LOGINหวังซุนลงทุนเงินเป็นจำนวนมากมายมหาศาลเพื่อที่จะเปิดบ่อนการพนันแห่งนี้ก็เพื่อนำไว้ใช้จัดการกับหลีอี้เฟิงโดยเฉพาะมันเคยล่อลวงเขาแบบไหนเขาก็จะล่อลวงมันเช่นนั้นมันเคยทำให้เขาต้องหมดตัวเขาเองก็จะทำให้มันไม่เหลืออะไรในชีวิตนี่ถึงจะเรียกว่าวิธีการทำลายล้างที่แท้จริงการแก้แค้นอีกฝ่ายก็ไม่จำเป็นที่จะต้องใช้กำลังเสมอไป ภายในบ่อนการพนันแห่งนี้นั้นแทบที่จะมีบริการทุกอย่างไม่เว้นแม้แต่หญิงสาวขายบริการที่ถูกรวบรวมมาจากทั่วทั้งสารทิศเพื่อสร้างความดึงดูดต่อลูกค้าผิวพรรณหน้าตาของพวกนางนั้นล้วนแล้วแต่มีความสวยสดงดงามโดดเด่นสามารถกระตุ้นอารมณ์ด้านมืดของบรรดาชายหนุ่มได้อย่างไม่อยากเย็นนักรวมไปถึงตัวของหลีอี้เฟิงเพียงแค่ตัวของมันก้าวเท้าเข้ามาภายในสถานที่แห่งนี้ที่บริเวณขาที่สามของมันนั้นยังถึงกับเกิดการแข็งตัวมาแต่ไกล
“ที่นี่มันคือที่ไหนกันมันคือดินแดนสวรรค์หรืออย่างไร” หลีอี้เฟิงตัวของมันอดไม่ได้ที่จะกล่าวคำนี้ออกมาไม่มีเพียงแค่เด็กของทางบ่อนออกมาต้อนรับมันเท่านั้นแต่ยังมีสาวงามออกมาต้อนรับมันอีกด้วยความงดงามของสตรีนางนี้นั้นแทบที่จะไม่น้อยหน้าซูเมิ่งภรรยาที่น่ารักของเขาเลย
“นายท่าน ท่านคงพึ่งจะเคยมาสถานที่แห่งนี้เป็นครั้งแรกทางเรามีบริการพิเศษที่จะไว้ใช้คอยดูแลท่านโดยเฉพาะทุกการบริการของทางเราภายในวันนี้ล้วนแล้วแต่ไม่มีค่าใช้จ่ายทั้งสิ้น” เด็กรับใช้ที่มีหน้าที่ดูแลทางเข้าบ่อนนั้นกล่าวออกมาอย่างรู้งานไม่ว่าใครก็ชื่นชอบที่จะให้ตัวเองได้รับการยอมรับเป็นคนสำคัญทั้งนั้น
“รวมไปถึงนางด้วยเหรอ” หลีอี้เฟิงพูดออกมาพร้อมทั้งจ้องมองเนินอกที่ขาวอวบอิ่มของนาง ตัวของเขาในยามนี้นั้นเหมือนกับม้าศึกที่พร้อมจะปลดปล่อยออกมาได้ทุกเมื่อ
“นายท่านหลีอี้เฟิงวันนี้ให้ข้าคอยอยู่ดูแลท่านนะเจ้าค่ะ ข้าแอบเฝ้านึกฝันมาตลอดว่าจะได้มีโอกาสดูแลท่านสักครั้ง” หญิงสาวที่งดงามนางพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่สุดแสนจะออดอ้อนแววตาของนางบอกกับเขาหากเขายอมเดินตามนางไปแต่โดยดีนางจะยอมทำตามทุกอย่างที่เขาต้องการ
“แน่นอนขอรับบริการที่สุดแสนจะพิเศษเช่นนี้ถูกออกแบบมาเพื่อดูแลท่านโดยเฉพาะ” เด็กรับใช้ผู้นี้กล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่สุดแสนจะเจ้าเล่ห์ หากตัวเขาไม่ยอมรับบริการที่สุดแสนจะพิเศษนี้แต่อาจจะเป็นตัวมันเสียเองที่จะควบขี่นาง
