LOGINShare
บทที่ 256
Latest chapter
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 870
เมื่อหลงจู๊จ้าวเห็นจี้หานอีจดชื่อตนเองไว้ ใบหน้าก็เผยความยินดีทันที ก่อนยื่นรายการฉบับหนึ่งมาให้อย่างอ่อนน้อม “นี่คือรายละเอียดผืนผ้าที่จะมอบเป็นของกำนัลแก่ฮูหยินทุกท่านในจวน ขอฮูหยินรองโปรดตรวจดูขอรับ”จี้หานอีรับมาตรวจดู ด้านบนเขียนรายการไว้ชัดเจน ของฮูหยินผู้เฒ่าเป็นผ้าแพรทอลายเหรียญทรงกลมแปดวงสีน้ำเงินเข้ม ของฮูหยินใหญ่เป็นผ้าแพรทอสีน้ำตาลเข้ม ของฮูหยินน้อยเป็นผ้าต่วนทอลายสีม่วงรากบัว ส่วนของสะใภ้รองเป็นผ้าซาสีแดงอมชมพู... ทุกรายการเขียนไว้อย่างเป็นระเบียบ เจ้านายทุกเรือนในจวนล้วนได้รับกันถ้วนหน้าผ้าที่ระบุอยู่ในรายการล้วนเป็นของชั้นเลิศ แต่ละเรือนได้รับการจัดสรรตามลำดับฐานะชัดเจนนี่เป็นธรรมเนียมที่ปฏิบัติกันทุกปี หากไร่นาหรือร้านค้าแห่งใดมีผลประกอบการดี ก็ต้องมอบของกำนัลให้แก่แต่ละเรือน ของที่มอบให้ในแต่ละปีย่อมแตกต่างกันไป โดยพิจารณาจากผลผลิตและรายได้ในปีนั้นนอกจากของกำนัลเหล่านี้แล้ว เมื่อสรุปรายได้รวมของร้านค้าตลอดทั้งปี ก็จะนำส่วนหนึ่งมาแบ่งเป็นผลกำไรให้แต่ละเรือน แม้แต่จวนท่านลุงใหญ่ฝั่งตรงข้ามก็ยังได้รับส่วนแบ่ง กล่าวได้ว่านี่คือช่วงเวลาที่ทุกคนเบิกบานใจที่สุดในรอบปี
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 869
อาภรณ์บนร่างจี้หานอียับย่นเล็กน้อยเพราะเมื่อครู่นางนอนเอนกาย ยังไม่ทันจัดระเบียบให้เรียบร้อย เสิ่นซื่อก็เดินเข้ามาแล้วร่างของเสิ่นซื่อยังคงพาไอเย็นจากด้านนอกติดเข้ามาด้วย พอเข้าใกล้จี้หานอี ความเย็นจากตัวเขาก็แผ่เข้าหานาง ก่อนที่เขาจะอุ้มนางมานั่งในอ้อมกอดอย่างคุ้นเคยภายในห้องอบอุ่นยิ่ง ถ่านไฟลุกโชน เมื่อเห็นร่องรอยเหนื่อยล้าบนหว่างคิ้วของจี้หานอี เสิ่นซื่อก็ยกมือขึ้นลูบไล้เบา ๆ “ช่วงหลายวันนี้ทำให้เจ้าต้องเหนื่อยแล้ว”วันนี้เสิ่นซื่อกลับมาเร็ว ท้องฟ้าด้านนอกยังไม่ทันมืด จี้หานอีส่ายหน้าอย่างอ่อนแรง “ยังพอไหวเจ้าค่ะ”เสิ่นซื่อรู้ดีว่าแม้จี้หานอีจะพูดเช่นนี้ แต่เขาก็ทราบว่างานช่วงปลายปีมีมากเพียงใด เรื่องจิปาถะภายในจวนหรือก็ไม่ใช่น้อย เขาตบหลังนางอย่างอ่อนโยนก่อนหยิบต่างหูคู่หนึ่งออกมาจากอกเสื้อแล้ววางลงบนฝ่ามือนาง “คู่นี้สั่งทำขึ้นใหม่ให้เจ้า”เสิ่นซื่อมักจะนำเครื่องประดับกลับมามอบให้จี้หานอีอยู่เป็นประจำ ราวกับว่านี่เป็นวิธีแสดงความรักในแบบของเขาเครื่องประดับเหล่านั้นล้วนมีค่าควรเมือง แต่ละชิ้นงดงามประณีตจี้หานอีเคยขอให้เสิ่นซื่อนำกลับมาให้น้อยลงสักหน่อย นางมีเพียงคนเดียว ไ
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 868
