LOGINShare
ตอนที่ 21
publish date:
2026-01-27 12:46:14
Latest chapter
ร้านอาหารและยา จันทร์หอม ตอนที่ 58
ทุกจานถูกจัดวางด้วยความละเอียดสูงสุด ราวกับแต่ละชิ้นเป็นงานศิลปะ ทั้งกลิ่น เสียง และสีสันผสมผสานกันอย่างลงตัวอาเธอร์เดินมาถึงจุดที่จูเลียสกำลังยืนคุยกับเพื่อนๆ“ว้าว! มาแล้วเหรอ อาเธอร์!” จูเลียสตาโตเล็กน้อยก่อนยิ้มกว้าง ทักทายอย่างเป็นกันเองเมื่อเห็นเด็กหนุ่มเข้ามา“นี่ของขวัญนะ พี่จูเลียส ไม่ได้แพงอะไรหรอกครับ เป็นสินค้าที่ผมจะวางขายในร้านของผม” อาเธอร์ยื่น กล่องไม้พรีเมียมบรรจุขวดยาสระผม ให้กับจูเลียสด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์คนรอบข้างที่เห็นเหตุการณ์ ถึงกับสะดุดตา “ทำไมเด็กนี่ถึงเรียกจูเลียสว่า ‘พี่’ ล่ะเนี่ย!?” เสียงพึมพำผสมกับสายตาตกใจเล็กน้อยจูเลียสหัวเราะเสียงดัง ฮ่าฮ่า พร้อมเอื้อมมือมารับกล่อง “ฮ่า ฮ่า นายยอมให้ฉันเป็นพี่แล้วสินะ ครั้งที่แล้วเรียกแต่ชื่อเอง” เขาหันไปให้เพื่อน ๆ ของเขาดู และชี้ไปที่อาเธอร์ “คนนี้ไง คนที่งานมหกรรมคนนั้น!”เพื่อน ๆ ต่างพยักหน้า “อ๋อออ… เสี่ยว… หลง… เปา…” ภาพของ ก้อ
ร้านอาหารและยา จันทร์หอม ตอนที่ 57
“อาเธอร์ แอชฟอร์ด” เสียงประกาศดังขึ้นจนถึงลำดับสุดท้าย เป็นชื่อของอาเธอร์“ผลการทดสอบวัดพลัง...ระดับศูนย์” เจ้าหน้าที่อ่านต่อเสียงเรียบ แต่ทันใดนั้นก็เปลี่ยนเป็นน้ำเสียงสดใส “ผลการทดสอบตลาดจำลอง... A+”เสียงฮือฮาดังขึ้นจากรอบด้าน ทุกสายตาหันมามองอาเธอร์อย่างตกใจและสนใจเด็กหนุ่มที่เพิ่งทำปากกาเป็นศูนย์กลางความสนใจในตลาดจำลอง… กลายเป็นผู้ที่ได้คะแนนสูงสุดด้านกลยุทธ์และไหวพริบเจ้าหน้าที่ยื่นซองเอกสารให้เขา “นี่เอกสารของเจ้า นำไปที่จุดลงทะเบียนได้เลยนะ”อาเธอร์เดินไปยังจุดลงทะเบียน ส่งซองให้เจ้าหน้าที่อีกคน หน้าตาเขายิ้มตื่นเต้นเจ้าหน้าที่เปิดซอง พลางหยิบการ์ดออกมาส่งให้ “อันนี้เป็น การ์ดประจำตัวพ่อค้า ของเจ้า ใช้ยืนยันตัวตนเวลาจ่ายภาษี ใช้เวลาเข้าตลาดหรือเข้าเมืองก็ได้ เป็นทั้งหลักฐานและสิทธิ์ของผู้ค้า”
ร้านอาหารและยา จันทร์หอม ตอนที่ 56
