LOGIN#รักแลกร้ายเลว_EP.57 THE ENDพิมพ์ใจฉันทอดมองสายตาออกไปจากระเบียงบ้านชั้นสอง ที่มองลงไปเป็นสระว่ายน้ำ มองผู้ชายที่เป็น 'รักแรกและรักเดียว' ของฉันกับผลิตผลตัวเล็กตัวน้อยของฉันและเค้า กำลังนั่งอยู่ในห่วงยาง ลอยตุ๊บป่องๆ อยู่กลางสระว่ายน้ำ ลูกชายคนแรกที่ใกล้จะหนึ่งขวบเต็ม"มาม๊าาา" ฉันหัวเราะและชันตั
"ตกลง" เธอพุ่งตัวกอดผมแน่นและร้องไห้ออกมา ผมกอดเธอแน่นพรมจูบไปทั่วหน้า ผมหัวเราะออกมาทั้งน้ำตา ก่อนจะดันเธอออก เอานิ้วหยิบแหวนและสวมมันที่นิ้วนางข้างซ้าย มองหน้าเธอและกดจูบลงไป"ขอบคุณนะพิมพ์...ผมรักคุณและรักวิลมาก" เธอเบะปากร้องไห้ผมดึงเธอเข้ามากอดมาจูบซับน้ำตา เธอร้องไห้สะอึกสะอื้น ผมลูบหลังปลอบปร
"ไม่มีหรอก...คนที่เข้าดูกล้องได้ต้องมีรหัส" ฉันถอนหายใจอย่างโล่งอก"แต่คนที่มีรหัส...มีผมคนเดียว" ฉันมองเค้าค้าง...ก่อนจะถอยตัวเขยิบออกห่างเค้าๆ ตามมาก่อนจะโน้มหน้าเข้ามาใกล้และล็อคตัวฉันไว้ ขยับไปไหนไม่ได้เลย"คุณถอดเสื้ออย่างเดียวเองหรอ..." เค้ากระซิบข้างหู ฉันหันหน้าหนี คนบ้า!"ถะ...ถอย" ฉันดันอก
#รักแลกร้ายเลว_EP.56การ์ฟีลด์ผมขนของลูกกับพิมพ์ขึ้นรถจนครบทั้งหมด 3 คัน เฉพาะของลูกก็เกือบทั้งหมด ผมบอกว่าทิ้งไว้นี่บ้างเธอบอกไม่ได้ ลูกต้องใช้ทุกอัน แม่เธอยังแซวเธออยู่เลยว่าจะไม่กลับมาบ้านนี้แล้วหรอขนไปขนาดนี้ ซึ่งคำตอบที่เธอตอบผมแทบหมดแรง"กลับค่ะ พิมพ์ไม่ได้กะจะอยู่นานอยู่แล้ว แค่บ้านสร้างพออย
"ไม่ครับ ไข้ลดแล้ว แต่ช่วงนี้คงต้องห่างลูกก่อน" แม่เค้าพยักหน้า"ขอข้าวต้มอุ่นๆ สักถ้วยได้ไหมครับ...จะปลุกเธอมารองท้องหน่อย" แม่รีบเรียกเด็กให้มาทำข้าวต้มให้เธอ ก่อนผมจะฝากลูกไว้กับท่านและเดินขึ้นห้องมาดูคนป่วยผมวางถ้วยข้าวต้มไว้หัวเตียง...เรานอนแยกเตียงกับลูกเท่ากับในห้องนี้มีสองเตียงทางเดินแทบไม่
#รักแลกร้ายเลว_EP.55พิมพ์ใจเรากลับมาบ้านได้ประมาณ 3 อาทิตย์ 3 อาทิตย์ที่วิญญาณแทบหลุดจากร่าง นอนน้อย หรือเรียกว่าแทบไม่ได้นอนเลยฉันไม่รับพี่เลี้ยงเพราะอยากเลี้ยงลูกเอง เหนื่อยสายตัวแทบขาด แต่มันก็แลกมาด้วยความสุขใจที่ได้เห็นลูกเติบโตในทุกๆ วันเค้าก็ยังคงแวะเวียนมาทุกวัน บางวันกลับบ้างไม่กลับบ้าง
#รักแลกร้ายเลว_EP.45การ์ฟีลด์ผมช็อคค้างเพราะไม่คิดว่าเธอจะพูดคำนี้ออกมา! ผมส่ายหัวและก้มหน้าลงอย่างคนหมดท่า ผมสู้ไม่ไหวกับสายตาที่มองมาของเธอ...มันเหมือนแผดเผาผมให้ตายทั้งเป็นเธอทำได้ยังไงมองให้ผมรู้สึกว่าตัวเองเป็นขยะแบบนี้! พรุ้งนี้หมอจะให้ออกจากโรงพยาบาล ผมไม่ได้กลับบ้านและไม่ได้ไปทำงานเลย ได้
"ฟิวรักพิมพ์นะ...รักมาก" ผมร้องไห้ออกมาและซบพิงหัวลงไปที่ขอบเตียงข้างกัน นอนมองหน้าเธอที่หลับตาพริ้มผมเอื้อมมือไปวางบนท้องที่ยื่นออกมาของเธอ ยามผมสัมผัสลงไป...มีแรงขยับส่งมาโดนฝ่ามือ ผมน้ำตาไหลสะอื้นไห้เบาๆ ลูกรู้ใช่ไหมว่าพ่ออยู่ตรงนี้..."ช่วยให้แม่เค้าให้อภัยพ่อทีนะ..." ผมเอ่ยออกไปเบาๆ และเอามือล
#รักแลกร้ายเลว_EP.44การ์ฟีลด์ผมกำลังเดินทางมาที่โรงพยาบาลเพื่อหาพิมพ์...ตอนแรกเพื่อนไม่ให้มาวันนี้ แต่ถ้าผมไม่ได้มาวันนี้ผมนอนไม่หลับแน่! จึงขอร้องมันประกอบกับไอ่ทิต้องไปรับเมียที่โรงพยาบาลอยู่แล้ว ผมจึงบังคับให้มันหลอกถาม...แต่เทียนรู้ทัน'ให้โอกาสผมสักครั้งผมสัญญาว่าจะไม่ทำให้เพื่อนเทียนต้องเสีย
"พ่อหมายความว่า...ผมจะไปหาพิมพ์ได้แล้วใช่ไหม!" พ่อไม่ตอบแต่มองหน้าผม"เพื่อนกูน่ะ...มันรักลูกสาวมันมาก ถ้ามึงอยากจะชนะใจมัน! มึงก็ต้องทำให้หนูพิมพ์ยอมคืนดีกับมึงให้ได้!" ผมพยักหน้า"มึงต้องทำให้สำเร็จนะ! เพราะถ้ามึงทำไม่สำเร็จ! หลานกูหายวับไปกับตา! คราวนี้แหละ กูจะฆ่ามึงเอง!!!" พ่อผลักอกผมๆ เซล้มไปก







