Mag-log inShare
บทที่ 112
Pinakabagong kabanata
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 838
แผ่นหลังโค้งงอลงอย่างไม่อาจควบคุม ตัวคนแทบหายใจไม่ออกความเสียใจดั่งเกลียวคลื่นยักษ์ถาโถม หวังซัดเขาให้จมดิ่งลงสู่ผืนน้ำ และขาดใจตายไปในลมหายใจนี้ใช่แล้ว เขาไม่รู้ มีเรื่องราวอีกมากมายที่เขาไม่เคยรู้ เดิมทีคิดว่านางเป็นคนจืดชืดน่าเบื่อ ทว่านางไม่เคยเป็นเช่นนั้นเลย...คนที่ยืนอยู่ด้านข้างมองเห็นความผิดปกติของเซี่ยอวี้เหิง จึงรีบดึงตัวเขาไว้ "พี่เซี่ย ท่านเป็นอะไรไป?"เซี่ยอวี้เหิงโบกมืออย่างยากลำบาก ก่อนสะบัดมืออีกฝ่ายออกแล้วเดินโซเซไปด้านนอกเซี่ยอวี้เหิงในยามนี้ กระทั่งความกล้าที่จะมองจี้หานอีเพิ่มอีกสักปราดก็ยังไม่มีเซี่ยอวี้เหิงพุ่งตัวออกจากฝูงชน ร่างกายโงนเงนแทบยืนไม่อยู่ เบื้องหน้าพลันมีกลิ่นหอมอันคุ้นเคยลอยมากระทบจมูก เขาฝืนข่มความรู้สึกอยากอาเจียนแล้วเงยหน้าขึ้น สายตาพลันสบเข้ากับดวงตาอันแสนเย็นชาของหลี่หมิงโหรวหลี่หมิงโหรวช่วยประคองเซี่ยอวี้เหิงขึ้นมาอย่างนุ่มนวล รอยยิ้มเย็นชาของนางแฝงไว้ด้วยความอ่อนโยน ขณะขยับเข้าไปกระซิบข้างหูเซี่ยอวี้เหิงว่า "ท่านพี่ได้ยินว่าจี้หานอีมาตีคลี ก็เลยตามมาดูงั้นหรือ?""ในเมื่อท่านพี่ตัดใจจากนางไม่ได้ถึงเพียงนี้ แล้วเหตุใดตอนนั้นถึงได้เ
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 837
ลูกที่จี้หานอีตีไปเมื่อครู่เรียกได้ว่ายอดเยี่ยมยิ่ง ท่วงท่าปราดเปรียว แม้จะเป็นเรือนร่างอันบอบบางของสตรี แต่ทุกการเคลื่อนไหวกลับเฉียบขาด ไร้ซึ่งความเชื่องช้าอืดอาด เต็มเปี่ยมด้วยความพลิ้วไหวคล่องแคล่วโดยเฉพาะอย่างยิ่งจังหวะพลิกกายกลับมานั่งบนหลังม้า แผ่นหลังอันเหยียดตรงนั้นก็ช่างดูสง่างามแฝงความทะนงตนเล็กน้อย ชวนให้ผู้คนไม่อาจละสายตาเจียงเสวียนทอดสายตามองลงไปที่สนามตีคลี เงาร่างนั้นได้นำพาความตื่นตะลึงอันงดงามมาสู่การแข่งขันตีคลีในวันนี้องค์ชายรองเจียงเซิงจับจ้องไปที่ร่างของจี้หานอีเขม็ง ก่อนกล่าวกับเจียงเสวียนที่อยู่ข้างกายด้วยความตื่นเต้นว่า "เสด็จพี่ สตรีชุดขาวที่เพิ่งทำคะแนนไปเมื่อครู่คือคุณหนูจากตระกูลใดหรือ?"เจียงเสวียนรีบกระตุกแขนเสื้อของเจียงเซิง เสด็จพ่อยังคงประทับอยู่ด้านข้างและมองลงไปด้านล่าง จึงเตือนไม่ให้น้องชายเสียกิริยาขณะกำลังจะอ้าปากบอกเจียงเซิงว่านั่นคือภรรยาของท่านน้า เพื่อให้อีกฝ่ายรีบสงบปากคำ ในทันใดนั้นเสด็จพ่อที่ประทับอยู่ทางด้านข้างกลับตรัสขึ้นมาเสียก่อนว่า "นางคือน้าสะใภ้ของเจ้า"ด้วยความที่รับชมอยู่ห่างไกล จึงมองเห็นใบหน้าไม่ชัดเจน การที่สามารถจดจำไ
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 836
