공유

2

last update 게시일: 2026-06-19 12:34:21

"มานี่สิ มาใกล้ๆ หนูไหม"

น้ำเสียงอ้อนแกมสั่งนั้นทำให้ม่านไหมขนลุกเกรียว เธอจำต้องยิ้มใหกับเขา แล้วเดินขาสั่นไปใกล้กับเขา ผู้ที่มีสถานะเป็นสามีเธอ...

เสียงของเขาสั่นเล็กน้อย เพราะวัยและความตื่นเต้น เขาเป็นแบบนี้ทุกหน เมื่อมีอาการอยาก...มีเซ็กซ์กับสาวรุ่นลูก เขาซื้อม่านไหมมา...เรียกว่าแบบนั้นก็ไม่ผิดนัก หล่อนอายุเพียงยี่สิบปี ส่วนเขาอายุหกสิบห้าปี วัยนี้ได้เมียสาวสวยขนาดนี้ เท่าไหร่เขาก็ทุ่ม

เขาได้หล่อนมา ตบแต่งออกหน้าออกตา แม่ของหล่อนพอใจมากที่เขาแสดงว่ารักน้องขนาดนั้น เขาก็หวังให้หล่อนมาดูแลบำรุงบำเรอเขาไปจนสุดท้ายของลมหายใจ เขาติดเนื้อต้องใจหล่อนทันทีที่เห็นหน้า หล่อนเป็นลูกแม่ค้าผักในตลาดที่เขาเป็นเจ้าของ วันนั้นนึกสนุกไปเก็บเงินค่าเช่าแผงและค่าดอกเบี้ย บังเอิญต้องตาต้องใจหล่อนเข้า เขาขอหล่อนทันทีกับแม่ของหล่อน ที่รีบประเคนลูกสาวใส่พานให้เขาทันทีโดยไม่สนว่าม่านไหมจะรู้สึกยังไง

เมื่อแรกที่หล่อนแต่งงานกับเขาหล่อนอายุเพียงสิบเจ็ดปี ถึงจะผิดกหมายพรากผู้เยาว์ แต่เงินก็ทำให้ทุกอย่างถูกต้อง ดีแค่ไหนแล้ว...มารดาพร่ำกรอกหูหล่อน ที่คุณวิทย์รับดูแลหล่อนถึงขนาดจดทะเบียนสมรสด้วยนี่ คือโชคดีวาสนาอย่างถึงที่สุดของหล่อนแล้ว หล่อนจะต้องจงรักภักดีและดูแลคุณวิทย์ให้ดี ตามใจท่านทุกอย่างตามที่ท่านต้องการ แม่ของหล่อนสอนสั่งไปจนถึงเรื่องอย่างว่า...ว่าให้หล่อนทำอะไรยังไงบ้าง เพื่อให้สามีวัยดึกของหล่อนติดอกติดใจ

เด็กไร้เดียงสาที่ถูกยัดเยียด ถูกสอนสั่งเรื่องเพศทั้งที่ไม่เคยมีประสบการณ์ ไม่เคยมีความรัก เธอมองว่าภาพเหล่านั้น...น่ากลัว น่ารังเกียจ มากว่าปลุกเร้าอารมณ์เพศ ยิ่งมาเจอของจริง...ม่านไหมยิ่งสะอิดสะเอียน ขยะแขยงกับสิ่งที่สามีวัยดึกทำยิ่งกว่าเสียวซ่านสุขสม

เธอเม้มปากเล็กน้อย จำใจยิ้มทั้งที่ปากสั่น เธอเคยโวยวาย ตกใจเพราะสิ่งที่เขาทำ แล้วเขาหัวเสียไปฟ้องมารดาหล่อนและนั่นมันทำให้วันต่อมาพิศมาถึงที่คฤหาสน์นี้แล้วมาตีหล่อนจนเกือบตาย...ม่านไหมเข็ดหลาบ และไม่กล้าทำอีกเลย เขาทำอะไรหล่อนจำต้องทำ เขาอยากได้อะไรหล่อนจำต้องยอม ชีวิตของหล่อนตั้งแต่ออกเรือนแต่งงานมา สามปีเข้าปีนี้...มันเหมือนซ้อมตกนรก

แม้จะสุขสบายกาย อาหารได้กินอิ่มหนำ ได้บำรุงบำเรอด้วยของหรูหราราคาแพง มีฐานะมีหน้าตา ทว่า...