“ฮ่า ฮ่า ให้มันได้อย่างงี้ซิ ใครมันจะไปปฏิเสธกันแค่คิดก็โง่เต็มที” ตัวของหลีอี้เฟิงในยามนี้นั้นส่งเสียงหัวเราะออกมาด้วยความเบิกบานใจมันคาดคิดไม่ถึงเลยว่าบ่อนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดภายในเมืองหลวงแห่งนี้กับให้ความสำคัญกับมันทั้งที่ตัวของมันเองกำลังที่จะกลายเป็นคนถังแตก ค่ำคืนที่ผ่านมานี้นั้นตัวของหลีอี้เฟิงตัวของเขานั้นไม่ต่างอะไรกับได้อยู่ภายในโลกมายาฝันไม่ว่าจะเป็นเหล้าหรือผู้หญิงเขาได้ถูกเติมเต็มอย่างเต็มที่
ณ ห้องโถงใหญ่
“เป็นอย่างไรบ้างเหยื่อเริ่มที่จะติดกับหรือยัง” ชายผู้ที่กล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงอย่างเย็นชาผู้นี้นั้นจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากหวังซุนเขานั่งคิดคำนวณแผนการขั้นต่อไปอยู่ภายในห้องพักส่วนตัวขณะที่ตัวของหลีอี้เฟิงกำลังเล่นสนุกกับสาวงามอย่างเมามันนั้นทางด้านตัวของหวังซุนเองก็นั่งจิบชาอย่างสบายใจอยู่ห้องข้างๆ
“คุณชายหลีอี้เฟิงตอบรับด้วยความยินดีขอรับ” เด็กรับใช้ตอบรับออกมาด้วยความนอบน้อมยามที่พูดคุยกับหวังซุน ชายหนุ่มผู้นี้นั้นถือได้ว่าเป็นเจ้านายที่ใจกว้างไม่น้อยและตัวเขาก็เป็นคนที่ใจดีมากอีกด้วย
“อืมรับไปนี่คือรางวัลของเจ้าอย่าลืมนำไปแบ่งให้นางด้วยล่ะ” หวังซุนได้ตบรางวัลให้กับลูกน้องของตนสักเล็กน้อยเพื่อที่จะเป็นการซื้อใจมัน
หลายวันต่อมาหลีอี้เฟิงก็มาเยือนสถานที่แห่งนี้อยู่บ่อยครั้งไม่ต่างอะไรไปจากมันเป็นสวนหลังบ้านของตัวเอง ชายหนุ่มผู้โง่เขลารายนี้นั้นหมดเงินไปจำนวนมากกับผู้หญิงรวมไปถึงการเสี่ยงโชคต่างๆ
“โอ้โห....หนุ่มน้อยผู้โง่เขลารายนี้นั้นดูเหมือนว่ามันใกล้ที่จะหมดตัวเต็มทีแล้วเจ้าช่างเป็นบุคคลที่น่ากลัวจริงๆที่ใช้อบายมุขต่างๆนำมาใช้หลอกล่อมันเพื่อที่จะให้มันติดกับเจ้า” เพ่ยถิงกล่าวชมเชยหวังซุนด้วยความฉลาดหลักแหลมของเขามันคาดหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะได้ทำธุรกิจร่วมกันนานๆวิธีแต่ล่ะวิธีการในการจัดการศัตรูของมันนั้นนับได้ว่ามีความเหนือชั้นเป็นอย่างมากมันแทบไม่ได้ลงมือทำอะไรเลยมีเพียงแต่ฝ่ายตรงข้ามที่ทำร้ายตัวเองทั้งนั้นเพียงแค่นำสุราอาหารและผู้หญิงมาล่อรวมไปถึงการพนันนิดๆหน่อยก็สามารถที่จะทำลายชีวิตของฝ่ายตรงข้ามได้แล้วหากพูดให้ถูกเป็นตัวของมันเองที่ทำลายชีวิตตัวเองส่วนเจ้าตัวเพียงแค่ช่วยส่งเสริมเล็กๆน้อยๆเท่านั้น
