Compartir

รักแท้แพ้เพื่อนสนิท
รักแท้แพ้เพื่อนสนิท
Autor: โมฮินี

บทที่ 1

Autor: โมฮินี
ครึ่งชั่วโมงผ่านไปนับจากฉันไปซื้อบุหรี่กลับมา

นอกจากคำสั่งที่ให้ไป "ซื้อชานม" แล้ว โจวซือเหนียนก็ไม่ได้สนใจฉันอีก

เขาคุยกับเสิ่นหมิงซูเรื่องคดีที่เพิ่งชนะมาเมื่อสัปดาห์ก่อน ลากยาวไปจนถึงแผนการในอนาคตของสำนักงานทนายความ

ฉันจำไม่ได้แล้วว่านี่เป็นครั้งที่เท่าไหร่ ที่ตนเองต้องกลายเป็นแค่ฉากหลังของพวกเขาสองคน

กระทั่งเสิ่นหมิงซูตอบข้อความเสร็จ โจวซือเหนียนถึงได้หันกลับมามองฉันด้วยความประหลาดใจ

"ทำไมยังไม่ไปอีก?"

ตั้งแต่งานเลี้ยงเริ่มจนถึงตอนนี้ ฉันต้องออกไปทำธุระให้พวกเขาถึงสามครั้งแล้ว

ฝนที่ตกลงมาอย่างหนักข้างนอกสาดซัดใส่ฉันครั้งแล้วครั้งเล่า ทำเอาตอนนี้เปียกปอนไปหมดทั้งตัว

โจวซือเหนียนมองเห็นคราบน้ำฝนบนใบหน้าฉันชัดเจน จึงเงียบไปชั่วขณะ

เสิ่นหมิงซูผู้เป็นเพื่อนสนิทฉันรีบช่วยพูดทันที

"ฉันก็แค่พูดไปเรื่อย ฝนตกหนักขนาดนี้ไม่ต้องไปหรอกจ้ะ"

พูดจบ เธอก็หยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาจากกระเป๋าอย่างคล่องแคล่ว

เป็นลายเดียวกับของโจวซือเหนียน

เมื่อฉันกลับมาหลังดร็อปเรียนไปครึ่งปี

อาหารเช้าที่โจวซือเหนียนซื้อมาก็เปลี่ยนจากสำหรับสองคนเป็นสามคน

พอเรียนจบ ไม่ใช่แค่อาหารเช้า แม้กระทั่งตั๋วหนังก็ยังต้องซื้อสามใบ

แต่ความสมดุลนี้กลับค่อย ๆ ถูกทำลายลง

ไม่รู้โจวซือเหนียนเริ่มเคยชินกับการซื้อของมาฝากแค่เสิ่นหมิงซูคนเดียวตั้งแต่เมื่อไหร่

"โธ่ เลิกสูบเถอะ ฮุ่ยหลินเกลียดกลิ่นบุหรี่ที่สุดเลยนะ"

เสิ่นหมิงซูแย่งบุหรี่ไปจากมือของโจวซือเหนียน แล้วขยี้มันทิ้ง

ชายหนุ่มเพียงหัวเราะเบา ๆ พลางส่ายหน้าด้วยความอ่อนใจ

ตลอดเจ็ดปีที่คบกันมา ฉันคุ้นเคยกับท่าทางตามใจใครสักคนอย่างไม่มีเงื่อนไขของเขาดีที่สุด

เมื่อก่อนฉันเคยเตือนเขานับครั้งไม่ถ้วนว่าอย่าสูบบุหรี่ เพราะฉันเกลียดกลิ่นของมัน

แต่เขากลับบอกแค่ว่าฉันไม่เข้าใจความเครียดของเขา แม้แต่อิสระแค่นี้ก็ไม่ยอมมอบให้

คนที่เกลียดการถูกจู้จี้ที่สุดอย่างเขา กลับเคยชินที่โดนเสิ่นหมิงซูคอยควบคุม

บรรยากาศบนโต๊ะอาหารกลับมาครึกครื้นอีกครั้ง

ฉันหันหลังเดินตรงออกจากห้องวีไอพีทันที

ฉันสูดลมหายใจเข้าลึก โทรหาหัวหน้าฝ่ายบุคคลเพื่อขอลาออก

เธอตกใจไม่น้อย

"งานเบ็ดเตล็ดในสำนักงานได้เธอคอยจัดการทุกอย่าง ถ้าเธอไปพวกเราก็วุ่นกันแย่สิ"

"เอาอย่างนี้ไหม เดี๋ยวพี่ไปปรึกษาประธานโจวให้ เขาจะได้ย้ายตำแหน่งให้เธอ?"

