Se connecterPartager
แรงงานทาสคนข้างห้อง
Date de publication:
2026-09-27 00:16:24
Dernier chapitre
รุ่นพี่คะ... เลิกคลั่งรักหนูสักที คืนที่ต้องอยู่คนเดียว
พริกแกงเดินจ้ำอ้าวหนีออกจากโรงอาหาร แวะซื้ออาหารแมวเปียกที่ร้านสะดวกซื้อใต้ตึก ก่อนจะมุ่งหน้าไปยังซอกตึกแคบๆ รอยต่อระหว่างคณะสถาปัตย์และคณะวิศวะ พื้นที่ตรงนี้ร่มรื่นไปด้วยต้นไม้ใหญ่และกำแพงอิฐเก่าๆ เป็นรังลับของแก๊งแมวจรที่เธอชอบแอบมาหาบ่อยๆ"ไอ้ส้ม... ไอ้ดำ... มาเร็วกินข้าว..."พริกแกงส่งเสียงเรียกเบาๆ ทว่าพอเดินเลี้ยวเข้าไปตรงมุมกำแพง เธอก็ต้องชะงักชามพลาสติกสีฟ้าใบเก่าที่เธอเคยเอามาวางไว้ บัดนี้มีเนื้อปลาทูน่าเกรดพรีเมียมพูนจนล้นชาม ไอ้ส้ม แมวอ้วนสีส้มตัวตึงประจำซอยกำลังก้มหน้าก้มตาเคี้ยวหยับๆ อย่างเอร็ดอร่อย"อ้าว... มีคนชิงตัดหน้าไปแล้วเหรอ"พริกแกงขมวดคิ้ว เดินเข้าไปนั่งยองๆ ข้างชามข้าว สายตาเหลือบไปเห็นกระดาษโพสต์อิตสีเหลืองแผ่นเล็กแปะอยู่บนกำแพงอิฐ ลายมือหวัดๆ หวัดจัดจนแทบจะอ่านไม่ออกเขียนเอาไว้ว่า...'ลุงให้ทูน่าไปแล้ว งดให้อาหารเพิ่มเดี๋ยวไอ้ส้มพุงแตกตาย - ลุงแมว'พริกแกงอ่านข้อความนั้นแล้วเผลอหลุดยิ้มออกมาบางๆ ความหงุดหงิดที่สะสมมาหายไปเกือบครึ่ง ช่วงหลังๆ มานี้ เวลาที่เธอยุ่งจนไม่มีเวลาแวะมาหา ก็มักจะมี 'คุณลุงแมว' คนนี้แหละที่คอยเอาอาหารมาเผื่อแผ่เสมอ บางวันก็เป็นอาหารเม
รุ่นพี่คะ... เลิกคลั่งรักหนูสักที ให้อาหารแมวจร
บรรยากาศรอบโต๊ะอาหารเหมือนถูกแช่แข็ง สายตานับร้อยคู่ในโรงอาหารสถาปัตย์จดจ้องมาที่จุดเดียวอย่างไม่ได้นัดหมายไม่ใช่เรื่องปกติที่ 'สามเทพ' ของมหาลัยจะโคจรมาเจอกันในรัศมีหนึ่งเมตร ทั้ง มิว เดือนศิลปกรรมสุดละมุน, ธันวา ตัวท็อปสถาปัตย์ปี 5 และ ตุลย์ ประธานรุ่นวิศวะปี 5 ผู้กุมอำนาจมืด เอ๊ย อำนาจบริหารในตึกเลือดหมูพอธันวาสะบัดก้นหนีไปพร้อมกับมิวที่ชิ่งหนีความกดดัน แผ่นดินที่ควรจะสงบกลับยิ่งเดือดพล่าน เพราะไอ้คนต้นเรื่องที่ทิ้งบอมบ์ไว้ยังนั่งหน้ามึนอยู่ข้างพริกแกง!"พี่ตุลย์! พี่พูดบ้าอะไรออกมาฮะ!"