จี้หานอีถอนหายใจอย่างเฉื่อยชา ในอดีตนางไป๋ย่อมไม่ค่อยเหน็ดเหนื่อยอันใด เพราะไม่ว่าจะเป็นเรื่องไร่นาหรือโรงครัว นางไป๋ล้วนไม่ตรวจสอบบัญชีโดยละเอียด ขอเพียงมองผ่าน ๆ แล้วไม่พบปัญหาใดก็พอ สิ่งที่นางใส่ใจคือตนเองจะกอบโกยผลประโยชน์จากในนั้นได้มากเท่าใดต่างหากกระทั่งบัญชีของโรงครัวก็ยังคร้านตกแต่งให้ยอดตรงกัน เช่นนั้นแล้วจะเหนื่อยสักเพียงใดแต่จี้หานอีย่อมไม่ยอมให้บ่าวไพร่เบื้องล่างหลอกลวงผู้เป็นนาย ทุกส่วนจึงต้องตรวจดูอย่างละเอียด นางตั้งใจจะแก้ไขธรรมเนียมอันเลวร้ายที่สั่งสมมาแต่ก่อน รออีกสักสามถึงห้าปี เมื่อนั้นนางก็คงไม่ต้องวุ่นวายเช่นนี้อีก เมื่อคนในโรงครัวและไร่นาต่างรู้ระเบียบการทำงานของนาง ทั้งบรรยากาศในจวนก็คงเปลี่ยนแปลงไปแล้ว เรื่องราวมากมายย่อมจัดการได้ง่ายขึ้นนางกล่าวกับหรงชุนอย่างแผ่วเบาอยู่สองสามคำ ก่อนนึกขึ้นได้ว่าหลังจากเทศกาลล่าปาผ่านพ้นไป ก็ยังมีเรื่องของกำนัลประจำปีและงานปลายปีอีกสารพัด เพียงคิดก็รู้สึกปวดศีรษะแล้วหรงชุนเอ่ยถึงเรื่องจวนท่านลุงใหญ่ฝั่งตรงข้ามอีกครั้ง บอกว่าซุนเป่าฉยงน่าสงสารยิ่ง เพิ่งแต่งเข้ามาได้ไม่กี่วัน เสิ่นหยวนฮั่นก็ได้รับมอบหมายให้ไปปฏิบัติราชกา
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 867
วันเวลาผ่านไปจนถึงช่วงปลายปีอย่างรวดเร็ว หิมะเริ่มโปรยปรายลงมาระลอกหนึ่งแล้วปีนี้หิมะมาเร็วกว่าปกติเล็กน้อย ยิ่งใกล้สิ้นปี งานในมือของจี้หานอีก็ยิ่งมากขึ้นสองวันก่อนถึงเทศกาลล่าปา จี้หานอีต้องจัดเตรียมงานเลี้ยงเล็ก ๆ รวมไปถึงการแจกโจ๊กในวันเทศกาล นางเพิ่งสั่งความกับผู้ดูแลจางแห่งโรงครัวเสร็จ ยังไม่มีโอกาสได้พักสักเท่าใดเทียบขอเข้าพบที่คนเฝ้าประตูส่งมากองสูงถึงสามชุ่นแล้ว ทั้งหมดล้วนมาจากผู้ดูแลไร่นาและร้านค้าต่าง ๆ ยามใกล้สิ้นปีเช่นนี้ มีทั้งผู้มาส่งบัญชี ผู้มาขอคำสั่ง และผู้มาขอความเมตตา ทุกเรื่องล้วนต้องผ่านมือนางทั้งสิ้นนางเลือกพบคนจากไร่นาก่อนคนแรกที่เข้าพบคือเฒ่าอู๋จากไร่หลินซาน เขามีอายุห้าสิบกว่าปี พอเข้ามาก็คุกเข่าโขกศีรษะทันที ตอนลุกขึ้นหัวเข่าถึงกับส่งเสียงดังกร๊อบ แม้จี้หานอีบอกให้นั่ง เขาก็ยังไม่กล้านั่งเต็มเก้าอี้ เพียงนั่งหมิ่นอยู่ครึ่งก้น วางมือทั้งสองบนหัวเข่า ท่าทางประหม่าทำตัวไม่ถูกนี่เป็นครั้งแรกที่เขามาพบฮูหยินรอง ในใจจึงอดหวั่นวิตกไม่ได้ แม้ฮูหยินรองจะดูอ่อนเยาว์และมีสีหน้าอ่อนโยน แต่เขาก็เคยได้ยินว่านางทำงานละเอียดถี่ถ้วน ไม่ยอมให้มีข้อผิดพลาดใด ๆ จึงร
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 866