หญิงสาวตะลึงกับวิธีคิดของเขา เธอเงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะพึมพำอย่างตกใจและชื่นชมในเวลาเดียวกัน“มาน ๆ พลาย ๆ อะไรนะ...”อาเธอร์ยิ้มในใจ รู้ว่าเขาเพิ่งผ่านด่านแรกไปด้วยไหวพริบล้วน ๆ — แม้สินค้าจะเป็นเพียงปากกาโง่ ๆ แต่ตลาดจำลองแห่งนี้ได้เห็น กลยุทธ์และความคิดของผู้ขายตัวจริง ของเด็กหนุ่มจากโรงแรมเหล่ากระต่ายแล้ว“ทำไมพี่ต้องซื้อปากกาจากเราหละ เราขายตั้ง 50 เหรียญทองแดง”หญิงสาวยังคงยียวน ถึงแม้จะเริ่มชอบใจในกลยุทธ์ของอาเธอร์ เธอก็ไม่ยอมปล่อยง่าย ๆ “พี่ไปซื้อคนอื่นก็ได้”ทันใดนั้น เธอใช้เวทขยายเสียงอีกครั้ง“อยากได้ปากกา 1 ด้ามค่ะ ใครพร้อมขายในราคา 10 เหรียญทองแดง มาได้เลยค่ะ!”อาเธอร์มองสถานการณ์ แล้วยกมือตาแป๋วพูดด้วยน้ำเสียงสดใส“พี่สาวสัญญาได้มั้ยครับ ว่าจะยอมจดคำประกาศเพื่อพูดกระจายให้ผม 1 ครั้ง?”“ได้สิ คนกำลังมาขายปากกาให้พี่กันเต็มเลย เดี๋ยวได้ปากกามาจดแล้วจะประกาศให้นะ”
ร้านอาหารและยา จันทร์หอม ตอนที่ 55
ดะ... ดะ... ดะ... เดินไกลอยู่นะ! จากร้านกองหนังสือมาถึงนี่ใช้เวลาพอสมควร อาเธอร์ยกหลังมือเช็ดเหงื่อแล้วมองสิ่งตรงหน้าด้วยตาโต “เกวียนยักษ์...นี่มันโคตรยักษ์เลยไม่ใช่เหรอเนี่ย!”สิ่งที่เห็นคืออาคารขนาดมหึมาถูกออกแบบให้เหมือน เกวียนค้าขายยักษ์ ตั้งอยู่กลางลานกว้าง ตัวล้อแต่ละข้างสูงเท่ากับบ้านสองชั้น หลังคาโค้งทำจากไม้โอ๊กแกะสลักลวดลายวิจิตร เคลือบด้วยสีทองอ่อนสะท้อนแสงแดดระยิบระยับจนดูเหมือนอัญมณีเคลื่อนไหวอาเธอร์อ้าปากค้างพลางพึมพำกับตัวเอง “สมาพันธ์พ่อค้านี่ต้องรวยขนาดไหนกันนะ ถึงสร้างเกวียนใหญ่ขนาดนี้มาครอบทั้งอาคารได้...”เขาสูดลมหายใจเข้าอย่างตื่นเต้นก่อนจะผลักบานประตูไม้สักขัดมันเข้าไป— แกร๊ก...ทันทีที่ก้าวพ้นธรณี เสียงพูดคุยจอแจกับกลิ่นหอมอ่อนของชาชั้นดีลอยมาแตะจมูก ภายในกว้างขวางราวกับวัง ใช้หินสีขาวสะอาดตาในการก่อสร้าง ผนังประดับด้วยกรอบทองจารึกตราสมาพันธ์พ่อค้าทั่วราชอาณาจักร ผู้คนแต่งตัวหรูหรา เดินถือเอกสารและหีบสมบัติเล็ก ๆ อย่างสง่างามอาเธอร์กลืนน้ำลาย “นี่มัน...วังพ่อค้าแท้ ๆ เลยนี่หว่า”ยังไม่ทันได้สำรวจนาน ชายหนุ่มคนหนึ่งในชุดสูทสีกรมท่า เดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มสุภาพ
ร้านอาหารและยา จันทร์หอม ตอนที่ 54