“ท่านเพ่ยถิงสมัยก่อนตัวข้านั้นอ่อนต่อโลกมากจนเกินไปจนพลาดท่าให้กับมันเข้าข้าก็เพียงแค่ใช้วิธีการเดียวกับมันที่เคยใช้จัดการกับข้าเมื่อครั้งในอดีตก็เท่านั้น” หวังซุนพูดออกมาอย่างไร้อารมณ์ในช่วงหลังมานี้ตัวเขาและเพ่ยถิงนั้นมีความสนิทสนมกันเป็นอย่างมากด้วยความถูกใจในช่วงระยะหลังตัวของเพ่ยถิงนั้นแทบที่จะไม่เคยเรียกรับเงินสินบนจากหวังซุนเลยเพราะถึงอย่างไรเจ้าเด็กหนุ่มผู้นี้ก็ให้ตนมาเกินพอแล้วรวมไปถึงบ่อนการพนันแห่งนี้ที่จะต้องตกเป็นของตนภายในอนาคต
“หวังซุนข้าคิดว่าพวกเรามาช่วยกันดูแลบ่อนแห่งนี้ด้วยกันเถอะด้วยความสามารถของเจ้าข้าเชื่อว่าพวกเราจะต้องสามารถทำเงินได้เป็นจำนวนมากมายมหาศาลเป็นแน่” เพ่ยถิงคิดคำนวณดูแล้วด้วยความสามารถของตนเพียงคนเดียวคงจะทำกำไรได้จากบ่อนการพนันแห่งนี้ได้ไม่มากนัก
“ตัวข้านั้นมีบุตรสาวตัวข้านั้นอยากที่จะเป็นพ่อที่ดีของนางท่านได้โปรดเข้าใจข้าด้วยที่ข้าลงทุนลงแรงเปิดบ่อนแห่งนี้ก็เพื่อที่จะนำมาใช้จัดการกับเจ้าหลีอี้เฟิงเท่านั้น”
“โอ้โห...ช่างเป็นคุณพ่อที่ดีเสียจริง สนใจมาเป็นบุตรเขยข้าไหมข้ามีบุตรสาวที่น่ารักอยู่หนึ่งคนข้าจะแนะนำนางให้เจ้าได้รู้จัก” ดูเหมือนว่าเจ้าอ้วนขุนนางชั้นผู้ใหญ่คนนี้นั้นจะรู้สึกถูกใจเป็นอย่างมากจนอย่างได้หวังซุนมาเป็นบุตรเขยของตน
“ข้าขอปฏิเสธ ท่านก็รู้อยู่แล้วนิว่าข้ามีคนรักอยู่แล้ว” หวังซุนตอบปฏิเสธเพ่ยถิงอย่างไม่ต้องใช้ความคิด
“ชิการเป็นคนดีที่มากจนเกินไปช่างน่าเบื่อจริงๆนะตัวข้านั้นมีเมียเป็น 10 ไม่เห็นจะเป็นไรเลย” เพ่ยถิงกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่สุดแสนจะหงุดหงิดในขณะเดียวกันก็กำลังแอบมองเหยื่อที่สุดแสนจะน่าสงสารผู้นี้ด้วย
“ซูเหวินลูกพ่อเจ้าชอบอยู่ที่นี่จริงๆใช่ไหม” หวังซุนกล่าวถามบุตรสาวด้วยน้ำเสียงที่สุดแสนจะอ่อนโยนสำหรับตัวเขาแล้วไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนมันก็ดีทั้งนั้นขอเพียงแค่ว่าคนที่รักของเขานั้นมีความสุข“ท่านพ่อข้าชอบที่นี่มาก ข้าไม่อยากที่จะกลับไปอยู่เมืองหลวงอีกแล้วข้าคิดถึงเพื่อนคิดถึงท่านปู่ที่นี่มีคนที่ข้ารักอยู่เต็มไปหมด” ถึงแม้ว่าตัวของนางนั้นจะเป็นเพียงแค่เด็กแต่ก็พอที่จะรับรู้ได้ว่าความรักความคิดถึงนั้นมันเป็นเช่นไร“ดี