ตั้งแต่ปีแรกที่เข้าทำงานในสำนักงานทนายความ ฉันเคยขอย้ายตำแหน่งมาแล้วหลายต่อหลายครั้ง

ตอนที่ฉันช่วยเพื่อนร่วมงานจนชนะคดี เขากลับหาว่าฉันแค่โชคดีเท่านั้น

ตอนที่ฉันยื่นขอบรรจุเป็นพนักงานประจำ เขาก็บอกว่าคุณสมบัติฉันยังไม่ดีพอ

ตอนประเมินโบนัสสิ้นปี เขากลับคำนวณคะแนนประเมินของฉันละเอียดยิบจนถึงจุดทศนิยมที่หก

เขาพูดว่า "คุณเป็นแฟนผม ผมต้องทำเพื่อไม่ให้ใครมาครหาเอาได้"

แต่กับเสิ่นหมิงซูที่ได้เลื่อนตำแหน่งติดกันถึงสองระดับภายในเวลาปีเดียว เขากลับบอกว่าเธอมีความสามารถโดดเด่น

เธอได้รางวัลทุกรายการในงานเลี้ยงประจำปี เขาบอกว่านี่คือการดูแลเพื่อนเก่า

เจ็ดปีที่ฉันตั้งใจทำงานอย่างหนัก กลับเป็นแค่คนไร้ตัวตน

ฉันมองดูคนทั้งสองที่จนป่านนี้ก็ยังไม่หันกลับมามองฉันสักนิด แล้วในทันใดนั้น ฉันก็แค่นหัวเราะออกมา

ก่อนตอบกลับไปว่า

"พี่สวีคะ ช่วยจัดการเรื่องลาออกให้ฉันทีเถอะ แล้วก็ไม่ต้องบอกเขานะคะ"

Continúa leyendo este libro gratis
Escanea el código para descargar la App

Último capítulo

  • รักแท้แพ้เพื่อนสนิท   บทที่ 8

    กลีบกุหลาบขาวร่วงหล่นกระจายเต็มพื้น กาลเวลาคล้ายหยุดนิ่งลงในชั่วขณะนั้นรอยยิ้มบนใบหน้าของโจวซือเหนียนค่อย ๆ เลือนหาย เหลือไว้เพียงความจืดเจื่อนเท่านั้น“ฮุ่ยหลิน นี่คุณเกลียดผมขนาดนี้เลยเหรอ?”“ตลอดเวลาที่ผมตามหาคุณ ทุกวันมันช่างยากลำบากเหลือเกิน เหมือนกับว่าอยู่ดี ๆ ผมก็หมดแรงใจในชีวิต”“เพราะงั้นผมถึงต้องหาคุณให้เจอ แล้วพาคุณกลับบ้าน”มือของฉันยังคงวุ่นวายอยู่กับการห่อดอกไม้โดยไม่หยุดพัก และไม่ได้ปรายตาขึ้นมองเขาสักนิด“บอกแล้วไงคะว่าฉันจะไม่กลับไปกับคุณ”“ต่อไปนี้คุณใช้ชีวิตของคุณ ฉันใช้ชีวิตของฉัน พวกเราไม่ต้องมาข้องเกี่ยวกันอีก”“เฉินฮุ่ยหลิน!” ในที่สุดเขาก็หมดความอดทน เอื้อมมือมาจับข้อมือของฉันแน่น“งั้นก็กลับไปกับผม คุณเคยสัญญาแล้วนะว่าจะแต่งงานกับผม”ฉันพยายามสะบัดมือเขาออกด้วยความยากลำบาก พลางขมวดคิ้วมุ่น“โจวซือเหนียน คุณกลายเป็นคนงี่เง่าแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?”“คุณไม่เข้าใจคำว่าเลิกกันหรือไง? กว่าฉันจะหาชีวิตของตัวเองกลับคืนมาได้มันไม่ง่ายเลยนะ คุณยังจะไม่ยอมจบอีกใช่ไหม?”“คุณปล่อยฉันไปเถอะ”ดูเหมือนว่าท่าทีของฉันจะทำให้เขาสะอึกไปเล็กน้อย มือของชายหนุ่มชะงักค