ไร้สุขใจ ไร้รัก...

"ถอดสิ"

เขาสั่ง ตากวาดมองร่างสดสวยตรงหน้า วิทย์เองก็มือไม้สั่น กลืนน้ำลายลงคอ เขาตื่นเต้นทุกหนยามได้แตะต้องร่างงามนี้

เขาตื่นเต้น

แต่บางอย่างกลับอ่อนเปียก

มันไม่แข็ง...อย่างที่เขาต้องการ

มือของเขาบีบคลึงมันตลอดเวลาเพื่อให้มันผงกหัวขึ้นมา แน่ล่ะมันแข็งเล็กน้อย แต่ก็ไม่เหมือนอย่างที่ต้องการและทำได้ ยาที่เขาได้รับมา มันช่วยได้จริงๆ อย่างน้อยก็ยังแข็งขึ้นมาบ้างชูหัวบ้างไม่ได้อ่อนป้อแป้จนหดไปเหลือแค่ไม่ถึงข้อนิ้ว นี่มันยังยอมเหยียดขยายตัวบ้าง แม้จะยังหัวตกก็ตามที

ตามองเสื้อของม่านไหมที่ออกจากตัว หล่อนค่อยๆ เปลือยกาย หน้าของหล่อนแดงจัด หล่อนเม้มปากแน่น ตาของหล่อนหลุบต่ำ เขาเห็นว่าหล่อนตัวสั่น...กลัวเขา...เขารู้ว่าหล่อนกลัว แต่มันก็ยิ่งเพิ่มอารมณ์คึกคักให้เขา

อามันแข็งขึ้นมาอีกหน่อยแล้ว

"มานี่เร็วๆ"

เขากระชากหล่อนขึ้นมาบนเตียง ม่านไหมเกร็งตัวหลับตาปี๋ พยายามอย่างยิ่งที่จะไม่ผลักไสวิทย์ เขาตัวใหญ่กว่าตัวเธอมาก ทับเธอทีเธอแทบจะหายใจไม่ออก วิทย์มีน้ำหนักตัวเกือบร้อยกิโลกรัม และโรคประจำตัวอีกหลายอย่าง มันทำให้สมรรถภาพทางเพศของเขาหย่อนด้อยลงมาก

มันอาจจะดีสำหรับม่านไหม...ถ้าเกิดว่าหล่อนฉุกคิดว่าสามีของหล่อนทำอะไรไม่ได้มากนอกจากจูบ ลูบ คลำ

และเสียดสีกับหล่อน เพราะเขาไม่แข็งตัวมากจนสอดเข้าไปในตัวหล่อนได้ แม้ว่าหล่อนจะเคยถูกเขาสอดใส่ได้ครั้งหนึ่งจนเยื่อพรหมจารีขาดไปแล้ว แต่นั่นก็แค่ครั้งเดียว และต่อๆ มาเขากไม่เคยเข้าไปในตัวหล่อนได้อีกเลย

จูบเปียกๆ เต็มไปด้วยน้ำลายของวิทย์เปรอะไปทั่วหน้าหล่อน เขากำลังก้มลงที่หน้าอกหล่อนแล้วดูดมันแรงๆ สาวน้อยเกร็งตัวและแขยงจนไม่รู้สึกอื่นเลยนอกจากเจ็บ มือของเขาอีกข้างหนึ่งแหวกขาของหล่อนออก ไม่มีการเล้าโลมให้หล่อนนึกชอบเพศรส มีแต่การเร่งรีบตักตวงเพราะสิ่งที่เขาเป็นอยู่การแข็งตัวของเขามาไวไปไว มันไม่เอื้ออำนวยให้เขาอยากจะเล้าโลมให้หล่อนพร้อม

