LOGIN“ขอโทษครับผม” หยุดหมุน แต่ไม่ไ
“คุณศรคะ คุณศรตื่นได้แล้วค่ะผัวเจนมา” หล่อนเขย่าร่างเปลือยที่นอนกกกอดเริงรักกันก่อนหน้านี้ให้รีบตื่นมาแต่งตัวแล้วหนีออกไปจากบ้านตน ก่อนที่สามีจะเข้ามาเห็นเข้า “หา! อะไรนะ? ผัว! ไหนบอกว่าไม่มีไงครับ โธ่เว้ย!” ว่าได้ดังนั้นก็รีบหอบชุดของตัวเองมาใส่อย่างเร่งรีบ แต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว เมื่อประตูห้องนอนถูกถีบจนพังไม่เหลือชิ้นดี “คุณศรไม่ทันแล้ว พี่เทพมาแล้ว” หล่อนมองไปยังประตูที่พัง พร้อมกับปลายกระบอกปืนของสามีเล็งมายังคนที่เพิ่งใส่กางเกงในเสร็จ “มึงตาย!” ชายแปลกหน้าที่พังประตูเข้ามาเล็งปืนมายังอินศรอย่างเอาเรื่อง “ไม่อยู่แล้วเว้ย! ไปก่อนนะคนสวย เออ! ลืมบอกว่าเมียมึงแซบมากว่ะ!” ว่าแล้วก็โยนเสื้อใส่หน้าของชายร่างยักษ์ แล้วตัวเองก็รีบวิ่งไปกระโดดออกทางหน้าต่าง โชคดีที่บ้านหลังนี้เป็นบ้านชั้
“อา! หอมเหลือเกินนินา อะ! คิดถึง อูว์!” ว่าพลางลากเรียวลิ้นมายังเนินอวบอิ่ม พร้อมกับขบเม้มเบาๆ เพื่อฝากฝังรอยรักไว้ “อืม! นินาร้อนเหลือเกินค่า อูว์! อะ! อือ!” ร่างเล็กแอ่นรับทุกสัมผัสหวามที่ไล้ผ่านไปตามร่างกาย อินทัชเคลื่อนกายและปลายลิ้นร้ายของตนไปตามร่างเล็กที่ร้องครวญครางบิดเร้าไปมาใต้ร่างของตนด้วยความซ่านเสียว มือใหญ่บีบเคล้าคลึงไปตามทรวงอวบหยุ่นเต็มไม้เต็มมือ พร้อมกับไล่ปลายลิ้นวนไปมา รอบทรวงงาม ก่อนจะเคลื่อนมายังสะดือสวยแล้วดูดดึงเบาๆ ที่รอบสะดือ ไล้ต่ำไปเรื่อยๆ ยังเนินสวาทที่กำลังฉ่ำแฉะไปด้วยน้ำหวานสีขาวขุ่น “อา! หวานเหลือเกินคนดีจ๋า ซี้ดดดด อา! โอว์!” “อา! นินา...สะ...เสียวค่า ชูว์! ซี้ดดดด” สาวเจ้าครวญครางบิดเร้ากายไปมาด้วยความเสียวซ่าน ยิ่งตอนนี้ปลายลิ้นร้อนกำลังสอดแทรกกลีบดกุหลาบงาม
“ขอโทษครับผม” หยุดหมุน แต่ไม่ได้ปล่อยให้คนตัวเล็กเป็นอิสระ แต่เขาพาสาวเจ้าเดินไปยังบ้านพักที่อยู่ห่างไม่ไกลหนัก “จะไปไหนคะ ปล่อยนินาเดินเองก็ได้ค่ะ” “ไปเติมพลังกัน รู้ไหมหลายวันแล้วนะที่เราไม่ได้แนบชิดทักทายกัน อีกอย่างผมอยากทักทายลูกในท้องด้วย หมอบอกว่ามีได้ใช่ไหม” ถามอย่างเครียดๆ ด้วยกลัวว่าหมอจะห้าม “ไม่เอานะคะ พี่ศรก็อยู่นินาอาย” สาวเจ้าพูดอย่างอายๆ “ศรไปเดินเล่นแล้ว เขารู้ว่าควรอยู่ตรงไหน แต่ตอนนี้ผมอยากอยู่ในตัวคุณนะนางฟ้าน้อย” เอ่ยพลางรีบสาวเท้ายาวๆ ไปให้ถึงตัวบ้าน “พูดอะไรก็ไม่รู้ อายบ้างสิคะคุณทัช” สาวเจ้าทุบแผ่นหลังกว้างเบาๆ แก้เขิน&nbs
