ANMELDENTeilen
บทลงโทษ2
Veröffentlichungsdatum:
01.11.2026 23:27:44“ทำไมตาปูดตาบวมแบบนั้น” หญิงชราวัย60กว่าๆที่พึ่งกลับจากตอนกิ่งองุ่นมองหลานสาวอย่างประหลาดใจ ก่อนจะใจหายวูบ…นางมนตราที่อาบน้ำร้อนมาก่อนรู้สึกใจเต้นแรง เหมือนวันวานที่บุตรชายคนเล็กอย่างเมฆาพาสาวน้อยหน้าแฉล้มมานั่งก้มหน้าก้มตาบนตั่งกลางเรือนไม่มีผิด!!! แม้ลูกชายจากไปเกือบสิบปีก็ยังจำเหตุการณ์ในวันนั้นได้ วันที่…เธอไล่ทั้งคู่ออกจากบ้านหลังจากได้ยินว่าทำผู้หญิงท้อง!!
“คุณย่า…” คนที่เรียกยังไม่กล้าเงนหน้าจนคนเป็นย่าถอนหายใจ “ท้องหรอ? กี่เดือนแล้ว?” เส้นข้างคอที่เต้นตุบๆทำคนผ่านร้อนผ่านหนาวอุ้มท้องมาถึง2ท้องถามเสียงสั่น “พายขอโทษ พาย…” ร่างเล็กที่ตัดสินใจอย่างแน่วแน่มาตั้งแต่หอพัก ตอนนี้กลับตัวสั่นเพราะกลัวความผิดเหลือเกิน “เอามันมาด้วยหรือเปล่า พ่อเด็กหน่ะ!!” คำถามนี้ทำคนที่มัดผมเป็นหางม้าส่ายหน้าช้าๆ “เลิกกันแล้วค่ะ เขา…ติดต่อไม่ได้” คนแก่เห็นน้ำตาหลานหยดพราวลงบนฝ่ามือที่บีบกันแน่นบนตักก็ตบอกตัวเองปุๆ “ดีจริงๆ ให้ไปเรียนก็อุ้มท้องกลับมา!! ย่าจะทำยังไงกับเราดีห๊ะ!!” ยิ่งคนเป็นย่าขึ้นเสียงใจดวงน้อยยิ่งสั่นระรัว จนกลายเป็นร้องไห้โฮอย่างห้ามไม่อยู่ “พาย พายจะเอาออก พายขอโทษคุณย่า ฮึก!!” ป้าเจียดกับลุงศุกลที่เห็นท่าไม่ดีรีบวิ่งขึ้นมาบนเรือนไม้ก่อนจ่อยาดมที่จมูกคุณมนตรา ศุกลรับหน้าที่พัดวีให้คนเป็นย่าที คนเป็นหลานที เริ่มใจเต้นแรงกับสายตาที่คนเป็นย่ามองหลาน “ใจเย็นๆค่ะคุณมนตรา คุณหนูกลัวใหญ่แล้ว” ป้าเจียดที่สงสารคุณหนูของเธอจับใจรีบบีบนวดให้เจ้านายที่เตรียมจะเป็นลมอยู่รอมร่อให้ใจเย็นลง “ดูมันสิ!! หาทางออกไม่ได้มันก็จะเอาออก แล้วตอนที่ทำให้เขาเกิดหน่ะ ทำไมไม่รู้จักป้องกัน!!” มนต์พระพายอยากบอกเหลือเกินว่าเธอป้องกันแล้ว ทั้งกินมาเป็นปี หลังๆถึงขั้นฉีด แต่ลูกเธออยากมา เธอจะทำอะไรได้…แต่ตอนนี้เงียบไว้จะดีกว่า “พายไม่รู้จะทำยังไง ฮึก พายไม่รู้จะปรึกษาใคร พายกลัวว่าพายจะทำตัวไม่ถูก” คนที่ถูกเลี้ยงมากับพี่เลี้ยงตั้งแต่เกิดจนถึงสิบขวบ หลังพ่อแม่จากไปด้วยอุบัติเหตุก็ส่งให้มาอยู่กับผู้เป็นย่าอีกเกือบ10ปี อับจนหนทางไร้คนให้คำปรึกษา ในใจนึกถึงผู้เป็นป้าที่อยู่ไกล ท่านจะผิดหวังเหมือนย่าเธอตอนนี้หรือไม่ ย่า…ที่ดุแสนดุ ย่า…ที่พ่อไม่เคยพามาเยี่ยมสักครั้ง เพราะถูกท่านไล่ออกจากบ้านเนื่องจากทำแฟนสาวท้อง ย่า…ที่เจอกันอีกทีก็จัดการเรื่องมรดกและได้ครอบครองเธอตามพินัยกรรม ย่า…ที่เธอกลัวท่านเหลือเกิน “แม่พาย…” คนที่หยิบยาดมมาจ่อจมูกเรียกหลานอย่างอ่อนใจ “ไปทบทวนตัวเองในห้อง ย่ามีทางเลือกให้เราสองทาง 1.