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว จนแสงแดดที่เคยอ่อนในยามสายเริ่มกลายเป็นแสงแรงของเที่ยงวัน เสียงนาฬิกาไม้ในร้านดังขึ้นเตือนให้รู้ว่าเกือบจะถึงเวลาเที่ยงแล้วชายชราวางถ้วยชาลงอย่างแผ่วเบา ก่อนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเป็นกันเอง “เด็กน้อย...ไซรัสบอกว่าตอนนี้เจ้ากำลังเปิดร้านอาหารกับร้านยาอยู่หรือ?”อาเธอร์ยิ้มพลางพยักหน้า “ครับ ตอนนี้ยังอยู่ในช่วงก่อสร้างอยู่ แต่ถ้าร้านเปิดเมื่อไหร่ ผมจะส่งจดหมายมาเชิญแน่นอน คุณตาจะได้มานั่งดื่มชา แล้วก็พบลุงไซรัสอีกครั้ง”ชายชราหัวเราะอย่างพอใจ “ได้สิ ข้าจะรอเลยนะ...แต่ก่อนหน้านั้น เจ้าคงต้องไปลงทะเบียนที่สมาพันธ์พ่อค้าซะก่อนล่ะ จะได้ถูกต้องตามกฎของอาณาจักร”อาเธอร์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “ลงทะเบียนเหรอครับ? ต้องทำด้วยเหรอ?”“แน่นอนสิ” ชายชราพยักหน้า “ในอาณาจักรเรา ถ้าเริ่มค้าขายหรือเปิดร้าน ไม่ว่าจะเป็นอาหาร ยา หรือของใช้ ก็ต้องแจ้งลงทะเบียนกับส
ร้านอาหารและยา จันทร์หอม ตอนที่ 53
เสียงกระดิ่งเหนือประตูดัง “กริ๊ง—” แผ่วเบา ทันทีที่อาเธอร์ก้าวเข้าไป กลิ่นเฉพาะตัวของกระดาษเก่าและหมึกพิมพ์ก็ลอยเข้าจมูกอย่างนุ่มนวล มันเป็นกลิ่นที่อบอวลด้วยความทรงจำ — ทั้งความสงบ เหงา และอุ่นใจในเวลาเดียวกันภายในร้านไม่กว้างมาก แต่จัดเรียงอย่างมีระเบียบ ชั้นหนังสือไม้สีเข้มเรียงรายจนเกือบเต็มผนัง หนังสือหลายเล่มดูเก่าและผ่านการเปิดอ่านมานับครั้งไม่ถ้วน ขอบกระดาษซีดและมีกลิ่นฝุ่นจาง ๆ ผสมกับกลิ่นชาอุ่นที่วางอยู่บนโต๊ะใกล้หน้าต่างแสงแดดยามสายลอดผ่านกระจกสีอำพันเข้ามา สาดลงบนฝุ่นละอองที่ลอยระยิบเหมือนผงทอง บรรยากาศเงียบสงบจนได้ยินเพียงเสียงนาฬิกาไม้ที่แขวนอยู่ตรงผนัง “ติ๊ก...ต่อก...ติ๊ก...ต่อก...”“อ้าว มีลูกค้าด้วยเหรอ?” เสียงทุ้มอบอุ่นเอ่ยขึ้นจากด้านในชายสูงวัยร่างท้วมในเสื้อกั๊กสีน้ำตาลเดินออกมาจากหลังร้าน ผมของเขาเป็นสีเทาแซมขาวแต่ดวงตายังแววสดใส เขาสวมแว่นทรงกลมที่เลื่อนลงมาที่ปลายจมูก มือหนึ่งถือผ้าเช็ดฝุ่น อีกมือถือถ้วยชาอาเธอร์ยกมือไหว้เล็กน้อยตามธรรมเนียม “สวัสดีครับ ผมเอาของมาส่งให้
ร้านอาหารและยา จันทร์หอม ตอนที่ 16