ดีพ่อจะตามใจเจ้า” หวังซุนพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่สุดแสนจะอ่อนโยนยามที่พูดคุยกับบุตรสาวที่น่ารักของเขาชายหนุ่มเป็นท่านพ่อที่ใจดีเป็นอย่างมากเพราะตัวของนางนั้นแทบที่จะเป็นโลกทั้งใบของหวังซุน“แล้วเจ้าจะไม่เป็นอะไรเหรอ กิจการค้าหลายอย่างของเจ้าก็อยู่ในเมืองหลวงไม่น้อยเลยแล้วไหนจะนางอีก”. ซิ่วอิงกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่จริงจังเล็กน้อยเพราะตัวของหวังซุนนั้นเกิดและโตภายในเมืองหลวงและสมบัติดั้งเดิมของเขาที่เคยถูกแย่งชิงไปบัดนี้ก็ได้คืนมาหมดแล้วแต่เขากับเลือกที่จะใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ตามคำสัญญาที่เคยให้ไว้“ทำไมข้าจะอยู่ไม่ได้ล่ะ ก็เพราะหัวใจของข้าอยู่ที่นี่ขอเพียงแค่มีเจ้าและลูกชีวิตขอ
ชีวิตของหลีอี้เฟิงในยามนี้นั้นแทบที่จะเรียกได้ว่าตกอับอย่างถึงขีดสุด จากชายหนุ่มรูปงามที่มีทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตบัดนี้ตัวของเขานั้นแทบที่จะไม่หลงเหลืออะไรผู้หญิงที่เขาแย่งชิงมาด้วยความยากลำบากบัดนี้ตัวของนางกับทิ้งเขาไปอีก หวังซุนไม่ได้เปิดเผยตัวเองว่าตัวเขาแท้ที่จริงแล้วอยู่เหตุการณ์เบื้องหลังทั้งหมดหลังจากที่หลีอี้เฟิงได้สิ้นเนื้อประดาตัวเขาก็ไม่ได้ให้ความสนใจมันอีกต่อไปเพราะชีวิตของมันคงจบสิ้นลงแล้วชีวิตของมันเองหลังจากนี้ก็ขึ้นอยู่กับโชคชะตาของมันแล้วครืน....ครืน.....รถม้าค่อยๆเคลื่อนตัวไปอย่างช้าๆในขณะนั้นผู้ที่อยู่บนรถม้าก็ได้ให้ความสนใจต่อชายเร่ร่อนผู้หนึ่งถึงแม้ว่าท่าทางของเขานั้นจะสกปรกมอมแมมแต่ผิวพรรณหน้าตาของเขานั้นมีความโดดเด่นเป็นอย่างมากชายเร่ร่อนที่นอนอยู่ข้างถนนผู้นี้นั้นจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากหลีอี้เฟิง“ชายหนุ่มผู้นี้เป็นใครกัน” น้ำเสียงของชายวัยกลางคนกล่าวออกมาด้วยความสนใจ“เรียนท่านแม่ทัพ คนผู้นี้น่าจะเป็นนายน้อยหลีอี้เฟิงขอรับข้าได้ข่าวมาว่าเขาเล่นการพนันจนหมดตัวแล้วสภาพก็เป็นอย่างที่เห็นรอวันตายไปวันๆใช้ชีวิตอย่างคนไร้ค่า” ผู้ติดตามรีบกล่าวรายงานต่อผู้เป็นนาย“
