ตอนที่ 4 ชุดออกกำลังกาย หรือชุดว่ายน้ำ?

เมื่อปลุกใจตัวเองเสร็จ มาลินก็สูดหายใจลึกๆ แล้วค่อยๆ แง้มประตูห้องน้ำเดินออกมา

ทันทีที่เธอก้าวออกมา บรรยากาศในห้องนั่งเล่นดูเหมือนจะหยุดนิ่งไปชั่วขณะ

สองหนุ่มฝาแฝดเปลี่ยนชุดเสร็จแล้วเช่นกัน เดือนหนาวอยู่ในชุดเสื้อกล้ามสีขาวเว้าแขนลึกโชว์มัดกล้ามไหล่และแขนขาวผ่อง กางเกงวอร์มขายาวเอวต่ำที่เกาะหมิ่นเหม่ตรงสะโพกสอบ ส่วนดาวเหนือถอดเสื้อเชิ้ตออกเหลือเพียงเสื้อยืดรัดรูปสีดำกับกางเกงขาสั้นเหนือเข่าที่เผยให้เห็นกล้ามขาแข็งแรง

สายตาสองคู่หันมาจ้องมองมาลินเป็นตาเดียว

เดือนหนาวที่กำลังดื่มน้ำอยู่ถึงกับสำลักพรวด ไอคอกแคกออกมา ส่วนดาวเหนือที่กำลังเช็ดแว่นอยู่มือชะงักค้าง สายตาคมกริบไล่มองสำรวจร่างนุ่มนิ่มตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างไม่ปิดบังความสนใจ

มาลินรีบยกแขนขึ้นกอดอกปิดบังหน้าท้องอย่างประหม่า “มะ... มองอะไรกันเล่า! มันตลกมากเลยใช่ไหมล่ะ บอกแล้วไงว่าเราอ้วน ใส่แบบนี้แล้วเหมือนแหนมป้าย่นเลย”

“ไม่เหมือนครับ...” ดาวเหนือพูดเสียงพร่า เดินเข้ามาหาเธอช้าๆ ราวกับเสือที่เจอเหยื่ออันโอชะ เขาหยุดยืนตรงหน้าเธอ ห่างกันเพียงไม่กี่เซนติเมตร “เหมือนซาลาเปา”

“หา นี่ด่าเราเหรอ!” มาลินหน้ามุ่ย

“เปล่าครับ” ดาวเหนือโน้มตัวลงมากระซิบข้างหู กลิ่นหอมเย็นๆ ของโคโลญจน์ผู้ชายทำเอามาลินขนลุก “...หมายถึง ขาว นุ่ม น่า กิน ต่างหาก”

“ไอ้เหนือ อย่าเพิ่งใจร้อนสิวะ น้องกลัวหมดแล้ว” เดือนหนาวเดินเข้ามาสมทบ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ฉาบอยู่บนใบหน้า เขาเอื้อมมือมาจับไหล่มาลินแล้วพาเดินไปที่ห้องกระจกอีกห้องหนึ่ง “ไปกันเถอะ พร้อมจะเบิร์นหรือยังคะ?”

มาลินเดินตัวเกร็งตามแรงชักจูงของสองหนุ่ม เข้าไปในห้องที่ดูเหมือนจะถูกดัดแปลงเป็นห้องออกกำลังกายขนาดย่อม มีเสื่อโยคะ ดัมเบล และลูกบอลลูกใหญ่ๆ วางอยู่ แต่สิ่งที่ทำให้มาลินแปลกใจคือ...

กริ๊ก

เสียงล็อกประตูดังขึ้นอย่างชัดเจนท่ามกลางความเงียบ

มาลินหันขวับไปมองดาวเหนือที่ยืนพิงประตูที่เพิ่งลงกลอนเสร็จหมาดๆ หัวใจดวงน้อยเริ่มเต้นผิดจังหวะ “เอ่อ... เหนือ ล็อกประตูทำไมอะ?”

