ตอนที่ 9 นางเริ่มมีความรักแล้ว

ชายชราผู้นำหมู่บ้านจ้องมองหลานสาวของตนด้วยความรักใคร่เอ็นดู เขาเลี้ยงดูนางมาตั้งแต่ยังเล็กมีหรือที่ตัวของเขานั้นจะไม่รู้จักลักษณะนิสัยของนางมีบุรุษมากหน้าหลายตาล้วนแล้วแต่ที่จะต้องการตบแต่งกับนางแต่แล้วก็ถูกนางปฏิเสธอย่างไม่ไยดี จนกระทั่งการมาถึงของชายหนุ่มที่มีนามว่าหวังซุน

“ซิ่วอิง เจ้าชอบนายน้อยอย่างงั้นเหรอ” ชายชรากล่าวถามหลานสาวของตนอย่างตรงไปตรงมา ในขณะที่ตัวของนางนั้นกำลังหยอกล้อเล่นกับซูเหวินที่วันนี้ตัวของนางนำสาวน้อยที่น่ารักผู้นี้มานอนด้วย

“ท่านปู่ข้าชอบเขาไม่ได้อย่างงั้นเหรอ” นางไม่ได้ปฏิเสธคำถามของชายชรา

“ซิ่วอิง ปู่เองก็แก่ชรามากแล้ว ความฝันเพียงอย่างเดียวของปู่คือการได้เห็นชีวิตของเจ้านั้นมีความสุข นายน้อยหวังซุนนั้นเป็นคนดีและอีกอย่างครอบครัวของเราเองก็เคยติดหนี้บุญคุณเขาเอาไว้มาก หากพวกเจ้าทั้งสองมีความรักมั่นคงต่อกันตัวข้าเองก็มีความสุข” ชายชราราเชื่อเป็นอย่างยิ่งว่าหากหลานสาวของตนเองตบแต่งเป็นภรรยาของหวังซุนชีวิตของนางนั้นจะต้องมีความสุขมากแน่ เพราะเขาสามารถสัมผัสได้ว่าชายหนุ่มผู้นี้นั้นเป็นคนดีเขาดีพอที่จะฝากชีวิตหลานสาวของตนเองเอาไว้

“แต่ข้าหลงรักเขาเพียงฝ่ายเดียวนั่นซิท่านปู่” ซิ่วอิงบ่นอุบอิบออกมานางแสดงออกอย่างชัดเจนกับชายหนุ่มแต่ดูเหมือนว่าตัวของเขานั้นแทบที่จะไม่ตอบสนองความรู้สึกของนางเลยหรือว่าตัวของนางนั้นจะสวยไม่พอเลยไม่ถูกใจเขาก็อย่างว่าชายหนุ่มผู้นี้นั้นมีเพียบพร้อมทุกอย่างทำไมจะต้องมาเหลียวมองหญิงสาวชาวบ้านเช่นนาง

“อ้าว เป็นงั้นเรอะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า” ชายชราถึงกับหลุดหัวเราะออกมาเขาไม่เคยเห็นท่าทีเช่นนี้ของหลานสาวของตนมาก่อนดูเหมือนว่าตัวของนางนั้นจะเจอชายหนุ่มที่ตัวของนางหลงรักแล้วขึ้นมาจริงๆ

“ซิ่วอิง ในตอนแรกเจ้าไม่ชอบนายน้อยก็ใช่รึแล้วทำไมตอนนี้เจ้าถึงเปลี่ยนใจแล้ว” ชายชราเชื่อเป็นอย่างยิ่งว่าหลานสาวผู้นี้ของตนไม่ได้หลงรักชายหนุ่มที่ฐานะหน้าตาแน่ เขาอยากจะรู้เสียเหลือเกินว่าเจ้าหนุ่มนี่มีอะไรดีถึงได้ผูกมัดหลานสาวที่น่ารักของตนได้

“เจอกันวันแรกข้าไม่ชอบขี้หน้าเขาเกลียดขี้เหน้าขาที่กล้าทำตัวหยาบคายต่อท่านปู่ แต่หลังจากที่ข้าได้รู้จักกับเขาและสัมผัสใกล้ชิดทำให้ตัวของข้านั้นรู้ว่าแท้ที่จริงแล้วชายผู้นี้นั้นเป็นคนที่จิตใจอ่อนโยนมันทำให้ข้าหลงรักเขาอย่างไม่ทันได้รู้ตัวและที่สำคัญ ซูเหวินนางเป็นเด็กที่น่ารักเป็นอย่างมากทำให้ข้าอยากที่จะเห็นการเจริญเติบโตของนางข้ารู้สึกถูกชะตากับเด็กสาวคนนี้” หวังซุนที่ตัวของนางหลงรักนั้นไม่ใช่หวังซุนคนเดิมหวังซุนคนก่อนนั้นเต็มไปด้วยความหยาบช้า แต่หวังซุนคนนี้นั้นเต็มไปด้วยความสุภาพอ่อนโยนใครเห็นใครก็รักเขาไม่ได้มีดีแต่เพียงแค่หน้าตาเท่านั้นแต่จิตใจผู้นี้นั้นยังดีมากอีกด้วยทำให้ผู้คนที่อยู่ด้วยนั้นสามารถสัมผัสถึงมันได้ดูเหมือนว่าในช่วงหลายวันมานี้นั้นตัวของชายหนุ่มจะเนื้อหอมไม่น้อยเลยมีหญิงสาวมากหน้าหลายตาแวะเวียนมาที่บ้านเขาแต่ดูเหมือนว่าตัวของชายหนุ่มนั้นจะไม่ได้เล่นด้วยเลยจะมีก็แต่เพียง ซิ่วอิงเท่านั้นที่พิเศษกว่าคนอื่นแต่ตัวของนางเองเพียงแค่ยังไม่รู้ตัวเท่านั้นว่าตัวของชายหนุ่มนั้นก็มีความสนใจนางเช่นกันเพียงแต่ตัวของเขาเพียงแค่แสดงความรู้สึกของตนออกมาไม่เก่ง