ในตอนนี้นั้นหลีอี้เฟิงได้กลายเป็นผีพนันไปเต็มตัวแล้ววันทั้งวันเขาอาศัยอยู่แต่ภายในบ่อนจนไม่สนใจโลกภายนอกธุรกิจการค้าของเขานั้นเจ๊งพังยับเยินไม่มีชิ้นดีเหล่าผู้ติดตามเขาที่ติดตามมานานปีตั้งแต่ยุคสมัยของผู้เป็นพ่อล้วนแล้วแต่จางหายไปหมดสิ้นจากชายหนุ่มที่เป็นสุภาพบุรุษประจำเมืองหลวงที่สาวน้อยสาวใหญ่ต่างพากันแย่งชิงสารรูปของเขาในยามนี้นั้นก็เป็นเพียงแค่ไอ้ขี้เมาดีๆไม่หลงเหลือความหล่อเหลาสง่าราศีอีกต่อไป อารมณ์ด้านมืดของแต่ล่ะคนนั้นช่างเป็นสิ่งที่น่ากลัวหากเราหลงละเลิงสนุกไปกับมันจนขาดการยั้งคิดมันสามารถเป็นอาวุธทำลายล้างชีวิตของตัวเราเองทุกสิ่งที่เคยสร้างมาล้วนแล้วแต่สูญสลายหายไปจนหมดสิ้นไม่ว่าจะเป็นคนที่เรารักหรือทรัพย์สิน“ไอ้บ้าเอ้ย..เกือบจะชนะแล้วเชียวทำไมวันนี้โชคชะตาไม่เข้าข้างข้าเอาซะเลย” หลีอี้เฟิงส่งเสียงร้องตะโกนอย่างคนหัวเสียตัวของเขาในยามนี้นั้นก็เป็นเพียงแค่ไอ้โง่คนหนึ่งเท่านั้นที่ถูกคนอื่นจูงจมูกโดยง่าย“น่าเสียดายจริงๆเลยนะขอรับเหลืออีกเพียงแค่นิดเดียวตัวท่านก็จะชนะเดิมพันแล้ว” ผู้ดูแลบ่อนกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่สุดแสนจะเสียดายแทนหลีอี้เฟิงราวว่าตัวของเขานั้นทุกข์ร้อนแทนมัน
สถานการณ์ทางการเงินของหลีอี้เฟิงในยามนี้นั้นนับได้ว่ามีความย่ำแย่อย่างถึงขีดสุดเพราะตัวของเขานั้นถึงขนาดค่อยๆทยอยขายสิ่งของที่มีค่าไปทีละนิดทีละนิดจนภายในจวนของเขาในยามนี้นั้นแทบที่จะไม่หลงเหลืออะไรทุกสิ่งทุกอย่างภายในจวนของเขาในยามนี้นั้นมันแทบที่จะว่างเปล่าไปหมด ไม่เพียงแค่นั้นซูเมิ่งหญิงสาวคนรักของเขาก็ทอดทิ้งเขาไปอย่างไม่ไยดีเมื่อตัวของมันนั้นหมดประโยชน์มีหรือที่ตัวของนางนั้นจะทนอยู่กินเกลือไปด้วยสตรีนางนี้ถึงแม้ว่าจะเต็มไปด้วยอสรพิษแต่ตัวของนางนั้นเป็นคนฉลาดนางมีทรัพย์สินเงินทองที่มากพอที่จะสามารถหล่อเลี้ยงนางไปทั้งชีวิตแต่ข้อเสียที่ร้ายแรงของนางนั้นเป็นเพราะตัวของนางนั้นไม่เคยรักใครจริงนอกจากตัวของนางเองหลังจากที่นางทอดทิ้งหลีอี้เฟิงไม่ต่างอะไรไปจากหมาข้างถนนนางก็ซื้อบ้านพักหลังใหม่ที่อยู่ใกล้ๆกับหอการค้าของหวังซุนสตรีนางนี้ตัวของนางคาดหวังที่จะได้กลับมาใช้ชีวิตคู่อยู่กับเขาอีกครั้งถึงแม้ว่าตัวของชายหนุ่มจะมีคนรักใหม่แล้วก็ตามแต่ว่าตัวของนางนั้นก็ไม่สนใจแถมนางยังมาสมัครเป็นคนงานในหอการค้าแห่งนี้อีกด้วยที่ตัวของเขาจำใจต้องรับนางเข้ามาเพราะชายหนุ่มเห็นแก่บุตรสาว“ท่านช่างเป็นคนที่