พริกแกงหันขวับไปแยกเขี้ยวใส่คนข้างกายที่กำลังดูดชานมไข่มุกของมิว (ที่เจ้าตัวทิ้งไว้) อย่างใจเย็น หน้านวลเห่อร้อนจนแทบจะสุก "เป็ดอะไรบนเตียง! ใครไปนอนเตียงพี่ตอนไหน!"ตุลย์ละสายตาจากหลอดชานม หันมาสบตากับคนตัวเล็กที่สติกำลังจะหลุด นัยน์ตาคมพราวระยับแฝงความขี้เล่นแกมเจ้าเล่ห์ เขาขยับตัวเข้าไปใกล้อีกนิดจนกลิ่นส้มประจำตัวลอยมาเตะจมูกเธอ"อ้าว... ก็เมื่อคืนหนูหลับลึกขนาดนั้น พี่จะให้นอนที่พื้นหรือไงครับ" ตุลย์พูดเสียงเบาพอให้ได้ยินกันแค่ในโต๊ะ แต่ดาเมจแรงทำลายล้างสูง "พี่อุตส่าห์อุ้มไปวางที่เตียงดีๆ นะเ
รุ่นพี่คะ... เลิกคลั่งรักหนูสักที ลืมของบนเตียงพี่
เจย์ตบโต๊ะปังเบาๆ แต่สะเทือนไปทั้งวง "นั่นไง! กูทักไลน์ไปตามตอนทุ่มกว่า มึงบอกว่าโดนไอ้พี่ตุลย์บังคับให้ถูห้อง... แล้วมึงหายหัวไปยันเช้า! อย่าบอกนะว่ามึงถูห้องเขาทั้งคืนไม่ได้ออกมาเลย! อีพริกกกกกกก!""โอ๊ยยย เบาๆ สิอีเจย์! คนมองทั้งโรงอาหารแล้ว!" พริกแกงรีบตะครุบปากเพื่อนเก้งไว้แน่น หน้าแดงเถือกไปถึงหู "กูแค่เผลอหลับคาโต๊ะญี่ปุ่นห้องเขาเฉยๆ เว้ย ไม่ได้มีอะไรเกินเลยทั้งนั้นแหละ!""หลับคาโต๊ะญี่ปุ่นบ้านมึงสิ ตื่นมาเสื้อผ้ายับยู่ยี่แถมกลิ่นสบู่ผู้ชายติดตัวมาหึ่งขนาดนี้ ถูห้องท่าไหนยะถึงได้เป็ดหลุด!" เจย์แกะมือเพื่อนออก เตรียมจะง้างปากซักไซ้ต่อวาโยกำลังจะอ้าปากแซวสมทบ แต่จู่ๆ ก็มีแก้วชานมเย็นแก้วใหญ่ถูกวางแหมะลงบนโต๊ะตรงหน้าพริกแกง ผู้ชายใส่เสื้อยืดสีดำสกรีนลายกราฟิกกางเกงยีนส์ขาดเข่า ยิ้มกว้างโชว์ลักยิ้มเดินมาหยุดยืนข้างโต๊ะ"น้องพริกแกง พี่มิวศิลปกรรมนะ ซื้อน้ำมาฝาก เห็นนั่งหน้าเครียดๆ งานหนักเหรอครับ"มิวส่งยิ้มหวานหยดย้อย พริกแกงเงยหน้าขึ้นมายิ้มแห้งๆ กำลังจะเอ่ยปากปฏิเสธความหวังดี แต่เสียงเก้าอี้พลาสติกฝั่งตรงข้ามกลับถูกลากออกอย่างแรงจนเกิดเสียงดังเอี๊ยดแสบแก้วหู!"ไม่ต้องเสือกซื้อน
รุ่นพี่คะ... เลิกคลั่งรักหนูสักที รองเท้าเป็ดที่หายไป