หากอยากเอาออกย่าจะพาไป แต่…ร่างกายพายที่ไม่แข็งแรงอาจจะมีปัญหาตามมารับไหวใช่ไหม 2.หากเก็บไว้ก็ต้องทำใจว่า…ต้องเหนื่อยทำงานหาเงินและทนคำนินทาให้ได้ ไปทบทวนดูว่าจะเลือกอะไร!“ มนต์พระพายเป็นโรคแพนิค แน่นอนว่ามันมีผลกระทบต่อจิตใจแน่ๆหากหลานสาวเลือกเอาออก มือที่กุมท้องตลอดเวลาคนเป็นย่ารู้ดีว่าหลานสาวรักคนในท้องไปแล้ว ”ถ้าพายเลือกจะไม่เอาออก ย่า…จะไล่พายออกจากบ้านไหมคะ?“ คำถามที่คนแก่เจ็บปวดใจที่สุดคือคำถามนี้ มันเจ็บจนยกมือขึ้นมากุมอกข้างซ้ายเอาไว้มั่น ”เราคิดว่าย่าอยากทำผิดซ้ำหรือ? แต่ย่าก็มีโทษในใจหากพายยืนยันจะเก็บเขาไว้“ คนที่ก้มหน้าอยู่เงยหน้าขึ้นมองคนเป็นย่าอย่างแน่วแน่ ”พายอยากเก็บเขาไว้ค่ะ!!“ ”งั้นโทษของพายก็คือ เลี้ยงเด็กคนนึงคนเดียว ทำงานในไร่ ไม่ต้องกลับไปเรียน มีวุฒิม.6 ก็ต้องวุฒิ ม.6 ย่าจะไม่โอบอุ้ม พายจะได้เงินเดือนเหมือนคนงานในไร่ทุกคน ลาคลอดได้ หากจะให้ใครเลี้ยงพายก็ต้องจ่ายเงินเดือนเขาเอง ไหวไหม ไปคิดดูดีๆ“
Aktuellstes Kapitel
ร้ายรักพันธะการ ความอ้างว้างของคนเป็นแม่
เธอรู้ว่าผู้เป็นพ่อที่ล่วงลับไปแล้วและผู้เป็นลุงที่ไม่กล้าสู้หน้าคุณย่าติดค้างอะไร คุณย่าที่แม้ปากแข็งตั้งปณิธานเอาไว้ว่าหากบุตรขายทั้งสองไม่ร้องขอก็จะไม่เอ่ยปากให้ช่วย คนในไร่นี้เล่าเป็นเสียงเดียวกันให้เธอฟังทุกคน มนต์พระพายตั้งใจไว้แล้วว่า ข้อผิดพลาดตรงนี้เธอจะรับหน้าที่แก้ไขเอง“เจียดพรุ่งนี้โทรตามทนายชานนมาพบฉันหน่อย” หลังจากหลานสาวขอตัวไปจับเด็กอ้วนอาบน้ำ คุณมนตราหันไปบอกแม่บ้านประจำตัวทันทีทนายที่เป็นทนายความของลูกชายคนเล็กคือคนที่คุณมนตราเลือกมาจัดการอะไรหลายอย่างให้เรียบร้อย ต่อให้หลานสาวไม่พูดก็รู้ดีว่าตัวเองมีเวลาไม่มาก“ก้าบ ก้าบ ก้าบ เป็ดอาบน้ำในคลอง ปลาก็จ้องแลมองเพราะในคลองมีหอยปูปลา”“คิก คิก” ฟองน้ำเป็ดสีเหลืองอันเล็กถูกจุ่มลงในน้ำก่อนจะพองตัวดูดซับน้ำจนเต็มอิ่ม จากนั้นผู้เป็นแม่ก็บีบน้ำใส่มือน้อยๆที่แบรับอย่างเช่นทุกครั้งที่อาบด้วยกัน“เปะ เปะ” เสียงเรียกเป็ดที่ไม่ชัดนักทำคนเป็นแม่ยิ้มขำ“เดือนหน้า1ขวบแล้ว ต้องหัดเป่าเค้กนะ” ฟู่ว ฟู่ว ฟองสบู่ถูกสองมือของมนต์พระพายอุ้มขึ้นมาจากน้ำพร้อมเป่าให้บุตรสาวดู เด็กหญิงพรพระจันทร์มองมารดาเพียงครู่ก็ทำตาม ฟู่ว ฟู่ว“เก่งจังเลยยย
ร้ายรักพันธะการ ใจดำ!!
