ตอนที่4 คืนเลี้ยงส่ง🔥

สองวันต่อมา

ไฟนีออนสลัวสาดส่องลงบนโต๊ะไม้ตัวยาวของร้านเหล้าชื่อดังแห่งหนึ่ง กลิ่นเหล้า กลิ่นบุหรี่ลอยคละคลุ้งในอากาศ เสียงดนตรีสดดังกระหึ่มจนพื้นสั่นสะเทือน กลุ่มรุ่นพี่ฝึกงานที่แผนกยกแก้วขึ้นชนกันครั้งแล้วครั้งเล่า เสียงพูดคุยดังขึ้นไม่หยุด

“กินเต็มที่เลยนะ พวกพี่เลี้ยงเอง”รุ่นพี่ผู้ชายที่ชอบแซวนับหนึ่งตะโกนเสียงดังลั่นแข่งกับเสียงเพลง

นับหนึ่งหัวเราะ ยกแก้วเหล้าในมือขึ้นชนกลับ “ขอบคุณพวกพี่มากนะคะ”เธอพูดเสียงสดใส ใบหน้าแดงก่ำจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ดื่มมาแล้วหลายแก้ว

ตะวันที่นั่งข้างกันยกมือขึ้นปิดปากหาว“กูขอตัวก่อนนะ พรุ่งนี้ต้องไปหน้างานแต่เช้า”เขาหันไปกระซิบกับสกายและคีริน“มึงกลับพร้อมกูด้วยไหม”

คีรินพยักหน้า“เออ กลับด้วย กูก็ง่วงแล้วเหมือนกันว่ะ ปล่อยให้สองคนนี้เมาให้พอ”ทั้งคู่ลุกขึ้น บอกลารุ่นพี่รอบโต๊ะ แล้วเดินกอดคอออกไปทันที ทิ้งให้สกายและนับหนึ่งนั่งดื่มต่อกับกลุ่มรุ่นพี่

สกายถือแก้วเหล้า สีหน้าเรียบเฉย แต่ทว่าดวงตาเริ่มแดงก่ำ เพราะดื่มไปหลายแก้ว แต่ดูเหมือนคนที่เมาหนักกว่าเขาคือนับหนึ่ง เธอเอาแต่ยกแก้วชนกับคนนั้น คนนี้ไปทั่ว บางครั้งก็ยืนขึ้นโยกตามจังหวะเพลงที่กำลังดัง ด้วยท่วงท่าที่ลำตัวโงนเงน ยืนแทบจะไม่อยู่

เขาจ้องมองอาการของเธอไม่วางตา ดวงตาคมเริ่มพร่าเลือนขึ้นเรื่อย ๆ จนต้องสะบัดศรีษะไล่ความมึนเมาอยู่หลายครั้ง

จนกระทั่งเวลาเลยเที่ยงคืนไปแล้ว ผู้คนในร้านเริ่มบางตาลง รุ่นพี่หลายคนทยอยกันกลับ นับหนึ่งนั่งพิงไปกับพนักเก้าอี้ ดวงตาเริ่มปิดลง แต่ทว่ามือเล็กยังคงกำแก้วเหล้าเอาไว้ในมือแน่น

คนตัวสูงขยับตัวไปนั่งข้างเธอ เมื่อเห็นรุ่นพี่เรียกพนักงานมาเช็คบิล

“กลับกันเถอะ”เขาพูดพลางเอามือแตะไหล่บางของเธอเบา ๆ นับหนึ่งเงยหน้าขึ้นมองเขา ด้วยแววตาหยาดเยิ้ม

“กลับ...กลับไปไหน”

“คอนโดเธอไง เดี๋ยวฉันไปส่ง”เขาเอ่ยตอบ ใช้มือหนาประคองแขนเธอให้ลุกขึ้น

“นายจะไปส่งฉันเหรอ วันนี้ทำไมใจดีจัง สกายคนหน้านิ่งแค่กับฉัน กับคนอื่นยิ้มไม่หยุด”

สกายไม่เอ่ยอะไรตอบโต้กลับไป รู้ดีว่าเธอกำลังเมา สติน่าจะเหลือน้อยเต็มที ก่อนเขาจะบอกลารุ่นพี่และประคองเธอเดินออกจากร้าน

