บรรดาพ่อๆแม่ๆของพวกเราเข้าไปนั่งคุยเรื่องธุรกิจและเรื่องสรรพเพเหระด้านในเลยไม่ได้ยินเรื่องราวและไม่ได้เห็นเหตุการณ์เมื่อกี้นี้

" นาทีมีอะไรจะพูดมั้ย "

พี่พบรักที่รุ่นราวคราวเดียวกับพี่นาทีแต่บุคคลิดูเป็นผู้ใหญ่มากกว่าถามขึ้น ฉันกับเดือนหนาวได้แต่นั่งก้มหน้ามองมือตัวเองที่ประสานกันอยู่บนตัก ขนาดพี่พบรักรู้ยังขนาดนี้ ถ้าพ่อกับแม่รู้จะขนาดไหนเนี้ย

" โธ่พบยังจะถามอีก มันก็ตามนั้นแหละ "

พี่นาทีตอบหน้ายู่

" ตามนั้นแหละตามไหน "

พี่พบรักถามนิ่งๆ

" เออๆก็ได้ๆ หญ้ากับนาทีตอนนี้เราสองคนเป็นมากกว่าพี่กับน้อง "

" เหี้ย อะไรของเฮียเนี้ย "

เสียงของเซียนที่ตกใจและตาลุกวาวราวไข่ห่าน ก็ต้องตกใจอยู่แล้วแหละใครจะคิดล่ะว่าทุกอย่างจะเป็นแบบนี้

" จะอะไรมึง ก็หญ้าอะเป็นเมียกูแล้วกูก็เป็นผัวหญ้า เข้าใจ๊ แล้วมึงก็เลิกมาเจ๊าะแจ๊ะเมียกูได้แล้ว "

พี่นาทีหันไปบอกกับเซียนแต่คำพูดของพี่นาทีทำเอาฉันหายใจไม่ทั่วท้องเลย ฉันอายนะ

" ทีนี้หญ้าตอบคำถามพี่มา "

พี่พบรักหันหน้ามาทางฉันบ้าง ทำเอาฉันทำตัวไม่ถูกเลย

" พี่นาทีตอบไปแล้วนี่คะ "

ฉันยิ้มแหยๆให้แต่ก็ได้สายตาดุๆของพี่พบรักกลับมา

" หญ้า - เล่า - มา "

เสียงลอดไรฟันของพี่พบรักทำให้ฉันต้องกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ไปเลย

" เฮียบังคับหญ้าใช่มั้ย เฮียข่มขืนหญ้าใช่หรือเปล่า "

เซียนที่เหมือนจะร้อนรนจนทนไม่ไหวถามขึ้นทำเอาพี่นาทีตบหัวทิ่มไปทีนึง

" พี่นาทีไม่ได้บังคับหญ้านะคะ หญ้า...หญ้ากับพี่นาทีเรารักกันจริงๆนะ "

ฉันตอบก่อนจะหันไปสบตากับพี่นาที แค่ได้เห็นรอยยิ้มละมุมของผู้ชายตรงหน้าฉันก็ใจชื้นขึ้นมาแล้ว

" ใช่แล้วพบ นาทีกับหญ้าอะเรารักกัน "

พี่นาทียืนยัน

" ทีตอนเป็นเด็กแกล้งเขาสารพัด เซียนยังจำวันที่เฮียบอกว่าหญ้าไม่สวยได้เลย "

เซียนพูดแหย่ๆแต่ก็ไม่วายโนพี่นาทีตบเข้าให้

" ก็ตอนนั้นกูเป็นเด็กนี่หว่าแต่ตอนนี้โตแล้ว แล้วกูก็ดูแลหญ้าดีด้วย ใช่มั้ยคะหญ้า "

ฉันยิ้มหวานส่งให้พี่นาทีที่มาพูดหวานๆต่อหน้าทุกคน

" ใช่ค่ะ "

" โอ๊ยเซียนเลี่ยน พอๆไปหวานกันที่อื่นไป เห็นแบบนี้เซียนค่อยสบายใจหน่อย "

เซียนพูดพลางผลักพี่นาทีไปอีกทาง

" แล้วจะบอกอาองศากับอาเวลาตอนไหน เรื่องนี้คงยังไม่มีใครรู้แน่ๆ "

พี่พบรักว่า

" ครั้งแรกนาทีว่ารอให้พ่อกับแม่เคลียร์งานเสร็จก่อนแล้วจะบอกน่ะแต่ถ้าทุกคนรู้แบบนี้แล้วนาทีคิดว่าจะบอกเร็วๆนี้แหละ "

พี่นาทีตอบ

" รีบๆล่ะกันเรื่องแบบนี้ปล่อยไว้นานไม่ดีหรอก ยิ่งสถานนะตอนนี้ทุกคนรู้ว่าเป็นพี่น้องกันอยู่ด้วย "

" แล้วเมื่อกี้ที่เซียนพูดว่าคนทางนี้เอาน้องทำเมียแล้วคนทางนั้นซื้อเมียมาเป็นตุ๊กตาอะ หมายความว่าไง "

พอพี่พบรักหันกลับไปถามเซียน เซียนถึงกับหน้าซีดทันที ต้องมีอะไรแน่ๆเลย