เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 827
บทล่าสุด
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 934
ทว่าเมื่อนางปรือตามองเสิ่นซื่อ เห็นเขายังคงมีสีหน้าเคร่งขรึมสำรวม ไม่สะทกสะท้านอันใด ก็รู้สึกขึ้นมาว่าตนคงถูกเขาล่อลวงเสียแล้วกระทั่งแม่นมฟางที่อยู่ด้านนอกส่งเสียงเตือนว่าถึงเวลารับประทานอาหารเย็น เสิ่นซื่อจึงยอมปล่อยนางยามเขาผละออก บรรยากาศรอบกายก็ยังอบอวลด้วยไออุ่น จี้หานอีเพิ่งรู้ตัวว่าคอเสื้อคลายออกแล้ว ทั้งที่ก่อนหน้านี้นางไม่ทันรู้สึกแม้แต่น้อย ก็ได้แต่คิดว่าเสิ่นซื่อผู้นี้ช่างดูสำรวมเพียงภายนอกจริง ๆผ่านไปอีกสองวัน เรื่องที่นางไป๋พยายามยัดเยียดอนุเข้ามาในเรือนจี้หานอีก็แพร่สะพัดไปทั่วจวนสกุลเสิ่นหากฮูหยินผู้เฒ่าเป็นผู้จัดหาอนุให้เสิ่นซื่อก็ยังพอเข้าใจได้ แต่นางไป๋เป็นเพียงพี่สะใภ้ กลับกระตือรือร้นจะยัดเยียดคนเข้าเรือนเขาถึงเพียงนี้ นางมีเจตนาอันใด ทุกคนย่อมรู้อยู่แก่ใจตนเป็นพี่สะใภ้แทนที่จะหวังให้สามีภรรยาเขาอยู่กันอย่างกลมเกลียว กลับยัดเยียดสตรีอื่นเข้ามา ซ้ำยังเป็นบุตรสาวของภรรยาลับที่เชิดหน้าชูตาไม่ได้ ไม่ว่ามองอย่างไร นางก็ทำหน้าที่พี่สะใภ้ไม่เหมาะสมแม้บอกว่าหลี่ซู่อวี้เป็นผู้ยุยง แต่สะใภ้อย่างหลี่ซู่อวี้จะตัดสินใจแทนแม่สามีได้หรือ?นางไป๋ย่อมได้ยินคำพูดเหล่านี้
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 933
จี้หานอีสงสัยนักว่าเรื่องแยกจวนไปเกี่ยวพันกับเรื่องราวในราชสำนักได้อย่างไรนางกำลังจะถาม เสิ่นซื่อก็ลืมตาขึ้นมองมาเสียก่อน “ท่านพ่อคงบอกว่า บิดามารดาของข้ายังอยู่พร้อมหน้า หากแยกจวน คนนอกย่อมกล่าวว่าพี่น้องสกุลเสิ่นไม่ปรองดองกัน มีการแก่งแย่งชิงดีกันภายในตระกูล ในสายพระเนตรของฝ่าบาทและในสายตาเหล่าขุนนางร่วมราชสำนัก ข้าเป็นถึงเจ้ากรมตรวจการฝ่ายซ้ายแห่งสำนักตรวจการ ทั้งยังเป็นบุตรชายสายตรงสกุลเสิ่น แต่กลับดูแลให้คนในตระกูลอยู่ร่วมกันอย่างกลมเกลียวไม่ได้ แล้วจะคู่ควรกับตำแหน่งนั้นได้อย่างไร”เมื่อจี้หานอีได้ฟัง ก็รู้สึกหนักใจขึ้นมาเล็กน้อยนางมองสีหน้าอ่อนล้าของเสิ่นซื่อ ก่อนโน้มกายลงเหนืออกเขา ใช้ปลายนิ้วนวดคลึงขมับให้อย่างนุ่มนวล ลงน้ำหนักพอเหมาะ พลางกล่าวเสียงแผ่ว “ถึงไม่แยกจวนก็ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ ท่านพี่อย่าได้กลุ้มใจกับเรื่องนี้เลย”“อยู่ข้างกายท่านพี่มาจนป่านนี้ ข้าย่อมรู้ดีว่าควรรับมือกับคนในจวนอย่างไร”“ท่านแม่เมตตาข้านัก พี่สะใภ้สี่เองก็สงบเสงี่ยมลงมากแล้ว ทั้งหมดล้วนเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยในเรือนหลัง ท่านพี่อย่าเก็บมาใส่ใจเลยเจ้าค่ะ”ปลายนิ้วอันกรุ่นกลิ่นหอมละมุนนวดคลึงสบายย
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 932
