LOGINShare
บทที่ 3
Latest chapter
ร้อนนี้ไม่ใช่เขา บทที่ 11
หลังจากวันนั้น เซี่ยเหยากวงก็นัดเจอฉันอีกครั้งเป็นร้านกาแฟที่เราเคยไปบ่อย ๆน่าเสียดายที่สถานที่ยังคงเดิม แต่คนเปลี่ยนไปแล้วเขาถามฉัน“เสี่ยวซย่า ทำยังไงคุณถึงจะยอมให้อภัยผม”ฉันลองคิดดู “คุณทำลูกน้องเก่าของฉันแยกย้ายไปหมดแล้ว เอาอย่างนี้ไหม คุณยกบริษัทกับทรัพย์สินทั้งหมดของคุณชดใช้ให้ฉันก่อนเป็นไง”เขาไม่ลังเลเลยสักนิด รีบเรียกผู้ช่วยมาร่างสัญญา แล้วโอนทรัพย์สินทั้งหมดให้ฉันตรงนั้นทันทีฉันยิ้ม“คุณบังคับให้ฉันโขกหัวคำนับ แถมยังปล่อยให้เจียงอวี่ถังตบฉันอีกนะ”เขาจับมือฉันขึ้นมาอย่างระมัดระวัง แล้วตบหน้าตัวเองอย่างแรงสองฉาดพอเห็นฉันไม่ตอบสนอง ก็ทำท่าจะหยิบมีดปอกผลไม้บนโต๊ะฉันเลิกคิ้วมองเขา“ตอนนี้ไม่โทษว่าฉันเป็นคนทำให้ลูกคุณตายแล้วเหรอ”เซี่ยเหยากวงรีบส่ายหน้าอย่างตื่นตระหนกทันที“คุณสำคัญที่สุด! ถ้าคุณไม่พอใจ ผมไปขุดหลุมศพนั่นทิ้งก็ได้!”ฉันมองเขาอยู่นานแล้วหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ“เซี่ยเหยากวง แต่ฉันเพิ่งค้นพบว่า หลังจากที่คุณทำเพื่อฉันมากมายขนาดนี้ ฉันก็ยังไม่ชอบคุณอยู่ดีแหละ”แววตาของเขาหม่นแสงลงทันทีจู่ ๆ ฉันก็สงสัยขึ้นมา “ทำไมคุณถึงมารักฉันได้ล่ะ”“ฉันนึก
ร้อนนี้ไม่ใช่เขา บทที่ 10
ตอนที่เดินออกจากประตูห้องจัดเลี้ยง จู่ ๆ หน้าบันไดก็มีเสียงเครื่องยนต์คำรามดังขึ้นฉันเงยหน้าขึ้นมอง เจียงอวี่ถังนั่งอยู่บนที่นั่งคนขับของรถสปอร์ตสีขาวคันหนึ่งเธอเหยียบคันเร่งจนมิด พุ่งตรงเข้ามาหาฉันใบหน้าหลังกระจกรถนั้นแดงก่ำ ดวงตาเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย บ้าคลั่งจนไม่เหมือนคน“เซิ่งซย่า!!!”เสียงยางรถบดทับรอยต่อของขั้นบันไดดังก้องไปทั่วทั้งโถงประตูแต่จู่ ๆ เธอก็กรีดร้องแล้วเหยียบเบรกจนมิดเพราะเซี่ยเหยากวงพุ่งออกมา ขวางหน้าฉันไว้อย่างสุดชีวิตยางรถล็อกตายไถลไปครึ่งเมตร หยุดลงตรงหน้าเขาอย่างเฉียดฉิวกันชนหน้ารถแทบจะแนบชิดกับหัวเข่าของเขา“เซี่ยเหยากวง คุณมันบ้าไปแล้ว!”“ฉันรักคุณขนาดนั้น! แต่คุณกลับจะยอมตายเพื่อนังแพศยานั่นเนี่ยนะ!”เธอนั่งยอง ๆ ร้องไห้อยู่บนพื้นเสียงร้องไห้อย่างแตกสลายดังสะท้อนอยู่ในโถงประตูเสื้อเชิ้ตของเซี่ยเหยากวงเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็นแต่ปฏิกิริยาแรกกลับไม่ใช่การสำรวจว่าตัวเองบาดเจ็บตรงไหนไหม แต่เป็นการหันกลับมามองฉันฉันมองพวกเขานิ่ง ๆ แล้วจู่ ๆ ก็ยิ้มออกมาสาวเท้ายาว ๆ เดินไปที่รถของเจียงอวี่ถัง ดึงประตูเปิดออกแล้วก้าวขึ้นไปนั่งเหยียบคัน
ร้อนนี้ไม่ใช่เขา บทที่ 9