“นี่ล่ะสินะ ความรักของคนหนุ่มสาว ซิ่วอิง แต่เจ้าคงเหนื่อยหน่อยนะเพราะมีสาวๆภายในหมู่บ้านล้วนแล้วแต่หมายตาในตัวเขากันทั้ง ฮ่า ฮ่า” ชายชราหัวเราะชอบใจในตัวนางที่ไม่ทันไรหลานสาวที่น่ารักของเขาก็รู้จักความรักแล้ว

“ท่านปู่ ท่านช่วยให้กำลังใจข้าหน่อยจะได้ไหม” ซิ่วอิงกล่าวออกมาอย่างขุ่นเคือง ถึงแม้ว่าจะรู้อยู่แล้วว่าท่านปู่ของนางนั้นกำลังหยอกล้อนางเล่นก็ตาม

“อ่า...ซูเหวิน ช่วยปู่ด้วย ช่วยปู่ด้วย พี่สาวที่น่ารักของเจ้านางอยากได้สามีจนจะกลายเป็นนางยักษ์อยู่แล้ว”

“ท่านปู่หากท่านไม่หยุดล้อเลียนข้า ข้าจะโกรธท่านจริงๆแล้วนะ” ตัวของนางในยามนี้นั้นทั้งโกรธทั้งอาย นางไม่เคยมีความคิดที่จะบอกท่านปู่ของนางอยู่แล้วว่าตัวของนางนั้นกำลังแอบชอบใคร แต่ใครจะไปคิดได้ว่าท่านปู่ที่น่ารักของนางนั้นกับรู้ทันนางหมดรู้กระทั้งว่าตัวของนางนั้นกำลังแอบตกหลุมรักใคร

“คิก คิก ท่านปู่ ท่านพี่ซิ่วอิงพวกท่านเล่นอะไรกันขอข้าเล่นด้วยคน” ซูเหวินตัวน้อยส่งเสียงหัวเราะออกมาอย่างมีความสุขไม่เพียงแต่นางจะมีความสุขแต่ในช่วงเวลาที่อยู่กับท่านพ่อของนางเท่านั้นแต่นางยังมีความสุขมากที่ได้อยู่กับท่านปู่ไป๋อันและท่านพี่ซิ่วอิงถึงนางจะเป็นเพียงแค่เด็กแต่ก็สามารถสัมผัสถึงความจริงใจของคนทั้งสองได้

“ท่านพี่ ซิ่วอิง ของเจ้าแอบชอบท่านพ่อของเจ้า” ชายชราหัวเราะและตอบคำถามของสาวน้อยที่ไร้เดียงสา

“ท่านปู่นี่ท่านพูดอะไรกันช่างน่าอายนัก” สีหน้าของซิ่วอิงในยามนี้นั้นแสดงถึงความเขินอายเป็นอย่างมากนางไม่น่าพลาดที่จะให้ท่านปู่ของนางรู้ถึงเรื่องนี้เลยตั้งแต่เล็กคนโตชายชราผู้นี้ก็มีนิสัยขี้แกล้งนางไม่หาย

“ไม่เห็นแปลกเลยท่านพี่ซิ่วอิง ตัวข้าเองก็ชอบและรักท่านพ่อมากเช่นกัน” ซูเหวินรู้สึกดีใจเป็นอย่างมากที่ท่านพ่อของนางนั้นมีคนรักมากมายถึงขนาดนี้แต่ตัวของนางนั้นก็ยังไม่เข้าใจว่าความรักของคนหนุ่มสาวนั้นเป็นเช่นไร ยิ่งคำพูดของสาวน้อยยิ่งทำให้ตัวของซิ่วอิงนั้นมีใบหน้าที่เขินอายเข้าไปใหญ่

ที่บริเวณด้านนอกบ้านของชายชรา เสียงที่พวกเขาพูดคุยกันนั้นผู้คนที่อยู่ด้านนอกล้วนแล้วแต่ได้ยินชัดเต็มสองหูสร้างความรู้สึกอิจฉาให้กับบรรดาหนุ่มๆคนอื่นๆเป็นอย่างมาก

“ฮือ ฮือ บ้าที่สุด นี่ข้าหูเพี้ยนไปใช่ไหม ซิ่วอิงที่สุดแสนจะน่ารักของข้านางกำลังหลงรักชายอื่นทั้งที่ตัวของข้านั้นตามจีบนางมาตั้งหลายปีแต่ตัวของนางนั้นก็ไม่เหลียวแลข้าเลย” ชายหนุ่มที่เดินผ่านไปผ่านหัวใจของเขานั้นแทบแตกเมื่อบังเอิญไปได้ยินเข้าว่าสตรีนางนี้นั้นกำลังแอบหลงรักชายอื่นอยู่

“ข้าล่ะะอิจฉาพ่อหม้ายลูกติดจริงๆที่มีลูกน้อยสุดแสนจะน่ารักไว้หลอกล้อชักนำสตรี เพราะพวกนางแพ้สิ่งของน่ารักไม่เว้นแม้แต่เด็กๆ รู้แบบนี้ข้าน่าจะมีลูกก่อนแล้วค่อยไปตามจีบนางก่อนก็ดี”