ยามนี้ท่านอาห้าเพิ่งจัดการกับจวนหย่งชิงโหว เขาไม่มีทางตบแต่งคนจากฝั่งของไทเฮาเป็นแน่ จึงตวัดสายตาไปมองหญิงสาวนางอื่นแทนการแข่งขันผ่านไปได้เกือบครึ่งชั่วยาม ทั้งสองฝ่ายต่างทำคะแนนได้ฝ่ายละสองลูก ทว่ากลับเกิดเหตุไม่คาดฝัน เมื่อซุนเป่าฉยงกับฉินฝูอวี้ควบม้าพุ่งเข้าชนกันอย่างแรงเพื่อแย่งชิงลูกคลีม้าของทั้งสองฝ่ายต่างตื่นตกใจ พวกมันส่งเสียงร้อง ก่อนจะสะบัดร่างของคนทั้งคู่ให้พลัดตกลงมาจากหลังม้าภาพเหตุการณ์นี้ช่างน่าหวาดเสียว สองสาวล้มกลิ้งอยู่บนพื้น โดยมีม้าวิ่งวนอยู่ทั้งสองฝั่ง หากพลาดพลั้งถูกม้าเหยียบเข้า ผลลัพธ์ย่อมร้ายแรงไม่อาจคาดคิดเสิ่นฉางหลิงคอยเฝ้าสังเกตการณ์อยู่ข้างสนามตลอดเวลา ด้วยความที่วันนี้มีสตรีของจวนสกุลเสิ่นลงแข่งถึงสองคน เขาจึงถูกท่านย่ากำชับนักหนาว่าต้องดูแลสตรีสกุลเสิ่นให้ปลอดภัย เดิมทีเขาตั้งใจยืนอยู่ใกล้ ๆ เพื่อคอยคุ้มครองเสิ่นซู่อี๋ นึกไม่ถึงเลยว่าจะเกิดเรื่องขึ้นกลางสนาม เมื่อเห็นกีบเท้าม้าเตะสะเปะสะปะ กอปรกับได้ยินเสียงกรีดร้องของสตรี เสิ่นฉางหลิงก็รีบกระโจนเข้าไปในสนามม้าเพื่อช่วยคนทันทีตอนแรกเขาตั้งใจจะเข้าไปช่วยฉินฝูอวี้ ด้วยฉินฝูอวี้นั้นเป็นคนของจวนเฉิง
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 835
ตอนที่จี้หานอีหันหน้ากลับไป คนที่นางเห็นก็คือชุยจาวอวิ๋นพอดีบริเวณนี้เป็นด้านข้างสนามแข่ง ประตูทางเข้าต่างจากฝั่งที่นั่งชมทั่วไป เช่นนั้นชุยจาวอวิ๋นมาที่นี่ได้อย่างไรชุยจาวอวิ๋นคล้ายมองออกถึงความสงสัยของจี้หานอี จึงยิ้มพลางกล่าว “ข้าขอพี่รองให้คนมาส่งน่ะเจ้าค่ะ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมาสายอยู่ดี จึงไม่ทันได้เข้ามาส่งพี่หญิงใหญ่”จี้หานอีพยักหน้า “พื้นที่บริเวณนี้มองเห็นได้ชัดเจนยิ่ง เจ้ามานั่งชมอยู่ตรงนี้ก็ดีเหมือนกัน”ชุยจาวอวิ๋นจึงเดินเข้าไปนั่งลงเคียงข้างจี้หานอี พลางถามว่าเหตุใดนางถึงยังไม่ลงแข่งจี้หานอีอธิบายไปตามเรื่องราว แล้วชุยจาวอวิ๋นก็ถามขึ้นอีกว่า “เรื่องของจวนสกุลเซี่ยนั้น พี่หญิงพอจะได้ยินข่าวบ้างหรือไม่?”จี้หานอีไม่ได้ไปสืบเสาะหาข่าว แต่ยามออกงานสังคมก็มักมีคนหยิบยกขึ้นมาพูดถึงอยู่บ้างว่าเมื่อหลายวันก่อน นางหลินถูกปลดจากตำแหน่งฮูหยินใหญ่แห่งจวนสกุลเซี่ยแล้วได้ยินมาว่าการปลดภรรยาครั้งนี้ช่างไม่ไว้หน้ากันสักนิด นางหลินทั้งร้องไห้ทั้งอาละวาดอยู่หน้าประตูจวนสกุลเซี่ย กระทั่งคนตระกูลเดิมของนางหลินยังป่าวประกาศว่าไม่มีบุตรสาวคนนี้ นอกจากไม่ยอมรับนางกลับบ้านแล้ว ก็ยังจั
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 834
