ANMELDENTeilen
บทที่ 158
Aktuellstes Kapitel
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 698
สุดท้าย จี้หานอีก็จำต้องยอมประนีประนอม แต่ยิ่งใกล้ครบจำนวนนางก็ยิ่งเรียกหาอย่างลวก ๆ รวมถึงเริ่มออกอาการงอแงแล้วแม้ว่าแววตาของเสิ่นซื่อจะดูราบเรียบไม่ใส่ใจ แต่เขากลับจดจำไว้ทุกคำเรียกหา ไม่ยอมให้นางเล่นลูกไม้แม้แต่น้อยตอนลงจากรถม้า ก็ยังเหลือที่นางต้องเรียกอีกสี่สิบครั้งจี้หานอีเพิ่งจะมารู้สึกตัวเอาตอนนี้เองว่านี่มันช่างไม่ยุติธรรม จึงเงยหน้าขึ้นถลึงตาใส่เสิ่นซื่อ "เหตุใดถึงสั่งให้ข้าเรียกอยู่ฝ่ายเดียวเล่า? แล้วท่านเรียกข้าว่าฮูหยินร้อยครั้งบ้างไม่ได้หรือไร?"ริมฝีปากของเสิ่นซื่อประดับด้วยรอยยิ้มบางเบา ขณะก้มหน้าลงมองจี้หานอี "หืม? แล้วถ้าข้าไม่เรียกล่ะ?"จี้หานอีเบ้ปาก ดูท่าว่านางคงไม่อาจข่มขู่เสิ่นซื่อได้จริง ๆเสิ่นซื่อเปรียบดั่งผนังทองแดงกำแพงเหล็ก ไม่ว่าศาสตราวุธใดก็ฟันแทงไม่เข้า เขาสามารถควบคุมนางให้อยู่ในกำมือได้อย่างง่ายดาย แต่นางกลับไม่อาจควบคุมเขาสักนิดขณะในใจนึกถึงความไม่ยุติธรรม แต่เมื่อลองตรองดู ระหว่างเขากับนางก็ไม่เคยมีความยุติธรรมมาตั้งแต่ต้นอยู่แล้วเขาเป็นดั่งผู้ที่ยืนอยู่เหนือกว่าเสมอ เป็นลูกรักสวรรค์ในสายตาของผู้คนทั่วไป และเป็นผู้กุมอำนาจตัดสินใจในทุกเร
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 697
จี้หานอีส่ายหน้า "ไม่อยากไปที่ใดทั้งนั้นเจ้าค่ะ"เหตุผลของนางนั้นหนักแน่นเพียงพอ "โรงครัวกำลังทำอาหาร หากพวกเราออกไปตอนนี้เกรงว่าคงไม่ค่อยดีนัก"เสิ่นซื่อพินิจดูสีหน้าของจี้หานอี เขาไม่ได้สนใจคำพูดของนาง ซ้ำยังตัดสินใจแทนทันที "ทางฝั่งตะวันออกของเมืองมีเหลาสุราเพิ่งเปิดใหม่ ที่นั่นอาจมีอาหารที่เจ้ายังไม่เคยลิ้มลองก็เป็นได้ เดี๋ยวคืนนี้ข้าจะไปเป็นเพื่อนเจ้าเอง"จี้หานอีชะงักงันเล็กน้อย ก่อนเอียงศีรษะมองเสิ่นซื่อ "ไว้วันหลังค่อยไปดีหรือไม่เจ้าคะ"เสิ่นซื่อเลิกคิ้ว "วันหลังข้าอาจไม่ว่างแล้วน่ะสิ"กล่าวพลางเสิ่นซื่อก็ประคองจี้หานอีให้ลุกขึ้น ก่อนทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่าง "ไปเวลานี้กำลังดีทีเดียว"เมื่อกล่าวจบก็หันกลับมามองจี้หานอี "เจ้ายังมีสิ่งใดที่อยากได้อีกหรือไม่ คืนนี้ข้าจะพาไปซื้อหาให้ครบถ้วน""แต่งตัวเถิด เดี๋ยวข้าจะไปรออยู่ด้านนอก"จี้หานอีได้แต่เหม่อมองเสิ่นซื่อก้าวเดินออกไป จากนั้นหรงชุนก็เดินเข้ามา ภายในใจนางพลันบังเกิดความรู้สึกแปลกประหลาดบางอย่าง เสิ่นซื่อไม่เคยใส่ใจคำพูดของนางสักนิด เมื่อเขาตัดสินใจแล้ว ผู้อื่นก็ทำได้เพียงปฏิบัติตามเท่านั้นแต่นางพลันคิดได้ว่าสิ่งใ
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 696