ขณะที่เดินชมไปเรื่อย ๆ แสงจากตะเกียงเวทส่องลอดผ้าบูธสีสดออกมา เขาหยุดเท้าเมื่อเห็นบูธหนึ่งที่มีขนาดใหญ่และโดดเด่นกว่าที่อื่น ๆ บริเวณนั้นเต็มไปด้วยเสียงค้อน เสียงไม้กระทบกัน และเสียงสั่งงานของเด็กชายคนหนึ่งที่ดูจะเป็นหัวหน้าทีมก่อสร้างเด็กคนนั้นแต่งตัวเรียบร้อยจนน่าประหลาดสำหรับเวลาค่ำในงานก่อสร้า
Last Updated : 2026-03-19ร้านอาหารและยา จันทร์หอม ตอนที่ 15
อาเธอร์ยิ้ม พลางเหลียวมองไปรอบ ๆ —เขารู้สึกได้ถึงพลังชีวิตที่อบอุ่นและเป็นมิตรจากผู้คนในเมืองนี้ ทุกคนกำลังช่วยกันเตรียมงานอย่างกระตือรือร้น แม้แต่เหล่านักเวทก็ยังออกมาช่วยเสกเวทสร้างแสงสีบนอากาศให้ดูมีชีวิตชีวาบางช่วงของถนน มีเวทวงกลมลอยอยู่กลางอากาศ ฉายภาพเหมือนม่านน้ำให้เด็ก ๆ มองดู ขณะที่มุมห
Last Updated : 2026-03-19ร้านอาหารและยา จันทร์หอม ตอนที่ 17
อาเธอร์วางถาดคลอว์วินลงบนโต๊ะ ก่อนใช้มีดเวทปลายคมแกะเปลือกอย่างชำนาญ เสียง “แกร๊ก…แกร๊ก…” ดังเป็นจังหวะ เปลือกแข็งสีฟ้าหม่นแตกออก เผยให้เห็นเนื้อสีขาวนวลภายในที่เปล่งประกายระเรื่อราวกับหิมะในแสงจันทร์เขาแยกเนื้อออกจากหัวและก้าม เก็บหัวไว้ต่างหากเพราะภายในนั้นมีมันสีทองซึ่งให้กลิ่นหอมเฉพาะตัวจากนั
Last Updated : 2026-03-19ร้านอาหารและยา จันทร์หอม ตอนที่ 13
อาเธอร์เพียงยิ้ม ไม่พูดอะไร เขารอจนสีของสาหร่ายเปลี่ยนเป็นเขียวเข้มอมทอง ก่อนจะคีบขึ้นมาวางบนใบไม้ใหญ่ให้คลายร้อนไอร้อนยังคงลอยบาง ๆ พร้อมกลิ่นเค็มอ่อน ๆ คล้ายทะเลในวันสงบ — เป็นกลิ่นที่ไม่ใช่แค่ของอาหาร แต่เป็นกลิ่นของ “ความคิดถึง” จากโลกเดิมของเขาไม่นานนัก เรดก็ตกปลาสวรรค์ขึ้นมาได้ — ตัวใหญ่พอ
Last Updated : 2026-03-18
You may also like
ออกจากวงการบับเทิงเพื่อมาเป็นแม่หมอ
เฉินม่านอิ๋ง3.0K viewsห้วงฝันแห่งรักเทพปัญจธาตุ
ลิ้มอ้ายเยว่ / เจ้าโยทะกา1.2K viewsสวาทรักข้ามสายพันธ์ุ
เซนโด้1.2K viewsเหมันต์เหน็บหนาว จันทราเดียวดาย
rasita_suin1.4K viewsบันทึกของเจ้าหญิงผู้ลืมเลือน
Aesmech583 viewsดอกหญ้าทะยานฟ้า
Sanassetong 404 viewsวิถีสุริยะพิชิตเวหา
นักเขียนหนุ่มจอนสโนว,ธารน้ำแข็งแห่งขุนเขา,大冰山934 viewsถ้าหากคุณต้องการ ฉันเป็นนางเอกให้ก็ได้นะ
ฝากรักไว้ที่ปลายฟ้า765 views