เธอเดินเซจนเขาต้องโอบไหล่เธอเอาไว้ มืออีกข้างเปิดประตูฝั่งนั่งข้างคนขับ ดันตัวเธอขึ้นไปนั่ง ก่อนเขาจะอ้อมหน้ารถ เดินมาเปิดประตูอีกฝั่ง เบียดตัวขึ้นไปนั่ง สะบัดศรีษะไล่ความเมาของตัวเองอีกครั้ง และสตาร์ทรถออกไปตามท้องถนนใหญ่ทันที

ถนนในยามดึกสงัด ดูวังเวง มีเพียงแสงไฟจากถนนสาดส่องเข้ามา คนตัวสูงที่รู้สึกมึน ๆ ก็เปิดเพลงคลอเบา ๆ เพราะคนนั่งข้างตอนนี้ดูเหมือนจะไปเฝ้าพระอินทร์แล้ว

เวลาต่อมา

สกายพานับหนึ่งมาคอนโดของตัวเองแทนคอนโดของเธอ ตลอดทางเธอหลับบ้าง ตื่นบ้าง พึมพำออกมาตลอดทาง เขาถามทางไปคอนโดเธอก็ไม่ตอบ หรือเธอตอบแต่เขาไม่เข้าใจก็ไม่รู้

ถึงตัวเขาเองจะรู้สึกเมามากเหมือนกัน แต่ทว่าก็ยังพอประคองสติตัวเอง ขับรถกลับถึงคอนโดตัวเองได้อย่างปลอดภัย อีกทั้งยังต้องพยุงคนตัวเล็กให้เดินลงจากรถ ไปตามทางของคอนโด เข้าลิฟต์ กว่าจะถึงหน้าห้องของเขา เล่นเอาเขาเหงื่อตกไปเหมือนกัน

ติ้ด!

คีย์การ์ดถูกแตะลง ประตูเปิดออก พร้อมร่างสูงประคองร่างบางเดินผ่านห้องนั่งเล่น เข้าไปในห้องนอนส่วนตัว

“นั่งลงก่อน”สกายเอ่ยบอกคนตัวเล็ก กดตัวเธอให้นั่งลงบนเตียง โดยที่ขาของเขาเองก็เริ่มไม่มั่นคง

นับหนึ่งพยักหน้า แต่แทนที่เธอจะนั่ง เธอกลับหันมาจ้องหน้าเขา ดวงตาเป็นประกาย

“กะ กาย…ขอบคุณนะที่มาส่ง”

เป็นครั้งแรกที่ได้ยินเธอเรียกชื่อเขาว่ากาย ไม่ใช่สกายเหมือนทุกครั้ง คำพูดนั้นทำให้หัวใจแกร่งของเขาเต้นแรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว เขายกยิ้มมุมปาก กำลังจะเอ่ยตอบเธอกลับไป แต่ทว่าจู่ ๆ ขาเล็กของเธอก็อ่อนยวบ เธอเซไปข้างหน้า เขารีบคว้าแขนเล็กเอาไว้ แต่แรงเขาเองไม่มากพอทำให้เราสองคนล้มลงบนเตียงพร้อมกัน เสียงหัวเราะคิกคักของคนตัวเล็กขาดหายไปทันที

ร่างของเธอทับลงบนตัวเขา ผมยาวสลวยของเธอแผ่สยายลงมาปกหน้าเขา ลมหายใจร้อนผ่าวสาดใส่กัน กลิ่นเหล้าผสมกลิ่นบุหรี่ลอยแตะจมูก

คนตัวสูงตกใจ แต่ทว่ายังไม่ทันขยับปากพูดอะไร ริมฝีปากของร่างเล็กก็แตะลงบนริมฝีปากหนาของเขาโดยบังเอิญ

จูบบางเบานั้นเริ่มจากความผิดพลาด แต่ทว่าไม่มีใครขยับหนี ลมหายใจร้อนผ่าวผสานกัน หัวใจสองดวงกระหน่ำเต้นรัว สกายยกมือขึ้นประคองท้ายทอยของเธอโดยไม่รู้ตัว นิ้วเรียวยาวสอดแทรกลงบนกลุ่มผมนุ่มของเธอ ส่วนนับหนึ่งเองก็หลับตาลง มือเล็กบีบไหล่เขาแน่น โลกทั้งใบเหมือนหยุดหมุนในฉับพลัน

