EP.33 แม่!!

กอหญ้า...

และแล้วงานเลี้ยงก็ต้องเลิกลา วันนี้ฉันกับพี่นาทีก็เดินทางมาถึงรีสอร์ตซึ่งเป็นเวลาเกือบเที่ยงวันดีหน่อยที่ก่อนจะมาถึงเราสองคนแวะหาอะไรลงท้องกันก่อนไม่งั้นคงหิวแย่

" เฮ้อ ถึงบ้านสักทีหญ้าคิดถึงพี่ทุยจะแย่ "

ฉันทิ้งตัวลงบนโซฟาก่อนจะเงยหน้ามองพี่นาทีที่โน้มตัวลงมาจุ๊บแก้มฉันที่หนึ่ง

" คิดถึงแต่พี่ทุยหรอคะ ไม่คิดถึงพี่นาทีบ้างหรอ "

พี่นาทีที่ทิ้งตัวลงนั่งข้างๆฉันพูดขึ้นพลางล้มตัวลงหนุนตักฉัน บ้าสิคิดถึงอะไรกันเราอยู่ด้วยกันทั้งวันเลยนะ

" พี่นาทีอยู่กับหญ้าตลอดแล้วทำไมหญ้าต้องคิดถึงด้วยล่ะคะ "

ฉันว่ายิ้มๆพลางบีบจมูกพี่นาทีเบาๆ

" งั้นเย็นๆเราไปหาพี่ทุยกันนะคะ พี่จะแวะไปดูสวนด้วยเหมือนกัน "

พี่นาทีพูดยิ้มๆก่อนจะยกมือจับแก้มฉันเบาๆ

" ขับรถเหนื่อยทั้งวันแล้วพี่นาทีพักเถอะค่ะ เย็นๆหญ้าจะปลุกพี่นาทีเอง "

ฉันสางกลุ่มผมสีดำนุ่มมือเล่นพลางบอกคนบนตัวที่กำลังทำท่าเคลิ้มเมื่อโดนดึงผมเล่น

" หญ้าก็มานอนกับพี่สิคะ วันนี้เรายังไม่ได้พักเลยนะ "

พูดจบฉันก็โดนรั้งให้ลงไปนอนข้างๆพี่นาที

" เราจะนอนเบียดกันแบบนี้หรอคะ พี่นาทีไปนอนพักในห้องเถอะค่ะหญ้าก็จะเข้าไปพักเหมือนกัน "

ฉันพูดพลางใช้นิ้วเกลี่ยใบหน้าหล่อๆไปมา

" นอนด้วยกันไม่ได้หรอคะ พี่คิดถึงหญ้านะไม่อยากห่างเลย "

เสียงอ้อนๆของคนตรงหน้าทำให้ฉันถึงกับอมยิ้มออกมา ทำไมอ้อนเก่งแบบนี้นะ

" ไม่ได้ค่ะ "

ฉันพูดเสียงดุ

" ไม่ได้หรอคะ งั้นพี่จะข่มขืนแล้วนะถ้าไม่ให้ไปนอนกอดอะ "

" ว๊าย พี่นาทีปล่อยหญ้าก่อน "

ฉันร้องเสียงหลงเมื่อพี่นาทีพลิกตัวขึ้นมาคร่อมร่างฉันเอาไว้ด้วยท่าทางทีเล่นทีจริง

" หึหึ ไม่ให้นอนด้วยใช่มั้ยได้ แบบนี้ต้องข่มขืน "

จมูกโด่งๆของพี่นาทีซุกไซร้ไปมาตามซอกคอจนฉันรู้สึกจั๊กจี้ เพราะพี่นาทีแค่แกล้งเล่นเท่านั้นฉันจึงดิ้นสู้เพราะทนจั๊กจี้ไม่ไหว

" พี่นาทีปล่อยหญ้า กรี๊ด "

ฉันทั้งร้องทั้งดิ้นเมื่อพี่นาทีจี้เอวฉันไปมาพลางกดจมูกลงซ้ำๆ เสียงหัวเราะปนเสียงกรี๊ดร้องของฉันกับพี่นาทีดังสลับกันไปมาอย่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุด ฉันเหนื่อยแล้วนะ

" แบบนี้ต้องโดนข่มขืน หึหึ "

" พี่นาทีพอแล้ว หญ้ายอมแล้วอย่า "

ฉันว่าพลางดิ้นไปมาใต้ร่างของพี่นาที

" ตุ่บ นาที!! ทำอะไรน้อง!! "

เสียงนั่น!!

" แม่!! / แม่!! "

ฉันกับพี่นาทีสะดุ้งตัวโหยงด้วยความตกใจเมื่อเสียงของผู้มาใหม่หรือแม่กำลังยืนตัวสั่นใบหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธ

" ปล่อยน้องเดี๋ยวนี้!! "

เป็นครั้งแรกที่แม่โมโหและแสดงอาการแบบนี้กับเราสองคน ฉันได้แต่ยืนนิ่งพูดอะไรไม่ออก

" แม่คือมันไม่ใช่แบบที่แม่คิดนะครับ นาทีกับหญ้าเราแค่เล่นกัน "

พี่นาทีรีบอธิบายมือไม้ก็สั่นระริก

" อย่ามาโกหกแม่!! แม่รู้ว่านาทีไม่ชอบน้อง "

" เอ่อแม่คะ เราแค่เล่นกันจริงๆค่ะพี่นาทีไม่ได้ทำอะไรหญ้าเลยนะคะ "