แต่หลังจากมีจี้หานอีอยู่ข้างกาย ความรู้สึกเช่นนี้ก็ผุดขึ้นมาเป็นระยะ ครั้นเห็นนางนั่งเย็บสิ่งของอยู่ข้างหน้าต่างใต้แสงไฟ จึงได้รู้สึกว่านี่เองคือความอบอุ่นอันเรียบง่ายของชีวิตสามีภรรยาเขาชอบความรู้สึกนี้เหลือเกินเมื่อเห็นเสิ่นซื่อเดินเข้ามา จี้หานอีก็รินชาให้เขาพลางถาม “ทางครัวเตรียมอาหารไว้เรียบร้อยแล้ว ท่านพี่จะทานเลยหรือไม่เจ้าคะ?”เสิ่นซื่อนั่งลงข้างกายจี้หานอี ก่อนตอบ “รออีกสักหน่อยเถิด”กล่าวพลางก็ยื่นมือไปรับพื้นรองเท้าจากนางมาดู แล้วถาม “เจ้ารู้ขนาดรองเท้าของข้าด้วยหรือ?”จี้หานอีคลี่ยิ้ม “ถึงข้าไม่รู้ แต่นำรองเท้าของท่านพี่มาวัดก็รู้แล้ว อีกอย่าง แม่นมฟางก็รู้ด้วยเจ้าค่ะ”เสิ่นซื่อถามนาง “เหตุใดไม่ถามข้า?”คำถามนี้ทำให้จี้หานอีนิ่งคิด ที่ไม่ถามเสิ่นซื่อก็เพราะเห็นว่าไม่จำเป็น เรื่องในเรือนหลังนางล้วนไม่อยากให้เขาต้องกังวล ซ้ำยังเป็นเรื่องเล็กน้อยเพียงเท่านี้นางบอกเขาไปตามตรง เสิ่นซื่อมองมาด้วยดวงตาดำขลับ ก่อนถามต่อ “อีกนานเพียงใดจึงจะทำเสร็จ?”จี้หานอีครุ่นคิด เรื่องนี้บอกแน่นอนไม่ได้จริง ๆ ต้องดูว่านางเรียนรู้ได้ดีเพียงใดหากเรียนรู้ได้ดี ทำคู่แรกออกมาได้น่าพอใจ
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 931
ชั่วอึดใจก่อนออกจากเรือนฮูหยินผู้เฒ่า เสิ่นซื่อมองมารดาพลางกล่าว “รบกวนท่านแม่อย่าได้เป็นห่วงเรื่องรับอนุอีก หานอีรู้จักคำนึงถึงส่วนรวมเสมอ แต่ข้าจะให้นางต้องน้อยเนื้อต่ำใจไม่ได้”“ขอท่านแม่ลองคิดดู หากท่านพ่อรับอนุขณะท่านแม่ตั้งครรภ์ ท่านแม่จะรู้สึกเช่นไร?”ถ้อยคำนี้ทำให้ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นพูดสิ่งที่คิดไว้ไม่ออกทันทีแต่สตรีในเรือนหลังส่วนใหญ่ เมื่อยามตนเองตั้งครรภ์ก็มักจัดคนของตนไปปรนนิบัติข้างกายสามี เพื่อรักษาความโปรดปรานไว้ ที่ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นจัดแจงตามนี้ ก็เพราะหวังดีต่อจี้หานอีเช่นกันการให้นางเลือกอนุด้วยตนเอง ก็เท่ากับให้จี้หานอีจัดคนของตนไปอยู่ข้างกายเสิ่นซื่อ จี้หานอีจะได้สบายใจ ส่วนบุตรชายของนางก็ไม่ต้องทนฝืนใจตนเองแต่เห็นได้ชัดว่านางทำไม่ถูกในสายตาบุตรชายความจริง จี้หานอีกับเสิ่นซื่อรักใคร่กลมเกลียวกันดี สองสามีภรรยากำลังอยู่ในห้วงรักหวานชื่น การหยิบยกเรื่องนี้ขึ้นมาพูดในเวลานี้จึงไม่เหมาะสมจริง ๆ ถึงสุดท้ายจะไม่มีบุรุษคนใดไม่รับภรรยาเพิ่มหรือมีอนุหลายคน แต่ในเมื่อยามนี้บุตรชายยังอดทนได้ ทั้งจี้หานอีก็ตั้งครรภ์แล้ว ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นจึงไม่กล่าวสิ่งใดอีก เพียงบอกเส
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 930