มีเพียงเสียงลมหายใจ และความอบอุ่นจากร่างกายที่กอดประสานกันในความมืดมิด แสงไฟจากโคมไฟข้างเตียงนอน สาดส่องเพียงรำไร ราวกับไม่อยากรบกวนความรู้สึกบางอย่างที่กำลังก่อตัวขึ้นภายในใจ

ริมฝีปากที่เคยแตะกันโดยบังเอิญ ตอนนี้เริ่มขยับเคลื่อนไหวอย่างเชื่องช้า ลิ้นร้อนของเขาสอดลึกเข้าไปในโพรงปากนุ่มของเธอ ลิ้มรสความขมปร่าของรสชาติแอลกอฮอล์ที่ยังคงหลงเหลือติดปลายลิ้น

"อืม"นับหนึ่งครางเบา ๆ ในลำคอ มือเล็กของเธอจิกไหล่เขาแน่นยิ่งขึ้นกว่าเดิม เลือดในกายสูบฉีดอย่างหนัก ก่อนที่คนตัวสูงจะผละจูบออกไป

“กะ กาย”เสียงเธอสั่นเครือ ราวกับขอร้องให้เขาหยุด แต่ทว่าร่างกายที่ไม่ค่อยสมประกอบเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์เข้าครอบงำ กลับโน้มเข้าหาเขาด้วยความเต็มใจ

ครานี้เป็นจูบที่ทั้งดุเดือดและเร่าร้อน คนตัวสูงพลิกตัวให้เธอนอนหงายลงบนเตียง ร่างสูงใหญ่ของเขาขึ้นคร่อมอยู่เหนือร่างเล็กของเธอ มือหนาล้วงเข้าไปใต้เสื้อนักศึกษาสีขาวของนับหนึ่ง นิ้วเรียวยาวลูบไล้ผิวเนียนนุ่มบริเวณหน้าท้องแบนราบ นับหนึ่งสะดุ้งเบา ๆ แต่ทว่าไม่ผลักไส กลับยกแขนขึ้นโอบรอบคอแกร่งของเขาแทน

เสื้อผ้าถูกถอดออกจากร่างกายทั้งสองคนทีละชิ้น อย่างเชื่องช้า แต่ทว่าเป็นไปด้วยความเร่าร้อน เสื้อช็อปถูกดึงออกไปพร้อมเสื้อยืดสีดำตัวในของคนตัวสูงหลุดลงพื้น ตามด้วยกระโปรงตัวสั้นของนับหนึ่งที่ถูกเลื่อนลงมาตามขาเรียว ผิวขาวเนียนของเธอเผยออกมาใต้แสงไฟสลัว สกายมองตาค้าง ราวกับไม่อยากเชื่อว่าร่างกายของเธอจะสวยได้ขนาดนี้ มันทำให้ใจแกร่งเต้นรัว ความรู้สึกกลางกายดีดเด้งขึ้นมาทันที

“นับ…เธอสวยมาก รู้ตัวหรือเปล่า”เขาพึมพำออกมาเหมือนคนละเมอ ก่อนจะก้มลงจูบที่ซอกคอเธอ ริมฝีปากร้อนผ่าวดูดเม้มผิวเนื้อนุ่มจนเกิดรอยแดงไปทั่ว

“อืม อ๊าสส”นับหนึ่งส่งเสียงครางแผ่วเบา มือเล็กลูบไล้ไปตามแผ่นหลังกว้างของสกาย จิกเล็บลงเบา ๆ เมื่อเขาขบเม้มที่ติ่งหูเธอ ความเสียวซ่านที่ได้รับ เป็นตัวนำทาง เผาผลาญสติไปจนหมดสิ้น ไม่เหลือหนทางที่จะผลักไสคนตัวสูง ที่ตอนนี้กำลังเคลื่อนตัวลงต่ำ ลูบไล้ต้นขาเนียนนุ่มของเธอ ก่อนจะสอดมือเข้าไปภายใต้กางเกงในผ้าบางตัวจิ๋ว นิ้วกลางแตะต้องจุดอ่อนไหวที่เปียกชุ่ม ทำเอานับหนึ่งสะดุ้งสุดแรง แผ่นหลังกระตุกขึ้นโดยอัตโนมัติ

“อ๊าส กะ กาย มะ ไม่” เสียงหวานของเธออู้อี้ พูดจาไม่เป็นภาษา คำพูดเหมือนจะผลักไส แต่ทว่าขาเล็กของเธอกลับแยกออกจากกันโดยไม่รู้ตัว