  • รักแท้แพ้เพื่อนสนิท   บทที่ 7

    ฉันก้าวเดินไปบนเส้นทางที่ไม่อาจล่วงรู้ หลังบอกลาเมืองที่ใช้ชีวิตอยู่นานเกือบสิบปีตลอดหลายปีที่ผ่านมา ฉันคอยอยู่เคียงข้างโจวซือเหนียนตอนเริ่มก่อร่างสร้างตัว เฝ้ามองสำนักงานทนายความของเขาเติบโตขึ้นทุกวันฉันอยู่เบื้องหลัง อดหลับอดนอนตั้งใจอ่านหนังสือ จนคว้าใบอนุญาตทนายความที่ใฝ่ฝันมาครอบครองได้สำเร็จเดิมทีฉันคิดว่า ในที่สุดก็จะได้ยืนเคียงข้างโจวซือเหนียน และกลายเป็นคู่ชีวิตที่คู่ควรกับเขาสักทีแต่ความจริงกลับพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า ฉันคงไม่มีวันวิ่งตามเขาทันดวงดาวที่เปล่งประกายเจิดจรัสที่สุดข้างกายเขา ยังคงเป็นเสิ่นหมิงซูอยู่เสมอส่วนฉันเป็นได้แค่ฉากหลังที่คอยขับเน้นให้พวกเขาโดดเด่นขึ้นเท่านั้นช่วงหลายวันนี้ ฉันพบเจอกับทิวทัศน์มากมาย คล้ายได้โยนความทุกข์ใจทั้งหมดทิ้งไว้ข้างหลังโจวซือเหนียนยังคงส่งข้อความมาหาบ้างเป็นบางครั้งเพื่อบอกฉันว่า เขากับเสิ่นหมิงซูไปร้านอาหารฝรั่งเศสที่เราสองคนชอบไปเดตกันบ่อย ๆเพื่อบอกฉันว่า เขาไล่เสิ่นหมิงซูออกแล้ว และเขาอยากจะมาขอโทษฉันด้วยตัวเองเพื่อบอกฉันว่า ช่วงนี้เขาทรมานใจ ถามว่าฉันจะกลับไปพบเขาสักครั้งได้ไหมแต่ฉันไม่ได้ตอบกลับ ซ้ำยังบล็อ

  • รักแท้แพ้เพื่อนสนิท   บทที่ 6

    เวลานี้เขาถึงเพิ่งได้มองดูใบลาออกของเฉินฮุ่ยหลินโดยละเอียดวันที่ระบุไว้คือวันเดียวกับงานเลี้ยงรุ่นพอดีตอนนั้นเขาดื่มไปเยอะ ขณะออกไปตามหาเธอที่ระเบียงทางเดิน ก็ได้ยินเธอพูดแว่ว ๆ ว่า "ไม่ต้องบอกเขานะคะ"สรุปว่า เฉินฮุ่ยหลินตัดสินใจไปจากเขาตั้งแต่ตอนนั้นแล้วแต่ว่าเพราะอะไรกันล่ะ?เพราะเขาใช้ให้เธอไปทำธุระ หรือเป็นเพราะเสิ่นหมิงซูแย่งที่นั่งของเธอไป?แต่นั่นมันก็เรื่องปกตินี่โจวซือเหนียนฝืนลุกขึ้น เดินไปหาเสิ่นหมิงซูที่ห้องทำงานแต่บังเอิญได้ยินเธอกำลังคุยกับใครบางคนอยู่พอดี"ทนายเสิ่นคะ ทางลูกความโมโหมากเลยค่ะ พวกเขาคิดไม่ถึงว่าคดีระดับนี้คุณจะแพ้ได้""แต่ก็น่าแปลกจริง ๆ นะคะ ด้วยฝีมือระดับคุณ คดีนี้น่าจะชนะใส ๆ อยู่แล้ว"เสิ่นหมิงซูได้ยินดังนั้น ก็แค่นหัวเราะเย็นชา"พวกเขาต้องการค่าเสียหายเท่าไหร่ เสนอตัวเลขมาแล้วกัน เดี๋ยวฉันควักกระเป๋าจ่ายให้เอง"เมื่อเห็นพนักงานทำหน้าไม่เข้าใจ เธอจึงพูดต่อ"ที่ฉันทำแบบนี้ก็เพราะหวังดีต่อทุกคนนะ!""เฉินฮุ่ยหลินน่ะโง่จะตาย เข้ามาทำงานที่นี่ได้ก็เพราะอาศัยบารมีประธานโจวทั้งนั้น แค่ทำงานก๊อก ๆ แก๊ก ๆ ก็นั่งรับเงินเดือนสบาย พวกเธอเองก็เ