"จะหนีไปไหน..."เสียงทุ้มต่ำแหบพร่าดังขึ้นฝ่าความมืด พร้อมกับนัยน์ตาคมกริบที่ลืมขึ้นมาจ้องมองเธอในระยะประชิด!พริกแกงสะดุ้งสุดตัว สัมผัสอุ่นจัดของท่อนแขนแกร่งที่รัดแน่นรอบเอวทำให้เธอรู้ว่าผู้ชายข้างๆ ตื่นเต็มตาแล้ว ตุลย์กระตุกยิ้มมุมปาก นัยน์ตาพราวระยับในความมืด เขารู้ตัวตั้งแต่เธอเริ่มขยับยุกยิกแล้ว กลิ่นส้มจางๆ ที่เธอกำลังสงสัยลอยอวลอยู่รอบตัวเขา ตอกย้ำความจริงที่เธอพยายามหนี"ปล่อยเลยนะพี่ตุลย์!" พริกแกงโวยวาย ดิ้นขลุกขลักอยู่ใต้ผ้าห่ม"ตื่นมาก็ไล่เลยเหรอ เมื่อกี้ยังนอนซุกอกพี่อยู่เลยนะ แขนพี่ชาไปหมดแล้วเนี่ย"พริกแกงหน้าแดงเถือกจนลามไปถึงใบหู เธอพยายามแกะมือตุลย์ออก แต่เขาไวกว่า ชายหนุ่มเอื้อมมืออีกข้างไปที่หัวเตียง ดึงเอา 'กล่องพัสดุ' ที่ขาดวิ่นออกมาถือไว้หน้าตาเฉย"ตื่นแล้วก็ดี... จะเอาของเล่นคืนไม่ใช่เหรอ" เขาถามหน้าตาย นิ้วโป้งของวิศวะหนุ่มจงใจกดลงไปตรงรอยขาดของกล่องกระดาษที่ยุ่ยเปื่อยติ๊ด! หึ่งๆๆๆๆ!เสียงมอเตอร์ขนาดจิ๋วทำงานเบอร์แรงสุดดังลั่นห้องนอนเงียบกริบ เครื่องสั่นสีชมพูแปร๋นทะลุรอยขาดของกล่องออกมากระดิกหูสั่นหงึกๆ ไปมาอย่างเริงร่าพริกแกงเบิกตากว้าง สติแตกกระเจิงในเสี้
รุ่นพี่คะ... เลิกคลั่งรักหนูสักที กลิ่นส้มที่คุ้นเคย
เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่รู้ความเย็นฉ่ำจากเครื่องปรับอากาศที่ตกกระทบผิวทำให้สติของพริกแกงเริ่มขยับตัวตื่นจากความฝันอันลึกซึ้ง เธอรู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งตัว แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกถึงความอบอุ่นประหลาดที่โอบรัดอยู่รอบกายมันเป็นความรู้สึกเหมือนถูกห่อหุ้มด้วยกำแพงหนาๆ ที่มีจังหวะการขยับขึ้นลงเป็นจังหวะสม่ำเสมอพริกแกงขมวดคิ้ว เปลือกตายังคงปิดสนิท เธอขยับตัวยุกยิก ปลายจมูกโด่งรั้นดันไปซุกเข้ากับบางอย่างที่แน่นตึงและอุ่นจัดฟุดฟิด...ลมหายใจเข้าออกสูดเอาอากาศรอบตัวเข้าไปเต็มปอดกลิ่น...มันเป็นกลิ่นที่สะอาด สดชื่น มีความสปอร์ตเจืออยู่บางเบา และที่เด่นชัดที่สุดคือ... กลิ่นส้มจางๆ ที่ผสมผสานกับกลิ่นกายเฉพาะตัวของผู้ชายสมองที่กำลังสะลึมสะลือของเด็กสถาปัตย์ถูกกระชากให้ตื่นเต็มตาในเสี้ยววินาที!กลิ่นส้ม?ความทรงจำเมื่อหลายคืนก่อนวิ่งชนเข้ากลางแสกหน้า ภาพผับสลัวๆ แสงไฟวิบวับ แผงอกกว้างที่เธอซบหน้าลงไป และริมฝีปากของเธอที่ฝังเขี้ยวลงบนซอกคอของใครบางคน... ผู้ชายคนนั้น คนที่เธอยัดเยียดความเป็นโฮสต์ให้... เขามีกลิ่นแบบนี้! กลิ่นส้มจางๆ แบบนี้เป๊ะ!หัวใจของพริกแกงกระตุกวูบ เต้นระรัวเร็วประหนึ่งกลองรบ