หวังซุนลงทุนเงินเป็นจำนวนมากมายมหาศาลเพื่อที่จะเปิดบ่อนการพนันแห่งนี้ก็เพื่อนำไว้ใช้จัดการกับหลีอี้เฟิงโดยเฉพาะมันเคยล่อลวงเขาแบบไหนเขาก็จะล่อลวงมันเช่นนั้นมันเคยทำให้เขาต้องหมดตัวเขาเองก็จะทำให้มันไม่เหลืออะไรในชีวิตนี่ถึงจะเรียกว่าวิธีการทำลายล้างที่แท้จริงการแก้แค้นอีกฝ่ายก็ไม่จำเป็นที่จะต้องใช้กำลังเสมอไป ภายในบ่อนการพนันแห่งนี้นั้นแทบที่จะมีบริการทุกอย่างไม่เว้นแม้แต่หญิงสาวขายบริการที่ถูกรวบรวมมาจากทั่วทั้งสารทิศเพื่อสร้างความดึงดูดต่อลูกค้าผิวพรรณหน้าตาของพวกนางนั้นล้วนแล้วแต่มีความสวยสดงดงามโดดเด่นสามารถกระตุ้นอารมณ์ด้านมืดของบรรดาชายหนุ่มได้อย่างไม่อยากเย็นนักรวมไปถึงตัวของหลีอี้เฟิงเพียงแค่ตัวของมันก้าวเท้าเข้ามาภายในสถานที่แห่งนี้ที่บริเวณขาที่สามของมันนั้นยังถึงกับเกิดการแข็งตัวมาแต่ไกล“ที่นี่มันคือที่ไหนกันมันคือดินแดนสวรรค์หรืออย่างไร” หลีอี้เฟิงตัวของมันอดไม่ได้ที่จะกล่าวคำนี้ออกมาไม่มีเพียงแค่เด็กของทางบ่อนออกมาต้อนรับมันเท่านั้นแต่ยังมีสาวงามออกมาต้อนรับมันอีกด้วยความงดงามของสตรีนางนี้นั้นแทบที่จะไม่น้อยหน้าซูเมิ่งภรรยาที่น่ารักของเขาเลย“นายท่าน ท่านคงพึ่งจะเคยมาสถา
ในสายตาของเพ่ยถิงแล้วหลีอี้เฟิงมันก็ไม่ต่างอะไรไปจากเด็กอมมือคนหนึ่งมันเชื่อเป็นอย่างยิ่งว่าหากไม่มีเฟยเมียวคุมหัวอีกต่อไปมันผู้นี้จะต้องคลานมาหาตนแน่ และก็เป็นดังที่มันคาดไว้ช่วงสายของวันมันก็เดินทางเพื่อที่จะมาขอพบตน“นายท่านเพ่ยถิงท่านสบายดีรึไม่” น้ำเสียงของหลีอี้เฟิงเต็มไปด้วยความนอบน้อมหลายส่วนยามที่อยู่ต่อหน้าชายร่างอ้วนผู้นี้ช่างแตกต่างกับหวังซุนที่ตัวเขานั้นใช้น้ำเสียงสบายๆถึงแม้ว่าตัวของเขานั้นจะอาศัยพึ่งพาบารมีของมันแต่เขาก็ไม่ได้เลียแข้งเลียขาขนาดนั้นเพราะต่างฝ่ายต่างได้ประโยชน์“นายน้อยหลีพึ่งจะเห็นหัวข้าก็ตอนนี้อย่างงั้นเหรอ หากยังคงมีเจ้าเฟยเมียวคุมหัวอยู่เกรงว่าตัวท่านจะไม่มาเจอข้าในวันนี้” เพ่ยถิงกล่าววาจาที่เหินห่างเขาไม่จ้องมองใบหน้าของมันด้วยซ้ำสุนัขที่กำลังจะตกอับไม่จำเป็นที่จะต้องให้ราคา ทางด้านตัวของหลีอี้เฟิงเองในยามนี้นั้นหัวใจของมันถึงกับสะท้านหวั่นไหวมันคิดไม่ถึงประโยคแรกที่คุยกันก็เป็นเช่นนี้ไปแล้ว“ข้ามีของขวัญที่อยากจะมอบให้ท่าน” หลีอี้เฟิงไม่พูดมากเขาหยิบสิ่งของมีค่าจำนอนหนึ่งออกมาทางด้านตัวของชายร่างอ้วนแอบเหลือบมองสักเล็กน้อยแล้วค่อยพยักหน้าอย่างพึงพอใ