จี้หานอีรู้สึกว่าช่วงนี้เสิ่นซื่อดูอารมณ์แปรปรวนผิดปกติเล็กน้อยความแปรปรวนที่ว่านี้ไม่ใช่เพราะเสิ่นซื่อปฏิบัติต่อนางไม่ดี แต่จี้หานอีกลับไม่เคยคาดเดาอารมณ์ของเสิ่นซื่อได้เลย ทุกครั้งที่นางคิดว่าเขาควรโกรธ แต่เสิ่นซื่อกลับไม่ได้แสดงท่าทีเช่นนั้นออกมาแต่ยามที่นางคิดว่าเสิ่นซื่อไม่น่าโกรธ หว่างคิ้วและแววตาของเขากลับดูคล้ายไม่สบอารมณ์เสียอย่างนั้นอารมณ์ของเสิ่นซื่อไม่ได้ขึ้นลงรุนแรงนัก น้อยครั้งที่จะเห็นเขาดูมีความสุข กระทั่งจี้หานอีก็ยังไม่เคยเห็นเสิ่นซื่อหัวเราะอย่างเบิกบานใจสักหนสำหรับจี้หานอี เสิ่นซื่อมีเพียงสองสีหน้าเท่านั้น หนึ่งคือดูเหมือนไม่สบอารมณ์ และสองคือดูปกติไม่ต่างจากยามธรรมดาดั่งเช่นเสิ่นซื่อในเวลานี้ที่คล้ายไม่พอใจอะไรบางอย่าง แต่จี้หานอีกลับไม่เข้าใจเลยสักนิดว่าเป็นเพราะเหตุใด ทั้งยังไม่แน่ใจนักว่าตนเองตาฝาดไปหรือไม่จี้หานอีเงยหน้าขึ้นประสานสายตากับเสิ่นซื่อ พลางถามเสียงแผ่ว “ท่านโหวเสร็จงานแล้วหรือเจ้าคะ?”เสิ่นซื่อส่งเสียงรับคำในลำคอแผ่วเบา ก่อนทิ้งตัวลงนั่งข้างกายจี้หานอีพลางจ้องลึกเข้าไปในดวงตานาง “เหตุใดถึงไม่ไปที่ห้องหนังสือเล่า?”จี้หานอีตอบตามความจริ
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 695
เมื่อนางไป๋ผู้อยู่ภายในห้องมองดูจี้หานอีพร้อมด้วยนางชุยเดินเคียงข้างกันไปจนลับตา รอยยิ้มบนใบหน้าก็พลันเลือนหาย สายตาทอดมองถ้วยชาข้างกายซึ่งยังคงมีไอร้อนลอยกรุ่น ก่อนจะก้มหน้าลงนวดคลึงหว่างคิ้วตนเองเบา ๆแม่นมจางเดินเข้ามาช่วยบีบนวดหัวไหล่ให้นางไป๋ พร้อมกระซิบถามว่า “ฮูหยินใหญ่จะยกโรงครัวให้ฮูหยินรองดูแลจริงหรือเจ้าคะ? ผลประโยชน์ในนั้นไม่ใช่น้อย ๆ เลยนะเจ้าคะ...”มุมปากของนางไป๋ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบางเบาจนแทบมองไม่เห็น ทว่าในแววตากลับไร้ซึ่งความยินดี นางตอบเสียงเรียบ “ในเมื่อฮูหยินผู้เฒ่าออกปากแล้ว จะไม่ให้ก็คงไม่ได้”“บ่อน้ำในโรงครัวแห่งนั้น... มองดูผิวหน้าคล้ายมีแต่น้ำมันลอยฟ่อง ทว่าก้นบ่อกลับเป็นโคลนตมที่สามารถฉุดยื้อผู้คนให้จมน้ำตายได้ทีเดียว”“บ่าวไพร่น่ะจัดการง่าย แต่เจ้าจะจัดการหัวใจผู้คนได้รึ? เจ้าจะควบคุมความโลภของมนุษย์ได้อย่างไร การไปตัดเส้นทางทำมาหากินของผู้อื่น ย่อมไม่ใช่เรื่องที่ควบคุมได้โดยง่ายอยู่แล้ว”“หากเจ้าคิดยึดครองอำนาจ ก็ต้องทำให้ผู้คนยอมเชื่อฟัง หากเจ้าเข้มงวดกวดขันจนเกินไป ก็รังแต่จะสร้างความขุ่นเคืองใจและให้ผลลัพธ์ที่ตรงกันข้าม ตัวเจ้ามีดวงตาเพียงคู่เดียว แล้
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 694