“คุยกันเองนะพี่ ผมช่วยได้แค่นี้จริงๆ” อินศรพูดกับพี่ชาย ก่อนจะเดินออกไปเงียบๆ โดยเหลือทิ้งไว้แต่คนเข้าใจผิดกันสองคนยืนสบตากันด้วยความรู้สึกคิดถึงกันและกัน “คุณทัชนินาขอโทษ” สาวเจ้าโผร่างเข้ากอดคนตัวโตทันทีเมื่อสบตาเศร้าสร้อยของชายหนุ่ม “ขอโทษทำไม นางฟ้าคนดีของผมไม่ได้ผิดสักหน่อย” อินทัชกอดรัดร่างเล็กแน่น จูบปลอบประโลมหน้าผากมนด้วยความรักและคิดถึง ตลอดหลายวันที่ผ่านมาไม่มีคนตัวเล็กในอ้อมกอด เขานั้นเหงาและเปล่าเปลี่ยวใจจนไม่อยากหลับตานอน “นินาผิด ผิดที่หนีมาโดยไม่คิดจะถามความจริง” หญิงสาวผละจากชายหนุ่มมาเอ่ยน้ำตาคลอ “ไม่ร้องนะคนดี ไม่ร้อง ผมรักนินานะ” อินทัชลูบหัวคนตัวเล็กกว่าก่อนจะโน้มตัวไปหอมแก้มเนียนเบาๆ&n
ตั้งแต่วันนั้นจนวันนี้ก็สี่วันแล้วที่จากชายคนรักมา ไม่อยากเจอ ไม่อยากพบหน้า ไม่อยากพูดคุย ถึงแม้จะไม่เจอเขาหลายวันแต่ใช่ว่าเขาจะไม่ตามหาเธอ ตลอดเวลาที่อยู่หาดใหญ่อินศรดูแลดีไม่ต่างจากผู้เป็นชายที่รักเลย ไม่ว่าจะไปไหน ทำอะไรเขาก็คอยดูแลอำนวยความสะดวกให้ตลอด วันนี้ก็เช่นกันหญิงสาวอยากมายืนรับลมทะเลที่หน้าบ้านพักอินศรก็ออกมายืนเป็นเพื่อนคุยแก้เครียดให้ “ให้พี่พูดอะไรหน่อยได้ไหมนินา” อินศรอยากพูดมาหลายวันแล้ว แล้วเมื่อตอนเช้าเขาก็แอบส่งไลน์บอกพี่ชายแล้วว่าตนอยู่ที่ไหนกับเวียนนา คงอีกไม่นานมาถึงบ้านพักแน่ๆ “พูดมาเถอะค่ะพี่ศร นินารู้ว่าพี่ศรหวังดีกับ นินา” ตอบพลางมองคลื่นทะเลที่ซัดหาฝั่งตรงหน้าตน “เฮ้อ!” อินศรถอนหายใจยาวๆ ก่อนจะพูดต่อ “พี่จะบอกว่านินาเข้าใจพี่ทัชผิดนะเรื่องวันนั้น ริก้าเคยเป็นคู่ขาของพี่พี่จริงๆ แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว ที่เห็นวันนั้นเขาก็คุยกันแบบเพื่อ
ฝ่ายอินทัชกดโทรหาน้องชายตั้งหลายรอบปลายสายก็ไม่ยอมรับ จนโทรไปอีกรอบน้องชายเขาปิดเครื่องหนี เมื่อคิดว่าติดต่อยังไงก็ไม่ได้ จึงเปลี่ยนเป็นโทรหาเมษาเลขาของตนแทน เพื่อให้เธอเอากุญแจรถและกระเป๋าทำงานในห้องมาให้ตน ตนจะไปรออยู่ที่รถ และไม่นานก็ได้ของที่ต้องการ “คุณทัชสู้ๆ นะคะ” เมษาให้กำลังใจเจ้านาย “ขอบคุณครับคุณษา ผมกลับบ้านก่อนนะครับ” ว่าแล้วก็รีบขึ้นรถติดเครื่องออกไปทันที โดยมีสายตาเห็นใจของเลขามองตามรถของเขา ชายหนุ่มขับรถกลับบ้านด้วยใจที่ร้อนรน เมื่อมาถึงบ้านก็ไม่รอช้าที่จะรีบจอดรถรีบวิ่งเข้าไปในบ้าน แต่วิ่งตามหาเวียนนาและน้องชายของตัวเองทั่วบ้านก็ไม่เจอ จนต้องวิ่งไปในครัวเพื่อถามพิมพ์ภากับน้ำตาลว่าน้องชายและยอดรักของตนกลับมาบ้านรึยัง “ป้าพิมพ์ครับ ป้าพิมพ์&