รุ่นพี่คะ... เลิกคลั่งรักหนูสักที ยัยลูกหนี้ที่น่ารัก
"ถ้ามีก็ใส่ไปแล้ว! กินๆ ไปเถอะน่า ฉันง่วง!"พริกแกงกระแทกตัวนั่งลงฝั่งตรงข้าม ตักข้าวผัดเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆ ความหิวบวกกับความเหนื่อยทำให้เธอไม่อยากต่อล้อต่อเถียงอะไรอีกแล้ว ตุลย์ตักข้าวเข้าปากคำแรก คิ้วเข้มเลิกขึ้นนิดๆ รสชาติมันดีกว่าที่คิดไว้เยอะ เขาตักกินเงียบๆ ปล่อยให้ความเงียบเข้าปกคลุม มีเพียงเสียงช้อนกระทบจานและเสียงจากทีวีกินไปได้แค่ครึ่งจาน พริกแกงก็เริ่มตาปรือจังหวะการเคี้ยวช้าลงเรื่อยๆ มือที่ถือช้อนตกลงมาวางแหมะบนขอบจาน ศีรษะเล็กโงนเงนไปมาเหมือนตุ๊กตาล้มลุก อาการปวดเมื่อยล้าสะสมจากคราบกาวและการตัดโมเดลเริ่มเล่นงานหนักขึ้น เธอพยายามถ่างตา แต่เปลือกตามันหนักอึ้งเหมือนมีใครเอาลูกตุ้มเหล็กมาถ่วงไว้"ฮ้าว..."พริกแกงหาวหวอดใหญ่ ตัดสินใจวางช้อน วางท่อนแขนเรียวซ้อนกันบนโต๊ะญี่ปุ่น แล้วฟุบหน้าลงไปดื้อๆ'ขอพักสายตาแป๊บเดียว... แค่ห้านาที... เดี๋ยวค่อยตื่นมาทวงของ...'เธอพึมพำในใจ ก่อนที่สติสัมปชัญญะจะดับวูบลงจมดิ่งสู่ห้วงนิทราอย่างรวดเร็วและสมบูรณ์ตุลย์ตักข้าวคำสุดท้ายเข้าปาก วางช้อนลงแล้วเงยหน้าขึ้น หมายจะกวนประสาทเรื่องกระต่ายต่อ แต่คำพูดกลับถูกกลืนหายไปเมื่อเห็นสภาพคนตรงหน้าพริ
Vous vous intéresseriez aussi à
เพื่อนเกย์สอนกาม
อลิซาเบธ ลี67.8K Vuesห้ามหย่าร้าง นายลู่คุกเข่าทุกคืนเกลี้ยกล่อม
เฟเธอร์ในลมอ่อน131.1K Vuesถึงป๋าดุ (ดัน) หนูก็ไหว
ผลิกา(เลอบัว)69.1K Vuesเจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์
สาวน้อยสุดจี๊ด126.9K Vuesถูกแฟนเก่าทิ้งและแต่งงานกับมหาเศรษฐีพันล้าน
Paddi white 49 Vuesเพลิงแค้นเจ้าสาวผิดตัว [Love Drama 18+]
มนต์ศิขริน43 Vuesสาวใช้บ้านไร่ของคิริน
Duangkwan187 Vuesเด็กเลี้ยงของแทนคุณ
Melyssa563 Vues