ฉันกับฟู่เฉินปี้ไปร่วมงานเลี้ยงหนึ่ง เป็นการประกาศอย่างเป็นทางการว่าตระกูลฟู่และตระกูลเซิ่งของพวกเรากลับมาแล้วทุกคนมองมาที่ฉัน แววตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง“เซิ่งซย่า ห้าปีมานี้เธอไปอยู่ไหนมา”“เหล่าฟู่ตามหาเธอจนแทบบ้า ฉันนึกว่าเธอตายไปแล้วซะอีก...”เซี่ยเหยากวงบุกเข้ามาในห้องจัดเลี้ยงตอนนี้เองท่ามกลางแขกเหรื่อที่แต่งตัวหรูหรา มหาเศรษฐีอันดับหนึ่งแห่งเป่ยเฉิงอย่างเขากลับดูจนตรอกอย่างเหนือความคาดหมายเสื้อเชิ้ตยับยู่ยี่ รอยเลือดตรงสีข้างก็ซึมขยายเป็นวงกว้างขึ้นมาอีกสภาพเหมือนคนที่เพิ่งตะเกียกตะกายออกมาจากซากปรักหักพังเขาเดินฝ่าฝูงชนตรงมาหยุดอยู่ตรงหน้าฉันเสียงรอบข้างเบาลงทันตา ทั้งเสียงแก้วกระทบกัน เสียงกระซิบกระซาบ แม้แต่เสียงดนตรีก็คล้ายถูกใครหรี่ให้เบาลงสายตาทุกคู่จับจ้องมาที่จุดเดียวกัน จับจ้องไปที่ฝ่ามือที่แบออกของเขาแหวนแต่งงานหลายวงทอประกายระยิบระยับอยู่ใต้แสงไฟ“เสี่ยวซย่า ของพวกนี้คืนให้คุณหมดเลย”ฉันก้มลงมองแวบหนึ่งจู่ ๆ ก็ยิ้มออกมาก่อนยกมือขึ้น ปลายนิ้วกวาดผ่านฝ่ามือของเขาเบา ๆฉันปัดแหวนพวกนั้นร่วงลงพื้นอย่างแรง ท่ามกลางสายตาที่เต็มไปด้วยความหวังของเซี
ร้อนนี้ไม่ใช่เขา บทที่ 8
รอยยิ้มของเจียงอวี่ถังแข็งค้างอยู่บนใบหน้า“อะไรนะคะ”“แหวนแต่งงานของเซิ่งซย่า ที่เธอเอาไปจากห้องนอนของเขา”เซี่ยเหยากวงพูด “เอาคืนมา”ในห้องพักผู้ป่วยตกอยู่ในความเงียบเนิ่นนานเลือดฝาดบนใบหน้าของเจียงอวี่ถังค่อย ๆ จางหายไป ริมฝีปากเริ่มสั่นระริกเธอลุกพรวดขึ้นนั่ง ผ้าพันแผลเสียดสีกับราวเตียงจนแดงยิ่งกว่าเดิม“เซี่ยเหยากวง คุณหมายความว่ายังไง ฉันกรีดข้อมือนะ!”“ฉันเกือบตายแล้ว! ประโยคแรกที่คุณเดินเข้ามาคือการถามหาแหวนของผู้หญิงคนนั้นเหรอ”“เอาคืนมา”เขาพูดซ้ำอีกครั้งเจียงอวี่ถังราวกับถูกตบหน้าฉาดใหญ่ นั่งอึ้งอยู่ตรงนั้นผ่านไปครู่ใหญ่ เธอก็ร้องไห้ฟูมฟายแทบขาดใจ ข้อนิ้วที่กำผ้าปูที่นอนไว้ขาวซีด“เซี่ยเหยากวง คุณเคยรักฉันบ้างไหม แม้แต่นิดเดียวก็ไม่เคยเลยเหรอ”“ในใจคุณ ฉันไม่มีวันเทียบกับมันได้เลยใช่ไหม?!”เซี่ยเหยากวงมองใบหน้าที่ร้องไห้จนบิดเบี้ยวของเธอจู่ ๆ ก็รู้สึกว่าไม่มีความรู้สึกอะไรหลงเหลืออยู่อีกเลยหลังจากเซิ่งซย่าความจำเสื่อม นิสัยของเธอก็อ่อนโยนลงเรื่อย ๆต่อให้ยังมีเขี้ยวเล็บซ่อนอยู่ ก็ไม่เคยงัดออกมาใช้กับเขาเลยสักครั้งพูดไปแล้ว คนเราก็แย่มากจริง ๆ เขาคิด
ร้อนนี้ไม่ใช่เขา บทที่ 7