วิทย์แหวกขาของหล่อนออก กลิ่นสาวหอมกรุ่นจนเขาน้ำลายสอ เขาหวังว่ามันจะแข็งพอจนสอดเข้าไปได้ ทว่ามันก็เข้าได้แค่ส่วนหัว แล้วอ่อนจนเขาต้องถอนใจอย่างหงุดหงิด เปลี่ยนเป็นเสียดสีกับเธอแทน เขาใช้เจ้าโลกเสียดสีกับกลีบสาว แล้วจูบดูดหน้าอกของหล่อนไปด้วย หล่อนสวยสะพรั่ง หอม ยั่วกาม แตทำให้เขาแข็งไม่ได้ แต่เขาก็แตกทุกหนแค่ได้เสียดสีคลอเคลียหล่อน ให้ตาย!

"อะ โอ้ว อื้ม แตกแล้ว เมียจ๋า"

เสียงเขาหอบกระเส่าอยู่ข้างหู แล้วจูบเคล้าไปทั่วหน้าสวยนั่น ม่านไหมหลับตาปี๋ เธอไม่รู้สึกอะไรเลย นอกจากความเจ็บ...อึดอัด และขยะแขยงสิ่งที่ตัวเองทำกับเขา

เขาลงจากร่างเธอแล้ว แล้วดึงเธอไปกอด ก่อนจะนอนหอบเพราะเพิ่งถึงจุดสุดยอด...

สาวน้อยแอบปาดน้ำตาโดยไม่ให้วิทย์รู้ เพราะถ้าเขารู้ เขาจะด่าทอเธอ และอาจจะถึงขั้น...ตบเธอ เขาเคยทำมาแล้ว เพราะโมโหว่าเธอรังเกียจเขา ไม่ได้มีความสุขไปกับเขา

จะต้องเป็นอย่างนี้ไปอีกนานเท่าไหร่หนอ

เธอครวญในอกอย่างเศร้าสร้อย

이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요

최신 챕터

  • ลักลอบ   19

    ลัดดาลอบขึ้นมาชั้นบน...เธอวางแผนมาอย่างดี ว่าวันนี้พร้อมที่จะบอกกับวิทย์ เกี่ยวกับข่าวดี...เธอมองซ้ายขวาก่อนจะเร่งฝีเท้า...มันปลอดคนเหมือนทุกที​เธอเปิดประตูเข้าไปในห้องของวิทย์โดยไม่ต้องเคาะ เวลานี้...วิทย์ยังอยู่ในห้องทำงาน เธอจะนอนแก้ผ้ารอเขา...แล้วอมให้เขาแตกสักรอบ ก่อนจะบอกกับสิ่งที่เธอตั้งใจจะขึ้นมาบอก​เขาจะดีใจไหมนะ? หรือจะมีอาการยังไง...มันก็สุดจะเดา​แต่เธอเชื่อแน่ล่ะว่านายท่านจะไม่ทิ้งเธอ ​ลัดดาหัวเราะคิกคัก เมื่อนึกไปถึงตอนที่เธอมีทุกอย่าง เขี่ยคุณผู้หญิงคนเก่าทิ้งไปเสีย...เธอจะก้าวขึ้นมาเป็นเมียของเขาแทน จะไม่มีใครเรียกเธอว่าอีลัดดาอีกแล้ว ต่อไปนี้ทุกคนจะเรียกเธอว่าคุณลัดดา​รอไม่นานวิทย์ก็ขึ้นมา เขาเปิดประตูเข้ามาแล้วก็พบกับเซอร์ไพรส์ เป็นนางบำเรอที่นอนอะร้าอร่ามอยู่บนเตียง หล่อนอ้าขา แล้วชักนิ้วเข้าออกให้เขาดู พลางครวญเสียงกระเส่า​“คุณท่านขา ผัวขา เมียนอนเปียกรอนานแล้ว อ๊ะ อ๊า”​“ร่านจริงๆ อา...”เขาเห็นภาพนั้นก็ชูหัวขึ้นสู้โดยไม่ต้องปลุกเร้ามากมายนัก กลีบของหล่อนอ้า...กลืนนิ้วสองนิ้วของหล่อนที่กำลังสอดเข้าออก น้ำหวานใสเยิ้มลงมาตามง่ามขา ​เขาแก้กางเกงแล้วสอดเสียบเข้า

