Share

บทที่ 33

Penulis: หยกงาม
นางก้มลงหมายช่วยปลอบโยน แต่ก็รู้สึกเศร้าใจจนพูดไม่ออกแล้วเช่นกัน

ใบหน้าของจี้หานอีซีดขาว ขณะปลายนิ้
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา   บทที่ 726

    ภายในใจของนางรู้สึกกระสับกระส่ายเล็กน้อย จึงลอบเงยหน้าขึ้นมองเสี้ยวหน้าของเสิ่นซื่อ แต่สีหน้าของเขากลับดูเย็นชาจนไม่อาจคาดเดาอารมณ์ใด ๆ ได้เลยจี้หานอีลองใคร่ครวญดูว่าการที่นางออกมาชมงิ้วกับนางชุย ก็ดูคล้ายไม่ได้ทำเรื่องใดผิดเสียหน่อยหลังถูกเสิ่นซื่อจูงมือขึ้นรถม้า รถม้าก็ค่อย ๆ เคลื่อนตัวไปข้างหน้า เสิ่นซื่อที่นั่งอยู่เคียงข้างเอาแต่นิ่งเงียบ เดิมทีเขาก็มีรูปร่างสูงใหญ่อยู่แล้ว ยามมานั่งอยู่ข้างกายจึงแผ่แรงกดดันที่มองไม่เห็น ยิ่งไม่ต้องพูดถึงยามที่เขาเอาแต่นิ่งเงียบเช่นนี้จี้หานอีอดเป็นฝ่ายถามขึ้นก่อนไม่ได้ว่า "ท่านโหวไม่อยากให้ข้าไปโรงงิ้วหรือเจ้าคะ?"จี้หานอีคิดว่า หากเสิ่นซื่อไม่อยากให้นางไป ก็เพียงบอกกล่าวกันตามตรง นางย่อมไม่ดึงดันต่อต้าน ถึงอย่างไรนางก็ไม่ได้สนใจชมงิ้วอยู่แล้ว ที่ไปก็เพียงเพื่อคลายความอึดอัดใจเท่านั้นเสิ่นซื่อก้มหน้าลงมองจี้หานอีปราดหนึ่ง ก่อนยื่นมือไปดึงสมุดภาพที่นางยังคงถือไว้ในมือออกมาเมื่อจี้หานอีเห็นสมุดภาพถูกเสิ่นซื่อแย่งไปก็ชะงักงัน นางยังไม่ได้เปิดดูเลยสักหน้า จึงอดมองเสิ่นซื่อด้วยความใคร่รู้ไม่ได้ "ท่านพี่ก็อยากดูด้วยหรือ?"ปลายนิ้วของเสิ่นซื่

  • ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา   บทที่ 725

    นางชุยยังคงลอบยัดสมุดเล่มเล็กใส่มือจี้หานอีด้วยท่าทีมีลับลมคมนัย พลางกระซิบ "นี่เป็นภาพวาดของเขาที่ขายกันอยู่ภายนอก ข้าเคยดูแล้ว หน้าตาคล้ายคลึงตัวจริงอยู่ถึงสี่ห้าส่วน ท่านอาสะใภ้ลองดูสิเจ้าคะ"จี้หานอีรับสมุดภาพวาดไว้ แต่ก็อดเหลียวมองไปด้านหลังไม่ได้ จึงพบเข้ากับเสิ่นซื่อผู้กำลังยืนเอามือไพล่หลังด้วยสีหน้าเย็นเยียบจริง ๆ นัยน์ตาหงส์ที่หลุบต่ำลงมองนางนั้นหรี่ลงเล็กน้อยนางชุยยังคงส่งเสียงเจื้อยแจ้วต่อไปว่ายามฉางเซิงแต่งงิ้วนั้นดูองอาจห้าวหาญ ทว่ายามปกติกลับดูหล่อเหลาหมดจด จี้หานอีจึงรีบบีบมือนางชุย นางชุยสัมผัสได้ถึงความผิดปกติ เมื่อหันขวับไปตามสายตาของจี้หานอี ก็ถึงกับตกใจจนเผลอร้องอุทานออกมาเสียงร้องของนางชุยนั้นไม่เบา เห็นได้ชัดว่านางตกใจจริง ๆเสิ่นซู่อี๋และคุณหนูสี่เดิมทีกำลังชมการแสดงงิ้วอย่างออกรส ครั้นได้ยินเสียงของนางชุยจึงหันหน้ากลับมามอง ก่อนจะสะดุ้งโหยงไปตาม ๆ กันยามปกติพวกนางล้วนให้ความเคารพแต่ก็รักษาระยะห่างจากเสิ่นซื่อมาโดยตลอด แม้พำนักอยู่ในจวนเดียวกัน แต่ตลอดทั้งปีกลับแทบไม่เคยสนทนากันเกินสองสามประโยค กอปรกับเสิ่นซื่อมีฐานะเป็นผู้อาวุโส การได้พบหน้าเขาจึงให้ควา

  • ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา   บทที่ 724

    วันนี้จะมีการแสดงฉาก “ตระกูลผู้จงรักภักดี" เป็นการปิดท้ายหน้าแท่นแสดงงิ้ว เด็กรับใช้ประคองถาดน้ำชาเดินลัดเลาะผ่านฝูงชนอย่างคล่องแคล่ว เสียงผู้คนสนทนาและเสียงชื่นชมดังขึ้นไม่ขาดสายที่นั่งสำหรับรับรองแขกระดับสูงซึ่งจี้หานอีนั่งนั้นอยู่บนชั้นสอง ตัวนางเองปกติไม่ได้ชอบดูงิ้ว แต่วันนี้เป็นเพราะนางชุยชวนมา ทั้งนางยังคิดว่าช่วงนี้จะไม่สนใจเสิ่นซื่อ รวมถึงได้ออกมาเดินเล่นผ่อนคลายจิตใจบ้างก็ดี จึงได้ตอบตกลงทว่าเสิ่นซู่อี๋กับนางชุยกลับคล้ายชื่นชอบเป็นพิเศษ ชมดูอย่างออกรสยิ่งนางชุยยิ่งจับจ้องไปที่ตัวงิ้วฝ่ายบู๊บนแท่นแสดง พลางกระซิบกับจี้หานอี “นั่นคือฉางเซิง ตัวงิ้วฝ่ายบู๊ของคณะเหอชุน ถือเป็นเสาหลักของคณะเหอชุนเชียวเจ้าค่ะ”จี้หานอีทอดสายตามองลงไป ก็เห็นตัวงิ้วฝ่ายบู๊ผู้กำลังตีลังกาเผยโฉมออกมาพอดี ธงรบด้านหลังโบกสะบัด แววตาคมกริบดุดัน เครื่องแต่งกายแฝงด้วยความองอาจ มีสง่าราศี มิน่าเล่าถึงได้เป็นเสาหลักของคณะจี้หานอีพินิจดูอยู่ครู่หนึ่ง พอหันกลับมาทางนางชุยหมายรับคำ ก็เห็นแววตาของนางชุยที่มองลงไปด้านล่างดูเหม่อลอยระคนหลงใหล ทำให้นางถึงกับต้องชะงักไปเล็กน้อยนางถาม “เจ้ามาดูงิ้วบ่อยหรือ

  • ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา   บทที่ 723

    ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นปรายตามองนางไป๋ ถ้อยคำที่นางไป๋กล่าวออกมานี้ ทำให้หญิงชราพึงพอใจขึ้นมาเล็กน้อยทั้งการที่นางพูดเรื่องนี้ออกมาต่อหน้านางไป๋ ก็เพื่อเป็นการตักเตือนนางไป๋ให้รู้ว่า สิ่งของบางอย่างน่ะเป็นของบ้านใหญ่ได้ แต่สิ่งของบางอย่างก็ไม่ควรคิดเข้ามาแย่งชิงนอกจากนี้ เรื่องบัญชีของโรงครัวไม่ว่าอย่างไรในใจนางย่อมรู้ดี ตนเองอุตส่าห์ไม่สืบสาวลงลึก คนของบ้านใหญ่ก็ควรรู้จักพอได้แล้วยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่นางมอบให้จี้หานอีล้วนเป็นทรัพย์สินส่วนตัวและสินเดิมของนางเอง ไม่ใช่ทรัพย์สมบัติของจวนสกุลเสิ่น นางไป๋ยิ่งไม่มีสิทธิ์พูดมากความนางมีความรู้สึกที่ดีต่อจี้หานอีเพิ่มขึ้นไม่น้อยในช่วงที่ผ่านมา ด้วยความที่จี้หานอีมีอุปนิสัยอ่อนโยน ทว่าการทำงานกลับละเอียดรอบคอบ ทั้งยังรู้จักเห็นแก่ประโยชน์ส่วนรวม แม้แต่เรื่องราวเน่าเฟะในโรงครัวเหล่านั้น จี้หานอีก็ยังช่วยรักษาหน้าของนางไป๋ โดยไม่ได้โวยวายให้เกิดเรื่องอื้อฉาวไปทั่วคนในครอบครัวควรมีไมตรีจิตต่อกัน ไม่โลภมากไม่จองหอง สิ่งนี้ทำให้นางสามารถทยอยส่งมอบกิจการภายในตระกูลให้จี้หานอีเป็นผู้ดูแลได้อย่างวางใจหลังเดินออกมาจากเรือนของฮูหยินผู้เฒ่า จี้หา

  • ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา   บทที่ 722

    "ข้าเองก็จะได้อุ้มเจ้าหลานชายจ้ำม่ำเร็วขึ้นด้วย"จี้หานอีได้ยินดังนั้นก็พลันหน้าร้อนผ่าว เสิ่นซื่อถึงกับกล้ากล่าวถ้อยคำเช่นนี้ต่อฮูหยินผู้เฒ่าเชียวหรือ และฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นก็มีแววตาเปี่ยมด้วยความยินดี ราวกับปรารถนาให้นางกับเสิ่นซื่อเป็นเช่นนั้นใจจะขาดผู้คนที่อยู่เต็มห้องต่างพากันจับจ้องนาง จี้หานอีไม่รู้จริง ๆ ว่าควรตอบรับถ้อยคำนี้อย่างไร จึงก้มหน้าลง แสร้งทำเป็นเอียงอายเล็กน้อยฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นสั่งให้หญิงรับใช้สูงวัยข้างกายไปยกน้ำแกงบำรุงมาให้ ก่อนจะหันมากล่าวกับจี้หานอีว่า "ยาชุดนี้ข้าให้คนไปสืบหามา เห็นว่าได้ผลชะงัดนัก เจ้าก็ลองดูเถิด"ชามน้ำแกงสมุนไพรถูกยกมาส่งให้อย่างรวดเร็ว กลิ่นยาขมฝาดเตะจมูกชวนให้พะอืดพะอม จี้หานอีรับมาด้วยความลำบากใจ เดิมทีนางไม่คิดจะดื่ม แต่เมื่อเห็นฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นผู้อยู่ข้างกายกำลังมองมาด้วยรอยยิ้ม กอปรกับนางไป๋ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามก็ยิ้มกล่าวกับนางว่า "น้องสะใภ้ อย่าได้ปฏิเสธน้ำใจท่านแม่เลยนะ""ได้ยินมาว่าหากดื่มน้ำแกงสมุนไพรนี้ ครรภ์แรกก็จะได้บุตรชายด้วย"จี้หานอีไม่ได้ปักใจเชื่อเรื่องนั้นเท่าใดนัก แต่ยามนี้นางตระหนักดีว่าไม่อาจขัดศรัทธาผู้อื่น แ

  • ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา   บทที่ 721

    จี้หานอีมองดูแผ่นหลังของเสิ่นซื่อ ในใจนึกอยากหยิบหมอนข้างกายปาใส่เขาเสียเหลือเกินแต่เมื่อลองตรองดูอีกที การกระทำเช่นนั้นช่างขัดกับนิสัยของตนเองนัก ซ้ำยังเกรงว่าบรรดาบ่าวไพร่จะนำไปนินทา จึงทำได้เพียงข่มกลั้นความขุ่นเคืองหยัดกายลุกขึ้นนั่งนางพลันนึกขึ้นได้ว่าแค่เสิ่นซื่อไม่ให้นางอ่าน นางก็ต้องไม่อ่านตามนั้นหรือ เป็นเขาเองที่เอาแต่ใจและเผด็จการโดยไร้เหตุผล เช่นนั้นนางก็ยิ่งจะอ่านให้จงได้ จึงเรียกหรงชุนเข้ามาหา สั่งความให้อีกประเดี๋ยวออกไปหาซื้อมาอ่านต่อหรงชุนเองก็อยากรู้ใจแทบขาดว่าสุดท้ายแล้วแม่หม้ายหลี่จะเลือกผู้ใด มิเช่นนั้นคงกินไม่ได้นอนไม่หลับ นางจึงรับคำทันทีเวลานี้ภายในใจของจี้หานอีถึงค่อยรู้สึกดีขึ้นบ้าง ประกอบกับนึกขึ้นได้ว่าในเมื่อเสิ่นซื่อไปแจ้งแก่แม่สามีแล้วว่านางจะไม่ไปคารวะยามเช้า จึงล้มตัวลงนอนต่อด้วยความสบายใจความจริงตอนที่ล้มตัวลงนอนจี้หานอีก็หวนคิดว่า เมื่อคืนนี้เพื่อทำตัวแง่งอนใส่เสิ่นซื่อ กลางดึกนางถึงกับดิ้นรนให้หลุดพ้นจากอ้อมกอดของเขา แต่เสิ่นซื่อกลับหลับสนิท ไม่รู้สึกรู้สาแม้แต่น้อย ซ้ำยังนอนหลับไปจนถึงรุ่งสาง กลับกลายเป็นตัวนางเองที่เอาแต่นอนพลิกไปพลิกมาจน

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status