และมันเป็นแบบนั้น…ไม่ว่าเธอตะเขียนอะไร เช้าวันถัดมามักจะได้ตามต้องการ คราแีกเริ่มก็ขอของเล่น โตมาหน่อยก็เป็นตุ๊กตาตามภาษาเด็กผู้หญิง แต่หลังจากเสียพวกท่านไป เธอขอพรให้ได้เจอพวกท่านอีก แต่ไม่เป็นผล เขียนไปทุกวันก็ยังเงียบสนิท จนกระทั่งคุณย่ามาเห็นจึงสอบถามหลานสาว เมื่อเธอเล่าทุกอย่าง ท่านกอดปลอบและบอกว่า พ่อกับแม่ส่งย่าให้มาดูแลเธอแทน เมื่อเริ่มโตขึ้นเริ่มเข้าใจ เธอหยุดเขียนขอพรพระจันทร์ไปนานแล้ว จนกระทั่งตั้งครรภ์เป็นหนูน้อยจันทร์เจ้า เธอขอพรพระจันทร์ทุกคืนให้ลูกแข็งแรง และเธอสมหวัง…“ไว้พายออกจากโรงพยาบาลคุณย่าไปแจ้งเกิดให้จันทร์เจ้ากับพายนะคะ” เธอรู้ว่าแม้จะเกิดความสงสัยมากมายกับบ้านจิรากร แต่หากพวกเขาเห็นสายตาร้องขอของเธอ เธอคิดว่าพวกท่านคงเข้าใจ มนต์พระพายไม่คิดปิดบัง เธอย้ายบ้านหนีเขาไม่ได้ จะหลบไปอยู่ที่อื่นเธอก็มีคุณย่าและคนงานในสวนให้ต้องดูแล สักวันนึงหากเขากลับมาและไม่โง่จนดูไม่ออกอย่างไรเขาก็รู้ว่าจันทร์เจ้าเป็นลูกของเขา แต่เธอมีทางออกเรื่องนี้ไว้แล้ว…จากเดือนเลื่อนเป็นปี ตอนนี้มนต์พระพายขยายสวนองุ่นได้เริ่มลงตัว ตั้งแต่ที่เธอโทรสารภาพกับผู้เป็นป้าว่าตั้งท้องโดยไร้พ่อเด็ก
ร้ายรักพันธะการ เด็กหญิงพรพระจันทร์
“นี่เป็นสัญญาเก่าที่ลุงเซ็นต์กับคุณมนตรา แต่หากหนูพายบอกว่าสัญญาฝั่งหนูพายหาไม่เจอ ลุงยินดีจะทำสัญญาขึ้นมาใหม่ เรื่องนี้ตั้งใจคุยกับท่านหลายหนแต่ท่านบ่ายเบี่ยงตลอด” เธอกวาดตามองสัญญากู้ยืมที่เที่ยงธรรมที่สุด เพราะคนบ้านจิรากรคิดดอกเบี้ยตามกฏหมายกำหนดทุกประการ เธอไม่กลัวพวกเขาโกง แต่อยากปรับแผนการชำระหนี้ใหม่มากกว่า“พายไม่กลัวว่าคุณลุงคุณป้าจะเอาเปรียบคุณย่าหรอกค่ะ แต่ที่พายมาวันนี้ พายอยากจะคุยเรื่องแบ่งชำระ วันนี้พายตั้งใจนำเงินต้นมาคืน1ล้านบาท พร้อมดอกเบี้ยค่ะ อยากเปลี่ยนสัญญาเป็นยอด9ล้านบาท เอาอัตราดอกเบี้ยที่คุณลุงคุณป้าสะดวก และจากนี้พายจะนำเงินต้นมาคืนในแต่ละเดือน เดือนละ3แสนบาท พายอยากให้เขียนลงในสัญญาด้วยค่ะ” เธอสบตาพวกท่านทั้งสองอย่างเกรงใจ“คือว่าพายไม่ได้จะเรื่องมากนะคะ แต่เพราะว่าระบบบัญชีต้องทำใหม่ พายอยากจัดการเป็นงวดๆไป ลดต้น ลดดอก เพื่อตรวจตราค่าใช้จ่ายให้ได้ครอบคลุมที่สุดค่ะ” คุณปานฤทัยจับมือเธอมาบีบด้วยความเข้าใจ“ป้าไม่เร่งรัดเอาเงินต้นคืน ตั้งใจว่าสัญญาใหม่จะไม่เขียนดอกลงไปด้วยซ้ำ ตั้งแต่หนูพายโทรแจ้งป้าเรื่องสัญญาหาย ป้าว่า…” “ไม่ได้ค่ะ ดอกยังคงมีเหมือนเดิมค่ะ อ