  • ลักลอบ   18

    ม่านไหมกลับมาจากโรงพยาบาลในวันถัดมา วิทย์ถามถึงวิธีการและขั้นตอน เธอตอบเขาไป...ตามที่เรียนรู้มาจากอินเตอร์เน็ต ดีที่เขาไม่ซักเธอมาก เขาเอื้อมมือมาจับท้องน้อยของเธอแล้วยิ้มกริ่ม ม่านไหมรับรองกับเขาว่า ทายาทของเขาจะกำเนิดมาในครรภ์ของเธอแล้วแน่ๆ และเธอจะดูแลเขาให้ดีที่สุด​“ดีมาก ถ้าหนูไหมท้อง ฉันว่าจะพาหนูไปพักผ่อนที่เมืองนอก นี่ก็ดูไว้อยู่ว่าจะไปที่ไหนดี อยากไปอยู่ไหนล่ะ ฉันว่าจะให้หนูคลอดที่เมืองนอกแล้วค่อยกลับมา...เซอร์ไพรส์คนว่าฉันมีลูกได้ ในวัยนี้”​“แล้วแต่คุณท่านค่ะ”เธอเม้มปาก ไปเมืองนอก เธอไม่อยากไป...เธอต้องห่างกับแสนสินะ “แต่ว่าไหมอยากอยู่ที่นี่มากกว่าค่ะ แม่เองก็ไม่ค่อยสบาย ไหมอยากอยู่ดูแลแม่ เรือนกระจกของไหมด้วย ไหมไม่อยากไป ไม่ไปได้ไหมคะ?”​“ถ้าอย่างนั้นก็ไปตอนที่ท้องสักสี่ห้าเดือน...”เขายังคงดื้อ ม่านไหมหน้างอไปเลยทันที เธอพยักหน้ารับเงียบๆ จะทำอะไรได้ล่ะนอกจากยอม...​เธอเกลียดกรงทอง​แต่เธอก็สะใจที่เธอได้ทำการบางอย่างกับเขา​คนอย่างวิทย์ไม่สมควรจะได้ทุกสิ่งที่ต้องการ​เธอลูบหน้าท้องเบาๆ แล้วยิ้มกริ่ม เธอแน่ใจว่าการฉีดเชื้อครั้งนี้จะทำให้เธอมีทายาท...​“ต่อไปเดี๋ยวไหมจะ