ในขณะที่นางไป๋กล่าววาจาได้อย่างรัดกุม รอยยิ้มบนใบหน้าของจี้หานอีก็ยังคงประดับอยู่เช่นเดิมมือของนางประคองถ้วยชาขึ้นจิบคำหนึ่ง ดวงตาแฝงรอยยิ้ม ท่วงท่าดูอ่อนหวานนุ่มนวล ขณะเอ่ยด้วยเสียงแผ่วเบา "พี่สะใภ้อย่าได้เยินยอข้าเลยเจ้าค่ะ เมื่อก่อนข้าไม่เคยดูแลจวน พี่สะใภ้ย่อมทราบดี ภายหน้าเกรงว่าคงต้องแวะเวียนมารบกวนพี่สะใภ้บ่อยครั้งเป็นแน่"นางไป๋ทอดสายตามองจี้หานอี ครั้นเห็นกิริยาท่าทางอันสูงส่ง ทว่าการแต่งกายกลับเรียบง่าย เรือนร่างสวมใส่อาภรณ์ผ้าไหมหร่วนเยียนหลัวทรงคอตั้งสีเหลืองอ่อน ลำคอระหงไร้ซึ่งเครื่องประดับใด มีเพียงต่างหูหยกหนึ่งคู่ประดับตรงใบหู และปิ่นหยกสองเล่มปักอยู่บนเรือนผม แต่ทั้งหมดนั้นกลับดูรับกันอย่างลงตัวเมื่อมองดูจี้หานอีที่พูดจาด้วยความอ่อนโยน มือเรียวถือพัดทรงกลมด้ามจับงาช้าง คิ้วโก่งดั่งคันศร ท่าทีดูเป็นคนอารมณ์ดีและพูดคุยง่าย แต่หลายวันที่ผ่านมานี้ การที่ฮูหยินผู้เฒ่าคอยหาเรื่องตำหนิจี้หานอี กลับคล้ายว่าจี้หานอีไม่เคยเก็บมาใส่ใจ ซ้ำร้ายช่วงนี้ฮูหยินผู้เฒ่าก็ยังเอ่ยปากชมจี้หานอีถึงสองหนอีกการเอ่ยชมครั้งแรกเกิดขึ้นเมื่อเจ็ดแปดวันก่อน ภาพวาดของจี้หานอีได้รับความชื่นชมจา
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 693
ภายในห้องนอนหากไร้ซึ่งคำสั่งของเสิ่นซื่อ บรรดาสาวใช้ย่อมไม่กล้าเข้ามาโดยพลการ เสิ่นซื่อจึงอุ้มร่างบางตรงเข้าไปในห้องอาบน้ำทันทีการเปลือยเปล่าต่อหน้ากันเช่นนี้หาใช่ครั้งแรก แต่คราวนี้เสิ่นซื่อกลับแสดงความไม่พอใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด เขาทอดสายตามองคนที่กำลังพิงขอบอ่างอาบน้ำ น้ำเสียงที่เอื้อนเอ่ยเจือความเกียจคร้านน้อยลง ทว่ากลับแฝงความเย็นเยียบขึ้นมาแทน "กลัวที่จะต้องอยู่ใกล้ชิดข้าถึงเพียงนี้เชียวหรือ?"จี้หานอีชะงักไปชั่วขณะ ด้วยฟังออกถึงความขุ่นเคืองใจในน้ำเสียงของเขา จึงตอบว่า "เปล่าเจ้าค่ะ"ริมฝีปากของเสิ่นซื่อประดับยิ้มหยันบางเบา เขาดึงตัวจี้หานอีเข้ามาตรงหน้า ครั้นเห็นนางพยายามซ่อนกายลงไปใต้ผิวน้ำ ก็หรี่ตามองนางพลางกล่าว "พวกเราแต่งงานกันแล้ว เจ้าถือเป็นคนของข้า เมื่อครู่ยังออดอ้อนข้าอยู่เลย บัดนี้กลับกลัวข้ามองดูงั้นหรือ?"จี้หานอีเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าของเสิ่นซื่อด้วยความตกใจ นัยน์ตาที่หรี่ลงคู่นั้นดูลึกล้ำและมืดมิดเสียจนจี้หานอีใจหาย ได้แต่ตกตะลึงอย่างตั้งตัวไม่ทันฝ่ามืออันเปียกชุ่มของเสิ่นซื่อลูบไล้ไปตามพวงแก้มของจี้หานอีอีกครั้ง สีหน้าแฝงไว้ด้วยความดุดันที่ไม่อนุญาตให้ปฏิเส
Das könnte dir auch gefallen
สามีพรานป่ากับภรรยาสามตำลึง
ดอกท้อในสายลม29.0K Aufrufeฝ่ามิติพลิกชะตาอ๋องผู้ถูกเนรเทศ
ซินต้งหรูสุ่ย257.8K Aufrufeข้าคือดาวมงคลน้อยหลินลู่ฉี
หิมะที่ปลิดปลิว40.5K Aufrufeลิขิตฟ้าหมอชายากับรัชทายาท
โม่เชียนซาง137.1K Aufrufeหวนกลับคืนมาครานี้ ข้าไม่ขอเป็นสตรีไร้ค่า
หวงตี้ny391 Aufrufeลืมเสียเถิดว่าเคยเป็นหมอ (ทะลุมิติ)
มายุมายูมายา353 Aufrufeทะลุเวลา มาเป็นภรรยาแสนชัง
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ110 Aufrufeเทพธิดาสวาท
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko129 Aufrufe