ร้ายรักพันธะการ เจ้าหนี้
คำพูดของหลานสาวคนเดียวทำคนเป็นย่าน้ำตารื่น ก่อนจะมองมือบอบบางที่เอื้อมมาที่จับมือพร้อมอ้อนวอนนางทางสายตา“เอาไงก็เอากัน ย่าเองก็แก่แล้ว การจัดการก็ย่อมโบราณตามกาลเวลา ย่าอนุญาตให้พายจัดระบบ ระเบียบในสวนใหม่” คำพูดนั้นทำมนต์พระพายฉีกยิ้มทั้งน้ำตา“หนี้สิบล้านพายจะปลดมันให้ได้ด้วยสองมือของพาย คุณย่าแค่นั่งให้กำลังใจพายก็พอค่ะ” แค่นึกถึงว่าใครเป็นเจ้าหนี้เธอก็อยากขายทรัพย์สมบัติที่มีไปชดใช้เสียให้หมด คนบ้าน“จิรากร” คือสิ่งเดียวที่เธอไม่อยากยุ่งเกี่ยวด้วย แต่เพราะการเริ่มฟื้นฟูสวนองุ่นนี้ต้องใช้เงินมหาศาล เธอจำใจต้องกลืนความต้องการตัวเองลงไป…อย่างน้อยๆตอนนี้เขาก็ไม่อยู่อีกหลายปีพอให้เธอได้ทำใจ…“ป้าฤทัยของเราหน่ะเขาไม่เร่งร้อนเรื่องหนี้สิน ดอกเบี้ยย่าก็ให้เขาไม่เคยขาด แต่ว่า…สัญญาของทางเราย่าหาไม่เจอจริงๆ ว่าจะไปขอก็เห็นว่าทางนั้นเขายุ่งๆกับการขยายรีสอร์ท” คำว่า ”ป้าฤทัยของเราหน่ะ“ มันเจ็บจี๊ดอย่าบอกใครเชียว เมื่อตอนนี้เจ้าหนี้ของสวนองุ่นมนตราคือแม่ของบิดาเจ้าหนูในท้อง!! นี่สินะ ยิ่งหนียิ่งเจอ…คำพูดของคุณมนตราทำเธอหนักใจ แต่ไม่อยากแสดงสีหน้ากังวลออกมา“ยังไงเราก็ต้องมีสัญญาเป็นลายลักษอัก
ร้ายรักพันธะการ ของขวัญล้ำค่า
เช้าที่รู้สึกดีมากกว่าทุกวันที่ผ่านๆมา เพราะความหนักอึ้งในใจได้เบาบางลง มนต์พระพายที่อาบน้ำแต่งตัวตั้งแต่7โมงเช้ารีบเข้าครัวช่วยป้าเจียดเตรียมอาหาร“ไม่เวียนหัว ไม่อ้วก ไม่อยากกินอะไรพิเศษเลยหรอคะ” ร่างบางส่ายหัว แน่นอนว่าเธอไม่มีอาการอะไรเลยกินได้ปกติ เหมือนคนไม่ตั้งครรภ์เลย หากไม่ใช่ว่าที่ตรวจครรภ์นับ10อันมันยืนยันด้วยขีดเข้มสองขีดเธอคงคิดว่าตัวเองเครียดจนประจำเดือนเลื่อน“โถว่รักคุณแม่น่าดูเลยนะคะคุณหนูน้อยเนี่ย” เธออมยิ้มที่ลูกใจดีกับเธออย่างที่แม่บ้านเก่าแก่อย่างป้าเจียดพูด “แบบนี้เหมือนกับว่าลูกรักพายใช่ไหมคะ” เธอเตรียมเด็ดกะเพรารีบถามอย่างตื่นเต้น“ค่ะ รักมากๆเชียวแหละ แต่หากอีกฝั่งเขาอ้วกหรือวิงเวียนแทนแสดงว่า