  • ลักลอบ   17

    ​“วันนี้หมอนัดใช่ไหม” วิทย์นั่งรอภรรยาของเขาในห้องส่วนตัวของหล่อน เอ่ยทักถามขึ้น ม่านไหมลงไปรับประทานอาหารเช้ากับเขาเหมือนทุกวัน แต่วันนี้วิทย์รู้สึกว่าปวดหัวจนลุกไม่ไหวเลยไม่ได้ลงไปรับประทานอาหารเช้ากับหล่อนด้วย จึงมาดักรอหล่อนที่ห้องแทน​“เอ่อ...ค่ะ” ใจของหล่อนเต้นแรงขึ้นเล็กน้อย เมื่อสามีเอ่ยถามแบบนั้น ดีที่ว่าธุระเรื่องทายาท หลังมานี้วิทย์มอบหมายให้เธอจัดการ เขาแปลกไป...ดูเหนื่อยอ่อนง่าย และปวดหัวบ่อย ช่วงเดือนที่ผ่านมานี่ เธออยากจะบอกให้เขาไปหาหมอแต่ก็ปากหนัก เอาความนี้ไปปรึกษากับผัวลับอย่างแสน ว่าไม่ทราบว่าวิทย์เป็นอะไร แสนก็ตอบเธอว่าดีแล้วไม่ใช่หรือ ที่เขาเป็นแบบนี้ เขาจะได้แตะต้องเมียไม่ได้​เมีย...​หน้าของเธอแดงนิดๆ เมื่อนึกถึงแสน...เขากับเธอตอนนี้เรียกได้เต็มปากว่าเมียผัว ยามอยู่ในเรือนกระจกตามลำพัง...เขาสอนสวาทให้เธอบทแล้วบทเล่า...แค่คิดตรงนั้นก็ฉ่ำเปียก...​เธอไม่อยากให้ใครซ้ำรอยเขา ตอนแรกหวาดกลัวจนตัวสั่นเมื่อวิทย์บอกว่าจะลองเร่งมีทายาทกับเธอด้วยวิธีปรกติ เธอขยะแขยงเขาและรักผัวลับของเธอจนไม่อยากให้เขามาแตะตัว เธอคงจะทนไม่ได้กรีดร้องออกมา แต่วิทย์กลับไร้เรี่ยวแรง และป่ว

  • ลักลอบ   16

    ​ลัดดามองของในมือพร้อมกับยิ้ม...เธอได้มาแล้ว...แต่เธอจะไม่ให้นังม่านไหมท้องหรอกนะ กับคุณท่านน่ะ เธอจะท้องเสียเอง​คิดแล้วก็ฮัมเพลงอย่างมีความสุข เธอค่อยๆ มองไปยังบันไดชั้นสองของบ้านที่ทอดไปยังห้องส่วนตัวของประมุกของบ้าน แล้วก็เดินแกมวิ่งขึ้นไป ปลอดคนเวลานี้ ไม่มีใครรู้เห็นการกระทำของเธอยิ่งทำให้ลัดดาประมาท​เธอค่อยเปิดประตูห้องของนายท่านเข้าไป อย่างไม่ต้องเคาะ​ทำไมจะต้องเคาะในเมื่อเมียจะเข้าห้องผัว...​หล่อนยิ้มนิดๆ ก่อนจะปิดประตูเบาๆ แล้วลงกลอนเสียง เสียงในห้องน้ำบอกว่าวิทย์อยู่ที่ไหน เธอจึงปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเองออก แน่ล่ะก่อนขึ้นมาหาวิทย์ นังลัดดาอิ่มหนำมาแล้ว อย่างสะสาใจขาแทบสั่นก็จากคนที่คอยให้คำปรึกษา และให้ยาตัวนี้กับเธอมานั่นแหละ​“นายท่านขา”เสียงหวานดังทักขึ้น เมื่อวิทย์ออกมาจากห้องน้ำ เขาก็ตะลึงลานกับภาพที่เห็นบนเตียง ลัดดานอนเปลือยอะร้าอร่ามรอเขาอยู่ หล่อนกำลังเคล้นคลึงเต้าอวบของตัวเอง อีกมือหนึ่งแหวกกลีบฉ่ำออกแล้วนิ้วของหล่อนกำลังเคลื่อนไหวอยู่ตรงนั้น​“โอ...” วิทย์ถึงกับกลืนน้ำลาย แล้วเดินตรงเข้าหาหล่อนเหมือนละเมอ มือของเขาจับไอ้จ้อนของเขาสาวรูดไปด้วย มันยังคงอ่อนต