การจับสลากแบ่งเป็นฝ่ายสีแดงกับสีน้ำเงิน จากนั้นจึงนำสลากไปรับป้ายเพื่อนำมาห้อยไว้ข้างเอวฉินฝูอวี้พร่ำบ่นว่าอยากอยู่ฝ่ายเดียวกับจี้หานอี สุดท้ายก็ได้ป้ายสีแดงเหมือนกันจริง ๆ แม้แต่เสิ่นซู่อี๋เองก็ยังจับได้ป้ายสีแดงเช่นกันจี้หานอีดึงตัวฉินฝูอวี้กับเสิ่นซู่อี๋หมายไปดูม้าที่นำมาด้วย แล้วถือโอกาสตามหาว่าชุยจิ้งหมิ่นอยู่ที่ใด แต่เบื้องหน้ากลับมีนางกำนัลผู้หนึ่งเดินเข้ามาหา เพื่อเชิญให้จี้หานอีไปเข้าเฝ้าฮองเฮา เมื่อหมดหนทางหลีกเลี่ยง จี้หานอีก็ทำได้เพียงปล่อยให้ฉินฝูอวี้กับเสิ่นซู่อี๋ล่วงหน้าไปก่อนเมื่อไปอยู่ตรงหน้าฮองเฮา พระนางก็ทอดสายตามองการแต่งกายของจี้หานอีพลางขมวดคิ้วเล็กน้อย แสดงออกชัดเจนว่าไม่เห็นด้วย "อาซื่อช่างตามใจเจ้าเสียจริง เจ้าจะไปตีคลีเป็นได้อย่างไร? หากพลัดตกจากหลังม้าแล้วถูกม้าเหยียบเอา ถึงตอนนั้นคงได้วุ่นวายกันหมด"เฉิงหลานหรูที่นั่งอยู่ข้างกายฮองเฮาปรายตามองจี้หานอีปราดหนึ่ง เมื่อเห็นว่าคิ้วและดวงตาของจี้หานอีนั้นงดงามกระจ่างใส ทั่วทั้งร่างเปล่งประกายเจิดจรัส ราวกับรวบรวมเอาความงดงามของแสงจันทร์และมวลบุปผามาไว้ที่ตัวนางแต่เพียงผู้เดียว เฉิงหลานหรูก็ถึงกับมองจนเหม่อล
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 833
วันรุ่งขึ้น จี้หานอีตื่นแต่เช้าตรู่การแข่งขันตีคลีแบ่งออกเป็นช่วงที่หนึ่งกับช่วงที่สอง แต่เนื่องจากอากาศร้อนจัด เกรงว่าเหล่าสตรีจะทนไม่ไหว จึงมีการจัดให้พวกนางลงแข่งในช่วงแรก จี้หานอีกับชุยจิ้งหมิ่นนัดแนะกันไว้ล่วงหน้าแล้ว เพียงรอเวลาไปพบหน้ากันเท่านั้นเช้าวันนี้เสิ่นซื่อกับจี้หานอีไปคารวะฮูหยินผู้เฒ่าด้วยกัน เมื่อฮูหยินผู้เฒ่าได้ยินว่าจี้หานอีจะไปร่วมงานแข่งขันตีคลี ใบหน้าก็พลันบึ้งตึงทันที แต่หลังได้ยินว่าเสิ่นซื่อเป็นฝ่ายยืนกรานให้จี้หานอีไปเอง หญิงชราก็ถึงกับหน้าดำหน้าแดง พูดคำใดไม่ออกด้วยความอึดอัดใจสุดท้ายก็ทำได้เพียงโบกมืออย่างจนปัญญาเท่านั้นทั้งยังกล่าวว่าเสิ่นซู่อี๋ก็จะไปร่วมงานแข่งขันตีคลีเช่นกัน จึงให้นางติดตามจี้หานอีไปด้วยพร้อมกันนั้นยังกำชับเสิ่นฉางหลิงผู้มีวรยุทธ์ ให้คอยอารักขาอยู่เคียงข้างอย่างใกล้ชิด ด้วยเกรงว่าอาจเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นเสิ่นฉางหลิงเคยเห็นฝีมือการตีคลีของจี้หานอีมาก่อน จึงไม่กล้าแม้แต่จะมองไปทางจี้หานอี ได้แต่ผงกศีรษะหงึกหงักเท่านั้นเสิ่นซู่อี๋ใบหน้าซีดเผือด ความจริงนางไม่สันทัดการตีคลี หากไม่ใช่มารดาบังคับให้นางต้องไป นางก็คงไม่มีทางไปเด็ด
Maaari mong magustuhan
พระชายาของท่านอ๋องธงแดง NC
กระดิ่งจันทร์445.4K viewsข้ามเวลามาเป็นภรรยาสามีขาพิการ
เยว่หลง33.4K viewsยอดหญิงแกร่งของเฟิงอ๋อง
หูเทียนเสี่ยว343.5K viewsซื่อจื่อรับอนุข้าขอลา บ้านนี้ก็พังไปหมด
ยอดคนแปดทิศ49.2K viewsนางร้ายสายปลาเค็ม
BigM00N511 viewsชาตินี้ข้าจะหอบลูกหนีจากท่านอ๋องไร้ใจ
ขนมปังปิ้งโฮวีท/หลิวหลี่หรง/หลิ่งอี้/ซูจิน1.5K viewsตายแล้วเกิดใหม่ ดันเป็นฮ่องเต้
อักษราลัย184 viewsศิษย์พี่เจ้าขา ศิษย์น้องพวกนี้รังแกข้า 18+
วันว่างว่างของหญิงใหญ่301 views