อุ้ย!!” คนที่เผลอพูดถึงคนในความลับรีบเอามือขึ้นปิดปาก แววตาไหววูบของหญิงสาวทำป้าเจียดใจเสีย ก่อนเธอจะฉีกยิ้มกว้างบ่งบอกว่าเธอไม่เป็นไร“หากเขาอ้วกหรือวิงเวียนแปลว่าลูกเกลียดเขาใช่ไหมคะ? สาาาาาธุ” สองมือบางยกขึ้นประนมเหนือหัว เพราะก่อนที่จะห่างเหินเขาบ่นบ่อยๆว่าเวียนหัวจนเรียนไม่รู้เรื่องพาลให้หงุดหงิด สมน้ำหน้า!! แม้หน้าตาแม่บ้านจะไม่ได้บอกเช่นนั้น แต่เธอคิดไปเองเรียบร้
ร้ายรักพันธะการ พายมีคนที่รักมากกว่า2
“คุณป้า” ทำทีที่กดรับเสียงสะอื้นไห้ที่กลั้นไว้กลับแสดงออกจนปลายสายตกใจ“ร้องไห้ทำไมคะ โดนดุหรอลูก ไม่เป็นไร คุณย่าให้ออกมาไหมป้าจะส่งคนไปรับ” ออกมาไหมนั่นเลี่ยงมาจากคำว่าไล่ออกจากบ้านไหม แต่มันสะเทือนใจเกินกว่าจะใช้คำนั้น เสียงทอดอ่อนทำหลานสาวสะอื้อฮัก“คุณย่าไม่ให้ออกค่ะ คุณย่า…ให้พายรับผิดชอบชีวิตลูกทุกอย่าง” มนต์พระพายพูดถึงข้อตกลงที่ผู้เป็นย่าบอกจนทำให้ปลายสายเช็ดน้ำตาปอยๆ“คุณย่ายังรู้สึกผิดกับพ่อแม่หนู ป้าจะไม่ถามถึงต้นสายปลายเหตุแค่พิมพ์มาป้าเข้าใจทั้งหมด แต่เรามีกันและกันนะลูก หนูมีป้า มีคุณย่า และเรากำลังจะมีดวงใจเพิ่มอีกดวง ทุกอย่างที่ป้าเตรียมไว้ให้หนูก็ยังให้เหมือนเดิม ไม่มีคำว่าผิดหวังในตัวหนูแน่นอน” ความรักที่เธอได้มันมาจนล้น ในวันวานเคยคิดว่าเธอก็เป็นเพียงเด็กกำพร้าที่ต้องมาอยู่ในสถานที่ไม่คุ้นเคย ไม่กล้าเล่าความกลัวให้ใครฟัง แต่ตอนนี้ ตอนที่เธอมีปัญหา คนในบ้านกลับสอนให้เธอเข้มแข็ง โอบกอดด้วยความรู้สึกรักจริงๆ หวังดีจริงๆจนเธอเจ็บไปหมด เจ็บที่วันวานเหตุใดจึงเอาใจไปรักคนอื่นมากกว่าคนในครอบครัวกัน“ป้าชาช่า ป้าคิดว่าพายจะฟื้นฟูสวนองุ่นให้ดีขึ้นได้ไหมคะ” ภาพที่ผู้เป็นย่าเ
Das könnte dir auch gefallen
เล่ห์รักพายุร้าย
Re-match I รีแมทช์86.2K Aufrufeพลิกชะตาชีวิตหลังเป็นทาสมาสามปี
โม่เสียวชี่606.2K Aufrufeภรรยาในนาม
ชะนีติดมันส์283.7K Aufrufeพ่อสามีและเพื่อนๆของเขา
กาสะลอง150.8K Aufrufeอลิสกับเล่าสามีทั้งหลาย
ราตรีสีรุ้ง273 Aufrufeท่านชีคดุขนาดนี้คุณหมอจะทนไหวเหรอ
SUNISAYOK181 Aufrufeนัดดูตัวผิด ดันได้คู่ปรับแฟนเก่าเป็นสามี
เจียงหวู่42 Aufrufeคืนนี้ไร้ไออุ่น
อันเสี่ยวตี๋507 Aufrufe