เซี่ยเหยากวงแทบจะพลิกแผ่นดินหาไปทั่วเมืองประวัติการเดินทางออกนอกประเทศ ไม่มีเที่ยวบิน ไม่มีโรงแรม สถานีรถไฟ สถานีขนส่งผู้โดยสารทางไกล ล้วนไม่มีทั้งสิ้นเขาถึงขั้นไหว้วานคนให้ไปตรวจสอบรายชื่อผู้ป่วยที่แผนกฉุกเฉินของโรงพยาบาลรับตัวไว้ เพราะคิดว่าเธออาจจะบาดเจ็บตรงไหนแล้วต้องการการรักษาหรือเปล่าก็ไม่มีเช่นกันเซิ่งซย่าราวกับถูกลบหายไปจากโลกใบนี้กล้องวงจรปิดในบ้านที่ถูกแฮ็ก ในที่สุดก็กู้คืนกลับมาได้อย่างยากลำบากเขายืนอยู่ในห้องนั่งเล่นอันว่างเปล่า มองภาพสุดท้ายที่ค้างอยู่บนจอหน้าประตูคฤหาสน์ ผู้ชายสวมเสื้อโค้ตสีดำคนหนึ่งกำลังเปิดประตูรถให้เธอเธอก้มตัวเข้าไปนั่ง แสงไฟริมถนนสาดส่องเสี้ยวหน้าให้เห็นอย่างชัดเจนใบหน้าของผู้ชายคนนั้นไม่ถูกแสงไฟส่องถึงแต่เซี่ยเหยากวงจำแผ่นหลังนั้นได้มือของเขาสั่นเทาเล็กน้อย ความเย็นเยียบซึมลึกเข้าไปถึงกระดูกในหัวของเขาเหลือเพียงความคิดเดียวจบสิ้นแล้ว เขาหาเจอแล้วฟู่เฉินปี้ คนที่ควรจะได้แต่งงานกับเธอเมื่อห้าปีก่อน หาเธอเจอแล้ว!เซี่ยเหยากวงยืนเหม่ออยู่นานมาก กว่าจะค่อย ๆ เดินไปที่ห้องนอนของเธอสายตากวาดมองความเละเทะเกลื่อนกลาดเต็มพื
ร้อนนี้ไม่ใช่เขา บทที่ 6
คนที่อยู่หน้าประตูไม่ใช่เซี่ยเหยากวงผู้ชายคนนั้นตัวสูงมาก และยืนย้อนแสงอยู่แม้จะมองโครงหน้าไม่ค่อยชัด แต่ความเย็นชาบนตัวเขากลับแผ่ซ่านเข้ามาก่อนเสียงเขาก้มหน้ามองฉัน เอื้อมมือมาทัดปอยผมที่ร่วงหล่นข้างหูของฉันไปไว้ด้านหลังไม่ได้เจอกันห้าปี ประโยคแรกของเขาแหบพร่าจนแทบไม่เป็นคำ“ผอมลงนะ”ในมือของเขากำรูปถ่ายใบหนึ่ง เป็นวิวถนนนอกหน้าต่างที่ฉันถ่ายจากระเบียงตอนไลฟ์สดเมื่อกี้แค่อาศัยสิ่งนี้ เขาก็หาเจอแล้วฉันคว้าข้อมือเขาไว้ ในที่สุดก็ยิ้มออกมา“กลับบ้านกัน”ฝ่ามือของฟู่เฉินปี้ร้อนจัด กอบกุมมือของฉันเอาไว้ทั้งมือตอนรถเลี้ยวตรงหัวมุมถนน ฉันก็เหลือบไปเห็นเงาร่างของใครคนหนึ่งกำลังวิ่งมาอย่างบ้าคลั่งผ่านกระจกมองหลังเสียงทุบประตูดังสนั่นจนกระจกยังสั่นสะเทือนไม่รู้ว่าทุบอยู่นานเท่าไหร่ ในที่สุดประตูก็ถูกดึงเปิดออกแต่ด้านในกลับมีเพียงผู้ช่วยที่หน้าตาปูดบวมและมีสีหน้ารู้สึกผิด“ประธานเซี่ย เรา...เราหยุดคุณผู้หญิงไว้ไม่ได้ครับ”รถเลี้ยวตรงหัวมุมอีกครั้ง ทิ้งเสียงจากคฤหาสน์ไว้เบื้องหลังอย่างสมบูรณ์ฉันยกมุมปากขึ้นเซี่ยเหยากวง ครั้งนี้ลาก่อนตลอดกาลจริง ๆ แล้วนะภายในรถเงียบ
You May Also Like
หมอฟู่ ฉันไม่ต้องการคุณแล้ว
มู่หือ29.1K viewsถูกทอดทิ้งครั้งที่ 99
มอร์ลิน7.9K viewsดอกไม้ร่วงโรยยากจะรั้งฤดูใบไม้ผลิไว้ได้
ช็อกคลิส6.4K viewsไร้ใจใฝ่คืนงาม
ซาลาเปากินข้าว10.6K viewsหลังเครื่องบินตกฉันก็ความจำเสื่อม
อี่จื่อ841 viewsเพื่อนวัยเด็กที่แอบรัก ดันอยากเป็นแฟนฉัน
สตาร์ส929 viewsจันทร์ร่วงธารเย็น ยามวสันต์ตื่น
เยว่เยว่1.7K viewsยามเย็นแห่งบั้นปลาย
บัณฑิตหนานจิง2.7K views
