พายมีคนที่รักมากกว่า

แม้ผู้เป็นย่าจะบอกให้คิดดีๆแต่หลานสาวที่ยังสะอึกสะอื้นรีบคลานเข่าไปกราบแนบเท้าคุณมนตรา

“พายขอเก็บเขาเอาไว้นะคะ ขอกลับมาทำงานกับคุณย่าที่นี่ พายจะไม่เหนื่อยไม่เป็นภาระให้คุณย่า ไม่ทำให้ใครมาลำบากกับพาย พายกราบขอโทษคุณย่าอีกครั้ง” มือบอบบางที่ไม่เคยทำงานหนักกราบลงบนตักท่านอีกหน คนแก่ที่อดีตเคยขับไล่บุตรชายคนเล็กและลูกสะใภ้ไปได้แต่สะท้อนในอก หน่อเนื้อแห่งอดีตที่ขมขื่นกัดกินหัวใจหล่อนอีกแล้ว

“ถ้าอย่างนั้นก็ไปพักเถอะ พรุ่งนี้ก็ไปหามดหาหมอ เริ่มงานต้นเดือนหน้าแล้วกัน” ทันทีที่คุณมนตราลุกออกไปป้าเจียดที่รักคุณพายยิ่งกว่าอะไรรีบเข้ามาปลอบโยน

”โถ่ว ผอมลงเยอะเกินไป ป้าเจียดจะเข้าครัวทำของอร่อยๆ คุณพายอยากทานอะไรคะ“ คนที่ได้รับอนุญาตให้เป็นคุณแม่ได้มองดูหญิงชราที่นับวันที่หลังค่อมลงไปทุกทีเดินหายเข้าไปในห้องนอนจนลับตา

”พายยังไม่หิวค่ะ“ ก้อนรู้สึกผิดยังจุกอยู่ที่คอ เธอหรือจะกลืนอะไรลงไปได้

”ไม่ได้หรอกค่ะ ปลงใจแล้วว่าจะเก็บคุณหนูน้อยเอาไว้ ต้องทานอาหารให้ครบทุกมื้อนะคะ ป้าว่าตำส้มตำดีกว่า ร้องไห้จนหน้าแดงคัดจมูกแบบนี้ต้องกินอะไรแซ่บๆ ไปอาบน้ำแต่งตัวใหม่นะคะป้าจะเตรียมรอ“ รอยยิ้มหวานปรากฏให้คนแก่สบายใจก่อนจะเดินหายเข้าไปในห้องนอนอีกฝั่ง

ร่างผอมบางมองดูห้องนอนในส่วนที่ผู้เป็นย่าต่อเติมออกมาให้จากเรือนไม้ ห้องนี้สร้างขึ้นมาด้วยปูน มีห้องน้ำในตัว ตกแต่งห้องแบบเจ้าหญิง คราแรกที่เห็นเธอดีใจจนลืมเศร้านี่เป็นของตกแต่งจากห้องนอนที่บ้านเดิม มนต์พระพายเป็นลูกสาวคนเดียวของคุณธนาและคุณอัญชัน แม้ทั้งคู่จะท้องก่อนแต่งแต่ท้องในช่วงที่ฝึกงานพอดี

การมีลูกไม่ใช่อุปสรรคหลังถูกผู้เป็นแม่อย่างคุณมนตราไล่ออกจากบ้านตัดออกจากกองมรดก คนที่เข้ามาโอบอุ้มก็เป็นพี่ชายแท้ๆของคุณธนา ชัชชวิน หรือคุณป้าชาช่า เป็นสาวสองที่ทำงานเป็นดีไซเนอร์ชื่อดังอยู่ที่ลอนดอน ส่งเงิน ส่งทอง ส่งพี่เลี้ยงมาช่วยน้องชายอย่างสุดความสามารถ ทั้งยังเปิดธุระกิจสปาครบวงจรให้บริหารด้วย

และเพราะคุณมนตราเป็นคนเจ้าระเบียบ คนนึงทำผู้หญิงท้องทั้งที่ถูกตั้งความหวังไว้มากมาย ส่วนลูกชายคนโตดันไม่อยากเป็นชายแท้ สุดท้ายคนแก่ต้องดูแลสวนองุ่นที่เป็นมรดกตกทอดคนเดียว จนกระทั่งได้รับข่าวร้าย ลูกชายที่ไล่ออกจากบ้านเมื่อหลายปีก่อนประสบอุบัติเหตุ ลูกชายคนโตอยู่ต่างประเทศ คนที่ตรงไปจัดการทุกอย่างของลูกได้เจอหลานสาวครั้งแรกปวดใจจนแทบทรงตัวไม่อยู่

เด็กน้อยที่บาดแผลเต็มตัว นั่งข้างโลงศพผู้ให้กำเนิดไม่ห่าง และทันทีที่ชัชชวินมาถึง แจ้งเจตจำนงค์ว่าจะใม่ให้มารดาต้องรับผิดชอบอะไร ยินดีรับหลานสาวไปเลี้ยงเอง แต่คนเป็นแม่ไม่เห็นด้วย แม้ทะเลาะกันใหญ่โตแต่เมื่อเห็นน้ำตาของมารดาก็ยอมโอนอ่อน

“ป้าชาช่าจะส่งคนมาบริหารสปา เอาไว้น้องพายเรียนจบค่อยกลับมาบริการ ระหว่างนี้ดูแลคุณย่าด้วยนะลูก ป้าจะติดต่อหนูตลอดไม่หายแน่นอน ไม่มีใครหลานรักก็ยังมีป้า” คำพูดของผู้เป็นป้าเธอจำได้ขึ้นใจ น้ำตาเหือดแห้งไปแล้วไหลบ่าลงไปอีกครั้ง ก่อนจะตัดสินใจเข้าแอปพิเคชั่นสีเขียว หน้าจอที่แสดงรูปสตรีที่สวยสดจนมองแทบไม่ออกว่าเป็นสตรีข้ามเพศทำเธอยิ้มกับความสำเร็จของป้า ก่อนมือบางจะเลื่อนหารูปที่ตรวจครรภ์นับสิบแท่งและส่งให้ผู้เป็นป้าดู

“สปานั่น พายคงไม่ได้ไปบริหาร พายทำป้าชาช่าผิดหวังแล้วค่ะ อนาคตพายขอมอบให้เด็กคนนึงที่จะลืมตาดูโลกนะคะ ไม่มีพ่อแต่พายอยากให้เขามีแม่ที่ไม่ใจร้ายแบบพาย” ข้อความแค่นั้นบ่งบอกได้ดีว่าคนที่พิมพ์มีจิตใจมุ่งมั่นจะรับผิดชอบชีวิตน้อยๆแค่ไหน

แต่ยังไม่ทันที่จะวางมือถือลง เสียงเรียกเข้าทำเธอสูดลมหายใจเข้าปอด ป้าเป็นอีกคนที่รับผิดชอบชีวิตเธอ ของต่างๆที่ได้มาล้วนมาจากผู้เป็นป้าทั้งสิ้น ฉะนั้นจะโดนดุบ้างเธอคิดว่าไม่เป็นไร