ฉันรีบอธิบายเมื่อเห็นสีหน้าซีดเผือกของพี่นาที ตั้งแต่เกิดมาพี่นาทีคงไม่เคยโดนแม่ดุล่ะสิถึงได้กลัวขนาดนี้

" หญ้ามาหาแม่!! ไม่ต้องปกป้องพี่เขาเลยนะ พี่เขาบังคับให้หญ้าพูดแบบนี้ใช่มั้ย "

แม่ดึงตัวฉันเข้าไปกอดพลางหมุนตัวฉันไปมาเพื่อสำรวจ

" พี่นาทีไม่ได้บังคับหญ้านะคะแม่ เราแค่เล่นกันจริงๆค่ะ "

ฉันรีบอธิบาย

" แน่ใจ "

แม่ถามซ้ำด้วยน้ำเสียงดุๆ

" แน่ใจค่ะแม่ แล้วก็ตอนนี้พี่นาทีก็ไม่ได้แกล้งหญ้าเหมือนตอนเด็กๆแล้วด้วย "

พอมีโอกาสฉันก็รีบบอกแม่ไป ฉันรู้มาตลอดว่าแม่ไม่ค่อยสบายใจเรื่องฉันกับพี่นาทีแต่ตอนนี้ทุกอย่างมันไม่ได้เป็นเหมือนเมื่อก่อนแล้ว ฉันก็อยากให้แม่เลิกคิดมากเรื่องฉันสักที

" แม่อะ ไม่เชื่อนาทีเลย "

พี่นาทีหน้ายู่พลางเดินเข้ามากอดแม่เอาไว้บ้าง

" นี่แน่ะ นี่แน่ะ "

ฝ่ามือมือหนักๆของแม่ฟาดลงไปที่แลขนพี่นาทีบ้างไหล่พี่นาทีบ้างจนฉันแอบขำให้กับคนตัวใหญ่ที่ถูกแม่ตี

" แม่อ่านาทีเจ็บนะ "

พี่นาทีท้วง

" ก็เราชอบแกล้งน้องบ่อยๆจะให้แม่เชื่อได้ยังไง "

แม่บ่นอุบก่อนจะเดินไปเก็บกระเป๋าถือที่วางงแหมะอยู่กับพื้นแล้วมานั่งโซฟา

" ตอนนี้ไม่แกล้งแล้วครับ ออกจะรักกันดีเนอะหญ้าเนอะ "

พี่นาทีที่นั่งข้างแม่อีกฝั่งบุ้ยปากมาทางฉันจนแม่ต้องหรี่ตามอง

" แล้วนี่ใครสั่งใครสอนให้เรากับน้องเล่นอะไรกันแบบนั้น โตแล้วนะไม่ใช่เด็กๆถ้ามีคนมาเห็นเข้าจะทำยังไง "

แม่ส่งสายตาดุๆมาให้เราสองคน ฉันกับพี่นาทีตกลงว่าไม่ใช่เร็วๆนี้ที่จะบอกเรื่องของเรากับพ่อและแม่แต่อยากให้ผ่านไปสักพักก่อน ให้งานของพ่อกับแม่เสร็จก่อนแล้วจะบอก

" ขอโทษครับ ต่อไปนาทีจะไม่เล่นแบบนี้กับน้องแล้ว "

พี่นาทีตอบยิ้มๆพลางเลิกคิ้วใส่ฉัน

" แล้วแม่กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่คะไม่เห็นโทรมาบอกพวกเราเลย "

ฉันรีบเปลี่ยนเรื่องเพราะไม่อยากคุยเรื่องนี้ต่อแล้ว

" กลับมาเมื่อเช้าน่ะลูก มาถึงเห็นบ้านเงียบๆแม่คิดว่าเราสองคนออกไปข้างนอกกัน "

" หญ้าไปเที่ยวกับเพื่อนๆมาค่ะ "

ฉันรีบตอบ

" นาทีก็ตามไปดูแลน้องครับ "

พี่นาทียิ้มแฉ่งให้แม่ ทำเอาแม่หรี่ตามองอย่างไม่เชื่อ

" แม่เห็นเราสองคนรักกันดีแม่ก็สบายใจหน่อย ถ้าพ่อรู้พ่อคงดีใจเหมือนกัน "

แม่ว่าก่อนจะดึงพวกเราไปกอดเอาไว้

" แล้วพ่อล่ะคะ หญ้ายังไม่เห็นพ่อเลย "

" ใช่ครับแม่ หรือว่าพ่อไม่ได้กลับมาด้วย "

" พ่อไปบ้านลุงอัคคีน่ะลูก เห็นว่าจะชวนกันไปดูพื้นที่ที่จะสร้างสนามแข่งรถให้เซียนลูกชายลุงเหลียง นาทีจำลุงได้มั้ยลูก "

" จำได้ครับ ตอนเป็นเด็กนาทีเคยเอาพี่หมูไปแลกกับแม่เวลาด้วย "

พี่นาทีตอบยิ้มๆส่วนฉันก็นั่งฟังเงียบๆเพราะไม่ได้รู้เรื่องราวตอนเด็กๆของพี่นาทีมากนักนอกจากวีรกรรมที่แกล้งฉันเท่านั้น

" แล้วหญ้าก็จำเซียนได้ด้วยค่ะแม่ เซียนเคยชมว่าหญ้าใส่ชุดกระโปรงสีขาวแล้วสวยเหมือนนางฟ้าด้วย "

ฉับรีบพูดบ้างแต่ไม่คิดว่าคำพูดของตัวเองจะทำให้พี่นาทีถลึงตาใส่แบบนั้น