แน่นอนว่าในหมู่ชาวบ้าน มีไม่น้อยที่ผู้อาวุโสเขียนหนังสือแบ่งครอบครัวกันเอง แล้วแยกเรือนโดยไม่ส่งเรื่องไปยังที่ว่าการ ขอเพียงไม่มีใครไปร้องเรียน ทางการก็จะไม่เข้ามายุ่งแต่เสิ่นซื่อรับราชการในราชสำนัก ชื่อเสียงเป็นสิ่งสำคัญ หากเขาคิดแยกจวน ย่อมต้องเขียนหนังสือส่งไปยังที่ว่าการ ทั้งในสกุลเสิ่นไม่มีเรื่องใดไม่อาจไกล่เกลี่ย หากยังดึงดันจะแยกครอบครัว ก็อาจถูกยื่นฎีกากล่าวโทษเสิ่นซื่อมีหน้าที่ตรวจสอบและกล่าวโทษขุนนาง เขาย่อมไม่มีทางไม่เข้าใจเรื่องนี้ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นมองบุตรชายด้วยความตกตะลึง “เจ้า… อย่าได้พูดเช่นนี้อีก การแยกจวนใช่ว่านึกอยากแยกก็แยกได้เสียเมื่อใด?”เสิ่นซื่อมองมารดาด้วยท่าทีเรียบเฉย “หากท่านแม่กังวลว่าข้าจะถูกกล่าวโทษ เช่นนั้นก็วางใจเถิดขอรับ ในเมื่อข้าเสนอเรื่องนี้ขึ้นมาเอง ย่อมรู้ว่าจะรับมืออย่างไร”“บัดนี้เพียงต้องการให้ท่านแม่กับท่านพ่อเห็นชอบเท่านั้น”“ยามนี้ท่านพ่อไม่อยู่ในเมืองหลวง กำลังท่องเที่ยวชมทิวทัศน์วสันตฤดูอยู่ที่หยางโจว วันนี้ข้าจะเขียนจดหมายไปถามความเห็นท่าน แต่คิดว่าท่านพ่อต้องยินยอมแน่”ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นสบตาเสิ่นซื่อ แววตาของเขาแน่วแน่เช่นนี้มาแ
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 929
การกระทำอันเย็นชาไร้ปรานีของเสิ่นซื่อทำให้ไป๋หมิงเยียนสิ้นหวัง นางทรุดฮวบลงด้วยสีหน้าหม่นหมองหมดอาลัยบ่าวรับใช้เข้ามาอย่างรวดเร็ว สุ้มเสียงขณะพาตัวไป๋หมิงเยียนออกไปทำให้ทุกคนในห้องเย็นวาบไปทั้งตัวฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นไม่อยากเห็นเรื่องวุ่นวายนี้อีก จึงให้คนที่เหลือถอยออกไปทั้งหมดนางชุยจึงรีบเข้าไปช่วยหลี่ซู่อวี้ประคองนางไป๋ออกไปพร้อมกันเมื่อกลับถึงเรือน และเข้ามาอยู่ในห้อง นางไป๋ก็ให้บ่าวถอยออกไปก่อนถามหลี่ซู่อวี้ว่า “เมื่อครู่เหตุใดจึงช่วยออกหน้าแทนข้าหรือ?”หลี่ซู่อวี้ยืนอยู่ตรงหน้านางไป๋ นางหลุบตาลง ขณะกล่าวอย่างชัดเจนมีเหตุผล “สะใภ้กับท่านแม่เป็นคนบ้านเดียวกัน หากท่านแม่เดือดร้อน สะใภ้ก็ย่อมอยู่ไม่เป็นสุขเช่นกันเจ้าค่ะ”“ทั้งสะใภ้เพิ่งเข้าจวน ไม่ใช่สะใภ้คนโต ต่อให้ฮูหยินผู้เฒ่าตำหนิหรือลงโทษ ก็ไม่ได้ส่งผลอันใด แต่ท่านแม่ดูแลร้านค้าและบัญชีเหล่านี้ของจวนสกุลเสิ่น หากสูญเสียความไว้วางใจจากฮูหยินผู้เฒ่า ผู้ที่พลอยได้รับผลกระทบก็คือคนในเรือนเราทั้งหมด”นางไป๋รับฟังด้วยความตกตะลึง ด้วยไม่คิดเลยว่าหลี่ซู่อวี้จะรู้จักคำนึงถึงส่วนรวมเช่นนี้ จึงกุมมืออีกฝ่ายไว้ เอ่ยชมไม่ขาดปาก คิดว่า
บางทีคุณอาจจะชอบ
ข้าคือดาวมงคลน้อยหลินลู่ฉี
หิมะที่ปลิดปลิว41.8K viewsเกิดใหม่ในร่างพระชายาร้ายร้าย
Jiulin26.0K viewsหมอเทวดาทะลุมิติ มาอุ้มท้องให้แม่ทัพไร้ทายาท
ม่านฝันจันทรา54.8K viewsทะลุมิติมาเป็นพระชายาไร้ค่า
หนูเหมยจ้า87.2K viewsทะลุมิติมาเป็นคุณหนูผู้ฉาวโฉ่
Camellia.ma127 viewsคืนวาสนาให้สามีทรยศ
น้ำพริกหวาน84 viewsแผนร้ายพ่ายรักคุณหนูตัวร้าย
คุณแม่แฝดสาม149 viewsคุณหนูรองผู้นี้คือหมอศพอันดับหนึ่ง
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์230 views