  • ลักลอบ   15

    แสนมองร่างเพรียวสะสวยในชุดกลางคืนสีงาช้า ที่ขับกับผิวผ่องของหล่อน แบบของมันเปิดไหล่ และรัดแนบไปกับรูปร่างงดงามนั่น เน้นอก เอว สะโพกของหล่อนได้อย่างเหมาะเจาะ ชายกระโปรงบานยาวกรุยกราย ยามก้าวเดินม่านไหมราวกับนางพญา เครื่องเพชรเป็นชุดไพลินล้อมด้วยเพชรน้ำงาม เข้าชุดกันทั้งต่างหู สร้อยคอ และสร้อยแขน รวมถึงเครื่องประดับผม เสริมส่งให้คนใส่ดูล้ำค่า แพรวพราวดุจดั่งเจ้าหญิง​ใช่...ม่านไหมของเขาเหมือนเจ้าหญิง​ไอ้แสนเห็นหล่อนเดินเคียงมากับ...ประมุกของบ้านแล้วก็ถึงกับแทบจะหยุดหายใจไปชั่วครู่กับความงดงามนั้น ​หล่อนเองก็ดูจะตกใจที่เขารับหน้าที่เป็นคนขับรถแทนคนขับรถประจำ วิทย์นั้นมองเขาพลางขมวดคิ้วนิดๆ แต่ก็ไม่ได้ถามไถ่อะไร แสนดีใจที่ตัวเองสวมหมวกเพื่อปิดบังใบหน้าไว้เกือบครึ่ง วิทย์เลยมองเห็นเขาไม่ค่อยจะชัดนัก คนรับใช้บ้านนี้มีหลายคน บางตำแหน่งก็เวียนเข้าออกบ่อย จนบางคนวิทย์เองก็ไม่เคยเห็น เลยไม่ได้ซักอะไรกับแสนแม้แต่คำเดียว เพราะใจกำลังลอยไปที่งานเลี้ยงและเรื่องที่กำลังกังวลในใจตอนนี้​ เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแสนคือคนสวนคนใหม่ที่ขลุกอยู่กับภรรยาวัยสาวของเขามาเกือบสามสี่เดือนนี้ ถ้ารู้...แน่นอนว่าวิทย์

  • ลักลอบ   14

    ​“คืนนี้แต่งตัวสวยๆ นะหนูไหม จริงๆ แล้วไม่อยากไปเลยงานนี้ เฮ้อ...”เสียงบ่นของวิทย์ ทำให้ภรรยาสาวที่กำลังเขี่ยอาหารในจานเล่น ใจล่องลอยไปไกลสะดุ้งน้อยๆ เธอมองมายังเขาก่อนจะกลืนน้ำลาย วิทย์ยังคงพูดต่อเพราะไม่ได้มองหน้าม่านไหม จึงไม่รู้ว่าเธอไม่ได้ตั้งใจฟังเขาเลย​“เพิ่งจะหาย...ยังเพลียอยู่เลย ไม่รู้ว่าเพราะอะไร” ถอนใจเฮือกแล้วปรายตามองไปยังสาวใช้...คนพิเศษ ที่วันนี้รับหน้าที่มาดูแลประมุกของบ้านและนายหญิงรับประทานอาหาร​“ลัดดาเดี๋ยวไปข้างบนกับฉันหน่อยสิ ไปช่วยเตรียมชุด” เขาสั่งก่อนจะวางช้อนกับส้อม ม่านไหมไม่สังเกตเห็นถึงความผิดปรกตินั้น ว่าหน้าที่เตรียมชุดให้กับสามีมันควรจะเป็นหน้าที่ของเธอมากว่าสาวใช้​เธอยังคงเขี่ยข้าวในจานเล่น มองสามีที่เดินนำสาวใช้ขึ้นไปยังชั้นสอง เธอเม้มปากแน่น แล้วเมื่อคล้อยหลังเขา เธอก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา มันกลายเป็นสิ่งที่ติดตัวเธอไปแล้ว...ตอนนี้ จากที่ไม่เคยติดโทรศัพท์มาก่อน นั่นก็เพราะเธอจะได้ติดต่อกับใครบางคนได้ตลอดเวลานั่นเอง​คืนนี้ฉันจะต้องไปงานเลี้ยงกับคุณวิทย์​ครับ​ฉันไม่ได้อยากไปเลยนะแสน​ผมรู้ครับแต่คุณจะต้องไปนะตามหน้าที่​หน้าที่...​เธอเบื่อ

더보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status