  • รักแท้แพ้เพื่อนสนิท   บทที่ 5

    [โจวซือเหนียน เรื่องของเราจบกันแค่นี้!]โจวซือเหนียนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกับจ้องมองข้อความประโยคนั้นอยู่นานเขาไม่รู้ว่าช่วงนี้เฉินฮุ่ยหลินเป็นอะไร เอะอะก็เอาแต่บอกเลิกเขาข่มความร้อนใจ พิมพ์ตอบกลับไป[เลิกงี่เง่าสักทีได้ไหม? ผมจองร้านอาหารฝรั่งเศสที่คุณชอบที่สุดไว้แล้ว ตอนนี้อยู่ที่ไหน? รีบโทรกลับมาเดี๋ยวนี้เลยนะ]แต่พอกดส่ง กลับมีเครื่องหมายตกใจสีแดงเด้งขึ้นมาเฉินฮุ่ยหลินถึงกับบล็อกเขาไปแล้วโจวซือเหนียนชะงักกึก คิ้วขมวดเข้าหากันจังหวะนั้น เสิ่นหมิงซูก็เดินเข้ามา และปรายตามองหน้าจอ"ซือเหนียน ช่วงนี้เฉินฮุ่ยหลินทำตัวแย่เกินไปแล้วนะ ทำไมถึงทำกับคุณแบบนี้ล่ะ?""คุณอุตส่าห์หวังดีจองร้านอาหารที่เธอชอบ แต่เธอกลับไม่เห็นค่าเลยเหรอ?"ยิ่งเธอพูดแบบนี้ โจวซือเหนียนก็ยิ่งรู้สึกว่าเฉินฮุ่ยหลินทำตัวงี่เง่าไร้เหตุผลเขาต้องเปลืองน้ำลายไปเท่าไหร่กว่าจะหาตำแหน่งพนักงานต้อนรับให้เธอได้ แถมยังคอยเอาใจสารพัดอีกแต่เธอกลับมาบอกเลิกด้วยความเย็นชา"ปกติเราสองคนตามใจเธออย่างกับเจ้าหญิง เธอก็เลยได้คืบจะเอาศอก นี่มันเอาแต่ใจตัวเองเกินไปแล้ว"โจวซือเหนียนนวดหว่างคิ้วด้วยความเหนื่อ