“กันเสียงรบกวนครับ” ดาวเหนือตอบหน้าตาย ขยับแว่นให้เข้าที่ “การฝึกสมาธิสำคัญมาก เสียงรบกวนจากข้างนอกจะทำให้หลินว่อกแว่ก”

“แต่ห้องนี้มันก็เงียบอยู่แล้วนะ ชั้นนี้ไม่มีคนอื่นอยู่แล้วนี่” มาลินแย้งเสียงอ่อย เริ่มรู้สึกถึงรังสีแปลกๆ ที่แผ่ออกมาจากแฝดทั้งสอง

เดือนหนาวเดินมาหยุดอยู่ข้างหลังเธอ สัมผัสอุ่นร้อนจากแผงอกกว้างแนบชิดแผ่นหลังบางๆ ของเธอ มือหนาค่อยๆ เลื่อนมาจับที่เอวนุ่มนิ่มของมาลิน เบาๆ แต่หนักแน่น

“อย่าถามเยอะสิคะ” เดือนหนาวกระซิบเสียงแหบพร่าที่ข้างใบหู ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดต้นคอจนมาลินสะดุ้งเฮือก “...เรามาเริ่มวอร์มอัพกันดีกว่า”

“วอร์มอัพต้องวิ่งเหยาะๆ ใช่ไหม?” มาลินถามตะกุกตะกัก พยายามขยับตัวหนีแต่ก็ติดอ้อมแขนแกร่ง

“ไม่ครับ นั่นมันวิธีเก่า” ดาวเหนือเดินเข้ามาประชิดตัวเธอจากด้านหน้า ทำให้ตอนนี้มาลินตกอยู่ท่ามกลางวงล้อมของแฝดนรกโดยสมบูรณ์ สายตาของเขาจ้องมองไปที่เนินอกอวบอิ่มที่กระเพื่อมตามจังหวะการหายใจแรงของเธอ “สูตรของพวกพี่ ต้องวอร์มจาก ข้างใน ก่อน”

“ขะ... ข้างใน?” มาลินทวนคำอย่างงุนงง สมองประมวลผลไม่ทัน

เดือนหนาวหัวเราะในลำคอ มือข้างหนึ่งเลื่อนจากเอวลงมาวางแหมะบนหน้าท้องนุ่มนิ่ม ลูบวนเบาๆ รอบสะดือ จนมาลินต้องแขม่วท้องหนีด้วยความจั๊กจี้ปนเสียววูบวาบ

“ใช่ค่ะ วอร์มให้เลือดลมสูบฉีด...” เดือนหนาวก้มลงกดจูบเบาๆ ที่ลาดไหล่เนียน “และให้ร่างกาย ร้อน จนพร้อมสำหรับการใช้งานหนัก”

มาลินกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก มองหน้าดาวเหนือที่ยิ้มมุมปากนิดๆ และเดือนหนาวที่กำลังซุกไซ้ซอกคอเธออยู่ ตอนนี้เธอเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าไอ้คอร์สลดน้ำหนักนี้จะทำให้เธอผอม หรือจะทำให้เธอ ระทวย กันแน่

“งะ... งั้นเริ่มเลยไหม ท่าแรกทำยังไง” มาลินพยายามเบี่ยงประเด็น ทำใจดีสู้เสือ ทั้งที่ขาเริ่มสั่นพั่บๆ ในเลกกิ้งรัดรูป

ดาวเหนือถอดแว่นตาออกวางไว้บนชั้นวางของ เผยให้เห็นแววตาดุดันที่ปราศจากสิ่งกั้นขวาง เขาเดินเข้ามาจับข้อมือทั้งสองข้างของมาลินตรึงไว้เหนือศีรษะแนบกับผนังห้องกระจก

“ท่าแรก...” ดาวเหนือกระซิบชิดริมฝีปากเธอ “เรียกว่าท่าตรวจสอบความยืดหยุ่นของลิ้นครับ”

วินาทีนั้น มาลินถึงได้รู้ตัวว่า เธอไม่ได้เดินเข้ายิม แต่เธอกำลังเดินเข้าปากเสือ (สองตัว) เต็มๆ!