“เดิมทีที่ข้าเข้าเมืองหลวง ก็หวังได้แต่งงานดี ๆ สักครั้ง รวมถึงได้ครองคู่กับบุรุษที่ดีที่สุดในเมืองหลวง เพราะอยากเป็นผู้กำหนดชะตาชีวิตตนเองเจ้าค่ะ”“สักวันหนึ่งท่านอาสะใภ้จะเข้าใจว่า ทุกคำที่ข้าพูดในวันนี้ล้วนเป็นความจริง”จี้หานอีพินิจซุนเป่าฉยงอยู่ครู่หนึ่ง อีกฝ่ายมีความสุขุมเยือกเย็นอย่างหาได้ยากยิ่ง จึงทำให้ผู้คนรู้สึกว่านางเป็นสตรีที่เฉลียวฉลาดและซุนเป่าฉยงก็รู้ดีว่าควรทำอย่างไรให้ผู้อื่นยอมเปิดใจ เพียงบอกเล่าจุดอ่อนและความทุกข์ใจของตน ก็ทำให้คนฟังเกิดความเห็นใจ จนเผลอเปิดใจให้นางโดยไม่รู้ตัวแต่จี้หานอีผ่านการเข้าสังคมในงานเลี้ยงมามากมาย ยิ่งรู้ดีว่าการคบหาสมาคมระหว่างสตรีในเรือนหลังมีเรื่องราวให้เรียนรู้อยู่ไม่น้อย ข้อห้ามสำคัญที่สุดคือการพูดเรื่องลึกซึ้งกับคนที่ยังไม่สนิทสนมกระนั้นเมื่อได้ฟังถ้อยคำเหล่านี้ของซุนเป่าฉยง นางก็สัมผัสได้ถึงความอับจนหนทางอยู่หลายส่วน เสิ่นซื่อเองเคยบอกว่าไทเฮาไม่ได้ทรงรักใคร่เอ็นดูซุนเป่าฉยงสักเท่าใด หากทรงเอ็นดูนางจริง ก็คงไม่ให้นางแต่งเข้าสกุลเสิ่น กล่าวถึงที่สุดแล้ว จะบอกว่านางเป็นเพียงหมากตัวหนึ่งก็คงไม่ผิดจี้หานอีกล่าวด้วยเสียงแผ่วเบา
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 865
ซุนเป่าฉยงรู้ดีว่ายามนี้จี้หานอีไม่ขาดแคลนสิ่งใด เพียงมองข้าวของเครื่องใช้ภายในห้องนี้ก็รู้แล้วว่า ของดีที่จี้หานอีเคยพบเห็นย่อมไม่น้อยไปกว่านางความจริงการมอบของขวัญไม่ได้อยู่ที่ว่าของสิ่งนั้นมีราคาเท่าใด สิ่งสำคัญคือความใส่ใจต่างหากต่อให้เป็นของดีสักเพียงใด ในสายตาคนสกุลเสิ่นก็คงไม่ได้วิเศษอันใดนักซุนเป่าฉยงรู้ว่าสิ่งที่จี้หานอีต้องการมากที่สุดเวลานี้คงไม่พ้นการมีบุตร จึงนำรูปเคารพเจ้าแม่กวนอิมประทานบุตรมามอบให้หนึ่งองค์นางกล่าวต่อ “เมื่อวานข้าไปขอเจ้าแม่กวนอิมองค์นี้จากวัดฝ่าฮวามาให้ท่านอาสะใภ้ด้วยตนเอง หวังเพียงว่าท่านอาสะใภ้จะชอบเจ้าค่ะ”จี้หานอีมองรูปเคารพเจ้าแม่กวนอิมประทานบุตรองค์นั้น ในห้องเก็บของมีอยู่กี่องค์แล้วไม่ทราบ นางเพียงกล่าว “เจ้าเก็บไว้เถิด ตัวเจ้าเองก็คงต้องการเช่นกัน”สีหน้าของซุนเป่าฉยงชะงักไปเล็กน้อย ก่อนเผยแววเขินอายออกมา “สำหรับข้ายังอีกนานเจ้าค่ะ”นางเลื่อนของขวัญกลับไปตรงหน้าจี้หานอีอีกครั้ง “นี่เป็นน้ำใจจากข้า ท่านอาสะใภ้รับไว้เถิด”จี้หานอีมองสีหน้าของซุนเป่าฉยง อีกฝ่ายมอบของขวัญให้คนในจวนสกุลเสิ่นครบแล้ว ไม่ว่านางจะรับหรือไม่ก็คงไม่ต่างกัน ทั้ง
You May Also Like
วังวนแห่งรัก หมอหญิงพลิกชีวี
ทองประกาย170.9K viewsร้ายพ่ายกลายรัก
LiHong25.8K viewsมาเฟียสาวทะลุมิติมาเป็นคุณหนูตัวร้าย
หนูเหมยจ้า41.0K viewsนางร้ายหอบลูกหนี เมื่อพระเอกธงแดงเลือกน้องสาว
ไป๋เจวี๋ย25.4K viewsเมื่อข้าเก็บสามีได้ในไร่ชา
มิณิณ/ชงฉีป๋อซาน401 viewsแม่นาง! มาเป็นฮูหยินข้าเถิด
ถานเซียง480 viewsข้ามมิติมาส่งเสบียงในยุคโบราณที่แห้งแล้ง
ภัสสพิชชา1.9K viewsชายาเคียงบัลลังก์
Selena77 views