  • รักแท้แพ้เพื่อนสนิท   บทที่ 4

    หนึ่งวันก่อนที่ฉันจะจากมา ฉันถือจดหมายลาออกมาที่ห้องทำงานของโจวซือเหนียนหน้าประตูมีพนักงานมุงดูอยู่เต็มไปหมดพอพวกเขาเห็นฉัน ก็พากันจ้องมองด้วยสายตาเหยียดหยามเมื่อฉันแทรกตัวเบียดเข้าไปด้านใน ก็เห็นเสิ่นหมิงซูกำลังนั่งปาดน้ำตาอยู่ในห้องทำงานโจวซือเหนียนเดินตรงเข้ามาหา ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความผิดหวัง"นี่คุณเกลียดหมิงซูขนาดไหนกัน ทำไมถึงใส่ร้ายเธอแบบนี้?"ฉันมีสีหน้างุนงง "คุณพูดเรื่องอะไรน่ะ?"ตอนนั้นเอง เสิ่นหมิงซูก็ชูเอกสารฉบับหนึ่งขึ้นมา เพื่อให้ทุกคนได้เห็นเธอจ้องมองฉัน ขณะร้องไห้สะอึกสะอื้นน่าสงสาร"หลักฐานที่ฉันอุตส่าห์ลำบากหามาแทบตาย กลับถูกปลอมแปลงไปทั้งหมดในคืนเดียว ศาลตัดสินให้ฝ่ายเราแพ้คดี เผลอ ๆ ฉันอาจถูกเพิกถอนใบอนุญาตด้วยซ้ำ..."ได้ยินแบบนั้น คนอื่น ๆ ก็ไม่ได้สงสัยอะไรเลยเพราะยังไงซะงานปกติของฉันก็คือจัดการเอกสาร จึงเป็นคนที่ลงมือเล่นตุกติกได้ง่ายที่สุด"ฉันไม่ได้ทำนะ!"ฉันมองตรงไปที่โจวซือเหนียน "คุณเองก็คิดแบบนั้นเหรอ?"ชายหนุ่มมองฉัน สีหน้ารังเกียจและผิดหวัง"ผมก็ว่าอยู่ทำไมเมื่อวานคุณถึงไม่ร้องไห้โวยวาย เล่นเงียบไปทั้งคืน ที่แท้ก็คิดใช้ลูกไม้นี้เอ

  • รักแท้แพ้เพื่อนสนิท   บทที่ 3

    โจวซือเหนียนอ้างเพียงประโยคเดียวว่า “งบไม่พอ” เพื่อทิ้งฉันให้อยู่บ้านรอพวกเขากลับมาจากไปทำงานต่างเมืองถึงจะบอกว่าไปทำงาน แต่โพสต์ในโซเชียลของเสิ่นหมิงซูกลับครึกครื้นน่าดูเดี๋ยวก็ไปถ่ายรูปเล่นที่เมืองโบราณเจียงหนาน เดี๋ยวก็ไปจิบชาบนโรงน้ำชาหลังฝนตกโจวซือเหนียนที่เกลียดความยุ่งยากมาแต่ไหนแต่ไร ถึงกับยอมไปนั่งปั้นเซรามิกเป็นเพื่อนเธอในร้านงานคราฟต์ตั้งสามชั่วโมงกระทั่งเพื่อนร่วมงานที่ไปด้วยกันยังส่งข้อความผิดเข้าไปในกรุ๊ปงาน"ข่าวใหญ่เว้ย! เมื่อกี้โรงแรมเพิ่งแจ้งกะทันหันว่าห้องเต็ม บอสกับเสิ่นหมิงซูก็เลยต้องพักห้องเดียวกัน!"ข้อความนั้นถูกยกเลิกไปในเวลาไม่กี่วินาที แล้วโจวซือเหนียนก็โทรศัพท์มาหาฉัน“โรงแรมไม่มีห้องว่างแล้วจริง ๆ ผมกลัวคุณจะหาว่าผมดูแลเพื่อนรักคุณไม่ดี ก็เลยต้องจำใจพักห้องเดียวกันนี่แหละ”เสียงบ่นของเสิ่นหมิงซูแว่วผ่านหูโทรศัพท์มาอย่างต่อเนื่อง “โจวซือเหนียน คุณเอาโฟมล้างหน้าฉันไปไว้ไหน?”“โอ๊ย นี่ ทับผมฉันทำไมเนี่ย!”วินาทีต่อมา เธอก็แย่งโทรศัพท์ไปถือ และพูดด้วยเสียงออดอ้อนกับฉันทันที“ฮุ่ยหลิน ถ้าเธออยู่ด้วยก็คงดีนะ อยู่กับอีตาผู้ชายหัวโบราณนี่เมาท์เรื่อ

Más capítulos
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status